​នៅពេលដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទូទាំងប្រទេស កំពុងរួមសាមគ្គីគ្នាយ៉ាងសស្រាក់សស្រាំ ធ្វើពហិការមិនប្រើប្រាស់ទំនិញនាំចូល ដើម្បីបង្ហាញពីមនសិការជាតិ និងការ​លើកស្ទួយផលិតផលក្នុងស្រុក បែរជាមានឈ្មួញទុច្ចរិតលួច «ដើរផ្ទុយពីមនសិការរួម និងបន្តជាន់ឈ្លីទឹកចិត្តស្នេហាជាតិ» ដោយនាំចូលទំនិញខុសច្បាប់មកវាយលុកទីផ្សារកម្ពុជាទៅវិញ។ ការធ្វើបែបនេះមិនត្រឹមតែជាការបំផ្លាញទឹកចិត្តស្នេហាជាតិរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាការ «ក្បត់ទំនុកចិត្តជាតិឯង» យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុត ដែលមិនអាចលើកលែងបាន។

តថភាពដ៏គួរឱ្យព្រួយបារម្ភជាងនេះទៅទៀតនោះគឺ វត្តមាននៃទំនិញខុសច្បាប់ទាំងនេះបានក្លាយជា «មុខកាំបិតដ៏មុតស្រួចពីរ»៖ មួយគឺ «ចាក់ទម្លុះសុខភាពសាធារណៈ» តាមរយៈចំណីអាហារគីមី និងពីរគឺ «កាត់ផ្តាច់ដង្ហើមសេដ្ឋកិច្ច» របស់អាជីវករក្នុងស្រុក។»

យើងត្រូវហ៊ានសម្លឹងមើលការណ៍ពិតថា ទំនិញដែលលួចលាក់នាំចូលដោយគេចពន្ធ ភាគច្រើនជាទំនិញអន់គុណភាព ហួសកាលបរិច្ឆេទប្រើប្រាស់ ឬត្រូវបានលួចកែថ្ងៃផុតកំណត់។ របស់អស់ទាំងនេះគឺជា «ឃាតករលាក់មុខ» ដែលកំពុងបំពុលសុខភាពពលរដ្ឋខ្មែររាប់លាននាក់ បង្កជាជំងឺកាចសាហាវ ដូចជា មហារីក និងខូចតម្រងនោម ដែលធ្វើឱ្យរដ្ឋ និងគ្រួសារត្រូវខាតបង់ថវិកាយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់លើវិស័យសុខាភិបាល និងបំផ្លាញធនធានមនុស្សរបស់ជាតិ។

បើក្រឡេកមកមើលផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចវិញ ទំនិញគេចពន្ធទាំងនេះ មានតម្លៃថោកជា​ងទំនិញស្របច្បាប់ ដែលធ្វើឱ្យអាជីវករស្មោះត្រង់ និងសហគ្រាសក្នុងស្រុក ត្រូវដួលរលំ និងបិទទ្វារជាបន្តបន្ទាប់ ពីព្រោះមិនអាចប្រកួតប្រជែងតម្លៃបាន។ ជាងនេះទៅទៀត វាកំពុងបង្កើត «វិបត្តិទំនុកចិត្ត» យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរលើទីផ្សារកម្ពុជា ដែលអាចធ្វើឱ្យអ្នកវិនិយោគបរទេសមានការរអ៊ូរទាំ ឬរារែកក្នុងការនាំចូលទំនិញស្តង់ដារមកប្រកួតប្រជែង។

ការវះកាត់ខ្សែចង្វាក់ទុច្ចរិតដោយច្បាប់និងសីលធម៌

​ទំនិញខុសច្បាប់រាប់សិបតោន មិនអាចហោះរំលងមេឃមកដល់បេះដូងនៃរាជធានីភ្នំពេញបានឡើយ បើគ្មានការបើកដៃ ឬការគប់គិតជាប្រព័ន្ធនោះទេ។ ដូច្នេះ ការអនុវត្តច្បាប់ និងសីលធម៌ត្រូវតែធ្វើឡើងចំពោះតួអង្គទាំង៣ក្រុមគឺ៖

