ប្រទេសផ្សេងៗ ដូចជា​ថៃ បង់ក្លាដែស ឥណ្ឌា និងវៀតណាម កំពុងប្រឹងប្រែងប្រញាប់ប្រញាល់ទិញ​ LNG ដែល​មាន​លក់នៅលើទីផ្សារផ្ទាល់ៗ ដើម្បីធានាថា ពួកគេមានថាមពលគ្រប់គ្រាន់ ខណៈ​សង្គ្រាមរវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែលជាមួយអ៊ីរ៉ង់នៅតែបន្តដែលបង្កការរាំងស្ទះដល់ផ្លូវដឹកជញ្ជូនកាត់តាមច្រកសមុទ្រហ័រមូហ្ស ​ហើយពេលវេលានៃការបិទបញ្ចប់មិនទាន់ច្បាស់នៅឡើយ។

ការដេញថ្លៃរបស់ក្រុមហ៊ុនឥណ្ឌា GAIL (India) Limited និង Gujarat State Petroleum Corporation ​សម្រាប់ខែនេះ មិន​បាន​ឈ្នះនោះទេ ដែល​វាបង្ហាញថា គ្មានឥន្ធនៈផ្គត់ផ្គង់គ្រប់គ្រាន់។

ដោយឡែក​ក្រុមហ៊ុនថាមពលរដ្ឋថៃ ​PTT Public Company Limited ឯណោះវិញ​ កំពុងស្វែងរកការទិញ​/ដឹកចូលនូវ LNG សម្រាប់ចុងខែមីនា ឬដើមខែមេសា ប៉ុន្តែអាចធានាការ​នាំចូលសម្រាប់តែ​ខែក្រោយប៉ុណ្ណោះ។

ឧស្ម័នធម្មជាតិរួមចំណែកប្រមាណ ៦០% សម្រាប់ការផលិតថាមពលអគ្គិសនីពីឥន្ធនៈនៅក្នុងប្រទេស​ថៃ​។

ប្រទេសមួយចំនួននៅតែអាចទិញ​ LNG​ សម្រាប់ខែមីនា ប៉ុន្តែក្នុងតម្លៃខ្ពស់ខ្លាំង។​ ដើម្បីបញ្ចៀសវិបត្តិថាមពលក្នុងស្រុក ប្រទេសបង់ក្លាដែសបានទិញ LNG ដែលត្រូវដឹកជញ្ជូន ២ ជើង ដោយ​មួយ​ក្នុងតម្លៃប្រហែល ២៨ ដុល្លារ/mmbtu ​(១លានឯកតាកំដៅអង់គ្លេស) ពោលគឺខ្ពស់ជាងតម្លៃនៅខែមករា ដល់ទៅប្រហែល ២,៥ ដង ខណៈមួយទៀត ក្នុង (ខ្ពស់ជាងខែមករាប្រហែល 2.5 ដង) និងមួយទៀតក្នុងតម្លៃប្រហែល ២៣ ដុល្លារ/mmbtu ។ ​នេះបើតាមការឱ្យដឹងពីប្រភពនៅក្រុមហ៊ុនថាមពលរដ្ឋបង់ក្លាដែស Petrobangla។ ​

គេមើលឃើញថា កង្វះនៃការផ្គត់ផ្គង់ កើតឡើងចំពេលដែលអាស៊ីអាគ្នេយ៍រំពឹងថានឹង​មាន​អាកាសធាតុក្ដៅខ្លាំងនារដូវប្រាំងឆ្នាំនេះ ដែលអាចបង្កើនតម្រូវការថាមពល។ លើសពីនេះ បណ្ដាប្រទេសនៅអាស៊ីក៏ត្រូវប្រកួតប្រជែងជាមួយអឺរ៉ុប លើការទិញឧស្ម័នពីប្រភព​ផ្គង់ផ្គត់។ ​

គួរគូសបញ្ជាក់ថា តម្លៃឧស្ម័នធម្មជាតិពង្រាវ​សកលបានកើនឡើង ដោយសារតែ​ការរំខានដល់ទីផ្សារថាមពលពីជម្លោះមជ្ឈិមបូព៌ាបច្ចុប្បន្ន។ ​តម្លៃនៅអាស៊ីបានកើនឡើងជាងទ្វេដងចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ២៨ ខែកុម្ភៈ នៅពេលដែលសង្គ្រាមបាន​ផ្ទុះឡើង​ ហើយពាណិជ្ជកររំពឹងថា តម្លៃនឹងនៅតែខ្ពស់ ដរាបណាជម្លោះនៅតែបន្ត៕

The post បណ្ដាប្រទេសនៅអាស៊ីពិបាករកប្រភពផ្គត់ផ្គង់ឧស្ម័នធម្មជាតិពង្រាវជំនួសមជ្ឈិមបូព៌ា appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

​របាយការណ៍ UN បង្ហាញថា​ ចំនួនប្រជាជនក្រុងតូក្យូ បានកើនឡើងយឺតជាងចំនួនប្រជាជននៃប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី និងបង់ក្លាដែស ហើយជាលទ្ធផល ក្រុងតូក្យូបាន​ធ្លាក់ចំណាត់ថ្នាក់ «ទីក្រុងដែល​មាន​ប្រជាជនរស់នៅច្រើនជាងគេបំផុតទូទាំងពិភព​លោក​​» ពីលេខ១នៅឆ្នាំ ២០០០ មកលេខ ៣ នៅឆ្នាំ ២០២៥​។

គិតត្រឹមថ្ងៃទី ១ កក្កដា ឆ្នាំ ២០២៥ ក្រុងហ្សាការតាមាន​ប្រជាជនរស់នៅ ៤១,៩ លាន​នាក់ បន្ទាប់មកទីក្រុងដាកា (៣៦,៥ លាននាក់) តូក្យូ (៣៣,៤ លាននាក់) ញូវដេលីរបស់ឥណ្ឌា (៣០,២ លាននាក់) សៀងហៃរបស់ចិន (២៩,៥ លាននាក់) និងក្វាងចូវ (២៧,៥ លាននាក់)។

​របាយការណ៍ដដែល​បាន​ព្យាករថា នៅឆ្នាំ ២០៥០ ទីក្រុងដាកា នឹង​ក្លាយជាទីក្រុងមាន​ប្រជាជនច្រើនជាងគេបំផុតលើពិភព​លោក បន្ទាប់មកគឺហ្សាការតា សៀងហៃ ញូវដេលី ការ៉ាឈី (ប៉ាគីស្ថាន) ខណៈទីក្រុងតូក្យូនឹង​ធ្លាក់ចំណាត់ថ្នាក់ទៅលេខ ៧។

