ក្នុងជំនួបនាថ្ងៃទី៨ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៤ នេះ ឯកឧត្តមឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី បានអនុញ្ញាតឱ្យប្រធានប្រតិភូ ដែលជាតំណាងសមាគមអ្នកនិពន្ធ នៃប្រទេសនីមួយៗដែលចូលរួមមានឱកាសលើកឡើងជាមតិយោបល់ជូនអង្គប្រជុំ។ តំណាងប្រទេសនីមួយៗ សុទ្ធតែបានបង្ហាញការសាទរ ការកោតសរសើរ រួមទាំងមោទនភាពដែលបានចូលរួមក្នុងទិវាជាតិអ្នកនិពន្ធលើកទី១ ឆ្នាំ២០២៤ នៅព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ព្រមទាំងបានបន្ថែមថា រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ពិតជាបានយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់លើវិស័យតែងនិពន្ធ ដែលជាការគិតគូរដ៏ប្រពៃ។

នាឱកាសនោះដែរ ឯកឧត្តមឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី បានលើកឡើងថា “អ្នកនិពន្ធជាទូតវប្បធម៌ និងសន្តិភាព”។ ឯកឧត្តមថា នេះជាឱកាស ដែលប្រតិភូអាចចែករំលែក បទពិសោធគ្នា ឈ្វេងយល់ និងរៀនសូត្រពីគ្នាទៅវិញទៅមក ពីភាពដូចគ្នា ភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នា និងភាពខុសគ្នា នៃភាសា និងវប្បធម៌ក្នុងតំបន់ផងដែរ។ ឯកឧត្តមក៏បានលើកទឹកចិត្ត និងផ្តល់ជាអនុសាសន៍បន្ថែមជូនដល់ប្រតិភូបន្តឱ្យពង្រឹង និងពង្រីក កិច្ចសហការគ្នា ចែករំលែកគ្នា និងគាំទ្រគ្នាប្រកបដោយភារតភាព ក្នុងភាពជាមិត្តដ៏ស្និតស្នាល។

ឯកឧត្តមឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី បានបន្តថា សកម្មភាពដែលកំពុងធ្វើនាពេលនេះ គឺជាការជំរុញទឹកចិត្តដល់អ្នកជំនាន់ក្រោយឱ្យកាន់តែចាប់អារម្មណ៍ និងបន្តលើកកម្ពស់វិស័យតែងនិពន្ធ ដែលវិស័យនេះជាសសរស្តម្ភនៃសង្គមវប្បធម៌ ហើយរួមគ្នាបង្កើតស្នាដៃនានា សម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាល និងបញ្ជ្រាបផ្នត់គំនិតល្អៗ ក្នុងសង្គម។  

គួររម្លឹកថា សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ ត្រូវបានបង្កើតឡើងនាថ្ងៃទី៥ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៥៦ ដោយមានព្រះបាទ សម្តេចព្រះនរោត្តម សីហនុ (ព្រះបរមរតនកោដ្ឋ) ទ្រង់គង់ប្រថាប់ជាព្រះប្រធានកិត្តិយស។ ជាបន្តបន្ទាប់ សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ ត្រូវបានបន្តយកចិត្តទុកដាក់ និងទំនុកបំរុងដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ដោយសម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន។ មកដល់ថ្ងៃទី១២ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ សម្តេចមហាបវរធិបតី ហ៊ុន ម៉ាណែត បានអនុញ្ញាតិសម្រេចឱ្យមានការប្រារព្ធ «ទិវាជាតិអ្នកនិពន្ធ» នៅថ្ងៃទី៧ ខែធ្នូ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ៕

The post ឯកឧត្តម ហ៊ុន ម៉ានី ជំរុញទឹកចិត្តអ្នកនិពន្ធ ឱ្យពង្រឹង និងពង្រីកកិច្ចសហការគ្នា ដើម្បីលើកកម្ពស់វិស័យតែងនិពន្ធ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ថ្ងៃនេះ កម្ពុជាថ្មី នឹងបង្ហាញពីជីវប្រវត្តិ ព្រមទាំងស្នាដៃមួយចំនួនរបស់ កវីនិពន្ធ វ៉ែន សុន។ លោកគឺជាអ្នកនិពន្ធបទភ្លេង ចម្រៀង ក៏ជាអ្នកនិពន្ធប្រលោមលោក និពន្ធអក្សរសិល្ប៍ផ្នែកកំណាព្យ រឿងខ្លីជាច្រើន។ អំឡុងទសវត្ស៦០ ក្រុមរបស់លោកមានឈ្មោះថា ក្រុមតន្ត្រីរាជតម្រួតភិរម្យ គឺជាអ្នកដែលនាំយកចង្វាក់សារ៉ាវ៉ាន់មកមុនគេ ហើយក៏ល្បីតាំងពីពេលនោះមក។ លោកគឺជាអ្នកនិពន្ធបទចម្រៀង លលកវាយំ ច្រៀងដោយ អ្នក​នាង សូ សា​វឿ​ន ដែលទទួលបានការគាំទ្រខ្លាំងពីមហាជន រួមជាមួយបទចម្រៀងផ្សេងទៀត។ ក្រៅពីជាអ្នកនិពន្ធ លោកក៏ធ្លាប់ជាសាស្ត្រាចារ្យបង្រៀននៅមហាវិទ្យាល័យសិល្បៈនាដសាស្រ្ត នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទវិចិត្រសិល្បៈផងដែរ។