• ១. ក្រុមឈ្មួញទុច្ចរិត៖ ត្រូវតែឈប់ប្រើត្រឹមវិធានការដកហូតទំនិញ និងពិន័យជាប្រាក់។ ច្បាប់ស្តីពីការគ្រប់គ្រងគុណភាព សុវត្ថិភាព លើផលិតផល និងសេវា ត្រូវតែអនុវត្តឱ្យដល់កំពូល ពោលគឺ «ដកហូតអាជ្ញាប័ណ្ណរជារៀងហូត បិទអាជីវកម្មជាស្ថាពរ និងបញ្ជូនទៅតុលាការដើម្បីផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារ» រួមទាំងការផ្សព្វផ្សាយឈ្មោះក្រុមហ៊ុនជាសាធារណៈ ដើម្បីឱ្យសង្គមធ្វើពហិការ។
• ២. មន្ត្រីខិលខូចនៅច្រកទ្វារព្រំដែន ដូចជា មន្ត្រីគយ ឬមន្ត្រីជំនាញ ក.ប.ប. ទាំងឡាយណាដែលស៊ីប្រាក់ខែពីរដ្ឋ តែបែរជាលាដៃយកលុយក្រោមតុ បើកដៃឱ្យទំនិញគេចពន្ធចូលស្រុក ត្រូវតែរងទណ្ឌកម្មព្រហ្មទណ្ឌតាម ច្បាប់ស្តីពីការប្រឆាំងអំពើពុករលួយ។ រដ្ឋត្រូវដកតំណែង ដកស័ក្តិ ដើម្បីកុំឱ្យកើតមានវប្បធម៌ «វាយបង្គួយបង្អើលកង្កែប»។
• ​៣. អាជ្ញាធរដែនដីនិងមូលដ្ឋាន៖ អាជ្ញាធរខណ្ឌ សង្កាត់ ឬប៉ុស្តិ៍នគរបាល មិនអាចប្រើពាក្យថា«មិនដឹង» នៅពេលមានឃ្លាំងស្តុកទំនិញខុសច្បាប់ខ្នាតធំបើកក្នុងដែនដីរបស់ខ្លួននោះឡើយ។ បើរកឃើញថាមានការលាក់បាំង អាជ្ញាធរតំបន់នោះត្រូវតែទទួលខុសត្រូវ និងរងវិន័យរដ្ឋបាល ដកតំណែងជាដាច់ខាត។

តម្លាភាពនិងវិជ្ជាជីវៈគឺជាគន្លឹះនៃដំណោះស្រាយជាប្រព័ន្ធ

​ការបង្ក្រាបទំនិញខុសច្បាប់ ជារឿងត្រឹមត្រូវ និងចាំបាច់បំផុត ប៉ុន្តែ «វិធីសាស្ត្រនៃការបង្ក្រាប ត្រូវតែធ្វើឡើងដោយតម្លាភាព វិជ្ជាជីវៈ និងស្របតាមច្បាប់ ទើបទទួលបានការគាំទ្រពេញទំហឹងពីមហាជននិងអាជីវករ»។ ដើម្បីជៀសវាងការឆ្លៀតឱកាសកៀបសង្កត់ ឬការជម្រិតទារប្រាក់ដោយមន្ត្រីខិលខូច រាជរដ្ឋាភិបាលគួរដាក់ចេញនូវយន្តការដូចខាងក្រោម៖