របាយការណ៍ UN បាន​និយាយថា ប្រជាជនរស់នៅទីក្រុងកាន់តែច្រើន ដោយឥឡូវនេះ ៤៥% នៃប្រជាជនសរុប ៨,២ ប៊ីលាន​នាក់លើពិភព​លោក​ រស់នៅទីក្រុង​ ដែលភាគរយនេះគឺខ្ពស់ជាងទ្វេដងធៀបនឹង​សមាមាត្រនៅឆ្នាំ ១៩៥០។ ២/៣ ​នៃកំណើនប្រជាជនពិភពលោកចាប់ពីឆ្នាំ ២០២៥ ដល់ ២០៥០ ត្រូវបានព្យាករថានឹងកើតឡើងនៅក្នុងទីក្រុង ​ខណៈភាគច្រើនដែលនៅសល់ គឺកើតឡើងនៅទីប្រជុំជនផ្សេងៗ។

របាយការណ៍​បន្តថា ទីក្រុងតូក្យូ និងសេអ៊ូល(កូរ៉េខាងត្បូង) គឺជាទីក្រុងតែ២គត់ក្នុងចំណោមទីក្រុងធំៗទាំង ១០ ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥ ​ដែលឃើញពី​ការធ្លាក់ចុះនៃចំនួនប្រជាជននៅឆ្នាំ ២០៥០​ ដោយសារតែអត្រាមានកូនទាប និងការធ្លាក់ចុះចំនួនប្រជាជនសរុប៕

​

​

The post ហ្សាការតារបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី វ៉ាដាច់​តូក្យូ ក្លាយជាទីក្រុងធំជាងគេបំផុតរបស់ពិភពលោក appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

យុទ្ធនាការរយៈពេលមួយខែមានគោលបំណងចាក់ថ្នាំបង្ការដល់កុមារប្រហែល ៥០លាននាក់ដែលមានអាយុចន្លោះពី ៩ ខែដល់ ១៥ឆ្នាំជាមួយនឹងការចាក់តែមួយនៃវ៉ាក់សាំងប្រឆាំងនឹងជំងឺគ្រុនពោះវៀន (TCV) ។ ត្រូវបានអនុម័ត និងមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់ជាមុនដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) វ៉ាក់សាំងនេះផ្តល់ការការពាររហូតដល់ ៥ឆ្នាំ ហើយកំពុងត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយឥតគិតថ្លៃក្រោមកម្មវិធីពង្រីកលើការចាក់ថ្នាំបង្ការ (EPI) របស់រដ្ឋាភិបាល​បង់ក្លាដែស​​។

ការជំរុញការចាក់វ៉ាក់សាំងនេះកើតឡើងចំពេលមានការកើនឡើងនៃក្តីបារម្ភអំពីជំងឺគ្រុនពោះវៀនដែលសុំា​ទៅ​នឹង​ថ្នាំនៅទូទាំងអាស៊ីខាងត្បូង។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៦​ ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថានបានប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការផ្ទុះឡើងដែលធន់នឹងថ្នាំ​អង់ទីប៊ីយោទិចស្ទើរតែទាំងអស់ លើកលែងតែថ្នាំមួយប៉ុណ្ណោះ។

តាមសេចក្តីរាយការណ៍នោះ បុគ្គលិកសុខាភិបាលបង់ក្លាដែសកំពុងចាក់វ៉ាក់សាំងកុមារតាមសាលារៀន គ្លីនិកសហគមន៍ និងការទៅសួរសុខទុក្ខពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយ ដោយមានការយកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេសចំពោះតំបន់អនាធិបតេយ្យក្នុងទីក្រុង និងតំបន់ជនបទដាច់ស្រយាល។ ការជំរុញនេះនឹងបន្តរហូតដល់ថ្ងៃទី១៣ខែវិច្ឆិកា បន្ទាប់ពីនោះ TCV នឹងត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងកាលវិភាគចាក់ថ្នាំបង្ការជាប្រចាំរបស់ប្រទេសបង់ក្លាដែស។

ធាតុបង្កជំងឺបង្កឡើងដោយបាក់តេរី​ «Salmonella Typhi» ហើយឆ្លងតាមរយៈអាហារ និងទឹកដែលមានមេរោគ។ វាបណ្តាលឱ្យមានគ្រុនក្តៅ ចង្អោរ ឈឺពោះ និងចំណុចពណ៌ផ្កាឈូកនៅលើទ្រូង ហើយក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរអាចនាំឱ្យមានផលវិបាកនៅក្នុងពោះវៀន និងក្បាលដែលអាចបណ្តាលឱ្យស្លាប់បាន។

អ្នកស្រាវជ្រាវជនជាតិបង់ក្លាដែសថ្មីៗនេះបានរកឃើញប្រភេទដែលធន់ទ្រាំនឹង ceftriaxone ដែលជាសញ្ញាដ៏គួរឱ្យព្រួយបារម្ភមួយ ព្រោះថា ceftriaxone នៅតែជាវិធីព្យាបាលដ៏មានប្រសិទ្ធភាពមួយក្នុងចំណោមវិធីព្យាបាលមួយចំនួនដែលមានស្រាប់៕

The post ​កុមារ​​និងយុវជន​៥០លាន​នាក់នៅ​បង់ក្លាដែស​តម្រូវ​ឲ្យ​ចាក់​វ៉ាក់សាំង​​​​ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ការវាយតម្លៃរបស់ ADB បានកត់សម្គាល់ថា សសរស្តម្ភទាំង ៣ នៃសេដ្ឋកិច្ចរបស់​បង់ក្លាដែស ដែលរួមមានវិស័យធនាគារ ស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុមិនមែនធនាគារ (NBFIs) និងទីផ្សារភាគហ៊ុន ត្រូវបានជាប់គាំងនៅក្នុងអស្ថិរភាព ទោះបីជា​រដ្ឋាភិបាលរបស់មេដឹកនាំបណ្ដោះអាសន្នលោក Muhammad Yunus ប្រឹងប្រែងក្នុងការធ្វើអ្វីៗ​ឱ្យ​វិលទៅរកភាពប្រក្រតីឡើងវិញក៏ដោយ។​

បង់ក្លាដែស បានជាប់​បញ្ហា​ដ៏អាក្រក់ដដែលៗ ដែល​រួមមានបញ្ហា​​​​​កម្ចីដែល​ខកសំណង ឬសងមិនរួច​ (Defaulted Loans) កម្សោយ​បទប្បញ្ញត្តិ​ ឥទ្ធិពលនយោបាយ អំពើពុករលួយ និងចំនួន​ច្រើន​នៃក្រុមហ៊ុនដែលមាន​ហានិភ័យ​ហិរញ្ញវត្ថុ​។ ​កត្តាទាំងអស់នេះ បានធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមិនច្បាស់លាស់ ដែលនាំឱ្យមានភាពមិនច្បាស់លាស់អំពីអនាគត ខណៈ​បង់ក្លាដែសកំពុងត្រៀមរៀបចំការបោះឆ្នោត​ជ្រើសរើសមេដឹកនាំថ្មី​នៅឆ្នាំក្រោយ។