បើនិយាយពីជីវិតក្នុងវ័យកុមារភាពវិញ លោកគឺជាកូនប្រុសច្បងក្នុងចំណោមបងប្អូន៣នាក់ ហើយលោកត្រូវកំព្រាឪពុកតាំងពីអាយុ៧ឆ្នាំ ព្រោះឪពុករបស់លោកបានស្លាប់ដោយសារជំងឺអាសន្នរោគ។ កវី វ៉ែន សុន ទទួលចំណេះដឹងដោយការរៀននៅវត្តរយៈពេល១០ឆ្នាំ ពោល គឺលោករៀននៅវត្តតាំងពីអាយុ៧ឆ្នាំ ដល់១៧ឆ្នាំ (អំឡុងពេលរៀននៅវត្តលោកបានបួស៤ឆ្នាំ) បន្ទាប់មកទើបមានឱកាសបានសិក្សានៅសាលា។

នៅចន្លោះឆ្នាំពី​ឆ្នាំ​១៩៦៥ រហូត​ដល់​ក្រោយ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៩ លោក​ជា​តន្ដ្រីករ អ្នកនិពន្ធ​បទភ្លេង និង​ទំនុក​ច្រៀង​នៅ​ក្រុម​តន្ដ្រី​សម័យ​រាជតម្រួត (ភ្លេង​ប៉ូលិស​)។ បន្តពីឆ្នាំ ១៩៧៩ ដល់ឆ្នាំ១៩៩៣ លោកបានចូលធ្វើការជាមួយក្រុមតន្ត្រីរបស់កងទ័ពបន្តទៀត។ អំឡុងពេលនោះ លោកទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលបន្ថែមផ្នែកអក្សរសិល្ប៍ពីក្រសួងវប្បធម៌ រហូតក្លាយជាអ្នកនិពន្ធផ្នែកកំណាព្យ និងរឿងអក្សរសិល្ប៍។

ក្នុងវិស័យនិពន្ធនេះ លោកទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ៣ផ្នែកកំណាព្យ និងទទួលបានមេដាយមាស​ ​សម្រាប់​កំណាព្យ​ “បណ្ដាំ​កវី” ដែល​ផ្ដល់​ដោយ ​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ​ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩១ និង​ពាន​រង្វាន់ ​៧​មករា គឺ​រឿង “​ឋានសួគ៌​ក្នុង​សុបិន​” ដែល​ផ្ដល់​ដោយ​សមាគម​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៩៧​។ ចំណែក ​ពាន​រង្វាន់​អន្ដរជាតិ​វិញ លោក​ទទួល​បាន​ពី​កម្មវិធី Sunthorn Phu Award លើ​កំណាព្យ “​របាំ​ប្រពៃណី​ខ្មែរ” ផ្ដល់​ជូន​កវី​អាស៊ាន​ទាំង ​១០​ប្រទេស ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៣។ លោកក៏ទទួលបាន ជ័យលាភីអក្សរសិល្ប៍ទន្លេមេគង្គលើកទី៣ (ប្រទេសឡាវ) និងជ័យលាភីកវីនិពន្ធអាស៊ីអាគ្នេយ៍ឆ្នាំ២០២០ (ប្រទេសថៃ)។

គរុវិជ្ជា​ចា​រ្យ​កវីនិពន្ធ វ៉ែន សុ​ន ជាគរុវិជ្ជាចារ្យ កវីនិពន្ធ កវីនិពន្ធជាតិ សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាភិបាលសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ លោកបានចំណាយពេលស្ទើរតែពេញមួយជីវិតលើវិស័យតែងនិពន្ធនេះដើម្បីលើកស្ទួយពីវប្បធម៌ អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរ។ ជាមួយនឹងដំណឹងមរណភាពរបស់រូបលោក បានបន្សល់ការឈឺចាប់ សោកស្តាយយ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់ក្រុមគ្រួសារ និងសាធារណជនចំពោះការបាត់បង់ធនធានមនុស្សដ៏ពូកែនេះ៕

ដោយ៖ អុន ស្រីមាន

The post មកដឹងពីប្រវត្តិ និងស្នាដៃរបស់កវីនិពន្ធ វ៉ែន សុន ដែលទើបតែទទួលមរណភាពថ្មីៗនេះ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ទស្សនិកជន​ទូទៅ​បាន​ដឹង​ហើយ​ថា អ្នកស្រី ងិន ម៉ានីយ៉ា គឺ​ជា​កវី​ជើងចាស់​ដែល​សាង​ស្នាដៃ​និពន្ធ​បទ​ចម្រៀង​ជាច្រើន​សម្រាប់​តារា​ចម្រៀង​ប្រុស-ស្រី​ល្បីៗ របស់​ខ្មែរ ទទួល​បាន​ភាព​ល្បីល្បាញ។ ស្នាដៃ​ចម្រៀង​ជាច្រើន​បទ​របស់​អ្នកស្រី ងិន ម៉ានីយ៉ា កន្លងមក​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​ច្រើន​ពី​មហាជន​គ្រប់​មជ្ឈដ្ឋាន។

ដោយឡែក​ងាក​មក​ចាប់​អារម្មណ៍​រឿងរ៉ាវ​ដ៏​កម្សត់​របស់​អ្នកនិពន្ធ ងិន ម៉ានីយ៉ា ក្នុង​ពេល​សម័យ​ប៉ុលពត​ត្រូវ​បាន​អ្នកស្រី​បង្ហើប​ដោយ​ភ្ជាប់​វីដេអូ​មួយ​ថា «កន្លែង​ដែល​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់ កាលពី ៤៥ ឆ្នាំមុន សល់​ជីវិត​ពី​សម័យ​ប៉ុលពត បាន​ដើរ​លូន​វា​ឆ្លងកាត់​ម្នាក់ឯង អស់​រយៈពេល ១០ ខែ ទើប​ឆ្លង​ផុត ហើយ​មាន​ជីវិត​រស់​ឈ្មោះ ងិន ម៉ានីយ៉ា មកដល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ»។

