លោកយាយ ឡាំ យូង ជនជាតិដើមភាគតិចគ្រឹង អាយុ ៦០ ឆ្នាំ ជាចាស់ទុំដឹកនាំរៀបចំពិធីសែនព្រេន បានរៀបរាប់ថា ពិធីសែនព្រេននេះ ត្រូវមានសម្ភារដូចជា ពែរអង្រុត ចំនួន ១ ជ្រូកចំនួន ១ ក្បាល អំបោះស ស្រាអង្ករ ១ ចាន សំពត់អាវ ១ កំផ្លេ ស្រាពាង១ ពាង ស្លាម្លូ បារី ទាន ធូប សម្រាប់ជាគ្រឿងសក្ការៈ ធ្វើជាសំណែនជូនទៅខ្មោចព្រាយបិសាច។ លោកយាយបន្តថា ពិធីនេះត្រូវចងជ្រូករស់ និងមាន់រស់ នៅមុខផ្ទះហៅស្រី្តមានផ្ទៃពោះដែលមានជំងឺមកអង្គុយបាចអង្ករសំដៅសត្វជ្រូកនិងមាន់។ ការធ្វើបែបនេះ ដើម្បីឱ្យខ្មោច ព្រាយបិសាច ទទួលយកសំណែន ហើយឈប់ធ្វើទុក្ខបុកម្នេញស្រ្តីមានផ្ទៃពោះ។ បន្ថែមពីនេះ នៅមានគ្រឿងសក្ការៈផ្សេងៗទៀតសម្រាប់រៀបចំពិធីសែន។

លោកយាយបញ្ជាក់ថា ៖«គោលបំណងនៃការសែនព្រេននេះ ប្រសិនបើអ្នកជំងឺទាស់ខុសដោយត្រូវខ្មោចព្រាយ បិសាចធ្វើឱ្យឈឺថ្កាត់មែនប្រាកដជា ជាសះស្បើយវិញ ហើយបើតាមទំនៀមទម្លាប់ពីបុរាណមក ចាស់ទុំមានជំនឿថា ស្ត្រីមានកូនដំបូងអាចចៀសផុតពីកូនស្លាប់នៅក្នុងផ្ទៃ ឬ កើតមកស្លាប់ទៅវិញ «កាន់កូនមិនបាន»។

លោកយាយបានរៀបរាប់ទៀតថា បន្ទាប់ពីសែនរួចរាល់ បុរសជាប្តីត្រូវមានទំនួលខុសត្រូវធ្វើការងារផ្ទះបាយទាំងអស់ ដែលមានរយៈពេល ៣ ថ្ងៃគត់ ហើយភរិយាមិនតម្រូវឱ្យធ្វើការងារផ្ទះ ឬ ចេញក្រៅផ្ទះ នៅអំឡុងពេលមានតំណមនេះ។ លើសពីនេះ ស្រ្តីមានផ្ទៃពោះត្រូវតំណមអាហារមួយចំនួនដូចជា ត្រយូងចេក ត្រីអណ្តែង ត្រីកន្ទុយក្រហម ព្រោះការហូបរបស់ទាំងនេះនឹងធ្វើឱ្យពិបាកសម្រាលកូន។

នៅតាមសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច ពិធីសែនព្រេនបែបនេះនៅតែប្រារព្ធជាទៀងទាត់ ថ្វីត្បិតតែសម័យបច្ចេកវិទ្យាជឿនលឿនក៏ដោយ ប៉ុន្តែផ្នត់គំនិតរបស់ជនជាតិដើមភាគតិចមួយចំនួននៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់ទំនៀមទម្លាប់ដែលបន្សល់ទុកពីដូនតា៕

ដោយ៖ ខៀវ ចាប

The post ជាទំនៀមទម្លាប់ស្រ្តីជនជាតិដើមភាគតិចមានកូនដំបូងហើយមានជំងឺ ចាស់ទុំតែងរៀបចំពិធីបណ្តេញគ្រោះ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