• ពង្រឹងនីតិវិធីស្តង់ដារនិងបច្ចេកវិទ្យា៖ រាល់ការចុះបង្ក្រាបត្រូវមានដីកា និងលិខិតបេសកកម្មច្បាស់លាស់។ គួរមានការបំពាក់កាមេរ៉ា (Body Camera) លើសមត្ថកិច្ច ឬការផ្សាយផ្ទាល់ (Live) ពេលចុះអនុវត្តការងារ ដើម្បីធានាភាពស្អាតស្អំទាំងសងខាង។
• បង្កើតគណៈកម្មការចម្រុះចុះអធិការកិច្ចសម្ងាត់ ពោលគឺ បង្កើតក្រុមការងារពិសេសរួមគ្នា (ដូចជា អង្គភាពប្រឆាំងអំពើពុករលួយ និងក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម) ចុះត្រួតពិនិត្យស្រាវជ្រាវតាមឃ្លាំងនានាដោយមិនបាច់ប្រាប់មុន។
• ប្រព័ន្ធរាយការណ៍សម្ងាត់ ពោលគឺ បង្កើតខ្សែទូរស័ព្ទ ហត់ឡាញ (Hotline) ផ្តល់ប្រាក់រង្វាន់លើកទឹ​កចិត្តដល់ពលរដ្ឋដែលរាយការណ៍ពីឃ្លាំងខុសច្បាប់ និងសម្រាប់អាជីវកររាយការណ៍ពីការគំរាមកំហែងទារលុយដោយសមត្ថកិច្ច។

សេចក្ដីសន្និដ្ឋាន

​ការទប់ស្កាត់ទំនិញខុសច្បាប់ មិនមែនគ្រាន់តែជាកិច្ចការជំនួញ ឬការប្រមូលពន្ធនោះទេ តែវាជាការការពារសន្តិសុខជាតិ សុខភាពជាតិ និងកិត្តិយសជាតិ។ ច្បាប់នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាគឺមានគ្រប់គ្រាន់ហើយ តែអ្វីដែលយើងកំពុងខ្វះខាត និងត្រូវការជាចាំបាច់បំផុតនៅពេលនេះ គឺ «ភាពស្មោះត្រង់របស់មន្ត្រីអនុវត្តច្បាប់» និង«សីលធម៌របស់​អ្នករកស៊ី»។

បើរាជរដ្ឋាភិបាលមិនប្រើប្រាស់វិធានការក្តៅ និងវះកាត់សាច់ស្អុយទាំងនេះចោលទេ នោះនាំឱ្យអំណាចច្បាប់ឬអំណាចរដ្ឋ មនសិការជាតិ និងការធ្វើពហិការរបស់ប្រជាពលរដ្ឋនឹងក្លាយជាឥតន័យ ហើយសេដ្ឋកិច្ច និងអាយុជីវិតរបស់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ នឹងត្រូវរងគ្រោះនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ក្រុមឈ្មួញទុច្ចរិតនិងមន្ត្រីខិលខូចទាំងនេះបន្តទៅទៀតមិនចេះចប់។

ចំណែកឯករដ្ឋាភិបាល ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងរដ្ឋ សេវាសាធារណៈ និងថ្នាក់ដឹកនាំ​ក៏មិនអាចស្ដារទំនុកចិត្តជាមួយប្រជាពលរដ្ឋនិងវិស័យឯកជនបានដែរ។ ទីបំផុត សុវត្ថិភាពម្ហូបអាហារ សុខភាពសាធារណៈ ជីវភាពប្រជាពលរដ្ឋ ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច និងកិត្តិយសជាតិនៅតែបន្តរងគ្រោះឥតឈប់ឈរ៕

ដោយ បណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង / អ្នកជំនាញទស្សនវិជ្ជា និងសមាជិកបម្រុងនៃរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា

The post បទវិចារណកថា មហារីកទំនិញខុសច្បាប់៖ ធ្វើដូចម្ដេចដើម្បីបង្ខំឱ្យមន្ត្រីនិងឈ្មួញគោរពច្បាប់និងសីលធម៌ដើម្បីជាតិ? appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