អ្នកស្រី ងិន ម៉ានីយ៉ា និយាយ​ទៀត​ថា «អ្នក​ទាំងអស់​គ្នា​សាក​គិត​មើល​ថា តើ​វេទនា​យ៉ាងណា? សល់​តែ​ស្បែក​ដណ្ដប់​ឆ្អឹង​ប៉ុណ្ណោះ។ ជីវិត​ដែល​វេទនា​ហួស​ពី​សេចក្ដី​ថ្លែង»។

អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា អំឡុង​ពេល​អ្នកស្រី​ឆ្លងកាត់​ជីវិត​ជូរចត់​នៅ​ក្នុង​ព្រៃភ្នំ​មាន​តែ​ការ​បេះ​ស្លឹកឈើ ជីក​ដំឡូង ជីក​ទំពាំង ពេលខ្លះ​ក៏​អត់​រាប់​សព្វថ្ងៃ គ្រុន​ចាញ់​ក្ដី សន្លប់​ស្លាប់​ហើយ ក៏​រស់​ហួស​ពី​ការ​ថ្លែង។

គួរ​បញ្ជាក់​ថា ចំពោះ​ស្នាដៃ នៃ​បទ​ចម្រៀង​ជា​ទឹក​ដៃ​និពន្ធ​របស់​កវី​ជើងចាស់​រូប​នេះ ក៏​ឃើញ​តារា​ចម្រៀង​ប្រុស-ស្រី​ល្បីៗ ចាស់​វស្សា នៅ​ហង្ស​មាស ធ្លាប់​ច្រៀង​ដែល​រួមមាន​ដូចជា​បទ «​មយូរា​ទឹកកក​» បទ​«​បន់​ទេពច្យុតិ» បទ«១០០០ ឆ្នាំ​ទៀត ក៏​នៅ​ចាំ​អូន​» បទ​«​ទីក្រុង​គ្មាន​មេឃ​» បទ«​អូ​!​អូ​! យេ​!​យេ​!» បទ​«​ពាក្យ​ពេជ្រ​» និង​បទ​«​ស្ម័គ្រ​ជូត​ទឹកភ្នែក​»​ជាដើម…៕

អត្ថបទ ៖ ចាន់រ៉ា

The post សល់ជីវិតពីសម័យប៉ុលពត អ្នកនិពន្ធ ងិន ម៉ានីយ៉ា រម្លឹករឿងជូរចត់ កាលពី ៤៥ ឆ្នាំមុន appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

បច្ចុប្បន្ន មានក្រុម MMO មួយចំនួនដែលបានបង្កើតមាតិកាអប់រំនៅតាមបណ្តាញសង្គម ព្រមទាំងទទួលបានការចុចចូលចិត្ត និងចែករំលែកច្រើនពីអ្នកទស្សនាផងដែរ។ ប៉ុន្តែ តាមការសង្កេត រឿងអប់រំដែលពួកគេបានផលិត ភាគច្រើន គឺបានបង្ហាញពីរូបភាពអវិជ្ជមានជាច្រើននៅក្នុងសង្គម មុននឹងរូបភាពវិជ្ជមាន ដូចជាការជក់បារី ក្មេងទំនើងដេញវាយគ្នា ឬ ការសេពគ្រឿងស្រវឹង គ្រឿងញៀនជាដើម បន្ទាប់មកទើបពួកគេបង្ហាញពីការអប់រំតាមក្រោយ។ រូបភាពទាំងអស់នេះហើយ ក៏បានបង្ហាញដោយប្រយោលពីទិដ្ឋភាពមិនល្អនៅក្នុងសង្គម ទៅដល់អ្នកទស្សនា ដែលអាចឱ្យអ្នកទស្សនាយកគម្រូមិនល្អទាំងនេះ ទៅអនុវត្តតាម។

ជុំវិញករណីនេះ អ្នកនិពន្ធជើងចាស់ អ្នកស្រី ប៉ុល ពិសី លើកឡើងថា ការផលិតវីដេអូរបស់ក្រុមមួយចំនួននោះ ជួនកាលគឺជាអាវុធមុខ២។ អ្នកផលិតអាចគិតថា ធ្វើបែបនេះគឺមានភាពទាក់ទាញចំពោះអ្នកទស្សនា ប៉ុន្តែ អ្នកស្រីថា ការធ្វើបែបនេះនឹងជះឥទ្ធិពលដល់អ្នកមើលមួយចំនួន អាចធ្វើតាមវីដេអូនោះ។ អ្នកស្រី យល់ថា អ្នកផលិតមានគំនិតចង់ផលិតហើយ ប៉ុន្តែ ពួកគេនៅមិនទាន់ចេះពីវិធីនិពន្ធ ឬមានក្បួនខ្នាតត្រឹមត្រូវនោះទេ។