ទាំងនេះគឺជាស្ថានភាពនៃសសរស្តម្ភទាំង ៣ នៃសេដ្ឋកិច្ចបង់ក្លាដែស៖

1. វិស័យធនាគារជាប់គាំងក្នុងបញ្ហា​​ឥណទានខកសំណង

អ្នកជំនាញផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុបានកត់សម្គាល់ថា គោលនយោបាយដ៏ធូររលុងជាច្រើនឆ្នាំ ការជ្រៀតជ្រែកផ្នែកនយោបាយ និងអំពើពុករលួយ បានធ្វើឱ្យវិស័យធនាគារបង់ក្លាដែស​ធ្លាក់ចូលទៅក្នុង​បន្ទុក ដោយសារតែបញ្ហា​កម្ចីមិនអាចសង​។ នេះបើតាមការរាយការណ៍របស់កាសែត Dhaka Tribune។ យោង​តាម​ការ​ប៉ាន់​ស្មាន​ពី​ធនាគារកណ្ដាល​​បង់ក្លាដែស ​កម្ចីមិនអាចសង មាន​រហូតដល់ទៅ ៦ ទ្រីលាន តាកា (៤៩,៣ ប៊ីលាន​ដុល្លារអាមេរិក) ​គិតត្រឹមបំណាច់ខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០២៥។ ​

ក្រៅពីនេះ ឥណទានសងមិនរួចលួចលាក់ (Hidden Defaults) មាន​រហូតដល់ទៅ ៣,១៨ ទ្រីលាន​ តាកា (ប្រហែល ២៦ ប៊ីលាន​ដុល្លារ)។

ក្នុង​អំឡុង​ពេល​រដ្ឋាភិបាល​មុន មាន​ «ការ​លួច​ប្លន់ក្នុងនាមប្រាក់កម្ចី» ​ទ្រង់ទ្រាយធំ។ អ្នកជំនួញដែលមានអំណាចជាច្រើនមិនបានសងប្រាក់កម្ចីរបស់ពួកគេទេ ទោះបីជាពួកគេមានលុយក៏ដោយ។ ដោយ​សារ​តែបញ្ហានេះ ​រដ្ឋាភិបាលបានស្នើឱ្យដកចេញនូវនិយមន័យនៃ «អ្នកខ្មីមិនសងដោយ​ចេតនា» ​ក្នុងសេចក្តីព្រាងច្បាប់ស្តីពីក្រុមហ៊ុនធនាគារថ្មី។ នេះបើតាមការឱ្យដឹងរបស់​មន្ត្រីធនាគារបង់ក្លាដែសម្នាក់ ប្រាប់ The Dhaka Tribune ​។

ច្បាប់ដែលបានធ្វើវិសោធនកម្មឆ្នាំ ២០២៣ បានតម្រូវឱ្យគ្រប់ធនាគារទាំងអស់រៀបចំបញ្ជី «អ្នកខ្មីមិនសងដោយ​ចេតនា» ហើយបញ្ជូនវាទៅធនាគារកណ្តាល។​​ ប៉ុន្តែសេចក្តីព្រាងច្បាប់របសរដ្ឋាភិបាល​លោក Yunus បាន​អះអាងថា ការកំណត់អត្តសញ្ញាណ «អ្នកខ្មីមិនសងដោយ​ចេតនា» ​គឺស្មុគស្មាញ និងមិនស្របតាមការពិត។

ទាក់ទិញនឹង​បញ្ហានេះ លោកបណ្ឌិត Ahsan H Mansur ទេសាភិបាលធនាគារបង់ក្លាដែសបានសន្យាថានឹងមានតម្លាភាពកាន់តែច្រើនដោយនិយាយថា៖ «ចាប់ពីពេលនេះតទៅ គ្មានព័ត៌មានណាមួយត្រូវបានរក្សាទុកជាសម្ងាត់ទេ។ ប្រាក់កម្ចីដែលមិនសងទាំងអស់ នឹងត្រូវបានបង្ហាញជាសាធារណៈ ហើយកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងស្តារឡើងវិញយ៉ាងតឹងរឹងនឹងត្រូវអនុវត្ត»។

– ABD៖ ប្រព័ន្ធធនាគារដ៏ខ្សោយបំផុតនៅអាស៊ី​

របាយការណ៍ថ្មីៗរបស់ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (ADB) បាន​បង្ហាញថា បង់ក្លាដែសឥឡូវនេះមានបរិមាណប្រាក់កម្ចី​ខកសំណងច្រើនជាងគេនៅអាស៊ី។ នៅឆ្នាំ ២០២៤ ​មាន ២០,២ ភាគរយ នៃប្រាក់កម្ចីទាំងអស់ គឺជាប្រាក់កម្ចីខកសំណង ឬសងមិនរួច ​ដោយ​កើនឡើង ២៨ ភាគរយ ធៀបនឹង​ឆ្នាំមុន។

ADB បាន​ពណ៌នា​​បង់ក្លាដែស​ថា​មាន «ប្រព័ន្ធ​ធនាគារ​ខ្សោយ​បំផុត» នៅ​អាស៊ី ហើយ​ផ្ទុយទៅវិញ ឥណ្ឌា ប៉ាគីស្ថាន និងស្រីលង្កា បានគ្រប់គ្រងកាត់បន្ថយប្រាក់កម្ចី​ខកសំណង​តាមរយៈកំណែទម្រង់ផ្សេងៗ​។

អតីតប្រធានសេដ្ឋវិទូរបស់ធនាគារពិភពលោក លោកបណ្ឌិត Zahid Hussain បាននិយាយថា៖ «ច្បាប់កាន់តែតឹងរ៉ឹង នោះចំនួនប្រាក់កម្ចី​ខកសំណងនឹងកើនឡើងកាន់តែច្រើន។ បើគ្មានកំណែទម្រង់ដិតដល់ដូចប្រទេសឥណ្ឌាទេ វិបត្តិនេះនឹងមិនបញ្ចប់ឡើយ»។

លោក Selim Raihan នាយកប្រតិបត្តិនៃវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ បណ្តាញអាស៊ីខាងត្បូងស្តីពីគំរូសេដ្ឋកិច្ច (SANEM) បានបន្ថែមថា៖ «បញ្ហានឹងមិនត្រូវបានដោះស្រាយទេ លុះត្រាតែ​ការជ្រៀតជ្រែកផ្នែកនយោបាយត្រូវបានបញ្ឈប់ ហើយប្រព័ន្ធតុលាការត្រូវបានពង្រឹង»។

