អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា Archives - Kampuchea Thmey Daily

បុរាណដ្ឋាននៅតំបន់អង្គររកឃើញមានជាង ១ ម៉ឺនទីតាំង មានទាំង ប្រាសាទ ស្ពាន និងភូមិករបុរាណ

Dy Bunnara — Sat, 04 Jul 2026 02:07:21 +0000

នៅតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរដែលមានវិសាលភាពគ្របដណ្ដប់លើផ្ទៃដីទំហំ ៤០១ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ អាជ្ញាធរបានស្រាវជ្រាវរកឃើញបុរាណដ្ឋានប្រមាណ ១០ ១៨៨ ទីតាំង។ បុរាណទាំងនោះមានប្រាសាទ ស្ពាន ផ្លូវ គោក (ភូមិករ) និងត្រពាំង។

លោក យិត ចាន់ដារដ្ឋ អគ្គនាយករងអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា បានពន្យល់ពីបុរាណដ្ឋាននៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ។

អ្វីទៅជាបុរាណដ្ឋាន ?

បុរាណដ្ឋានសំដៅលើទីតាំង ឬស្ថានីយបុរាណ ដែលជាមរតក ឬស្នាដៃ ឬ សមិទ្ធផលរបស់បុព្វបុរសក្នុងសម័យអតីតកាល ដែលបានបន្សល់ទុកមកដល់បច្ចុប្បន្ន ដូចជាទីតាំងគោរព បូជាសាសនា ទីតាំងរៀបចំហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាធារណៈសង្គម ទីតាំងមនុស្សរស់នៅ ទីតាំងផលិតវត្ថុប្រើប្រាស់ ទីតាំងបញ្ចុះសព និងទីតាំងផលិតផលកសិកម្មជាដើម។

ស្លាកស្នាមស្តីពីសំណល់មនុស្សរស់នៅ សកម្មភាពមនុស្ស និងស្នាដៃមនុស្សក្នុងសម័យអតីតកាលជាភស្តុតាងជាក់ស្តែង ឬ ជាព័ត៌មានដ៏សំខាន់ដែលបានចារឹក ឬកត់ត្រានូវប្រវត្តិនៃការវិវត្តសង្គម ជីវភាពមនុស្ស សង្គមសេដ្ឋកិច្ច ទំនៀមទម្លាប់ ប្រពៃណី សាសនា និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសង្គម។

ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាធារណៈបុរាណ សំដៅទៅលើសំណល់ស្លាកស្នាមដែលមាននៅសល់ដល់ពេលបច្ចុប្បន្នដូចជា ប្រាសាទ មន្ទីរពេទ្យ សាលាសំណាក់ ភូមិបុរាណ ខ្សែផ្លូវ ស្ពាន ប្រព័ន្ធទឹក (ទំនប់/ប្រឡាយ) សំណង់រក្សាទឹកបុរាណ (កញ្ជន់ ខ្នារ ត្រពាំង ស្រះ ល្បើក រហាល បារាយណ៍ រលំ ឆោក បឹងបុរាណ អាង គូ អណ្តូង)។

មន្រ្តីអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានបែងចែកបុរាណដ្ឋាននៅតំបន់អង្គរមានដូចជា៖

១. ប្រាសាទ

ជាទូទៅសំណង់ប្រាសាទខ្មែរបុរាណភាគច្រើនសាងឡើងដោយសម្ភារៈ ថ្មភក់ ថ្មបាយក្រៀម ឈើ និងឥដ្ឋ (ដីឥដ្ឋ និងខ្សាច់) ដែលមាន ឬគ្មានកំពែង កសិន្ធុព័ទ្ធជុំវិញ និងមានទឹកនៅខាងមុខ ដូចជា រហាល ឬស្រះទឹក ទន្លេអុំ និងបារាយណ៍។ ឧទាហរណ៍៖ ដូចជាប្រាសាទធំ (កោះកេរ) ប្រាសាទព្រះខ័ន ប្រាសាទបន្ទាយក្តី ប្រាសាទចៅស្រីវិបុល ប្រាសាទភ្នំជីសូរ្យ ប្រាសាទបន្ទាយឆ្មារជាដើម។