ចំណែក លោក យូ សុភា ក៏យល់ឃើញមិនខុសពីអ្នកស្រី ប៉ុល ពិសី ដែរចំពោះបញ្ហានេះគឺជាអាវុធមុខ២ មានទាំងល្អ និងអាក្រក់។ លោកថា ប្រសិនជាអ្នកផលិតទាំងនោះបានឆ្លងកាត់ការសិក្សារៀនសូត្រពីសិល្ប៍វិធីការតែងនិពន្ធបានត្រឹមត្រូវ នោះពួកគេនឹងអាចកាត់បន្ថយបញ្ហាទាំងនេះបានមួយចំនួន ព្រោះអ្នកនិពន្ធទោះបីជាចង់បង្ហាញពីផលអវិជ្ជមាន គឺមិនអាចបង្ហាញបានត្រង់បែបនេះឡើយ ពោល គឺគ្រាន់តែហេតុបន្តិចៗតាមវិធីសាស្ត្ររបស់អ្នកនិពន្ធ។ លោកបន្តថា តាមការសង្កេតរបស់លោក អ្នកផលិតទាំងនោះ មិនមានបំណងផលិតដើម្បីបំពុលសង្គមឡើយ គឺដោយសារ ពួកគេមិនទាន់មានមូលដ្ឋានគ្រឹះក្នុងការសរសេរ ជាហេតុធ្វើឱ្យពួកគាត់មិនអាចផលិតតាមចំណង់ចំណូលចិត្តអ្នកទស្សនាបាន។

សម្រាប់អ្នកស្រី ប៉ុល ពិសី វិញ ក្នុងនាមជាអនុប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ បានបន្ថែមថា សមាគមរបស់អ្នកស្រី គឺជាផ្នែករួមចំណែកមួយដើម្បីជួយតម្រង់ទិស ណែនាំ បង្ហាត់បង្រៀនដល់អ្នកដែលស្រឡាញ់ការតែងនិពន្ធ អាចឱ្យយុវជនយល់ពីក្បួនខ្នាតតែងនិពន្ធមួយកម្រិត។

សូមជម្រាបថា កន្លងមកមានក្រុម MMO មួយចំនួន បានសំអាងថាខ្លួនផលិតវីដេអូអប់រំដល់សង្គមដោយមានបង្ហាញពីរូបភាពមួយចំនួនប៉ះពាល់ដល់សង្គម ដូចជាការសេពគ្រឿងស្រវឹង ការប្រើប្រាស់ហឹង្សា ការរំលោភបំពានផ្លូវភេទ និងរូបភាពមួយចំនួនទៀតដែលជ្រុលហួសហេតុ ក៏ត្រូវបានក្រសួង អាជ្ញាធរ និងសមត្ថកិច្ចពាក់ព័ន្ធហៅទៅអប់រំផងដែរ៕

ដោយ៖ អុន ស្រីមាន

The post អ្នកនិពន្ធ២រូបយល់ថា ការផលិតវីដេអូអប់រំបង្ហាញរឿងអាក្រក់មុនរឿងល្អប្រៀបដូចជាកាំបិតមុខ២ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

តាម​រយៈ​សកម្មភាពនៅក្នុង​វីដេអូនៃ​កិច្ច​​សម្ភាសន៍​នោះ គេសង្កេត​ឃើញថាលោក សុខ ចាន់ផល ដែល​ជា​មនុស្ស​មានវ័យច្រើន​ជាង​លោក​បាន​​ប្រើ​សម្តីនិងឥរិយាបទសមរម្យ​និយាយ​សុភាព​រាបសារ​ឆ្លើយតប​ទៅកាន់​សំនួរ​របស់ពិធីកររូបនោះ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយ​ទៅវិញរឿង​​ដែល​ធ្វើឲ្យមហាជន និងអ្នកគាំទ្​រសម្តែង​ការហួស​ចិត្តរិះគន់​ដូចបាយ​ពុះ គឺបែរជា​ពិធីករ​ម្នាក់​នេះ មាន​​ចរិតគ្មាន​សីលធម៌​មិន​គោរព​ចាស់​ទុំ​ទៅ​វិញ។

ដោយ​សង្កេត​ឃើញ​ទង្វើ​មិន​សមរម្យ​ដូច្នេះ​​មាន​ទស្សនិកជន និង អ្នក​ប្រើប្រាស់​បណ្តាញ​សង្គម​មួយ​ចំនួនបាន​នាំគ្នា​បញ្ចេញ​មតិ​រិះគន់​យ៉ាង​ចាស់ដៃ​ដោយ​មាន​ការ​លើក​ឡើងថា «សរសើរ​មនុស្សចាស់​អង្គុយ និ​ងនិយាយ​ឡើង​សុភាព ឯ​ក្មេង​អង្គុយ​គង​អន្ទាក់​ខ្លា​មុខ​ចាស់​ទុំ​ ធនធាន​មនុស្ស​ត្រូវ​មាន ៤សំខាន់,១.ចំណេះ,២. ជំនា ញ, ៣.សុខភាព និង៤.សីលធម៌»។

ជា​មួយគ្នានេះ ក៏មាន​ការ​លើក​ឡើង​ទៀតថា «ថត​ចំហៀង​ទៅ​ឃើញ​តែ​ជើង​ពិធីករ​ គង​អន្ទាក់​ខ្លា​ចង់​ផុត​ក្បាល​ពូហៃ,គាត់​ចង់​អង្គុយ​ស្ដាយ​បរទេស​ថា​អោយ​ទាន់​សម័យ​កាល​តែ​ភ្លេច​គិត​ថា​ ខ្លួន​នៅ​ប្រទេស​ដែល​មាន​វប្បធម៌​សីលធម៌​ , បងអ្នក​សម្ភាសន៍​ឡូយ​ណាស់ លើក​ជើង​ដាក់​លើ​ក្បាល​ហ្មងទៅបង, កិរិយា​មាយាទ​មិនសម​សោះ​ជា​ពិធីករ»។