ក្នុងបរិបទនៃកង្វល់ទាំងនេះ ធនាគារកណ្ដាល​បង់ក្លាដែសបានសម្រេចចិត្តច្របាច់បញ្ចូលគ្នានូវធនាគារអ៊ិស្លាមចំនួន ៥ ដែលរួមមាន First Security, Social Islami, Global Islami, Union និង Exim Bank ចូលទៅក្នុងធនាគារ​គ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋថ្មី​ឈ្មោះ «United Islami Bank»។ អត្រា​កម្ចីខកសំណងរបស់ធនាគារទាំងនេះ មាន​ចន្លោះពី ៤៨-៩៨ ភាគរយ។

​

ទេសាភិបាលធនាគារបង់ក្លាដែសបាននិយាយ​នៅពេលច្របាច់បញ្ចូលគ្នានេះថា៖ «គំនិតផ្តួចផ្តើមនេះគឺដើម្បីការការពារអ្នកដាក់ប្រាក់បញ្ញើ»។ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា​៖ «​មិន​មាន​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​ភ័យ​ខ្លាច​ទេ។ រដ្ឋាភិបាល​នឹង​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទាំង​អស់»។

២. វិវត្តិនៅក្នុងវិស័យធនាគារ រាលដាលដល់ NBFI ​

កាសែត The Dhaka Tribune បាន​រាយការណ៍ថា វិបត្តិ​ក្នុងវិស័យធនាគារបង់ក្លាដែស បានសាយភាយចូលទៅក្នុងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុមិនមែនធនាគារ (NBFI) ​ហើយ​​ស្ថានភាព​ក្នុង​វិស័យ​នេះ​កាន់​តែ​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ ដោយកៀកនឹង​ដួលរលំ។

យោងតាមធនាគារបង់ក្លាដែស ប្រាក់កម្ចី​ខកសំណងក្នុង​ NBFIs ដែល​ប្រឈមបញ្ហា មាន​ចំនួន ២១៤,៦២ ប៊ីលាន តាកា (១,៧៦ ប៊ីលាន​ដុល្លារ) ដែល​ស្មើនឹង ៨៣ ភាគរយ ​នៃផលប័ត្រប្រាក់កម្ចីរបស់ពួកគេ។​

អ្នកជំនាញបានអះអាងថា វិស័យនេះស្ទើរតែក្ស័យធនទៅហើយ ដោយស្ថាប័នជាច្រើនមិនអាចបង់ប្រាក់បញ្ញើវិញបាន ធ្វើឲ្យបាត់បង់ទំនុកចិត្តសាធារណៈបន្ថែមទៀត។ ធនាគារកណ្ដាលបង់ក្លាដែស បាន​ឱ្យដឹងថា ​គិតត្រឹមខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០២៤ ស្ថាប័នចំនួន ២០ ជំពាក់បំណុល ២៥៨,០៨ ប៊ីលាន​ តាកា ​ប៉ុន្តែវត្ថុបញ្ចាំរបស់ពួកគេមានត្រឹមតែ ៦៨,៩៩ ប៊ីលាន​កាតា ប៉ុណ្ណោះ ដែលស្មើនឹង ២៦ ភាគរយ នៃបំណុលសរុប។  ​មន្ត្រីធនាគារកណ្តាលបានព្រមានថា ប្រសិនបើមិនមានវិធានការណ៍រហ័សដើម្បីការពារអ្នកដាក់ប្រាក់បញ្ញើទេ វិស័យនេះអាចដួលរលំទាំងស្រុង។

៣. ផ្សារហ៊ុនរបស់បង់ក្លាដែសស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពអាក្រក់

ទីផ្សារភាគហ៊ុនរបស់បង់ក្លាដែស ស្ថិតនៅក្រោមភាពតានតឹងយូរយារមកហើយ​។ យោងតាម ​​The Dhaka Tribune ក្នុងរយៈពេល ១៦ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ទីផ្សារបានធ្លាក់ចុះប្រហែល ៣៨ ភាគរយ។ ​បើកែសម្រួលតាមអតិផរណា វិនិយោគិននៅបង់ក្លាដែស​បានបាត់បង់ដើមទុនក្នុងអត្រាជាមធ្យម ៣ ភាគរយ/ឆ្នាំ។

យោងតាមផ្សារហ៊ុន Dhaka Stock Exchange (DSE) ភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុនដែលបានចុះបញ្ជីចំនួន ៩៨ ក្នុងចំណោម ៣៩៧ ក្រុមហ៊ុន ​ បាន​ធ្លាក់ចុះក្រោម ១០ តាកា/ហ៊ុន ដែលជាតម្លៃដើម​។ ច្រើនជាងពាក់កណ្តាលនៃភាគហ៊ុនទាំងនោះទៀតសោត មានតម្លៃក្រោម ៥ តាកា/ហ៊ុន ។

លោក Kazi Monirul Islam នាយកប្រតិបត្តិនៃក្រុមហ៊ុន Shanta Asset Management បានប្រាប់កាសែត Dhaka Tribune ថា៖ «ការពិតដែលថាតម្លៃនៃភាគហ៊ុនមួយចំនួនធំបែបនេះ បានធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃដើម​ បង្ហាញថា ដំណើរការរបស់ក្រុមហ៊ុនទាំងនេះមិនល្អ។ ជាលទ្ធផល វិនិយោគិនកំពុងពឹង​ផ្ដោតលើក្រុមហ៊ុន​ដែល​មាន​ដំណើរការខ្លាំងមួយចំនួន»។

ចំណែកឯលោក Saiful Islam ប្រធានសមាគមឈ្មួញកណ្តាល DSE ​របស់បង់ក្លាដែសវិញ បានពន្យល់ថា៖ «ភាគហ៊ុនឥតប្រយោជន៍ជាច្រើន​ក្នុងទីផ្សារភាគហ៊ុន កំពុងបំបាក់ទឹកចិត្តវិនិយោគិនជាបរទេស និងស្ថាប័ន​។ ក្រុមហ៊ុនទន់ខ្សោយត្រូវតែបិទ ឬច្របាច់បញ្ចូលគ្នាឱ្យ​ឆាប់រហ័ស ហើយក្រុមហ៊ុនខ្លាំងថ្មីៗត្រូវតែមាន​លើទីផ្សារ»។ ​