ក្រៅពីនោះក៏មានប្រាសាទមួយចំនួន ដែលសង់ឡើងបែរមុខទៅទិសខាងលិច (ប្រាសាទអង្គរវត្ត ប្រាសាទវត្តអធ្វា)។ ប្រាសាទខ្លះសង់បែរមុខទៅទិសខាងជើង (ប្រាសាទព្រះវិហារ)។ រីឯ ប្រាសាទមួយចំនួនទៀតកសាងឡើងដោយគ្មានកសិន្ទព័ទ្ធជុំវិញ (ប្រាសាទចៅសាយទេវតា ប្រាសាទធម្មនន្ធជាដើម) ហើយប្រាសាទខ្លះទៀតគឺមានស្រះទឹក បារាយណ៍ ឬរហាល នៅពីខាងជើងក៏មានដូចជាប្រាសាទបន្ទាយស្រី ប្រាសាទបឹង ប្រាសាទគោកប៉ាទ្រី ប្រាសាទរាជជន្ទល់ ប្រាសាទភិមានអាកាសជាដើម។

២. ផ្លូវបុរាណ

ស្លាកស្នាមផ្លូវបុរាណ គឺជាភស្តុតាយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់បង្ហាញឱ្យឃើញថាចក្រភពខ្មែរ ពិតជាមានភាពរីកចម្រើនខ្លាំងមែន ហើយផ្លូវត្រូវបានចែកជា ២ ប្រភេទ គឺមួយ ផ្លូវធំៗទាំងប្រាំដែលមានភ្ជាប់ពីក្រុងអង្គរទៅក្រុងរណបផ្សេងៗដូចជាទៅវត្តភូ (ប្រទេសឡាវបច្ចុប្បន្ន) ដែលមានលក្ខណៈប្រទាក់ក្រឡាគ្នាខ្វែងខ្វាត់។

ផ្លូវទាំងពីប្រភេទនេះ ធ្វើអំពីដីលើកបង្ហាប់ជាស្រទាប់ៗខ្ពស់ផុតពីដីធម្មជាតិ ដើម្បីការពារទឹកលិចនៅរដូវវស្សា អាចមានប្រឡាយនៅសង្ខាងផ្លូវ ឬនៅម្ខាងផ្លូវទៅតាមភាពចាំបាច់របស់ស្ថានដី ងាយសម្គាល់ដោយសារមានទិសដៅភ្ជាប់ពីទីតាំងមួយទៅមួយ ហើយស្ទើរតែគ្រប់ផ្លូវទាំងអស់បានកត់ត្រានៅក្នុងផែនទីបុរាណដ្ឋាន។

៣. ទំនប់បុរាណ

ទំនប់បុរាណ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងដើម្បីទប់ទឹកឬពង្វៀងទឹកដើម្បីការពារទឹកជំនន់ ឬបង្វែរទិសទឹក ឬ ការពារតំបន់ណាមួយ ហើយក៏អាចប្រើប្រាស់ជាផ្លូវដែរ។ ការសាងសឹងទំនប់បុរាណធ្វើអំពីដីបង្ហាប់ជាស្រទាប់ៗដូចផ្លូវបុរាណដែរ។

៤.ប្រព័ន្ធផ្លូវទឹកបុរាណ

ព្រែកជីក ប្រឡាយ ទំនប់៖ ជាប្រព័ន្ធផ្លូវទឹកដ៏សំខាន់ ដែលតភ្ជាប់ពីស្រុកមួយទៅស្រុកមួយ សម្រាប់ដឹកជញ្ជូនទំនិញ សម្ភារៈសំណង់ប្រាសាទ ប្រព័ន្ធបញ្ចូលទឹកសម្រាប់កសិកម្ម រំដោះទឹកជំនន់ ស្ទាក់ទឹក និងការពារការលិចលង់។ ឧទាហរណ៍ ប្រឡាយបុរាណចេញពីរាជធានីអម្រិន្ទបុរៈ (តំបន់បារាយណ៍ទឹកថ្លា) ទៅហរិហរាល័យ (តំបន់រលួស) និងទៅកាន់ឦសានបុរៈ (កំពង់ធំ) និងព្រែកស្រមោចជាដើម។

ប្រឡាយនេះ ចាស់បុរាណបានដឹកដីលើកពូនជាសំណង់ទំនប់នៅសង្ខាង ហើយប្រឡាយខ្លះមានតែទំនប់ម្ខាងទេ។ រចនាសម្ព័ន្ធខ្នងទំនប់នេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាផ្លូវផងដែរ។