មតិមហាជន​និយាយ​ទៀត​ថា ចង់មើល​ដល់​ចប់​ដែរ ព្រោះ​បង​ផលជា idol ផង​តែ​ដល់​ឃើញ​ឥរិយាបថ​អ្នក​សម្ភាសន៍​ជា​មួយ​មនុស្ស​ដែល​​មាន​អាយុច្រើន​ជាង​ខ្លួន​ធ្វើបែប​នេះ​ក៏ឈប់​មើល​ហើយ​ចូលcmមួយ​រួចអូស​ចោល”មាន​ចំណេះ​ដឹង​ច្រើនយ៉ាងណា​ប្រសិន​ជា​គ្មាន​សុជីវធម៌​ហើយ​គ្មាន​តម្លៃ​អ្វី​ទាំងអស់”​។ មើលទៅ​កម្ម​វិធីសុទ្ធតែ​អ្នកមាន​ចំណេះ​ដឹង​មាន​គំនិតល្អៗ តែ​សម្រាប់សុជីវធម៌ ក្នុង​ការ​អង្គុយ​និយាយ​ជាមួយចាស់ទុំ ឬរាម​ច្បង​ដូច​មិន​សម​សោះ​និយាយ​ឲ្យខ្លី «ដូច​គេ​មិន​ដល់​យើង»។

ពិធីករទៅ​រៀន​សុជីវធម៌​ឡើង​វវិញ សិន​ទៅ​បង​ សុខ​ ចាន់ផល​ ជា​អ្នកនិពន្ធល្បីមួយ​រូបមិន​សម​ណា​មក​ទទួលចូល​រួម​ក្នុង​កម្មវិធី​​ដែល​យក​ពិធី​ករ​ អត់​សុជីវ​ធម៌​  បែប​នេះ​ទេ។ សុជីវធម៌​របស់​ប្អូន​ខ្ពស់​ពេក​ហើយ សង្គម​ខ្មែរគេ​មិន​អាច​ទទួល​យក​បាន​ទេ​ពេល​ដែល​ជួប​និយាយ​ជា​មួយ​មនុស្ស​ចាស់​យើង​មិនមែន​បរទេស​ទេ សូម​ស្គាល់​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​ខ្លួន​ផង កុំ​ឲ្យ​​គេ​ដៀល​ថា ជា​មនុស្សគ្មាន​គ្រូ​បា​អាចារ្យ​ប្រដៅ…..៕

អត្ថបទ​៖ ចាន់រ៉ា

The post ពិធីករម្នាក់ រងការរិះគន់យ៉ាងចាស់ដៃទង្វើខ្វះសីលធម៌ អង្គុយគងអន្ទាក់ខ្លាពេលសម្ភាសន៍អ្នកនិពន្ធ សុខ ចាន់ផល appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ចំពោះ​ហេតុផល​នេះ​កន្លងមក​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​កត់​សម្គាល់​ដែរ​ថា ការ​រិះគន់​មិន​ត្រឹមតែ​កើតមានឡើង​ទៅ​លើ​អ្នក​ចម្រៀង​នោះ​ទេ ពោល​ក៏បាន​ជះ​ឥទ្ធិពល​ខ្លាំង​ដល់​អ្នក​និពន្ធ​ទំនុកច្រៀង​ផង​ដែរ។

ជាក់ស្ដែង ថ្មីៗ នេះ ក៏​មាន​ការ​រិះគន់ និង​វែកញែក​បទ​ចម្រៀង​របស់​តារា​ល្បីៗ ​ខ្មែរ ចំនួន ៣ រូប គឺ កំពូល​តារា​ចម្រៀង ខេមរៈ សិរីមន្ត (​ឆ្នាំ​ហ្នឹង​សប្បាយ​ខ្លាំង​) ,​តារា​វ័យក្មេង​នាយ ចឺម (​កន្លះ​កេស​ផឹក​ម្នាក់​ឯង​) និង​តារា​ចម្រៀង​អ្នកនាង មាស សុខសោភា ដែល​បាន​ចេញ​បទ(កុំ​បាញ់​ទឹក​ដាក់​មុខ​អូន) ជាដើម។

ស្រប​ពេល​ដែល​ការ​រិះគន់​ទាំងនេះ​កំពុង​កើតឡើង ងាក​មក​ចាប់​អារម្មណ៍​លោក មាស សុខរតនៈ ដែល​ជា​បង​ប្រុស​របស់​តារា​ចម្រៀង មាស សុខសោភា និង​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ផង​នោះ កាលពី​ថ្មីៗ លោក​បាន​បញ្ចេញ​ខ្លឹមសារ​ខ្លី​មួយ​ហាក់​ចង់​ពន្យល់​ទៅ​មតិ​រិះគន់​របស់​មហាជន​គួរ​មើល​ឃើញ​ពី​ភាព​លំបាក​របស់​អ្នកនិពន្ធ​ផង។

លោក មាស សុខរតនៈ បាន​លើក​ឡើង​ខ្លី​ដូច្នេះ​ថា «ដរាប​ណា អ្នក​មិនមែន​ជា​អ្នកនិពន្ធ អ្នក​គ្មាន​ថ្ងៃ​យល់​ពី​ការ​លំបាក​របស់​អ្នកនិពន្ធ​ឡើយ»។ ដោយឡែក​ក៏​មាន​ការ​លើក​ជា​សំនួរ​ថា «មាន​អ្វី​កើតឡើង​បង​? កុំ​គិត​ច្រើន​បង ស៊ូៗ​បង»។ ជា​ការ​ឆ្លើយតប លោក មាស សុខរតនៈ បញ្ជាក់​ថា «បង​មិន​ដែល​គិត​ច្រើន​ទេ​អូន ប៉ុន្តែ​បង​អាណិត​ពួកគាត់​វិញ​តែប៉ុណ្ណោះ​ថា ហេតុ​អ្វី​ការ​គិត​របស់​ពួកគាត់​គិត​បាន​ត្រឹម​តែ​ប៉ុណ្ណឹង»។