កញ្ញា វុទ្ធី ដួងចៃ ឆ្នាំនេះជាសិស្សថ្នាក់ទី៩ ជាជនជាតិដើមភាគតិចគ្រឹង បានថ្លែងប្រាប់ថា ឆ្លៀតពេលទំនេរពីការសិក្សាដូចជាថ្ងៃចំ សៅរ៍ អាទិត្យ និង ថ្ងៃវិស្សមកាល រូបគាត់និងមិត្តភ័ក្តិដើរផ្សារទិញសម្ភារៈធ្វើចេកឆាបលក់ ដើម្បីទទួលបានប្រាក់កម្រៃខ្លះសម្រាប់ទូទាត់ចំណាយថ្លៃសិក្សានៅថ្នាក់វិទ្យាល័យ។ កញ្ញាបន្តថា ដំបូងឡើយមីងរបស់ខ្លួនបានបង្រៀនពីវិធីធ្វើចេកឆាប និងផ្តល់លុយឱ្យទិញសម្ភារៈសម្រាប់ធ្វើចេកលក់។

កញ្ញាថា៖«ដំបូងឡើយខ្ញុំអត់ចេះធ្វើចេកឆាបនេះ មីងគាត់បង្រៀន ក្រោយមកទៀតគាត់ឱ្យលុយទៅទិញចេក និងសម្ភារៈធ្វើចេកឆាបលក់។ ដំបូងចំណាយលុយទិញចេកតែពីរស្និតទេតម្លៃ ១ ៥០០រៀល ពីអ្នកភូមិ ប្រេងសណ្តែក ១២០០០ រៀល ទិញស្ករស និងថង់ប្លាស្ទិច ៥០០០ រៀល អស់ប្រាក់ចំនួន ១៨,៥០០ រៀល»។កញ្ញា វុទ្ធី ឱ្យដឹងថា មូលហេតុធ្វើចេកលក់ទំនេរពីសិក្សា ដោយសារមានតម្រូវការទិញប៊ិច សៀវភៅ និងសម្ភារៈសិក្សាផ្សេងៗទៀតនៅថ្នាក់វិទ្យាល័យ។

ចំណែក កញ្ញា ណែត មករា ជាសិស្សសាលាដូចគ្នា បានប្រាប់ថា ដោយសារការចំណាយនៅថ្នាក់វិទ្យាល័យខ្ពស់ ដូច្នេះបានពិភាក្សាមួយមិត្តភ័ក្តិក៏ចាប់មុខរបរធ្វើចេកលក់។ ការធ្វើចេកឆាបនេះចេះរូបមន្តពីមីងផង និងរៀនតាម YouTube ដោយដំបូងឡើយលក់បានប្រាក់ចំណេញតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែដោយសារការតស៊ូព្យាយាម បច្ចុប្បន្នលក់ចេកឆាបបោះដុំនៅតាមតូប ផ្សារ រកប្រាក់បានចន្លោះពី ១០ ទៅ ១៥ម៉ឺនរៀល ដោយប្រើអស់ចេក ៤ស្ទង។

ប្អូនស្រីបន្តទៀតថា៖« ការងារនេះហត់បន្តិច ពីព្រោះត្រូវចំណាយពេល ១ ថ្ងៃ ដើម្បីធ្វើវា តែនេះជាមុខរបរសុចរិតត្រឹមត្រូវ ម៉្យាងវិញទៀត បានប្រាក់សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ថ្លៃចាក់សាំង ម៉ូតូទៅសាលារៀន និងទិញប៊ិចសៀវភៅ មិនសូវខ្វះដូចកាលពីមុន ដែលរំពឹងលុយកាក់ពីឪពុកម្តាយ ពុំសូវមានជីវភាពធូរធារ»។

បច្ចុប្បន្នសិស្សស្រីទាំងពីរ អាចរកចំណូលបានពីការធ្វើចេកឆាបលក់ចន្លោះពី ១០ ទៅ ១៥ ម៉ឺនរៀល ដោយក្នុងនោះច្រកលក់ជាថង់តូចៗបានតម្លៃ ៥០០រៀល បើច្រកជាថង់ធំលក់បានតម្លៃ១ម៉ឺនរៀល។

សិស្សស្រីទាំងពីររូប ក៏បានចែករំលែករូបមន្តធ្វើចេកឆាបយ៉ាងដូច្នេះថា គឺត្រូវទៅរកទិញចេកខ្ចីចាស់ មានផ្លែថ្លោសធំល្អ ទើបចិតទៅជាចំណិតៗដាក់ត្រាំទឹកអំបិល ដើម្បីឲ្យកាត់ជ័រមានពណ៌សល្អ ស្រង់ចំណិតចេកនោះដាក់នៅក្នុងកញ្ច្រែង ឲ្យស្ងួតទឹកល្អ បន្ទាប់មកត្រូវលាងវាឲ្យអស់ជាតិជ័រ។ ដាក់ប្រេងសណ្តែក ដាំនៅលើភ្លើងឲ្យពុះល្អ ទើបចាក់ចំណិតចេកចូល បំពងវាឲ្យក្រៀមរៀងក្រហមល្អ ទើបដួសចេញ។ ចំណែកស្ករសវិញ គឺត្រូវចាក់នៅក្នុងខ្ទះកូរឲ្យមានពណ៌ក្រហម៕

