ការបញ្ជាក់នេះ គឺបន្ទាប់ពីមានការលើកឡើងនៅលើទំព័រហ្វេសប៊ុក ធី សុវណ្ណា ដោយលើកយកភាពយន្តហូលីវូដមួយនេះ មករំលេចឱ្យមានការយល់ខុស និងថែមទាំងបានសំណូមពរឱ្យអជ្ញាធរពិនិត្យថែមទៀត។

លោកសង្កត់ធ្ងន់ថា កុំនាំភ្លើងពីព្រំដែនមកឆេះនៅភ្នំពេញ ព្រោះភាពយន្តនេះ ជាភាពយន្តហូលីវូដមានចំណងថា No Body2 ដែលបាននិងកំពុងចាក់បញ្ចាំងគ្រប់រោងភាពយន្តនៅកម្ពុជា និងប្រទេសជាច្រើនក្នុងពិភពលោក ហើយពុំមានពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាឌឺដងអ្វីនោះទេ។

ទន្ទឹមនេះ លោកក៏បានដាស់តឿនតាមរយៈពាក្យបុរាណខ្មែរ ពោលថា “កុំដុតឱ្យខ្លោច កុំរោចឱ្យឆៅ” ។ ក្នុងន័យនេះ គឺសំដៅដល់យុទ្ធសាស្ត្រនយោបាយមួយ ដែលប្រើដើម្បីទាញយកអំណាចឱ្យខ្លួន និងរុញច្រានអ្នកដទៃឱ្យមានបញ្ហា ដូច្នេះការស្នើឱ្យកុំប្រើយុទ្ធសាស្ត្រនេះ គឺណែនាំដល់បុគ្គលរូបនោះ កុំប្រើ​យុទ្ធសាស្ត្រ​​រុញ​បញ្ហា ឬបង្កហេតុឱ្យ​សាធារណជន​មើលឃើញ ដើម្បី​យកប្រជាប្រិយបម្រើឱ្យផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។

នេះពុំមែនជាលើកទី១ឡើយ សម្រាប់សកម្មភាពហាក់បង្កឱ្យមានការភាន់ច្រឡំដល់សាធារណជន ពីសំណាក់ អ្នកស្រី ធី សុវណ្ណថា អតីតអភិបាលរងក្រុងអរិយក្សត្រ ខណៈសារខ្លះដែលស្ត្រីរូបនេះបានបង្ហោះ មិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់ទឹកចិត្តពលរដ្ឋខ្មែរ ថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់កងទ័ពទៀតផង។

ដោយសារទង្វើមិនគួរគប្បីជារឿយៗនេះហើយ កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី៣ ខែសីហា លោកស្រី ធី សុវណ្ណាថា ត្រូវបានបញ្ចប់មុខតំណែងជាអភិបាលរងក្រុងអរិយក្សត្រ និងត្រូវបានបណ្តេញចេញពីក្របខ័ណ្ឌរដ្ឋទាំងអស់ និងសូម្បីតែតួនាទីក្នុងគណបក្សប្រជាជន៕ ចាន់រ៉ា

The post លោក ប៉ុក បូរក្ស បញ្ជាក់ថា “No Body2” ពុំពាក់ព័ន្ធបញ្ហាឌឺដងអ្វីឡើយ និងស្នើកុំនាំភ្លើងពីព្រំដែនមកឆេះនៅភ្នំពេញ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ថ្លែងនៅក្នុងសិក្ខាសាលាស្តីពី “ការលើកកម្ពស់គុណភាពយន្តក្នុងស្រុក ដើម្បីពង្រីកទីផ្សារទៅក្រៅប្រទេស” កាលពី ថ្ងៃទី១៤ធ្នូ លោកបានបន្តថា ក្នុងដំណាក់កាលនៃការរីករាលដាលជំងឺកូវីដ-១៩ ក្នុងឆ្នាំ២០២០ និង ២០២១ គឺជាឆ្នាំ​ដែលវិស័យភាពយន្តរងគ្រោះខ្លាំងបំផុត ដែលជាបញ្ហាប្រឈមជាសាកល ដែលធ្វើឲ្យផលិតករភាពយន្តក្នុងស្រុក ជួបការលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ជាពិសេសអ្នកបច្ចេកទេសភាពយន្ត ដែលភាគច្រើនជាបុគ្គលិកក្រៅប្រព័ន្ធ។ លើសពីនេះ រោងភាពយន្តទាំងអស់ គឺត្រូវបានបិទទ្វារ ដែលធ្វើឱ្យកើតមានបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុដ៏ធ្ងន់ធ្ងរក្នុងការជួលទីតាំង ឧបករណ៍សម្ភារៈ​បច្ចេកទេស ការផ្តល់បៀវត្សជូនបុគ្គលិក ព្រមទាំងការបាត់បង់បុគ្គលិកជំនាញមួយចំនួនធំទៀតផង។

បើតាមលោក ប៉ុក បូរក្ស ក្រោយពីឆ្លងកាត់ដំណាក់កាល ដ៏លំបាកនេះ ពោលគឺនៅក្នុងឆ្នាំ២០២២ និង២០២៣ ចំនួននៃការផលិតភាពយន្តរបស់ផលិតករក្នុងស្រុក មានការកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ហើយមានចំនួន​ប្រហាក់​ប្រហែលទៅបរិមាណ ផលិតមុនដំណាក់កាលកូវីដ-១៩ គឺមានចន្លោះពី២០ ទៅ៣០ស្នាដៃក្នុង១ឆ្នាំ ដើម្បីចាក់បញ្ចាំង តាមបណ្តារោងភាពយន្ត។ ជាមួយគ្នានេះការផលិតភាពយន្តភាគ សម្រាប់ចាក់បញ្ចាំងតាមស្ថានីយ ទូរទស្សន៍ក៏មាន​ចំនួនប្រហាក់ប្រហែលនឹងឆ្នាំ២០១៩ គឺប្រមាណជាង ២,០០០ភាគ ឬស្មើនឹង ជាង១៤០០ម៉ោង។

ចំណែកចំនួនរោងភាពយន្ត ក៏មានការកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ផងដែរ ដែលក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ នេះ រោងភាពយន្តមាន​ប្រមាណ ២៥រោងនៅទូទាំងប្រទេស និងមានបន្ទប់បញ្ចាំង ចំនួន១១៤បន្ទប់បញ្ចាំង ឬស្មើនឹង ១៨៩០០កៅអី ជាមួយ​ចំនួនអ្នកទស្សនាភាពយន្តនៅតាម រោងភាពយន្តស្ថិតក្នុងចំនួនប្រហាក់ប្រហែលនឹងជាង៣លាននាក់។