លោក​បាន​និយាយ​ទៅកាន់​អ្នកគាំទ្រ​ទៀត​ថា លោក​មិន​មាន​អ្វី​ជា​ធំដុំ​ទេ គ្រាន់តែ​ហត់​ចិត្តនឹង​ការ​ខំ​ប្រឹងប្រែង ព្រោះតែ​ក្តី​ស្រលាញ់​របស់​ខ្លួនឯង​បន្តិចបន្តួច​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ទោះបី​យ៉ាងណា គេ​ក៏​មិន​ទាន់​ដឹង​ច្បាស់​ទេ​ថា លោក​និយាយ​នេះ កំពុង​អន់ចិត្ត​នឹង​រឿង​ណាមួយ​ឲ្យ​ពិត​ប្រាកដ​នៅឡើយ​ទេ៕

អត្ថបទ ៖ ចាន់រ៉ា

The post លោក មាស សុខរតនៈ ថា «ដរាបណាអ្នកមិនមែនជាអ្នកនិពន្ធ អ្នកគ្មានថ្ងៃយល់ពីការលំបាកទេ» appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ពិតណាស់ ជំនាញខ្លះមិនចាំបាច់ទាល់តែរៀននៅសាលាទើបអាចចេះ និងចាប់ជាអាជីពបាននោះទេ ពោល គឺរៀនដោយខ្លួនឯង ស្របតាមទេពកោសល្យ និងសេចក្តីស្រឡាញ់ក៏អាចចាប់យកជំនាញនោះសម្រាប់ខ្លួនបានដូចគ្នា។ ចំពោះផ្នែកតែងនិពន្ធវិញ លោក យូ សុភា បានលើកយកគន្លឹះ១០ចំណុច សម្រាប់អ្នកដែលស្រឡាញ់ការតែងនិពន្ធ ចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធដែលទទួលបានភាពជោគជ័យ និងអាចអភិវឌ្ឍន៍ ហ្វឹកហ្វឺនសមត្ថភាពដែលអាចនាំឱ្យខ្លួនឯងក្លាយជាអ្នកនិពន្ធដោយមិនចាំបាច់ចូលសាលារៀនក៏បានដែរ។ ១០ចំណុច ដែលលោក យូ សុភា បានណែនាំមានដូចជា៖

១.បណ្តុះការចូលចិត្តអាន និងសរសេរ៖ ការអានមានសារសំខាន់ណាស់សម្រាប់អ្នកនិពន្ធ គឺអានតាមប្រភេទដែលខ្លួនស្រឡាញ់ និងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធប្រភេទនោះ កាលណាអានបានច្រើន នាំឱ្យមានគំនិតបានទូលំទូលាយ។ អ្នកនិពន្ធមិនតម្រូវឱ្យពូកែតែផ្នែកអាននោះទេ តែក៏ត្រូវមានការហ្វឹកហាត់ផ្នែកសរសេរផងដែរ ត្រូវហ្វឹកហាត់ទាំងការអាន និងសរសេរ មិនដូច្នេះទេ មួយជីវិតនេះមិនអាចក្លាយជាអ្នកនិពន្ធបានឡើយ។

២.បណ្តុះទម្លាប់ ពិនិត្យ សង្កេត វិភាគ សំយោគ និងវិនិច្ឆ័យ៖ ដើម្បីឱ្យអ្នកនិពន្ធមានគំនិតសម្បូរបែបក្នុងការតែងនិពន្ធ គឺទាមទារឱ្យមានលក្ខណៈទាំង៤នេះ។ ជាមនុស្សដែលពិនិត្យ សង្កេត វិភាគ សំយោគ និងវិនិច្ឆ័យទៅលើបញ្ហា ដោយមានការបញ្ចូលជាមួយសង្គមជាក់ស្តែង និងសរសេរតាមការពិន្ធ និងសង្កេតរបស់ខ្លួន។ ៣.សរសេររឿងរ៉ាវរបស់ខ្លួនឯង ឬ រឿងអ្នកដទៃឱ្យបាន១ទំព័រ៖ ក្នុងការសរសេរមួយទំព័រនេះ ត្រូវមានផ្តើមរឿង តួរឿង និងបញ្ចប់រឿង ដើម្បីហ្វឹកហាត់សាកល្បងកសាងរឿងតូចមួយចេញពីរឿងផ្ទាល់ខ្លួន ឬ រឿងរបស់នរណាម្នាក់។