​ក្រោយ​ការរឹតបន្តឹងនោះ ​ចិននឹងអនុវត្តប្រព័ន្ធចុះបញ្ជីអាជីវកម្មជាផ្លូវការសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនផលិតអាហារនាំចូល ដោយជំនួសបទប្បញ្ញត្តិចាស់ដែលបានចូលជាធរមាននៅឆ្នាំ ២០២២។ ​ការអនុវត្តនោះ មានគោលបំណងបង្កើនការត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាពអាហារបន្ថែមទៀត និងសម្រួលដល់ការនាំចូលអាហារចូលទៅក្នុងប្រទេស។

យោងតាម GAC បទប្បញ្ញត្តិដែលចេញថ្មីនឹងផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមទៀតលើការអនុវត្តស្តង់ដារសុវត្ថិភាពចំណីអាហារយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ការពង្រឹងការគ្រប់គ្រងប្រភពដើម និងការត្រួតពិនិត្យដំណើរការទាំងមូលរួមទាំងបច្ចេកទេសផលិតកម្ម និងកែច្នៃ ប្រវត្តិទិន្នន័យសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ​ ក្រុមអ្នកប្រើប្រាស់គោលដៅ និងវិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់​ជាដើម​។

ផលិតផលចំណីអាហារដែលនាំចូលទៅ​ចិន នឹងត្រូវបង្ហាញលេខចុះបញ្ជី​ច្បាស់ៗនៅលើការវេចខ្ចប់ផលិតផល។ អ្នកប្រើប្រាស់អាចស្វែងរកព័ត៌មានអំពីអាជីវកម្មដែលបានចុះបញ្ជីនៅលើប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសាធារណៈរបស់គយចិន។

ច្បាប់ថ្មី​ផ្អែកលើការវិភាគលើកត្តាដូចជាប្រភពវត្ថុធាតុដើម បច្ចេកទេសផលិតកម្ម និងកែច្នៃ ទិន្នន័យសុវត្ថិភាពចំណីអាហារប្រវត្តិសាស្ត្រ ក្រុមអ្នកប្រើប្រាស់គោលដៅ និងវិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់ ព្រមទាំងគិតគូរពីការអនុវត្តអន្តរជាតិផងដែរ។​

ចំណុចមួយ​គួរឱ្យកត់សម្គាល់​គឺថា បទប្បញ្ញត្តិថ្មីមិនប៉ះពាល់ដល់អាជីវកម្មដែល​ទទួល​បាន​ទទួល​លេខ​កូដ​ចុះបញ្ជីរួចហើយក្រោមបទប្បញ្ញត្តិចាស់នោះទេ។ អាជីវកម្មទាំងនេះ នឹង​ផ្លាស់ប្តូរទៅប្រើយន្តការគ្រប់គ្រងថ្មីដោយមិនចាំបាច់ចុះឈ្មោះឡើងវិញពីដំបូងឡើយ។

រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន អាជីវកម្មម្ហូបអាហារជាង ៩៦​ ០០០ មកពីប្រទេស និងតំបន់ចំនួន ១៧៨ ត្រូវបានផ្តល់លេខកូដចុះបញ្ជី​ក្នុងប្រទេសចិន។ កាលពីឆ្នាំមុន ការនាំចូលចំណីអាហាររបស់ចិន បាន​កើនឡើងដល់ជាង ១៩១ ​ប៊ីលានដុល្លារអាមេរិក​៕

The post ចិនរឹតបន្តឹងច្បាប់លើចំណីអាហារនាំចូល ដោយផ្ដោតលើ​សុវត្ថិភាព appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

យោងតាមរបាយការណ៍ពីអគ្គនាយកដ្ឋានគយ និងរដ្ឋាករកម្ពុជា គិតចាប់ពីខែមករាដល់ដំណាច់ខែសីហា កម្ពុជាបានចំណាយនូវទឹកប្រាក់៤២៤,៦៨ លានដុល្លារលើការនាំចូលនូវចំណីអាហារនានាដោយកើនឡើង១៤,៣០% ធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាកាលពីឆ្នាំមុនដែលមានទឹកប្រាក់សរុបចំនួន ៣៧១,៥៦លានដុល្លារ។