ខណៈរដ្ឋបាលលោក Yunus កំពុងព្យាយាមនាំយកកំណែទម្រង់ អ្នកជំនាញនៅតែមានការព្រួយបារម្ភអំពី​អនាគតសេដ្ឋកិច្ចរបស់បង់ក្លាដែស៕

The post អ្នកជំនាញបារម្ភពី​សេដ្ឋកិច្ចបង់ក្លាដែស ដែលប្រឈមមុខនឹង​វិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ប្រធានសមាគមអ្នកផលិតសរសៃអំបោះឥណ្ឌូណេស៊ី (Apsyfi) លោក Redma Gita Wirawasta បានប្រាប់និយាយកាលពីថ្ងៃពុធនេះ៖ «វាល្អណាស់រួចទៅហើយ ហើយយើងកោតសរសើរចំពោះការខិតខំប្រឹងប្រែងជាអតិបរមារបស់រដ្ឋាភិបាល»។

ខណៈ​ទទួលស្គាល់ថាពន្ធ ១៩ ភាគរយ នៅតែជាបន្ទុកសម្រាប់អ្នកនាំចេញ លោក Redma បាននិយាយ​ថា​ ​ឥណ្ឌូណេស៊ីមាន​ភាពអំណោយផលជាងមុន បើប្រៀបធៀបទៅនឹងដៃគូប្រកួតប្រជែងរបស់ខ្លួន។ លោកបានចង្អុលបង្ហាញថា វៀតណាមជាប់ពន្ធ ២០ ភាគរយ និងបង់ក្លាដែស ​៣៥ ភាគរយ​ ដែល​នេះនឹង​ធ្វើឱ្យ​ឥណ្ឌូណេស៊ីមាន​ការប្រកួតប្រជែងជាងបន្តិចជាមួយ​វៀតណាម និងខ្លាំងជាមួយ​បង់ក្លាដែស សម្រាប់ការនាំចេញទៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ​

លោក Redma ក៏​បាន​និយាយ​ផងដែរ​ថា ការ​កាត់​បន្ថយ​ពន្ធ​អាច​ជួយ​ការពារ​ការងារ​ក្នុង​ឧស្សាហកម្ម​វាយនភណ្ឌ​បាន​ច្រើន។ បើតាមសមាគមវាយនភណ្ឌឥណ្ឌូណេស៊ី (API) បានប៉ាន់ប្រមាណថា កម្មករចន្លោះពី ៥០ ០០០-៧០ ០០០ នាក់ អាច​បាត់បង់ការងាររបស់ពួកគេ ប្រសិនបើពន្ធ ៣២ ភាគរយខ្ពស់​ ចូលជាធរមាន​។

​ទៅមុខទៀត លោក​ Redma បានជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាល និង​ឧស្សាហកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី រក្សាការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះ​លំហូរចូលនៃផលិតផលវាយនភណ្ឌ ដែលមានតម្លៃថោកៗពីប្រទេសចិន។ ការដាក់​ពន្ធ​ខ្ពស់​លើ​ទំនិញ​ចិន​របស់ចិន​ ​អាចនាំឱ្យ​ចិនបង្វែរការនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារដូចជាប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ដែលនេះនឹង​បង្កើនការប្រកួតប្រជែង និងប៉ះពាល់ដល់​អ្នកផលិតក្នុងស្រុក។

គួរគូសបញ្ជាក់ថា អាមេរិកគឺជាទីផ្សារនាំចេញសំខាន់សម្រាប់ឥណ្ឌូណេស៊ី។ សម្លៀកបំពាក់​ផលិតរួច​ស្រេច គឺជាទំនិញនាំចេញដ៏ធំបំផុតរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ីទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងតម្លៃ ១,២៧ ប៊ីលាន​ដុល្លារ ចន្លោះពីខែមករា ដល់ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០២៥។ ​នេះបើយោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់ទូរទស្សន៍ Berita Satu ។ ការនាំចេញកំពូលផ្សេងៗទៀតរួមមាន ស្បែកជើងកីឡា ប្រេងដូង សម្លៀកបំពាក់ប៉ាក់ និងស្បែក​ជើង​៕

​

The post វាយនភណ្ឌឥណ្ឌូណេស៊ីសា​ទរ​ចំពោះពន្ធត្រាំ ១៩% ​ដោយ​លែងសូវបារម្ភពីការប្រកួតប្រជែង appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

សមាគមស្បៀងអាហារវៀតណាម បាន​ឱ្យដឹង​ថា​ កិច្ចសន្យានាំចេញនេះត្រូវបានចុះហត្ថលេខាក្រោមក្របខណ្ឌរដ្ឋាភិបាល-រដ្ឋាភិបាល (G2G) ហើយ​សាជីវកម្មស្បៀង​អាហារភាគខាងត្បូងវៀតណាម (Vinafood II) នឹង​ធ្វើ​ការ​ផ្គត់ផ្គង់​នូវអង្ករសទាំង​នោះ។ ​

ក្រោម​កិច្ចព្រមព្រៀង​ តម្លៃ​អង្ករត្រូវបានកំណត់លក់នៅ ៤៧៤,២៥ ដុល្លារ/តោន ​ពោលគឺ​​ខ្ពស់ជាងតម្លៃទីផ្សារអន្តរជាតិធម្មតាសម្រាប់អង្ករសនាពេល​បច្ចុប្បន្ន​។

បើតាម​ Viet Nam News ​ការនាំចូលអង្ករសពី​វៀតណាមក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ គឺជាផ្នែកមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្ររបស់បង់ក្លាដែសដើម្បីរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃម្ហូបអាហារ ជាពិសេសនៅពេលដែលប្រទេសនេះអនុវត្តកម្មវិធីទីផ្សារ​លក់​បើកចំហ (OMS) របស់ខ្លួន​ចាប់ផ្តើម​ក្នុងខែកុម្ភៈ។

ក្រោមផែនការនេះ រដ្ឋាភិបាលបង់ក្លាដែស​នឹងចែកចាយអង្ករប្រហែល ៩០៧ តោនជារៀងរាល់ថ្ងៃ តាមរយៈ​កន្លែង​ចំនួន ៩០៦ នៅទូទាំងប្រទេស រួមទាំងរដ្ឋធានី ដាកា និង​ទីក្រុងធំៗ និងតំបន់ដែលពឹងផ្អែកលើកម្លាំងពលកម្មខ្លាំង​ផងដែរ។ អង្ករ​នេះ​ នឹង​ត្រូវ​លក់​ក្នុង​តម្លៃប្រហែល ២៤៣ ដុល្លារ​​/​តោន ដើម្បី​ឱ្យ​ប្រជាជនបង់ក្លាដែស​ដែល​​​មាន​ចំណូល​ទាប ​អាច​ទទួល​បាន​ការ​ផ្គត់ផ្គង់​ស្បៀង​ចាំបាច់​ខ្លាំង​​ក្នុង​តម្លៃ​សមរម្យ។