ទន្ទឹមនឹងការកើនឡើងនៃចំនួនរោងភាពយន្ត ក៏ដូចជាចំនួនទស្សនិកជន មន្រ្តីនៃនាយកដ្ឋានភាពយន្ត និងផ្សព្វ​ផ្សាយវប្បធម៌ បានពិនិត្យឃើញពីកំណើននៃភាពយន្តបរទេសនាំចូលជាច្រើន ដែលបានបកប្រែបញ្ចូល​សំឡេងជា​ភាសាខ្មែរ ហើយចាក់បញ្ចាំងតាមរោងភាពយន្តនានា មានការកើនឡើងផងដែរ។

លោក ប៉ុក បូរក្ស បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់នេះ គឺទាមទារឱ្យការចូលរួមពីគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធ ទាំងផ្នែក ឯកជន ទាំងស្ថាប័នរដ្ឋ ដើម្បីរួមគ្នាជជែក ពិភាក្សា ផ្លាស់ប្តូរបទពិសោធន៍ទៅវិញទៅមក ដោយស្មារតីឆន្ទៈ​ម្ចាស់ការ ជំរុញលើកកម្ពស់គុណភាពភាពយន្តរបស់កម្ពុជា៕

អត្ថបទ ៖ សំអឿន

The post រោងងភាពយន្តកម្ពុជា កើនឡើង ២៥រោង មានអ្នកចូលទស្សនាជាង ៣លាននាក់ ឆ្នាំ ២០២៣ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោក ប៉ុក បូរក្ស ប្រធាននាយកដ្ឋានសិល្បៈភាពយន្ត និងផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌ នៃក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ មានប្រសាសន៍ប្រាប់ “កម្ពុជាថ្មី” ថា លោកសូមនិយាយដោយមោទនភាពថា ប្រជាជនខ្មែរនៅតែគាំទ្រ និងពេញចិត្តភាពយន្តរបស់ជាតិខ្លួន និងនៅពេលណាផលិតករធ្វើបានតាមតម្រូវចិត្តរបស់ពួកគាត់។

លោក ប៉ុក បូរក្ស បញ្ជាក់ថា៖ “ភាពយន្តយើងខ្លះចំណាយលុយចន្លោះ ៣ ទៅ ៧ម៉ឺនដុល្លារ ប៉ុន្តែអាចមានអ្នកទៅទស្សនាស្មើរឿងហូលីវូដដែលផលិតអស់រាប់លានដុល្លារ។ មានន័យថា ភាពយន្តខ្មែរយើងក៏ទទួលបានការគាំទ្រច្រើន ប្រជាជនទស្សនិកជនខ្មែរនៅតែគាំទ្រ [ភាពយន្តខ្មែរ] ហ្នឹង ដរាបណា [ផលិតករ] យើងធ្វើបាន ដែលគាត់​ [ទស្សនិកជន] ​ទទួលយកបាន កុំឱ្យតែ [ផលិតករ] យើងធ្វើទៅទាបពេក ព្រោះយើងមិនអាចទៅបង្ខំឱ្យគាត់​​ ​ [ទស្សនិកជន] ហូបម្ហូបដែលគាត់មិនអាចហូបបាននោះទេ”។

​លោក ប៉ុក បូរក្ស បន្ថែមថា៖ “នេះជាចំណុចដែលយើងសាទរប្រជាជនយើងនៅតែបន្តការគាំទ្រភាពយន្តខ្មែរ បើទោះជាមានការនិយមរឿងបរទេស ប៉ុន្តែរឿងខ្មែរមួយចំនួន ក៏ទទួលបានអ្នកទស្សនាខ្ពស់ផងដែរ”។

ប្រធាននាយកដ្ឋានសិល្បៈភាពយន្ត រូបនេះមានប្រសាសន៍ថា នាយកដ្ឋានជួយជំរុញដោយបានផ្ដល់ និងបញ្ជ្រាបព័ត៌មានបន្ថែមដល់មហាជន តាមរយៈសកម្មភាពមួយចំនួនដែលបានរៀបចំជាបន្តបន្ទាប់ដូចជា ការប្រកួតប្រជែង​ មហោស្រពភាពយន្ត ការផ្សព្វផ្សាយស្នាដៃភាពយន្តតាមមជ្ឈដ្ឋាននានា ធ្វើឱ្យប្រជាពលរដ្ឋងាកមកស្រឡាញ់ចូលចិត្តចង់មើលកុនខ្មែរ។

លោក ប៉ុក បូរក្ស លើកឡើងថា ជាការពិត ឧស្សាហកម្មភាពយន្តកម្ពុជានៅក្មេងខ្ចីមែនទែន យើងដើរក្រោយគេឆ្ងាយទាក់ទងការអភិវឌ្ឍវិស័យនេះ។ ទី១ ធនធានមនុស្សជាកត្តាសំខាន់ ប៉ុន្តែយើងបណ្ដុះបណ្ដាលបានតិចតួចមិនទូលំទូលាយទេ ឯអ្នកផលិតភាពយន្ត សុទ្ធតែជាអ្នកមានទឹកចិត្តស្រឡាញ់តស៊ូផលិតក្នុងវិស័យនេះ។

លោក ប៉ុក បូរក្ស មានប្រសាសន៍បន្តថា៖ “ទី២ ទីផ្សារ ឬអតិថិជនភាពយន្តខ្មែរនៅតូច ខណៈរោងភាពយន្តទំនើបៗទើបកើតឡើងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ហើយនៅតាមបណ្ដាខេត្តជាច្រើន មិនទាន់មានរោងភាពយន្តនៅឡើយទេ។ ទីផ្សារតូចនេះ គឺជាឧបសគ្គសម្រាប់ផលិតកររារែកក្នុងការបោះដើមទុនចំណាយផលិត ព្រោះផលិតករពិបាកប្រមូលដើមទុនមកវិញ ព្រោះបើមិនមានចំណូល ពួកគាត់នឹងខាតបង់”។