លោក​ ហុង វណ្ណៈ អ្នកស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ចនៃរាជបណ្ឌិតសភាកម្ពុជាបានថ្លែងប្រាប់កម្ពុជាថ្មីនៅព្រឹកថ្ងៃទី៧ខែតុលាថា កំណើននៃការនាំចូលផលិតផលចំណីអាហារនេះ បង្ហាញឱ្យឃើញពីការកើនឡើងនៃតម្រូវការក្នុងស្រុក ស្របពេលដែលស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចសកល និងក្នុងតំបន់ហាក់មានសភាពល្អប្រសើរជាងមុន។

លោកបានថ្លែងបញ្ជាក់ថា៖«កំណើននៃការនាំចូលនេះគឺវាបង្ហាញឱ្យឃើញអំពីតម្រូវការក្នុងស្រុកមានការកើនឡើង ជាហេតុធ្វើឱ្យយើងធ្វើការនាំចូលនូវផលិតផលទាំងនោះដើម្បីយកមកបំពេញតម្រូវការឬបំពេញបន្ថែមនូវអ្វីដែលយើងពុំទាន់អាចផលិតឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការ។ ការណ៍នេះគឺពុំមានន័យថា​វាបង្ហាញពីភាពទន់ខ្សោយនៃផលិតកម្មក្នុងស្រុកឡើយ ប៉ុន្តែយើងត្រូវធ្វើការនាំចូលនូវផលិតផលចាំបាច់នានាដែលការផលិតយើងពុំទាន់ឆ្លើយតបតាមតម្រូវការ»។

ជាមួយគ្នានេះដែរ លោកបានថ្លែងបន្តទៀតថា នាពេលបច្ចុប្បន្ន ផលិតកម្មក្នុងស្រុកមានការរីកចម្រើនគួរឱ្យកត់សម្គាល់ទាំងគុណភាព និងបរិមាណដែលបានចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការកាត់បន្ថយការនាំចូល និងកាត់បន្ថយនូវឱភាពពាណិជ្ជកម្ម។

លោកបានគូសបញ្ជាក់ថា៖«យើងទទួលស្គាល់ថា ការផលិតរបស់យើងគឺពុំទាន់ផលិតបានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីជំនួសការនាំចូលនោះឡើយ ប៉ុន្តែការណ៍នេះពុំមានន័យថាយើងមិននាំចូលនោះឡើយ​ ដោយសារតែផលិតផលមួយចំនួនគឺយើងពុំអាចផលិតបានឬផលិតមួយចំនួនទៀតជាផលិតផលចាំបាច់ដែលមានតម្រូវការខ្ពស់នៅក្នុងស្រុក»។

កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែកញ្ញា ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (ADB) បានរក្សាការព្យាករកំណើនសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួនសម្រាប់កម្ពុជា នៅកម្រិត ៥,៨% សម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៤ ​និង៦,0% សម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៥។

ជាមួយគ្នានេះដែរ ADB ក៏បានកាត់បន្ថយការព្យាករ អតិផរណាពីមុនរបស់ខ្លួនពី ២,0% មក ០,៥% សម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៤។ ​។

ADB បានលើកឡើងថា ៖«ការបន្ទាបការព្យាករអតិផរណា ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការថយចុះថ្លៃទំនិញនិងសេវាទាក់ទឹននឹងប្រេងឥន្ធនៈ រួមជាមួយនឹងការថយចុះនៃថ្លៃជី ដែលបានគាំទ្រដល់ផលិតកម្មកសិកម្ម។ ការណ៍នេះនឹងជួយសម្រាល បន្ទុកចំណាយចាំបាច់របស់ប្រជាពលរដ្ឋ ជាពិសេសក្រុមអ្នកដែលងាយរងគ្រោះបំផុត ដែលបានប្រឈម មុខនឹងបញ្ហានានាក្នុងពេលប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ដោយសារការកើនឡើងនៃថ្លៃម្ហូបអាហារ និងប្រេងឥន្ធនៈ»៕