គួរគូស​បញ្ជាក់ថា បង់ក្លាដែស គឺជាប្រទេសផលិតអង្ករដ៏ធំបំផុតមួយនៅអាស៊ីខាងត្បូង។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ប្រទេសនេះនៅតែត្រូវការនាំចូលអង្ករ​នៅពេល​ខ្លះ​ ដើម្បីរក្សាតុល្យភាពនៃការផ្គត់ផ្គង់ និងតម្រូវការ។ ក្នុង​ឆ្នាំ ​២០២៣ បង់ក្លាដែស​បាន​នាំ​ចូល​អង្ករ​ជិត​ ២ លាន​តោន​ពី​ប្រទេស​រួម​មាន​ឥណ្ឌា ថៃ វៀតណាម និង​មីយ៉ាន់ម៉ា៕

The post វៀតណាម​គ្រោងនាំចេញអង្ករ ១០០ ០០០ តោន ទៅបង់ក្លាដែស ​ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ការ​ជំរុញ​​របស់​ឥណ្ឌា​ ធ្វើ​ឡើង​ចំពេល​ដែល​វិបត្តិនយោបាយ​​​ដែល​កំពុង​បន្តរបស់​បង់ក្លាដែស បានញំញីវិស័យ​វាយនភណ្ឌ​របស់​ប្រទេស​នេះ​ ធ្វើ​ឱ្យបណ្ដា​​ក្រុមហ៊ុន​អន្តរជាតិ​ងាកទៅ​បញ្ជាទិញ​សម្លៀកបំពាក់ពី​ប្រទេស​ផ្គត់ផ្គង់ជំនួស​ផ្សេង​ៗ​ រួម​ទាំងឥណ្ឌា​។​

អគ្គលេខាធិការនៃក្រុមប្រឹក្សាលើកកម្ពស់ការនាំចេញសម្លៀកបំពាក់​ឥណ្ឌា លោក Mithileshwar Thakur បាន​ថ្លែង​ថា៖ «​ក្រុមហ៊ុន​នាំចេញរបស់ឥណ្ឌា កំពុងពិបាកក្នុងការបំពេញតាមការបញ្ជាទិញ​ដែល​ប្រញាប់ប្រញាល់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានខែចុងក្រោយនេះ ខណៈ​ក្រុមហ៊ុនអាមេរិកជាច្រើន កំពុងស្វែងរកអ្នកផ្គត់ផ្គង់ជំនួស»។

ប្រភពរដ្ឋាភិបាល​ម្នាក់ទៀត​ បាន​ប្រាប់​រ៉យទ័រ​ថា វិស័យវាយនភ័ណ្ឌរបស់​ឥណ្ឌាផ្ដល់​ការងារ​ដល់​ប្រជាជន​ប្រមាណ ៤៥ លាន​នាក់ ​ហើយរដ្ឋាភិបាលកំពុងពិចារណាបង្កើនថវិកាសម្រាប់​ក្រសួងវាយនភណ្ឌ​ប្រចាំឆ្នាំ ២០២៥/២៦ ចន្លោះពី​ ១០-១៥ ភាគរយ​ ពីប្រមាណ​ជាង​ ៥១១ លាន​ដុល្លារ​ ​នៅឆ្នាំសារពើពន្ធ​​បច្ចុប្បន្ន​។​

រដ្ឋាភិបាលក៏អាចបង្កើន​ថវិកា​សម្រាប់​គោលនយោបាយ​លើកទឹកចិត្ត ដែលទាក់ទងនឹងផលិតកម្មសម្រាប់វិស័យវាយនភណ្ឌផងដែរ។ ​ក្រោមគម្រោងនេះ រដ្ឋាភិបាលផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តផ្នែកពន្ធ និងសម្បទានផ្សេងៗទៀត ដល់ក្រុមហ៊ុនដែលជ្រើសរើសផលិតក្នុងស្រុក។ ក្រៅ​ពី​នេះ​ រដ្ឋាភិបាល​ក៏​ពិចារណា​លើ​ការ​កាត់បន្ថយពន្ធ​នាំចូល​វត្ថុធាតុដើម៕

The post ឥណ្ឌាគ្រោងជំរុញ​​​វិស័យ​វាយនភណ្ឌ​​ ខណៈ​វិបត្តិ​នយោបាយ​ប៉ះពាល់​​ការ​នាំ​ចេញ​របស់​បង់ក្លាដែស appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ស្ថិតនៅក្នុងរោងចក្រមួយដ៏ធំមួយនៅប្រទេសបង់ក្លាដែស ​ជាមួយនឹងម៉ាស៊ីនដេរ និងកម្មករ​ជាច្រើននាក់កំពុងញាប់ដៃញាប់ជើង មមាញឹកធ្វើការកាត់ដេរខោងអាវនានាដើម្បី​បំពេញ​តម្រូវការរបស់អតិថិ​​នៅទីផ្សារអឺរ៉ុប និងអាមេរិកខាងជើង ឧស្សាហកម្មផលិតសម្លៀកបំពាក់សំខាន់ៗរបស់ប្រទេសមួយនេះបានកំពុងតែផ្គត់ផ្គង់ម៉ាកយីហោល្បីៗលំដាប់ពិភពលោក ដែលឧស្សាហកម្មនេះត្រូវបានរងផលប៉ះពាល់យ៉ាងដំណំពីបដិវត្តន៍ដែលបានផ្តួលរំលំរដ្ឋាភិបាលកាលពីឆ្នាំមុន ដែលក្នុងនោះអ្នកតវ៉ាក្នុងវិស័យកាត់ដេរបានចូលរួមយ៉ាងផុលផុស​នៃការផ្តួល​រំលំនោះផងដែរ។

ជីវិតកាន់តែលំបាក

ខណៈពេលដែលម្ចាស់រោងចក្រ​ជាច្រើន​បានលើកឡើងថា ប្រ​តិបត្តិការផលិតកម្មរ​បស់​ពួកគេបានបើកដំណើការជាធម្មតាឡើងវិញក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែសម្រាប់កម្មករដែលខកចិត្តនឹងលទ្ធ​ផលនៃការងារបែរជាបាននិយាយថា អ្វីៗដែលពួកគេបានខិតខំបំពេញការងារ​ហាក់នៅមានស្ថានភាពលំបាកសម្រាប់ជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេដូចមុនដដែល។