អត្ថបទ​៖ ខៀវ ចាប

The post ឆ្លៀតពេលទំនេរពីការសិក្សា សិស្សស្រីជនជាតិគ្រឹង២រូប ធ្វើចេកឆាបលក់យកលុយទិញសម្ភារៈសិក្សា appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ជនជាតិដើមភាគតិចគ្រឹង មានចំនួនច្រើនជាង អម្បូរជនជាតិដើមភាគតិចផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែពិធីសែន ទំនៀមទម្លាប់ ប្រតិបត្តិទៅលើការសែន និងប្រកាន់យក ត្រណមភូមិ មានភាពខុសៗគ្នា ទៅតាមមេកន្ទ្រាញនាំ ដឹកនាំទៅតាមជំនឿដោយឡែកៗពីគ្នាបន្តិចបន្តួច ។

សម្រាប់ជនជាតិដើមភាគតិចគ្រឹង នៅភូមិទៀមលើ ក្នុងខេត្តរតនគិរីឆ្នាំនេះ ដល់គម្រប់៧ឆ្នាំតាមការសន្យាពីដំបូង ជាមួយដូនតា ត្រូវសែនក្របីចំនួន២ក្បាល ក្របីស១ និងខ្មៅ១ ដើម្បីបួងសួងសុំសេចក្តីសុខ និងលុបលាងបាបគ្រោះ ដែលប្រជាជនក្នុងភូមិ ប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងត្រណម ដែលចាស់ទុំបានហាមប្រាម បណ្តាលឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់ ស្លាប់ដោយចៃដន្យ និងឈឺថ្កាត់ បន្តបន្ទាប់គ្នា ការជាប់គុកច្រវ៉ាក់ ក្មេងស្រីពោះធំមុខរៀបចំសែនយកគ្នាជាប្តីប្រពន្ធ គ្រួសារប្តីប្រពន្ធរស់នៅជាមួយគ្នា ឈ្លោះប្រកែកគ្នានិងលែងលះគ្នា ដែលប្រជាជននិងចាស់ទុំ ក្នុងភូមិសម្ភាល់ថា មានភាពក្តៅក្រហាយក្នុងភូមិ បណ្តាលមកពីខុសប្រពៃណីនិងខុសត្រណមជាដើម ។

លោក ខាំ ភុនគោក ជាចាស់ទុំក្នុងភូមិទៀមលើ បានប្រាប់នៅក្នុងពិធីសែនភូមិនេះថា ដើមហេតុឲ្យគាត់និងមេភូមិ ប្រជុំគ្នាសែនភូមិនេះឡើង មកពីដល់ពេលកំណត់ ត្រូវសែនភូមិជាគម្រប់ ៧ឆ្នាំ ណាមួយទៀត គឺប្រជាជនតាមផ្ទះនីមួយៗ មិនសូវយកចិត្តទុកគោរពត្រណម ទទួលទានរបស់ដែលហាម ជាពិសេសទៀតនោះ ក្មេងជំនាន់ក្រោយ ទើបរៀបការថ្មីថ្មោង មានកូន១ ឬកូន២ នៅពេលចេញទៅធ្វើការ នៅភូមិផ្សេងៗ តែងតែបំពាន ហូបចុកចំណីអាហារ ដែលហាមឃាត់ រួចក៏ប្រឡប់មកភូមិរបស់ខ្លួនវិញ ទើបបណ្តាលឲ្យកើតរឿងហេតុ នៅក្នុងភូមិ ប្រជាជនគ្មានសេចក្តីសុខ កើតហេតុចម្លែក ជាញឹកញាប់ ។