ទោះជាយ៉ាងណា លោក ប៉ុក បូរក្ស មើលឃើញថា ផលិតករភាពយន្តខ្មែរបាន និងកំពុងខិតខំកសាងគុណភាពភាពយន្តរបស់ខ្លួន ដោយមានការហ៊ានបង្កើនទុនចំណាយលើសពី ២០ ទៅ ៣០ម៉ឺន និងទទួលបានកម្រិតបច្ចេកទេស​ល្អ រូបភាពល្អ ខ្លឹមសារក៏ធ្វើបានល្អច្រើន រហូតដល់ ប្រទេសជិតខាងទទួលយកទៅចាក់បញ្ចាំង។ ជាក់ស្ដែងរឿង “នាឡិកា The Clock” ដែលទទួលបានពានរង្វាន់នៅក្នុងមហោស្រពភាពយន្តជាតិ បានយក​ទៅ​ចាក់បញ្ចាំងដោយស្មើមុខមាត់ជាលក្ខណៈការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម នៅប្រទេស សិង្ហបុរី នៅឥណ្ឌូនេស៊ី នៅម៉ាឡេស៊ី ខណៈប្រទេសឥណ្ឌា និងភូមា ក៏បានទាក់ទងយកទៅបញ្ចាំង៕

អត្ថបទ៖ ច័ន្ទ វីរៈ

The post មិននឹកស្មាន ភាពយន្តខ្មែរ មានសំទុះអ្នកគាំទ្រ ដូចភាពយន្តហូលីវូដ ចំណាយរាប់លានដុល្លារ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ទន្ទឹមពេលវិស័យភាពយន្តកម្ពុជាមិនទាន់រីកចម្រើន ឬមិនអាចចំណាយប្រហែលពាក់កណ្ដាលនៃភាពយន្តប្រទេសជិតខាង តើភាពយន្តខ្មែរគួរមានចំណុចទាក់ទាញអ្វីដើម្បីប្រជែងលើសមរភូមិផ្ទាំងសំពត់សនេះ?

ស្ថាបនិក គេហទំព័រ ឧស្សាហកម្មភាពយន្តខ្មែរ និងជាកវីនិពន្ធឆ្នើមដែលធ្លាប់មានស្នាដៃសរសេរប្រលោមលោក ភាពយន្តភាគ ភាពយន្តអប់រំខ្លី ទទួលជ័យលាភីជាច្រើននោះ លោក យូ សុភា បានឱ្យ “កម្ពុជាថ្មី” ដឹងថា ដើម្បីប្រឡងប្រជែងជាមួយភាពយន្តបរទេស ជាពិសេសគឺប្រទេសថៃ ផលិតករខ្មែរយើងគួរតែផលិតរឿងមានលក្ខណៈបែបវប្បធម៌ ឆ្លុះបញ្ចាំងពីអ្វីដែលយើងមានប្រៀបលើជាតិគេ ហើយគេធ្វើមិនបាន ហើយពុំមានដូចជាយើង ដូចជាប្រាសាទអង្គរវត្ត ប្រាសាទព្រះវិហារ បឹងទន្លេសាប ជាពិសេសទឹកចិត្តដ៏ទូលាយរបស់ជនជាតិខ្មែរយើងដែលមិនរើសអើងចំពោះអ្នកជំងឺកូវីដ​ដែលធ្វើដំណើរតាមកប៉ាល់នោះជាដើម។

លោក យូ សុភា មានប្រសាសន៍ថា៖ “ភាពយន្តមួយល្អត្រូវពឹងផ្អែកលើ៖ អត្ថបទរឿង ការដឹកនាំរឿង តួអង្គ ការចាប់ប្លង់ថត ការតុបតែងមុខ សម្លៀកបំពាក់ ការប្រើប្រាស់សំឡេងរបស់តួអង្គទៅតាមសាច់រឿង ការកាត់ត ការបញ្ចូលភ្លេងប្រកប បទចម្រៀងស្របតាមដំណើររឿង។ល។ ចំណែកអត្ថបទរឿងដុំមួយដែលល្អត្រូវមានឈុត៖ កម្សត់ កំប្លែង រន្ធត់ញាប់ញ័រ ការអប់រំ។ ការចំណាយទុនក៏ជាកត្តាសំខាន់មួយដែលអាចញ៉ាំងឱ្យភាពយន្តមានគុណភាពកាន់តែល្អដែរ ជាពិសេសត្រូវតែមានធាតុថ្មី ប្លែកភ្នែកមិនធ្លាប់មាន បង្កប់ក្នុងរឿងដើម្បីទាក់ទាញទស្សនិកជន”។

សាស្តាចារ្យអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ នៅសាកលវិទ្យាល័យ ភូមិន្ទភ្នំពេញ រូបនេះយល់ឃើញថា ភាពយន្តខ្នាតធំកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន ពុំសូវមានដំណើរការល្អទេ ព្រោះផលិតករពុំហ៊ានចំណាយទុនទៅលើវិស័យនេះ ដោយខ្លាចពុំទទួលបានផលចំណេញមកវិញសមតាមបំណង ជាពិសេសការមើលឃើញពីចំនួនអ្នកនិយមទស្សនាភាពយន្តតាមរោងមានចំនួនតិចតួច ក៏ជាឧបសគ្គដែលនាំឱ្យរាំងស្ទះដល់ឆន្ទៈរបស់ផលិតករ។ លើសពីនេះទៀត ការបែងចែកផលកម្រៃទៅឱ្យខាងរោងភាពយន្តក៏ជាបញ្ហាមួយដែលនាំឱ្យមានការកាន់តែថយចុះនៃផលចំណេញពីវិស័យនេះផងដែរ។

សព្វថ្ងៃយើងឃើញថា ទស្សនិកជន ជា​ពិសេស​យុវជន​ខ្មែរ កាន់​តែ​ចាប់​អារម្មណ៍​ទស្សនា​ភាពយន្តកម្ពុជា​ជា​បន្ត​បន្ទាប់ ទន្ទឹម​នឹង​កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​ផលិតករ​ខ្មែរ​ បង្កើនគុណភាពភាពយន្តរបស់ខ្លួន។

ចំណែក CEO ផលិតកម្ម Sastra Film អ្នកស្រី ប៊ុន ចាន់និមល មានប្រសាសន៍ប្រាប់ “កម្ពុជាថ្មី” ថា បច្ចុប្បន្ន លោកស្រីសង្កេតឃើញភាពយន្តភាគខ្មែរមានសំទុះគាំទ្រពីប្រជាជនច្រើន បើប្រៀបធៀបជាង ៥ ឆ្នាំមុន។ ប៉ុន្តែចំពោះភាពយន្តបញ្ចាំងរោង បរិមាណនៅមានចំនួនតិច ហើយគុណភាពមានការឡើងចុះ មិនទាន់ឋេរ ពោលមានរឿងខ្លះល្អ មានរឿងខ្លះគុណភាពនៅទាប។