៤.សរសេររឿងផ្ទាល់ខ្លួន ឬ អ្នកដទៃឱ្យបាន៥ទំព័រ និងកាន់តែកើនឡើង៖ បន្ទាប់ពីចាប់ផ្តើមការសរសេរចេញពីរឿង១ទំព័រ ដែលមានលក្ខណៈពេញលេញ គឺបន្តដោយការសរសេររឿងផ្ទាល់ខ្លួន ឬ អ្នកដទៃឱ្យបាន៥ទំព័រ ឬ ច្រើនជាងនេះ ដើម្បីអាចឱ្យមានការគំនិត និងពង្រីកសាច់រឿងបានទូលំទូលាយ និងកាន់តែវែងឆ្ងាយជាមុនមួយកម្រិត មុនឈានដល់ការសរសេរខ្នាតវែង។ លោកថា អ្វីក៏ដោយ គឺចាប់ផ្តើមចេញពីដំបូងសិន និងប្រកបដោយភាពពេញលេញ។ ៥. សុំយោបល់ពីអ្នកជំនាញ ដើម្បីកែលម្អ៖ បន្ទាប់ពីសរសេរហើយគួរយកស្នាដៃនោះទៅឱ្យអ្នកជំនាញខាងតែងនិពន្ធ ដើម្បីសុំមតិកែលម្អនូវចំណុចដែលខ្វះខាត គួរឱ្យកែតម្រូវ។ ការធ្វើបែបនេះនឹងទទួលបានដំបូន្មានល្អៗមកវិញ ព្រមទាំងធ្វើឱ្យការសរសេរមានភាពរីកចម្រើនសម្រាប់ថ្ងៃអនាគត។

៦. ចូលរួមប្រកួតស្នាដៃដើម្បីពានរង្វាន់ និងបទពិសោធ៖ ការដាក់ស្នាដៃចូលរួមប្រកួតប្រជែងនេះ នឹងជួយឱ្យមានបទពិសោធកាន់តែច្រើន និងពេញលេញ ហើយបើស្នាដៃនោះជាប់ទៀត ក៏ធ្វើឱ្យស្ថាប័នរដ្ឋ និងឯកជនទទួលយកស្នាដៃនេះដែរ។ ៧.បោះពុម្ពផ្សាយស្នាដៃលក់លើទីផ្សារ៖ ប្រសិនជាចង់ឱ្យមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះក្នុងវិស័យតែងនិពន្ធ គឺទាមទារឱ្យជម្នះគ្រប់ឧបសគ្គដើម្បីបោះពុម្ពលក់នៅលើទីផ្សារ។ ប្រសិនជាមិនបានលក់ស្នាដៃលើទីផ្សារទេ កេរ្តិ៍ឈ្មោះមិនរីកសុសសាយឡើយ ទោះបីមានឱកាសទទួលបានជ័យលាភី និងពានរង្វាន់ជាច្រើនក៏ដោយ។

៨. ទទួលយកមតិកែលម្អពីអ្នកអាន៖ ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធត្រូវបើកចិត្តឱ្យទូលាយក្នុងការទទួលយកមតិវិជ្ជមាន និងអវិជ្ជមានរបស់អ្នកអាន។ អ្នកនិពន្ធត្រូវគិតថា មតិរិះគន់របស់អ្នកអានក្នុងន័យស្ថាបនាគឺប្រៀបដូចនឹងកញ្ចក់ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីកង្វះខាតអ្នកនិពន្ធ និងតម្រូវការអ្នកអានដើម្បីអាចសរសេរតាមតម្រូវការ និងទីផ្សារសង្គម។ ការរិះគន់ក្នុងន័យស្ថាបនាធ្វើឱ្យមានការអភិវឌ្ឍច្រើន។ ៩.ចូលរួមកម្មវិធីទាក់ទងនឹងការតែងនិពន្ធឱ្យបានច្រើន៖ ការចូលរួមកម្មវិធីទាក់តងនឹងការតែងនិពន្ធឱ្យបានច្រើនមានសារសំខាន់ណាស់ អាចពង្រឹងការតែងនិពន្ធបានខ្លាំងឡើងមួយកម្រិតទៀត។ ទទួលបានបទពិសោធផ្សេងៗពីវាគ្មិនដែលចែករំលែកនោះ មកដុះខាត់សមត្ថភាពបន្ថែមទៀត។

១០. ត្រូវមានចំណេះដឹងផ្នែកទស្សនវិជ្ជាព្រះពុទ្ធសាសនា៖ កាលណាអ្នកនិពន្ធមានចំណេះដឹងផ្នែកសាសនាច្រើន គឺងាយស្រួលក្នុងការបង្កើតបញ្ហា និងដោះស្រាយបញ្ហាសមហេតុផលតាមព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលអាចឆ្លើយតបបានទៅនឹងចំណង់ចំណូលចិត្តផ្នត់គំនិតរបស់ប្រជាជនខ្មែរ ព្រោះប្រជាជនខ្មែរភាគច្រើនគោរពបូជាសាសនាព្រះពុទ្ធ។ មួយវិញទៀត​ អ្នកនិពន្ធក៏មានពន្លឺច្រើនក្នុងការសរសេរ និងដោះស្រាយបញ្ហាប្រកបដោយបញ្ញាដែលងាចទទួលយកបានផងដែរ៕

The post លោក យូ សុភា ចែករំលែកគន្លឹះ ១០ចំណុច ដើម្បីក្លាយជាអ្នកនិពន្ធដោយមិនចាំបាច់រៀននៅសាលា appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

កាលពីថ្ងៃទី១២ខែមីនា ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានធំៗរបស់ប្រទេសចិន រាយការណ៍អំពីការបាត់បង់ដ៏ធំនៃឧស្សាហកម្ម Dragon Squid ។ នៅពេលដែលអ្នកនិពន្ធស្រីម្នាក់ត្រូវបានអ្នកអានជាច្រើនចូលចិត្ត ចាកចេញគ្មានថ្ងៃវិលត្រឡប់មកវិញ។