កម្មវិធីនេះចាប់ផ្តើម ដោយសមាជិកភូមិបានអង្គាសប្រាក់ពីមេគ្រួសារ ចំនួន ២០,០០០ រៀល ដើម្បីទិញក្របី ជ្រូក មាន់ និងបាយ ជួលសម្ភារៈផ្សេងៗ ដើម្បីរៀបចំកាប់សែន បន្ទាប់ពីបានប្រាក់គ្រប់សព្វហើយ ទើបនាំគ្នាទៅសួរទិញក្របី នៅតាមភូមិផ្សេង។ លុះបានក្របីមក ទើបដាក់ថ្ងៃកំណត់សែនភូមិសម្រាប់ជាដំណឹង ដល់ប្រជាជនដែលមានទីលំនៅ ក្នុងភូមិបានដឹង មកចូលរួមពិធីនេះ។ នៅយប់មុនថ្ងៃសែននេះមួយយប់ មនុស្សប្រុសៗ ពេញកម្លាំងចាប់ក្របី មកចងក្របីនៅមុខសាលារោង ដោយវាយគងរាំច្រៀងជុំវិញក្របី រួចចាប់ជ្រូកចងនៅមុខទ្វាសាលារោង នាំគ្នានិយាយនិងបាចអង្ករ បណ្តេញគ្រោះចង្រៃឲ្យទៅឆ្ងាយពីមនុស្សក្នុភូមិ រួចនាំគ្នាមកជុំវិញពាងស្រា ដោយកាន់ឈើតូចប៉ុនជើងធូបឆ្កឹះមាត់ពាងស្រា ដោយនិយាយបូបាច់រៀងខ្លួន រឿងអាក្រក់ដែលជួបប្រទះឱ្យចៀសចេញឆ្ងាយទៅ ។ បន្តមកទៀត បាននាំវាយគងដើរតាមខ្នងផ្ទះ ដោយយករំពាត់វាយទៅលើជញ្ជាំងផ្ទះ បណ្តេញខ្មោចចង្រៃ ឧបទ្រុពនានា រួចហើយក៏យកសត្វដែលចងនៅមុខសាលារោង យកទៅសម្លាប់ យកសាច់ចម្អិន និងទុកសាច់ចែកគ្នា ទៅតាមខ្នងផ្ទះ ការចែកនេះគឺមេភូមិ ជាអ្នកហៅឈ្មោះមកទទួលយកទៅផ្ទះវិញ ។

នៅមុខចុងបញ្ចប់នៃកម្មវិធី ក្បាលក្របី២និងបណ្តែតក្បូននេះ រៀបចំសែនក្បាលក្របី ដោយដាក់នៅជិតស្រាពាង និងសែនច្រូចស្រា និងចងដៃអំបោះពណ៌ស ដល់អ្នកចូលរួម សុំសិរីសួស្តី ដើម្បីធ្វើដំណើរផ្លូវឆ្ងាយមានសុវត្ថិភាព គ្រប់ការធ្វើដំណើរ និងកុំឲ្យមានគ្រោះអាក្រក់ណាមួយកើតឡើងជាយថាហេតុ ក្នុងគោលបំណងឲ្យដូនតា ម្ចាស់ទឹកដីជួយថែរក្សារការងារ ។

នៅសល់ក្បាលក្របី គេហូបជុំគ្នា រាំងច្រៀងវាយគង  ផឹកស្រាពាងហូបរហូតដល់អស់ក្បាលក្របី  ទើបចាស់ទុំនាំគ្នា ធ្វើប្រទីបធំមួយ និងប្រជាជនធ្វើក្បួន មានបង្អែម ផ្កាភ្ញី លុយ បណ្តែតនៅវេលាម៉ោង ៣ ឬ ម៉ោង៤ នៅតាមមាត់ទន្លេសេសាន្ត សុំដូនតាសុំសេចក្តីសុខសប្បាយ និងបណ្តេញគ្រោះរឿងហេតុរបស់ខ្លួន ។ 

ការបិទបញ្ចប់ពិធីនេះទៅបានជោគជ័យ អាស្រ័យទៅលើការតមបន្ថែមទៀត ទៅថ្ងៃបន្ទាប់ទៀត មានរយៈពេល ៣ថ្ងៃ ប្រជាជនមិនចេញទៅក្រៅពីភូមិនោះទេ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ គឺបើមានមនុស្សពីខាងក្រៅមក ចូលក្នុងភូមិជាយថាហេតុ ធ្វើឲ្យខូចកម្មវិធីសែននេះ ចាស់ទុំភូមិចាប់ឲ្យសងក្របីវិញដើម្បី យកមកសែនលាងគ្រោះនេះ សែនជូនដូនតាវិញ៕