លោកស្រី ប៊ុន ចាន់និមល មានប្រសាសន៍ថា៖ “ភាពយន្តល្អ អាស្រ័យលើគុណភាពផលិត។ គុណភាពនៃការផលិតនេះ យើងមិនអាស្រ័យថាទាល់តែរឿងនោះចំណាយលុយច្រើនទេ គុណភាពគឺសំដៅភាពសមរម្យដែលអាចទទួលយកបាន ដូចជាគុណភាពរូបភាពដែលមានកម្រិតត្រជាក់ភ្នែក ការថតត្រូវក្បួនខ្នាតកុន Script (អត្ថបទភាពយន្ត) ដំណើររបស់រឿងមានភាពទាក់ទាញ តួសម្ដែងលេងមិនឆ្គង ការផលិតយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់។ ជារួម ខ្ញុំចង់និយាយថា ធ្វើការដោយយកចិត្តទុកដាក់គ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៃភាពយន្ត វាអត់ទាក់ទងនឹងលុយទេ គឺវាទាក់ទងនឹងការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ពីមនុស្សគ្រប់ផ្នែក”។

អ្នក​និពន្ធ​ និង​ជា​ម្ចាស់​ក្រុមហ៊ុន​ Sastra Film​ រូបនេះ លើកឡើងថា ភាពយន្តខ្មែរមិនចាំបាច់ប្រជែងជាមួយភាពយន្តគេទេ ព្រោះបើយើងប្រជែងជាមួយគេ គឺពិបាក ប៉ុន្តែយើងគួរបង្កើតអ្វីជារបស់ខ្លួនឯង ហើយមានលក្ខណៈពិសេស។

លោកស្រី ប៊ុន ចាន់និមល បញ្ជាក់បន្ថែមថា៖ “យើងគួរគិតថា តើយើងអាចធ្វើអ្វីបាន? យើងមើលលើសមត្ថភាពយើង ហើយខ្ញុំគិតថា រឿងរបស់យើងមានអ្វីច្រើនដែលយើងអាចបញ្ចេញបាន ហើយមែនទែន មិនបាច់ចាំទាល់តែដូចគេទេ។ ខ្ញុំឧទាហរណ៍អ៊ីចេះ បើធ្វើឱ្យដូចគេ ទស្សនិកជនខ្មែរទៅមើលរឿងថៃហើយ អ៊ីចឹងយើងត្រូវធ្វើអ្វីដែលជារបស់ខ្មែរ ហើយយើងធ្វើឱ្យមានគុណភាពចេញពីការយកចិត្តទុកដាក់”។

ថ្វីដ្បិត​ការ​ផលិត​ភាពយន្ត​កម្ពុជា​មាន​ការ​កើន​ឡើង ប៉ុន្តែគេ​សង្កេត​ឃើញ​ថា និន្នាការ​នៃ​ការ​ផលិត​កុន​របស់​ផលិតករ​ខ្មែរ ហាក់​ដូច​ជា​មិន​មាន​ភាព​សម្បូរ​បែប​នៅ​ឡើយ​។ ភាពយន្ត​ខ្មែរ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ផលិត ​និង​ដាក់​បញ្ចាំង​នៅ​តាម​រោង​កុន ភាគ​ច្រើន​គឺ​ជា​រឿង​ខ្មោច និង​រឿង​កំប្លែង។

សមាគមផលិតករភាពយន្តខ្មែរ បង្កើតឡើងដោយមានគោលបំណង កែប្រែវិស័យភាពយន្ដកម្ពុជាឱ្យក្លាយទៅជាឧស្សាហកម្មភាពយន្ដ។ នៅក្នុងឱកាសប្រកាសបើកសមាគម លោក លៀក លីដា ប្រធានសមាគម បានថ្លែងថា ដើម្បីអាចកែប្រែវិស័យភាពយន្តកម្ពុជាបាន គឺត្រូវស្វែងរកទុនទៅដាក់ជាមួយផលិតករពិតប្រាកដ ឬអ្នកមានជំនាញផលិតភាពយន្ដច្បាស់លាស់។ លោកលើកឡើងថា ម្ចាស់ទុនដែលមានធនធានខ្លាំង គួរផ្ដល់ឱកាសសម្រាប់ផលិតករភាពយន្ដខ្មែរឱ្យបានច្រើន។

លោក លៀក លីដា មានប្រសាសន៍ថា៖ “ដូចជាផលិតកម្មខ្ញុំ ចេញក្នុង ១ ឆ្នាំ ៣ ទៅ ៤ រឿង ហើយផលិតកម្មផ្សេងគេប្រហែលជាគិតថា អូហ៍! ម្ចាស់ផលិតកម្មដឹកទាំងអស់ហើយ។ តែអត់ទេ ក្រោយពីយើងសន្សំបាន យើងមានធនធាន យើងជឿជាក់លើផលិតករដទៃទៀត ហើយផ្ដល់់ឱកាសឱ្យគាត់ដឹកបានច្រើន”។

ផលិតករ និងជាចាងហ្វាងផលិតកម្ម LD Picture និងជាសមាគមផលិតករភាពយន្តខ្មែរ រូបនេះ លើកឡើងថា ក្នុងរយៈពេល ៣ ឆ្នាំដំបូង សមាគមផលិតករភាពយន្តខ្មែរ មិនត្រូវឱ្យសមាជិកបង់ប្រាក់វិភាគទាននោះទេ តែតម្រូវឱ្យមានការចូលរួមយ៉ាងសកម្មពីសមាជិកគ្រប់រូប ដើម្បីរកយុទ្ធសាស្ដ្រថ្មី រុញឱ្យវិស័យភាពយន្ដខ្មែរដើរលឿនទៅមុខ។

ពិតណាស់បច្ចុប្បន្ន វិស័យ​ភាពយន្ត​ខ្មែរមាន​សំទុះ​ឡើង​ជាង​មុន​ ​ទាំង​ចំនួន​អ្នក​ទស្សនា​ ព្រមទាំង​ចំនួន​ភាពយន្ត។ ប៉ុន្តែ​បើ​និយាយ​ពី​គុណភាព​វិញ គឺ​នៅ​មាន​កម្រិត​នៅ​ឡើយ បើ​ធៀប​ទៅ​នឹង​ភាពយន្ត​​ប្រទេស​ដទៃក្នុង​តំបន់ ដូច​ជា​ភាពយន្តចិន ​កូរ៉េ និង​ថៃ​ជា​ដើម។