The post កម្ពុជាបានចំណាយជាង៤០០លានដុល្លារលើការនាំចូលផលិតផលចំណីអាហារក្នុងរយៈពេល៨ខែកន្លងមកនេះ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោក Supawan ៖ «វត្ថុធាតុដើមដូចជាត្រីធូណា ស្ករស សណ្តែកសៀង និងស្រូវសាលី បានធ្លាក់ចុះតម្លៃ ដែលផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ឧស្សាហកម្មកែច្នៃម្ហូបអាហារ»។

ក្នុងរយៈពេល៦ខែដំបូងនៃឆ្នាំនេះ ការនាំចេញផលិតផលចំណី​អាហាររបស់ថៃបានកើនឡើង ៩,៩ ភាគរយ​ ក្នុង​អត្រា​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​ ដែល​ស្មើ​នឹង​ ៨៥២ ប៊ីលាន​បាត​។ ​សម្រាប់ឆមាសចុងក្រោយនៃឆ្នាំនេះ តម្លៃនៃការនាំចេញដដែល​រំពឹងថានឹងកើនឡើង ៧,៨ ភាគរយ​ ​ដល់ប្រហែល ៧៩៧ ប៊ីលាន​បាត។

ទោះបីជាមានការកើនឡើងទាំងនេះក៏ដោយ ក្រុមហ៊ុនផលិត និងអ្នកនាំចេញអាហារ​ក៏​រំពឹងថានឹងជួប​នូវ​បញ្ហាប្រឈមជាបន្តបន្ទាប់ រួមទាំងការកើនឡើងនៃអត្រាដឹកទំនិញដោយសារតែជម្លោះភូមិសាស្ត្រនយោបាយ និងផលប៉ះពាល់នៃ​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​យឺត​យ៉ាវ​របស់​អាមេរិក ដែល​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​ការ​នាំ​ចេញ​របស់​អាមេរិក​។

កាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន ការ​នាំ​ចេញ​​ចំណី​អាហារ​របស់​ប្រទេស​ថៃ ​បាន​កើន​ឡើង​ដល់ ១,៥១ ទ្រីលាន​បាត​ ​ជំរុញដោយការកើនឡើងនៃតម្រូវការបម្រុងស្បៀងអាហាររបស់ទីផ្សារពិភពលោក ដោយសារ​តែ​វិបត្តិគ្រោះរាំងស្ងួត អតិផរណាខ្ពស់ ភាពតានតឹងភូមិសាស្ត្រនយោបាយ និងការធ្លាក់ចុះនៃសេដ្ឋកិច្ច។

ការព្រួយបារម្ភអំពីសន្តិសុខស្បៀងក្នុងចំណោមដៃគូពាណិជ្ជកម្មរបស់ប្រទេសថៃ អាចជំរុញតម្រូវការផលិតផលម្ហូបអាហារថៃបន្ថែមទៀត​ ប៉ុន្តែ​វា​ក៏​ជំរុញ​ការប្រកួតប្រជែងកាន់តែខ្លាំង​ក្នុងទីផ្សារពិភពលោកផង​ដែរ​។

យ៉ាង​ណាមិញ​ លោក​ Supawan បានបង្ហាញទំនុកចិត្តថា ​ថៃអាចទទួលបានការបញ្ជាទិញអាហារបន្ថែម ដោយសារតែគុណភាពខ្ពស់នៃផលិតផលរបស់ខ្លួន ដែលធ្វើ​ឱ្យ​​អតិថិជនមាន​ទំនុក​ចិត្ត​៕

The post ថៃ​រំពឹង​​​កំណើន​នៃផលិតផលចំណីអាហារ​​​​​នាំ​ចេញដល់​​ ១,៦ ទ្រីលាន​បាត​ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.