អត្ថបទ៖ ខៀវ ចាប

The post ជនជាតិដើមភាគតិចគ្រឹង នៃខេត្តរតនគិរី គម្រប់ខួប៧ឆ្នាំបានធ្វើពិធីសែនភូមិ ដោយសែនក្របីស១ ខ្មៅ១ ជូនដូនតាសុំសេចក្តីសុខ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោក ឆាយ សាវុធ ប្រធានមន្ទីរ វប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ ខេត្តរតនគិរី បានឱ្យ “កម្ពុជាថ្មី” ដឹងថា តាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីរបស់បងប្អូនជនជាតិដើមភាគតិច គ្រឹង ពេលកូនប្រុសចូលវ័យពេញកំលោះហើយ ពួកគេដែលជាកំលោះក្នុងភូមិ ត្រូវនាំគ្នាសងផ្ទះសម្រាប់ដេកមួយហៅថា “ផ្ទះកូនកំលោះ” ឬភាសាគ្រឹងថា “អំហ្ពើក”។

លោក ឆាយ សាវុធ បានឱ្យដឹងបន្ថែមថា៖ “ផ្ទះនោះធ្វើពីឈើលាយឫស្សី ដំបូលមានរាងក្រពើហា ប្រក់ស្លឹកយខាន់ម៉ា ទទឹង ២ ម៉ែត្រ បណ្ដោយ ៣ ម៉ែត្រ និងកម្ពស់ ១,៥ ម៉ែត្រ នៅជិតផ្ទះឪពុកម្ដាយ និងសង់ផ្ទះមួយទៀតតំណាងឱ្យកូនកំលោះនៅកណ្ដាលភូមិ ធ្វើពីឈើលាយឫស្សី ដំបូលប្រក់ស្លឹកខាន់ម៉ា ដែលមានទំហំទទឺង ១,៧ ម៉ែត្រ បណ្តោយ ២ ម៉ែត្រ មានកម្ពស់ ៥ ម៉ែត្រ និងដំបូលរាងមូលប្រក់ស្លឹកខាន់ម៉ា”។

ប្រធានមន្ទីរ វប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ ខេត្តរតនគិរី ខាងលើ បានឱ្យដឹងបន្តថា ចំណែកខាងកូនស្រី ពេលណាពេញវ័យក្រមុំហើយ ឪពុកម្តាយសង់ផ្ទះសម្រាប់ដេកឱ្យមួយ ហៅថា “ផ្ទះកូនក្រមុំ” ភាសាគ្រឹងថា “ណាំហាំម៉ែក” នៅជិតផ្ទះឪពុកម្តាយ ធ្វើពីឈើលាយដើមឫស្សី ដំបូលមានរាងស្រួចប្រក់ស្លឹកខាន់ម៉ា មានទទឹង ១,៧ ម៉ែត្រ បណ្ដោយ ២ ម៉ែត្រ និងមានកម្ពស់ ប្រហែល ១,២ ម៉ែត្រ។

ចំពោះ ទំនាក់ទំនងស្នេហាមុនរៀបការ លោក ថុល យុពង្ស ជាប្រធានការិយាល័យសិប្បកម្ម សូនរូប ទទួលបន្ទុកការងារមត៌កវប្បធម៌អរូបី នៃមន្ទីរវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ ខេត្តរតនគិរី បានឱ្យ “កម្ពុជាថ្មី” ដឹងថា កំលោះ ក្រមុំ ជនជាតិដើមភាគតិច គ្រឹង ចាប់ផ្ដើមទាក់ទងគ្នាដំបូង តាមរយៈពេលមានពិធីសែនព្រេន ផឹកស្រាពាង ជួបជុំសាច់ញាតិនៅក្នុងភូមិម្ដងម្កាល ដែលជាឱកាសមួយធ្វើឱ្យពួកគេបាននិយាយផ្តោះផ្តងស្នេហារវាងគ្នា និងគ្នា។