កម្មការិនី​កាត់ដេរម្នាក់សុំដាក់ឈ្មោះក្រៅ Khatun ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពការងារ ដែលមានអាយុ ២៤ ឆ្នាំ​បាន​និយាយមកាន់ AFP ​ថា​៖ «​វា​គឺ​ជា​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​[កំលាំង] ដូច​គ្នា​» ​។

សម្រាប់ផលិតកម្មនៅក្នុងរោងចក្រកាត់ដេរដ៏ធំជាងគេលំដាប់ទីពីររបស់ពិភពលោកនៃប្រទេសនេះត្រូវបានជាប់គាំងម្តងហើយម្តងទៀតដោយអំពើហិង្សារយៈពេលជាច្រើនខែ មុនពេលក្រុមបាតុករបានបង្ខំឱ្យលោក Sheikh Hasina ដែលជាមេដឹកនាំផ្តាច់ការបានរត់ភៀសខ្លួនកាលពីខែសីហាកន្លងមក។

រដ្ឋាភិបាលបណ្តោះអាសន្នមួយដឹកនាំដោយអ្នកឈ្នះរង្វាន់ណូបែលសន្តិភាពលោក គឺលោក Muhammad Yunus បានចូលកាន់តំណែង!

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការតវ៉ាបានបន្តនៅឧស្សាហកម្ម​រោងចក្រកាត់ដេរ​ដោយទាមទារនូវលក្ខខណ្ឌល្អប្រសើរ និងប្រាក់ឈ្នួលកាន់តែច្រើន ដោយសារតែសមាគមរោងចក្រកាត់ដេររបស់ប្រទេសបង់ក្លាដែស និងអ្នកនាំចេញ (BGMEA) បានព្រមានកាលពីខែតុលាឆ្នាំមុនអំពីការខាតបង់ចំនួន ៤០០ លានដុល្លារនៅក្នុងឧស្សាហកម្មនេះ។

ជាមួយគ្នានេះដែរមានរោងចក្រជាច្រើនបានបិទទ្វារ បន្សល់ទុកនូវកម្មកររាប់ម៉ឺននាក់​បាត់បង់ការងារ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការដំឡើងប្រាក់៥ ភាគរយត្រូវបានព្រមព្រៀងគ្នាកាលពីខែកញ្ញា ឧស្សាហកម្មមួយនេះបានស្ទុះងើបឡើងវិញ។

​រោងចក្រ​ទាំងអស់បានបើក​ដំណើការឡើងវិញ

ថៅកែរោងចក្រកាត់ដេរ SM Khaled ដែលជាប្រធានក្រុមហ៊ុន Snowtex និងមានកម្មករចំនួន ២២​ ០០០ពាន់នាក់ បាននិយាយថា៖«រោងចក្រ​របស់យើងកំពុងតែដំណើរការបានល្អ» ។

សម្រាប់ប្រទេសបង់ក្លាដែស ទទួលបាននូវម៉ាកយីហោសំលៀកបំពាក់លំដាប់ពិភពលោកល្បីៗ ដោយរាប់ចាប់តាំងពីម៉ាកCarrefour របស់បារាំង; ម៉ាក Tire ​របស់កាណាដា; ម៉ាក Uniqlo របស់ជប៉ុន; ម៉ាក Primark របស់អៀរឡង់; H&M របស់ប្រទេសស៊ុយអែត; និង Zara របស់អេស្ប៉ាញ។

វិស័យឧស្សាហកម្មកាត់ដេររបស់ប្រទេសនេះមានចំនួនប្រហែល ៨០ ភាគរយនៃការនាំចេញសរុបរបស់ប្រទេសបង់ក្លាដែស ដែលរកចំណូលបាន៣៦ ពាន់លានដុល្លារកាលពីឆ្នាំមុន ដោយបានធ្លាក់ចុះតិចតួច ធៀបទៅនឹងតម្លៃ ៣៨ ពាន់លានដុល្លារកាលពីឆ្នាំ២០២៣។

លោក Khaled បាននិយាយថា៖«ខ្ញុំកំពុងធ្វើការជាមួយម៉ាកអន្តរជាតិយ៉ាងហោចណាស់ ១៥ ហើយផលិតផលរបស់យើងនឹងមានលក់នៅ ៥០ ប្រទេស» ។ «រោងចក្រកាត់ដេរស្ទើរតែទាំងអស់កំពុងដំណើរការ​ពេញទំហឹង បន្ទាប់ពីរលកនៃភាពចលាចល។ ហើយយើង​ស្ថិត​នៅ​លើផ្លូវ​មួយដែលកំពុងកើនឡើង»។

ទោះបីជាមានបញ្ហាប្រឈមជាមួយនឹងតម្រូវការធ្លាក់ចុះបន្តិចក៏ដោយ លោក Anwar Hossain អ្នកគ្រប់គ្រងដែលត្រូវបានតែងតាំងដោយរដ្ឋាភិបាលនៃ BGMEA បាននិយាយថា ឧស្សាហកម្មនេះកំពុងវិលទៅរកភាពរឹងមាំឡើងវិញ។

លោក Hossain បាននិយាយថា៖« បច្ចុប្បន្នការនាំចេញដ៏ច្រើនបំផុតរបស់ប្រទេសគឺ​ឧស្សាហកម្មកាត់ដែរនេះ»។​​

លោកបាននិយាយថា ឧស្សាហកម្មកាត់ដេរបានកត់ត្រាពីការកើនឡើង ១៣ ភាគរយចាប់ពីខែកក្កដាដល់ខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០២៤ ដែលជារយៈពេលបន្ទាប់ពីបដិវត្តន៍ ​ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងរយៈពេលដូចគ្នាកាលពីឆ្នាំ២០២៣។

​«ប្រាក់ខែគោលពាក់កណ្តាលរបស់ខ្ញុំ»៖ ​កម្មករនិយោជិតលើកឡើងៗគ្នា​!

​អ្នកនាង Khatun បានស្វាគមន៍ចំពោះការដំឡើងប្រាក់ឈ្នួល ប៉ុន្តែបាននិយាយថា អ្នកគ្រប់គ្រងរោងចក្រ​បាន​ក៏បង្កើននូវទំហំការងារលំបាកជាងមុន ដែលធ្វើឱ្យពួកគេហាក់ពុំ​អាចផលិតសម្រេចទៅតាមគោលដៅ​ ។

​ដោយដើរកាត់នៅតំបន់ជាយក្រុងនៃទីក្រុងដាកាក្នុងតំបន់ Ashulia អ្នកនាង Khatun ទទួលបានប្រាក់ចំណួលចំនួន ១៤០ ដុល្លារក្នុងមួយខែ រួមទាំងប្រាក់បន្ថែមម៉ោង និងអត្ថប្រយោជន៍ផ្សេងទៀតសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារដែលមានកូន ៤ នាក់។

​ការដំឡើងប្រាក់ឈ្នួល ៨,២៥ ដុល្លារក្នុងមួយខែហាក់ដូចជាការបន្ថែមដ៏តាន់តឹងមួយ!