ងាកមកជួប ប្រធាននាយកដ្ឋានសិល្បៈភាពយន្ត និងផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌ នៃក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ លោក ប៉ុក បូរក្ស មានប្រសាសន៍ប្រាប់ “កម្ពុជាថ្មី” ថា កត្តាចម្បងនៃគុណភាពភាពយន្តគឺ ការសរសេរ និពន្ធអត្ថបភាពយន្ត ឱ្យមានភាពទាក់ទាញ ធ្វើឱ្យទស្សនិកជនចង់មើល មានភាពចង់តាមដាន។ ដើម្បីសរសេរអត្ថបទភាពយន្តមួយល្អ មិនមែនសរសេរតែមួយខែ ឬពីរខែទេ គឺត្រូវការពេលច្រើនសរសេរ ត្រូវការកែសម្រួល ត្រូវការការប្រឹក្សាយោបល់ច្រើន រួមទាំងកត្តាដើមទុន។

លោក ប៉ុក បូរក្ស មានប្រសាសន៍ថា៖ “ការកសាងភាពយន្តមួយនៅក្នុងស្រុកបច្ចុប្បន្ននេះ [ទុន] មិនលើសទេពី ៦ ម៉ឺន ទៅ ៧ ម៉ឺន​ [ដុល្លារ] ឬអាចចន្លោះពី ៣ ម៉ឺន [ដុល្លារ] ទៅអីហ្នឹង។ អ៊ីចឹងយើងសួរទៅវិញថា រឿងគេចាយអស់ប៉ុន្មាន? រឿងខ្លះចាយអស់រាប់លានដុល្លារ សូម្បីតែប្រទេលជុំវិញយើងនៅក្នុងតំបន់ហ្នឹងគេចាយរាប់​លាន​ដុល្លារ។ តើកម្រិតគុណភាពនៃការផលិត ការផ្ចិតផ្ចង់គុណភាព គេប៉ុនណា? ទី២ តួអង្គក៏ដូចគ្នា គេចំណាយច្រើន គេខំជ្រើសរើសតួអង្គ សាកកាមេរ៉ា យកមកបណ្តុះបណ្តាលហាត់សមជាច្រើនដង។ តែខាងភាពយន្តកម្ពុជាយើងអត់ទេ ពេលខ្លះត្រូវការថត ជូនតែប៉ារ៉ូលទៅតួអង្គ ដល់ថ្ងែថត ក៏មកថតលេងតាមតែលទ្ធភាពទៅរួច”។

ប្រធាននាយកដ្ឋានសិល្បៈភាពយន្ត និងផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌ រូបនេះមើលឃើញថា បច្ចុប្បន្នផលិតករភាពយន្តខ្មែរបាន និងកំពុងខិតខំ ផលិតកសាងគុណភាពភាពយន្តរបស់ខ្លួន ដោយមានការហ៊ានបង្កើនទុនចំណាយលើសពី ២០-៣០ ម៉ឺនដុល្លារ ហើយទទួលបានកម្រិតបច្ចេកទេសល្អ រូបភាពល្អ ខ្លឹមសារក៏ធ្វើបានល្អច្រើន រហូតដល់ ប្រទេសជិតខាងទទួលយកទៅចាក់បញ្ចាំង។

លោក ប៉ុក បូរក្ស មានប្រសាសន៍បន្ត៖ “ឥឡូវយើងឧទាករណ៍ដូចជារឿង The Clock របស់ផលិតកម្ម LD ចុះ ដែលជារឿងទទួលបានពានរង្វាន់នៅក្នុងមហោស្រពភាពយន្តជាតិ របស់យើង។ យើងបានយកទៅចាក់ដោយស្មើមុខស្មើមាត់ជាលក្ខណៈ Commercial (ការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម) នៅប្រទេស សិង្ហបុរី នៅឥណ្ឌូនេស៊ី នៅម៉ាឡេស៊ី ហើយឥឡូវនេះឥណ្ឌាកំពុងទាក់ទង ភូមាក៏កំពុងទាក់ទង។ អ៊ីចឹងមានន័យថា វាអាស្រ័យលើដើមទុនហ្នឹងឯង គួបផ្សំនឹងសមត្ថភាពអ្នកផលិត ធ្វើឱ្យរឿងនឹងកាន់តែល្អ ហើយអាចងាយស្រួលក្នុងការពង្រីកទីផ្សារទៅក្រៅប្រទេសបាន”។

លោក ប៉ុក បូរក្ស លើកឡើងថា ភាពយន្តទាំងអស់ដែលបញ្ចាំងនៅបរទេសក៏ដូចកម្ពុជា គឺមានមួយភាពយន្តចំនួនក៏អត់មានទទួលការគាំទ្រដែរ មិនមែនភាពយន្តគេទាំងអស់ទទួលបានការគាំទ្រទេ។ ពេលខ្លះ ដល់ថ្នាក់ផលិតករនៅក្នុងតំបន់ប្រើពាក្យមួយថា ជោគជ័យនៃភាពយន្ត ដូច Lucky draw (ការចាប់ឆ្នោតផ្សងសំណាង) បើសំណាងគឺធ្វើទៅបានជោគជ័យ ជួនកាលផលិតករខ្លះធ្វើរឿងមួយមានខ្លឹមសារល្អ ប៉ុន្តែទស្សនិកជនអត់ទទួលយក ក៏មិនជោគជ័យដែរ។

ពិតណាស់ ភាពយន្តកម្ពុជា​ត្រូវ​ការភាពរីក​ចម្រើន​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព​ល្អ​បន្តទៀត ដើម្បី​រក្សាវត្តមានរបស់ខ្លួន ក៏ដូចជាដណ្ដើមទីផ្សារក្នុងស្រុកជាមួយបណ្ដាភាពយន្តបរទេសល្បី​។ ទស្សនិកជន គប្បីគាំទ្រ ជួយជាវសំបុត្រទស្សនា ដោយទុកឱកាស និងលទ្ធភាពដើម្បីភាពយន្តជាតិបានវិវឌ្ឍទៅមុខបន្ត គួរយោគយល់ពីភាពខ្វះខាត និងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ផលិតករ កុំប្រៀបធៀបជាមួយភាពយន្តបរទេសដែលមានទីផ្សារធំ និងមានទុនផលិតលើសភាពយន្តខ្មែររាប់សិប ឬរយដង ឬត្រូវសួរថា តើបរទេសទាំងនោះអាចផលិតភាពយន្តបានពាក់កណ្ដាលខ្មែរទេ បើគេមានទុនផលិតដូចយើង? ត្រូវមោទភាពដែលខ្លួនជាខ្មែរ មានភាពយន្តខ្មែររសជាតិខ្មែរ ទស្សនា លើមាតុភូមិរបស់ខ្លួន។​ ជាមួយគ្នានេះ ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ត្រូវជួយសម្រួលនូវតម្រូវការ និងបញ្ហាប្រឈមនានា ឯផលិតករ​ភាពយន្ត​​ជំនាញត្រូវ​ចែករំលែក រួម​គ្នា​បង្កើន​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​​វិស័យ​ភាពយន្ត​ ទៅ​​ផលិតករ​ភាពយន្ត​នានា​ដែល​នៅ​ខ្វះ​ខាត​។ ចំណែក​ផលិតករ​ភាពយន្ត​ខ្មែរ​ថ្មីៗក៏​ត្រូវ​​បើក​ចិត្ត ទទួល​យក​ការ​កែលម្អ ការបណ្ដុះ​បណ្ដាល​បន្ថែម ដើម្បី​បង្កើន​គុណភាព​ភាពយន្ត​របស់​ខ្លួន ​ក្នុងពិភពទីផ្សារសេរី​សាកលភាវូបនីយកម្ម៕