លោក ថុល យុពង្ស បានឱ្យដឹងបន្ថែមថា៖ “ពេលណាពួកគេនិយាយត្រូវដងត្រូវផ្លែគ្នាហើយ ខាងប្រុសក៏លួចទៅដេកលេងនៅផ្ទះខាងស្រី (ផ្ទះកូនក្រមុំ) រាល់យប់ ក៏ប៉ុន្តពួកគេមិនហានធ្វើអ្វីផ្ដេសផ្ដាស់ដោយរំលងពីប្រពៃណីរបស់ពួកគេឡើយ។ ពេលណាឪពុកខាងកូនស្រីដឹងរឿង ក៏រកមេអណ្តើកម្នាក់ ទៅសួរសាម៉ីខ្លួនខាងប្រុស តើអ្នកឯងមកដេកផ្ទះកូនគេ ក្នុងបំណងអ្វីដែរ? បើសិន កូនប្រុសនោះឆ្លើយថា មកដេកលេងធម្មតាជាលក្ខណៈកំលោះ ក្រមុំទេ ពេលនោះឪពុកខាងស្រីធ្វើការហាមមិន ឱ្យមកដេកនៅផ្ទះកូនស្រីគាត់ទៀពទេ”។

លោក សាមៀន ចាម៉ាក់ ចាស់ទុំ ក្នុងភូមិ និងជាមេអណ្ដើក បានឱ្យដឹងថា តាមលក្ខខណ្ឌប្រពៃណី គឺឪពុកកូនស្រីត្រូវពឹងមេអណ្ដើកទៅដាក់លក្ខខណ្ឌជាមួយកូនប្រុសផ្ទាល់ មិនឱ្យមកដេកលេងជាមួយកូនស្រីគាត់ទៀត បើមិនដូច្នោះ ខាងស្រី និងផាកពិន័យតាមប្រពៃណីដូចជា ចាប់បង្ខំឱ្យរៀបការតែម្ដង ឬផាកជា៖ ក្របី ១ ក្បាល (៩ ចាប់) ជ្រូក ១ក្បាល (៥ចាប់) មាន់ ១ ក្បាល ស្រា ១ ពាង។

លោក សាមៀន ចាម៉ាក់ បានបញ្ជាក់ថា៖ “តែបើសិនកូនប្រុសឆ្លើយថា មកដេកដោយស្រឡាញ់ចង់យកធ្វើជាប្រពន្ធ ពេលនោះមេអណ្ដើកក៏ទៅជូនដំណឹងដល់ឪពុក ម្តាយខាងស្រីវិញ ឯឪពុកម្តាយខាងស្រីបានទទួលដំណឹងនោះហើយ ក៏ផ្ដាំតាមមេអណ្ដើកឱ្យទៅប្រាប់ដល់ឪពុកម្តាយខាងប្រុសវិញ តើអ្នកយល់ព្រមតាមចិត្តកូនខ្លួនឯងដែរ ឬទេ? បើសិនឪពុកម្ដាយខាងប្រុសពេញចិត្តតាមកូនដែរ ពេលនោះឪពុកម្តាយខាងស្រីអនុញ្ញាតឱ្យកូនប្រុសនោះមកដេកលេងជាមួយ កូនស្រីគាត់បន្តទៀតបាន”។

គួរបញ្ជាក់ថា ពេលណាឪពុកម្តាយទាំងសងខាងទទួលដឹងឮថា កូនប្រុស និងកូនស្រី មានទំនាក់ទំនងគ្នា ចង់រស់នៅជាមួយគ្នាជាប្ដីប្រពន្ធហើយ ឪពុក ម្តាយខាងស្រី​ក៏បង្គាប់​ឱ្យ​កូនប្រុសមកជួយធ្វើការងារមួយចំនួននៅផ្ទះខាងស្រី ដើម្បីសម្គាល់មើលពីអត្តចរិត និងមើលពី​សកម្មភាពការងាររបស់កូនប្រុសនោះរយៈពេលប្រហែលមួយឆ្នាំ ចំណែកខាងកូនស្រី ក៏ត្រូវទៅជួយធ្វើការងារខាងប្រុសខ្លះៗវិញដែរ៕

អត្ថបទ៖ ច័ន្ទ វីរៈ

សូមរង់ចាំអានអត្ថបទ៖ “ប្រពៃណីរៀបការ របស់ជនជាតិដើមភាគតិច គ្រឹង ដែលអ្នកមិនធ្លាប់ដឹង” បន្តទៀត។

The post មកដឹង ទំនាក់ទំនងស្នេហាមុនរៀបការ របស់ ជនជាតិដើមភាគតិច គ្រឹង ខេត្តរតនគិរី appeared first on Kampuchea Thmey Daily.