Xia Chu ចាប់​ផ្ដើម​មាន​អារម្មណ៍​ឈឺ​ដោយ​មាន​គ្រុន​ក្តៅ​ខ្លាំង​រយៈ​ពេល​ជា​ច្រើន​ថ្ងៃ ដែល​នាង​គិត​ថា​ជា​ជំងឺ​ផ្តាសាយ​ធម្មតា ប៉ុន្តែ​ពីរ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​រក​ឃើញ​ថា​មាន​ជំងឺ syringomyelia នៅក្នុងប្រឡាយឆ្អឹងខ្នង នេះគឺជាជំងឺសរសៃប្រសាទដែលបណ្តាលឲ្យឈឺក្បាល ឈឺរាងកាយ និងបាត់បង់អារម្មណ៍។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ​មិន​មាន​ថ្នាំ​ព្យាបាល​ទេ ខណៈដែលវេជ្ជបណ្ឌិតអាចព្យាបាលត្រឹមតែរោគសញ្ញាប៉ុណ្ណោះ។

ថ្វីបើមានជំងឺប្រចាំកាយយ៉ាងណាក្ដី ប៉ុន្តែអ្នកនិពន្ធជនជាតិចិនរូបនេះបានចែករំលែកការតស៊ូរបស់នាងជាមួយនឹងជំងឺដ៏កម្រនេះតាមរយៈការកត់ត្រាបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺ។ នៅលើវេទិកា Weibo របស់ចិន នាង​បាន​និយាយ​ថា ​ជំងឺ​របស់​នាង​នឹង​កាន់​តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ​រាល់​ពេល​នាង​ញ៉ាំ​អាហារ ហើយនៅពេលដែលមិនអាចញ៉ាំបាននោះហើយវានឹងកាត់បន្ថយទំងន់រាងកាយរហូតដល់ ២០ គីឡូក្រាម ក្នុងរយៈពេលមួយខែ។

ក្នុងនោះនាងនាងថែមទាំងសរសេរបន្ថែមទៀតថា “ថ្ងៃខ្លះខ្ញុំក្អួតយ៉ាងហោចណាស់ ១៥ដង ខ្ញុំភ័យខ្លាចក្នុងការញ៉ាំ។ ប៉ុន្តែ​​ត្រូវតែ​បង្ខំ​ញ៉ាំអាហារទាំងនោះ។ អ្វីដែលភ្ញាក់ផ្អើល មានតែ ៣០ករណីនៃជំងឺនេះនៅទូទាំងពិភពលោក! សរសៃប្រសាទរបស់ខ្ញុំមិនអាចជាសះស្បើយបានទេ។ ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ ខ្ញុំមិនមានបញ្ហាសរីរាង្គទេ។

ជាអកុសល Xia Chu ត្រូវឆ្លងកាត់ការព្យាបាលក្រពះពោះវៀនអស់រយៈពេល ២ ឆ្នាំដែលមិនមានប្រសិទ្ធភាព។ រហូតដល់ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យត្រឹមត្រូវត្រូវបានរកឃើញ រាងកាយ​របស់ Xia Chu ខ្សោយ​ពេក​ក្នុង​ការ​វះកាត់។ ដូច្នេះ​ហើយ នាង​ត្រូវ​ទទួល​ការ​ព្យាបាល​សម្រាប់​រោគ​សញ្ញា​របស់​នាង​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។​​ នៅពេលនោះ អ្នកគាំទ្រមានសុទិដ្ឋិនិយម ហើយរំពឹងថា នាងនឹងជាសះស្បើយយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ តាមរយៈការសរសេរសារលើកទឹកចិត្តឲ្យរូបនាងមានសុខភាពល្អ ហើយយកចិត្តទុកដាក់លើចំណីអាហារគឺជារឿងសំខាន់បំផុត។ អ្នកគាំទ្រកំពុងរង់ចាំការត្រឡប់មកវិញរបស់នាង។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកនិពន្ធស្រីរូបនេះនៅតែមិនអាចយកឈ្នះលើជំងឺដ៏កម្រនេះបានដដែល។​ ទីបំផុតម្ដាយរបស់នាងបានប្រាប់ដំណឹងនៃមរណភាពរបស់នាងនៅលើបណ្ដាញសង្គមថា​ Xia Chu បានទទួលមរណភាពដោយសន្តិភាពហើយ។ គាត់បានបញ្ចាក់ក្នុងសារនោះថា “កូនស្រីរបស់ខ្ញុំបានខិតខំប្រឹងប្រែង និងរឹងមាំដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺនេះអស់រយៈពេល ៣ ឆ្នាំមកហើយ។ នាង​ត្រូវ​តស៊ូ​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក​ជា​ច្រើន សូម​កុំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌”។

យ៉ាងណាមិញមុនពេល Xia Chu ស្លាប់ នាងបានបន្សល់នូវបណ្ដាំចុងក្រោយនៅក្នុងខែតុលា កាលឆ្នាំ ២០២៣ ថា “កុំធ្វើដូចខ្ញុំ! បរិភោគអាហារពេញលេញចំនួនបីពេល គេងឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ ធ្វើលំហាត់ប្រាណឲ្យបានច្រើន ហើយ​កុំ​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​ធ្វើ​ការងារ​រហូត​ភ្លេច​ថែរក្សា​សុខភាព​។ ខ្ញុំនៅតែចង់រស់នៅ ខ្ញុំចង់រស់នៅក្នុងជីវិតដែលមានសុខភាពល្អ” ៕

អត្ថបទ៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ចុចអាន៖តារាចម្រៀងហុងកុង Steven Cheung សុំលុយតាមអ៊ីនធឺណិតមកចិញ្ចឹមកូន

The post មុនស្លាប់ អ្នកនិពន្ធចិនដ៏ល្បីម្នាក់ ផ្ដាំចុងក្រោយថា កុំរវល់ធ្វើការរហូតភ្លេចថែសុខភាព appeared first on Kampuchea Thmey Daily.