អត្ថបទ៖ ច័ន្ទ វីរៈ

The post បទយកការណ៍៖ ចំណុចពិសេស ដែលភាពយន្តខ្មែរអាចប្រជែង ជាមួយភាពយន្តបរទេស appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោក ប៉ុក បូរក្ស ប្រធាននាយកដ្ឋានសិល្បៈភាពយន្ត និងផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌ នៃក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ មានប្រសាសន៍ប្រាប់ “កម្ពុជាថ្មី” នៅថ្ងៃនេះថា ភាពយន្តបញ្ចាំងតាមរោងភាពយន្តត្រូវទទួលទិដ្ឋាការក្នុងការផ្សព្វផ្សាយជាមុន ដោយមានការពិនិត្យពីក្រុមការងាររបស់នាយកដ្ឋានភាពយន្ត ដែលជាគណៈកម្មការក្នុងការពិនិត្យផ្តល់ទិដ្ឋាការ និងការធ្វើចំណាត់ថ្នាក់។ សម្រាប់ភាពយន្តរឿង បុព្វេសន្និវាស ២ នេះ គឺនាយកដ្ឋានភាពយន្តបានពិនិត្យ និងបានផ្តលទិដ្ឋាការរួចហើយ ដោយសាច់រឿងទាំងមូលដែលមានរយៈពេលជិត ៣ ម៉ោងោះ ពុំមានរូបភាពណាមួយដូចនៅក្នុងវីដេអូឃោសនាដែលមានរូបផែនទីហ្នឹងទេ សូម្បីតែខ្លឹមសារសាច់រឿងក៏មិនមានរូបភាពអ្វីដែលប៉ះពាល់ដែរ។

លោក ប៉ុក បូរក្ស មានប្រសាសន៍បន្តថា៖ “បើយើងពិនិត្យមើលជា Trailer (ឈុតផ្សព្វផ្សាយខ្លី) របស់គាត់ Trailer ដែលគាត់ធ្វើការផ្សព្វផ្សាយនោះ គឺក៏មិនមានដែរ មិនមាននូវរូបភាពទាំងអស់នោះទេ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់រូបភាពដែលមាន ប្រតិកម្មកើតឡើង គឺជារូបភាពមួយដែលធ្វើជា Promotion (ឃោសនាវីដេអូ) ដែលមានការសម្ភាស ជាមួយតួ ជាមួយអ្នកដឹកនាំរឿង ជាមួយអ្នកសរសេរអត្ថបទនិពន្ធ ហើយយើងឃើញមានមែននៅក្នុងក្បាលដំបូង ដែលដាក់រូបភាព (ផែនទី) បែបនោះមក។ ហើយការបង្ហោះនេះ គឺមិនមានការឆ្លងកាត់ការពិនិត្យពីយើងទេ មានន័យថាវីដេអូឃោសនានេះធ្វើដោយក្រុមហ៊ុនអ្នកផលិតទេ ប៉ុន្តែអត់មានឆ្លង [ការអនុញ្ញាត] ពីយើងទេ ហើយក្រោយពីបានឃើញនូវបញ្ហាហ្នឹង ខ្ញុំក៏បានឱ្យមានការលុបចោលជាបន្ទាន់ ហើយយើងធ្វើការពិនិត្យមើលសិន ថាតើកំហុសនេះកើតឡើងដោយអចេតនា ឬក៏មានចេតនាណាមួយ?”។

ប្រធាននាយកដ្ឋានសិល្បៈភាពយន្ត និងផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌ មានប្រសាសន៍ថា យើងកំពុងពិនិត្យមើលថាវាកើតឡើងដោយបញ្ហាណា ជាចេតនា ជាអ្វី ឬជាកំហុសឆ្គងនៃការបកប្រែ ព្រោះបើយើងពិនិត្យមើលសាច់រឿងទាំងមូល គឺរឿងនេះ កើតឡើងនៅអំឡុងសតវត្សទី១៨-១៩ ហើយយើងក៏ដឹងដែរប្រវត្តសាស្ត្រដែលធ្លាប់កើតឡើង។ ប៉ុន្តែជាក់ស្ដែង ក្នុងរឿង អត់បានពន្លេចចំណុចហ្នឹងទេ អ៊ីចឹងហើយ យើងកំពុងរកការពិត ថាតើមូលហេតុអ្វី គេដាក់ចំណុចហ្នឹងមក ជាកំហុសឆ្គងការបកប្រែ ជាចេតនា ឬអចេតនា ណាមួយ។

លោក ប៉ុក បូរក្ស បញ្ជាក់ថា សាច់រឿងភាពយន្តដែលប៉ះពាល់កម្ពុជា នាយកដ្ឋានភាពយន្តមិនអនុញ្ញាតឱ្យបញ្ចាំងនៅកម្ពុជាទេ តែករណីប្រតិកម្មនេះមិនមាននៅក្នុងសាច់រឿង ពោលគឺកើតតែក្នុង Promotion (ការផ្សព្វផ្សាយ) វីដេអូផ្សេង ដែលមិនមាននៅក្នុងសាច់រឿងទាល់តែសោះ។ លោកលើកបង្ហាញបន្តថា ការកំណត់ចំណាត់ថ្នាក់ភាពយន្តនៅកម្ពុជាមាន ៣ គឺសម្រាប់ ទស្សនិកជនទូទៅ សម្រាបទស្សនិកជនអាយុ ១៥ ឆ្នាំ និង ១៨ឆ្នាំ និងក្នុងករណីខ្លះមានខ្លឹមសារអាសអាភាស ឬសាហាវឃោរឃៅ ឬប៉ះពាល់អ្វីមួយ គឺមិនអនុញ្ញាតបញ្ចាំងទេ។ 