​អ្នកនាង Khatun បានបើក​ដៃឱ្យ​មើលដោយនាងបានបង្ហាញក្រដាសប្រាក់ ៥០០ taka ដែលស្មើនឹងត្រឹមតែជាង ៥ ដុល្លារសិង្ហបុរីតែប៉ុណ្ណោះ ដែលនាងនៅសល់បន្ទាប់ពីបង់ថ្លៃជួលផ្ទះ និងចំណាយផ្សេងៗ។

អ្នក​ស្រី​បាន​បន្ត​ថា​៖ «​យើង​មាន​គ្រឿង​បរិក្ខារ​ល្អ​នៅ​ក្នុង​រោង​ចក្រ​ដូច​ជា បង្គន់​អនាម័យ អាហារដ្ឋាន និង​កន្លែង​​ហូប​ទឹកជាដើម។ ប៉ុន្តែយើងមិនទទួលបានសូម្បីតែការសម្រាក ១០ នាទី​ ដោយសារតែយើងត្រូវខិតខំការព្យាយាមដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅដែលបានដាក់» ។

​ម្ចាស់​រោងចក្រ​ជាច្រើនមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិត​ស្និទ្ធ​នឹង​អតីត​បក្ស​កាន់​អំណាច

ក្នុងរយៈពេលភ្លាមៗបន្ទាប់ពីរដ្ឋាភិបាលលោក Hasina ត្រូវបានផ្តួលរំលំ រោងចក្រជាច្រើនត្រូវបានខូចខាតដោយសាររងការវាយប្រហារត្រឡប់មកវិញ​។

​ម្ចាស់រោងចក្រ​មួយចំនួនត្រូវបានចាប់ខ្លួន និងចោទប្រកាន់ពីបទគាំទ្រលោក Hasina ដែល​កំពុងនិរទេសខ្លួននៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ដើម្បីគេចពីដីកាចាប់ខ្លួនសម្រាប់ «ការសម្លាប់រង្គាល ​ និងឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងមនុស្សជាតិ»។ ឥឡូវនេះ រោងចក្រភាគច្រើនបានដំណើរការវិញហើយ ប៉ុន្តែនិយោជិតនិយាយថា ការផ្តល់លក្ខខណ្ឌមួយចំនួនកាន់តែអាក្រក់ជាងមុន។

កម្មករម្នាក់ទៀតដែលមានឈ្មោះក្រៅថា រ៉ាណា បាន​និយាយ​ដែរ​ថា៖«យើង​មិន​បាន​ទទួល​ប្រាក់​ខែ​ទាន់​ពេល​ទេ បន្ទាប់​ពី​ម្ចាស់​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន»។

លោកថា៖«ឥឡូវនេះ ពួកគេបានផ្តល់ឱ្យខ្ញុំនូវប្រាក់ឈ្នួលគោលពាក់កណ្តាលរបស់ខ្ញុំ គឺប្រហែលពី៦០60 ដុល្លារ ទៅ ៧០ ដុល្លារអាមេរិក។ ខ្ញុំ​មាន​កូន​អាយុ​ប្រាំមួយ​ខែ​ម្នាក់ ប្រពន្ធ និង​ឪពុក​ម្តាយ​ចាស់ជរា​ដើម្បី​ចិញ្ចឹម»។

លោក Hossain ដែលបានបាត់បង់ការងាររបស់គាត់នៅក្នុងភាពចលាចលបានប្រាប់រឿងអំពីការលំបាករបស់គាត់។

ខណៈពេលដែលគាត់ទទួលបានការងារផ្នែកវេចខ្ចប់សម្លៀកបំពាក់ ដែលជាការងារថ្មីនេះន័យថាគាត់មិនទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការកើនឡើងប្រាក់ខែនោះទេ ខណៈពេលដែលតម្លៃរស់នៅបានកើនឡើងជាប្រចាំ។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា​៖ «​ការ​ជួល​ផ្ទះ​បាន​ហក់ឡើង​ជាមួយ​នឹង​ព័ត៌មាន​នៃ​ការ​ដំឡើង​ប្រាក់ឈ្នួលថ្មី​»​។

ភាពផុយស្រួយនៅតែមាន

អ្នកស្រី Taslima Akhter មកពីក្រុមសហជីពកម្មករកាត់ដេរបង់ក្លាដែស (BGWS) ដែលជាអង្គការសិទ្ធិការងារបាននិយាយថា៖«កម្មករកំពុងតស៊ូដើម្បីរក្សាកម្រិតជីវភាពអប្បបរមា»។

លោក Akhter បាននិយាយថា ថៅកែរោងចក្រត្រូវតែទាមទារមកវិញពីបណ្តាអ្នកបញ្ជាទិញដែលចង់បង្កើនប្រាក់ចំណេញច្រើន ដោយសារចំណាយប្រាក់ឈ្នួលរស់នៅរបស់កម្មករកំពុងកើនឡើង។

អ្នក​ស្រី​បន្ត​ថា​៖ «​ម្ចាស់​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​ត្រូវ​មាន​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​បន្ថែម​ទៀត​ និង​រៀន​ចរចា​ឱ្យ​បាន​ល្អ​ជាមួយ​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ​អន្តរជាតិ»។

«ឧស្សាហកម្មនេះមិនមែនថ្មីទេ ហើយបញ្ហាទាំងឡាយនោះមិនមែនថាមិនអាចដោះស្រាយបាននោះទេ»។ នេះបើយោងតាមលោកស្រី។

ទោះបីជាទទួលបានជោគជ័យលើផ្នែកសារពើពន្ធជាក់ស្តែងរបស់ឧស្សាហកម្មនេះក៏ដោយ លោក Abdullah Hil Raquib អតីតនាយក BGMEA បានព្រមានថាឧស្សាហកម្ម​នេះគឺស្ថិតនៅលើផ្លូវដ៏ផុយស្រួយនៅឡើយទេ។

​លោក​បាន​បន្ត​ថា​៖ «​ស្ថិរភាព​ក្នុង​វិស័យ​កាត់ដេរ​ដែល​យើងកំពុងមើល​ឃើញ​នៅ​ពេល​នេះ​គឺ​យើងឃើញតែផ្ទៃខាងក្រៅតែប៉ុណ្ណោះ»៕

The post ឧស្សាហកម្មកាត់ដេរបង់ក្លាដែសស្ទុះងើបឡើងវិញ ប៉ុន្តែកម្មករនៅតែជួបការលំបាកក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.