គួរបញ្ជាក់ថា ភាពយន្តរឿង “បុព្វេសន្និវាស” ដំបូងឡើយជាភាពយន្តភាគបញ្ចាំងនៅទូរទស្សន៍ថៃ បង្ហាញពីស្នេហាឆ្លងជាតិ ដោយបានបញ្ចូលវប្បធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រថៃ ក្នុងនោះក៏ធ្លាប់បង្ហាញទំនាក់ទំនងកម្ពុជា ថៃ ក្នុងសម័យអយុធ្រា ដែលភាពយន្តមានភាពល្បីល្បាញទាំងក្នុង និងក្រៅប្រទេស។ ក្រោមមក ផលិតករបានបន្តផលិតជាភាពយន្តខ្នាតធំសម្រាប់បញ្ចាំងលក់សំបុត្រនៅរោងភាពយន្ត គឺរឿង បុព្វេសន្និវាស វគ្គ២ នេះតែម្ដង។

ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជា ពិសេសអ្នកស្នេហាវប្បធម៌ជាតិមានការបារម្ភថា ភាពយន្តនេះអាចនឹងធ្វើឱ្យសាធារណជនជាតិ និងអន្តរជាតិ មានការភន្តច្រឡំពាក់ព័ន្ធផ្នែកវប្បធម៌ ខណៈថៃទើបកកើតជារដ្ឋនៅសតវត្សទី១២ ហើយមានវប្បធម៌ស្រដៀងកម្ពុជា ប៉ុន្តែថៃមានឱកាសច្រើនក្នុងការផ្សព្វផ្សាយដល់អន្តរជាតិ ពិសេសតាមរយៈសិល្បៈ និងភាពយន្ត។ ជាមួយនឹងការគាំទ្រនៅកម្ពុជា ក៏មានមហាជនកម្ពុជាមួយចំនួនបានប្រកាសលើបណ្ដាញសង្គមថានឹងមិនយកលុយទិញសំបុត្រទស្សនាភាពយន្តនេះ ប្រសិនជាមិនអាចបញ្ឈប់ការបញ្ចាំងភាពយន្តនៅកម្ពុជាបាន បន្ទាប់ពីធ្លាប់មានការមិនពេញចិត្តចំពោះភាពយន្តនេះ ដែលបានយកផ្ការំដួល បុប្ផាជាតិខ្មែរ ដាក់ក្នុងផ្ទាំងផ្សព្វផ្សាយភាពយន្ត ក៏ដូចជា គេហទំព័រមួយ បានលើកឡើងពីឥទ្ធិពលភាពយន្ត និងវប្បធម៌ថៃ គ្របដណ្ដប់លើយុវជនកម្ពុជា រហូតមិនស្គាល់អត្តសញ្ញាណជាតិខ្លួន៕

អត្ថបទ៖ ច័ន្ទ វីរៈ

ចុចអានព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធ៖ រឿង បុព្វេសន្និវាស ២ អាចនឹងដកការចាក់បញ្ចាំងនៅកម្ពុជា ឬទេ?

The post នាយកដ្ឋានភាពយន្ត ប្រតិកម្ម ក្រោយឈុតខ្លី រឿង បុព្វេសន្និវាស ២ បង្ហាញផែនទីមិនប្រក្រតី appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោក ប៉ុក បូរក្ស ប្រធាននាយកដ្ឋានភាពយន្តនៃក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្ប:បានមានប្រសាសន៍នៅព្រឹកថ្ងៃ​ ទី​២០ ខែ​មិថុនា​នេះថា បច្ចុប្បន្នវិស័យភាពយន្តមានភាពសម្បូរបែប ដោយយើងអាចមើលវីដេអូតាមផ្លែតហ្វម ទិញតាម​រយៈ​នេតហ្វ្រិកនៅផ្ទះ តាមយូធូប ឬតាមទូរទ្សសន៍។ ប៉ុន្តែវាខុសគ្នាទៅនឹងការទស្សនាផ្ទាល់នៅរោងភាពយន្តដែលមានបរិយាកាស​មួយខុសប្លែកដូចជាការជួបជុំមិត្តភ័ក្ត បងប្អូននិងដៃគូ បរិយាកាសនៅក្នុងរោងភាពយន្តខុសពីការទស្សនាតាមកញ្ចក់​ទូរស័ព្ទ ទូរទស្សន៍ឬកុំព្យូទ័រ ដោយមានប្រព័ន្ធសោនស៊ីស្ទែមនិងប្រព័ន្ធរូបភាពធំច្បាស់ល្អត្រជាក់ភ្នែកនិងសំលេងទាក់ទាញ។

ម្យ៉ាងទៀត ភាពយន្តចាក់តាមរោងកុនជារឿងថ្មីៗ ដែលអ្នកមើលមានអារម្មណ៍ចង់មើល និងចង់បាននូវអ្វីដែលថ្មី ទើបបានជាអ្នកមើលមួយចំនួនសុខចិត្តចំណាយថវិកានិងពេលវេលាទៅទស្សនានៅរោងភាពយន្ត។ ផ្ទុយពីទូរទស្សន៍​ឬយូធូបភាគច្រើនមានជារឿងចាស់ៗដែលធ្លាប់បញ្ចាំងរួចហើយ។

លោកបានបន្តទៀតថា ការចូលចិត្តមើលភាពយន្តនៅតាមរោងកុន អាស្រ័យទៅលើសាច់រឿងទេមិនមែនចាក់គ្រប់សាច់រឿង​ទាំងអស់ទទួលបានការគាំទ្រពីទស្សនិកជននោះទេ។ មានរឿងខ្លះក៏មានភាពទាក់ទាញដូចជារឿងហូលីវូដនិងរឿងខ្លះក៏មនាមានការទាក់ទាញដរ។

លោកបានបន្ថែមទៀតថា រឿងក្នុងស្រុកបានចាក់បញ្ចាំងតាមភាពយន្តចំនួន៣រឿងដែរ ចាប់ពីខែមេសាមករហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។ បន្ទាប់ពីរាជរដ្ឋាភិបាលអនុញ្ញាតឱ្យបើកទទួលទស្សនិកជនទស្សនា ១០០ ភាគរយឡើងវិញ ឃើញថារឿងខ្លះទទួលបានការគាំទ្រនិងរឿងខ្លះទៀតក៏មិនគាំទ្រដែរ ព្រោះថាភាគច្រើនយុវវ័យចូលចិត្តមើលរឿងបែបកំប្លែងនិងរឿងបែបរន្ធត់។ ចំណែករឿងបែបមនោសញ្ចេតនានិងដ្រាម៉ា មិនសូវជាគាំទ្រប៉ុន្មានទេ។

បក្រោយពីស្ថានភាពជំងឺកូវីដ១៩មានភាពធូរស្រាល រោងភាពយន្តថ្មីចំនួន ២ បន្ថែមទៀត បានបង្កើតឡើងនៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ​គឺទី១រោងភាពយន្ត ឡេជែន នៅផ្សារទំនើបមីដថោនស្ថិតនៅតាមបណ្តោយផ្លូវ ២០០៤ និងមួយទៀតរោងភាពយន្តឡេជែននៅខេអេម៉លនៅតាមបណ្តោយផ្លូវវ៉េងស្រេង ដែលរោងភាពយន្តទាំងពីរនេះមានកៅអីសរុបប្រមាណជាង ១ ពាន់កៅអី។ ការបង្កើតចំនួនរោងកុន ២ ទីតាំងបន្ថែមទៀតនេះឱ្យរោងភាពយន្តនៅទូទាំងប្រទេសកើនឡើងដល់ចំនួន ២៤ នៅតាមរាជធានីខេត្តចំនួន៥ ក្នុងនោះ មានបន្ទប់បញ្ចាំងជាង ១០០ និងចំនួនកៅអីជាង១៥០០០កន្លែង។

ក្នុងចំណោមរោងភាពយន្តទាំនោះ រាជធានីភ្នំពេញមានរោងភាពយន្តមានចំនួនច្រើនជាងគេរហូតដល់១៦មានបន្ទប់បញ្ចាំងជាង ៨០ និងមានចំនួនកៅអីជាង ១ ម៉ឺនកន្លែង។ ខេត្តសៀមរាបមានចំនួន ៣ មាន៧បន្ទប់ និងមានកៅអីជាង​១៤០០ កន្លែង។ ខេត្តព្រះសីហនុមានចំនួន២កន្លែងមាន៦បន្ទប់ និងមានចំនួនកៅអីជាង៦០០កន្លែង។ ខេត្តបាត់ដំបងមានចំនួន១កន្លែងមាន២បន្ទប់និងចំនួនកៅអីជិត៣០០កន្លែង និងខេត្តបន្ទាយមានជ័យមានចំនួន២កន្លែងមាន៥បន្ទប់និងមានចំនួនកៅអីជិត៥០០កន្លែង៕

អត្ថបទ៖ សំអឿន

The post មន្ត្រីជំនាញ ពន្យល់មូលហេតុយុវវ័យចូលចិត្តទស្សនា​​ភាពយន្ត​នៅតាមរោងកុន appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោក ប៉ុក បូរក្ស ប្រធាននាយកដ្ឋានភាពយន្ត នៃក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ មានប្រសាសន៍នៅព្រឹកថ្ងៃទី០៩ ខែមិថុនានេះថា រោងភាពដែលទើបបង្កើតថ្មីចំនួន២ ទីតាំងនេះគឺ ទី១រោងភាពយន្ត ឡេជែន នៅផ្សារទំនើបមីដថោន ស្ថិតនៅតាមបណ្តោយផ្លូវ២០០៤ និងមួយទៀតរោងភាពយន្តឡេជែន នៅខេអេម៉ល នៅតាមបណ្តោយផ្លូវវ៉េងស្រេង ដែលរោងភាពយន្តទាំងពីរនេះមានកៅអីសរុបប្រមាណជាង ១ពាន់កៅអី។

លោកបានបន្តថា ការបង្កើតរោងភាពយន្តថ្មីនេះ ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការរបស់អតិថិជន ពិសេសយុវជនដែលចូលចិត្តទស្សនាភាពយន្តនៅតាមរោងកុន ក្រោយពីស្ថានភាពជំងឺកូវីដ-១៩ មានភាពធូរស្រាល ខណៈនៅចុងខែមេសាឆ្នាំ២០២២ យើងបានអនុញ្ញាតឱ្យរោងភាពយន្តទូទាំងប្រទេសបើកដំណើរការទាំងអស់ឡើងវិញ ដោយទទួលភ្ញៀវ ១០០ ភាគរយនៃចំនួនកៅអី។

លោក ប៉ុក បូរក្ស បានបន្តទៀតថា ការបង្កើតចំនួនរោងកុន ២ ទីតាំងបន្ថែមទៀតនេះ បានធ្វើឱ្យរោងភាពយន្តនៅទូទាំងប្រទេសកើនឡើងដល់ចំនួន ២៤ នៅតាមរាជធានីខេត្តចំនួន៥ ក្នុងនោះ មានបន្ទប់បញ្ចាំងជាង ១០០ និងចំនួនកៅអីជាង ១៥ ០០០ កន្លែង។

ប្រធាននាយកដ្ឋានភាពយន្ត រូបនេះបានបន្តថា ក្នុងចំណោមរោងភាពទាំងនោះ រាជធានីភ្នំពេញមានរោងភាពយន្តមានចំនួនច្រើនជាងគេរហូតដល់ ១៦ មានបន្ទប់បញ្ចាំងជាង ៨០ និងមានចំនួនកៅអីជាង មួយម៉ឺនកន្លែង។ ខេត្តសៀមរាបមានចំនួន ៣កន្លែង មាន ៧បន្ទប់ និងមានកៅអីជាង ១ ៤០០ កន្លែង។ ខេត្តព្រះសីហនុមានចំនួន ២កន្លែង មាន ៦បន្ទប់ និងមានចំនួនកៅអីជាង ៦០០ កន្លែង។ ខេត្តបាត់ដំបងមានចំនួន ១កន្លែង មាន២បន្ទប់ និងចំនួនកៅអីជិត ៣០០កន្លែង និងខេត្តបន្ទាយមានជ័យមានចំនួន ២កន្លែង មាន៥បន្ទប់ និងមានចំនួនកៅអីជិត ៥០០កន្លែង៕

អត្ថបទ៖ សំអឿន

The post រោងភាពយន្តថ្មី ២ ទៀត មានវត្តមាននៅភ្នំពេញ ក្រោយស្ថានភាពកូវីដ-១៩ ធូរស្រាល appeared first on Kampuchea Thmey Daily.