៥. សំណងរក្សាទឹកបុរាណ

បារាយណ៍ជាប្រភេទសំណង់រក្សាទឹកដ៏ធំដែលចាស់បុរាណបានលើកពូនជាសំណង់ទំនប់រាងបួនជ្រុង ហើយបារាយណ៍ត្រូវបានសាងសង់សម្រាប់ផ្ទុកទឹករាប់លានម៉ែត្រគូប។

កញ្ជន់ ខ្នារ ត្រពាំង ស្រះ ល្បើក រហាល រលំ ឆោក អាង វាល ឃូ អណ្តូង។ សំណង់រក្សាទឹកនៅតំបន់អង្គរ ភាគច្រើនលើកដីពូន ឬជីកពូនធ្វើជាសំណង់ទំនប់ព័ទ្ធជុំវិញទៅតាមស្ថានភាពសណ្ឋានដី។

សំណង់ទឹកខ្លះមានរចនាសម្ព័ន្ធជាពីរ បី និងបួនជ្រុង។ សំណង់រក្សាទឹកទាំងនេះ គឺជាភស្តុតាងយ៉ាងសំខាន់ ដែលបង្ហាញឱ្យឃើញពីការរៀបចំសហគមន៍នីមួយៗដែលរស់នៅជុំវិញនោះ ហើយក៏ជាភស្តុតាងដ៏សំខាន់នៃការបង្ហាញឱ្យឃើញតំបន់ជាយក្រុងអង្គរនាសម័យចក្រភពខ្មែរផងដែរ។

៦.គោកចាស់ ឬ ភូមិករបុរាណ

ជាទីតាំងមនុស្សរស់នៅនាសម័យបុរាណ ដែលមនុស្សបានបង្កើតរចនាសម្ព័ន្ធភូមិករ ដោយជីកដីលើកពូនដីឱ្យខ្ពស់ផុតពីទឹកសម្រាប់សង់លំនៅដ្ឋាន។ ភូមិករមានរចនាសម្ព័ន្ធភ្ជាប់មកជាមួយសំណង់ទឹកបុរាណ។

៧.ឧស្សាហកម្មបុរាណដ្ឋាន

ទីតាំងឡស្លដែកច្រើនស្ថិតនៅទិសពាយ័ព្យ ទិសខាងជើង និងឦសានតំបន់អង្គរ ហើយស្ថិតនៅជិត ប្រភពរ៉ែដែក។ ទីតាំងនេះជាកន្លែងផលិតដែក សម្រាប់ផលិតឧបករណ៍កសិកម្ម ឧបករណ៍ប្រមាញ់ ឧបករណ៍សាងសង់ (ប្រាសាទ) ព្រមទាំងអាវុធ។

ទីតាំងយកដីឥដ្ឋមកផលិតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃដូចជាក្អម ឆ្នាំង ចាន ខួច ជាដើម។ ដូចជា ឡផលិតកុលាលភាជន៍ស្ថិតនៅជុំវិញតំបន់អង្គរ ជាពិសេសនៅតាមជើងនិងលើភ្នំគូលែន និងទ័ពជ័យជាដើម។ ទីតាំងនេះជាឡផលិតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃដូចជា ក្បឿង ក្អម ឆ្នាំង ចាន ខួច។

៨.បុរាណដ្ឋានធនធានរ៉ែ

កាដ្ឋានយកថ្មភក់ ថ្មបាយក្រៀម សម្រាប់សាងប្រាសាទ ស្ពាន ថ្នល់ និងសំណង់ផ្សេងៗ។ ការដ្ឋានយកលោហៈធាតុសម្រាប់ផលិតឧបករណ៍កសិកម្ម ឧបករណ៍ប្រមាញ់ ឧបករណ៍សាងសង់ ប្រាសាទ ព្រមទាំងអាវុធ៕

បន្តចុចអាំន៖ ឯកសារបង្ហាញថា ជុំវិញឧទ្យានអង្គរមានប្រាសាទជិត ១០០ សម្រាប់ភ្ញៀវទស្សនា

The post បុរាណដ្ឋាននៅតំបន់អង្គររកឃើញមានជាង ១ ម៉ឺនទីតាំង មានទាំង ប្រាសាទ ស្ពាន និងភូមិករបុរាណ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា កំពុងដឹកជញ្ជូនថ្មបាយក្រៀម និង ថ្មភក់ យកទៅជួសជុលកាំជណ្តើរផ្នែកខាងលិចរបស់ប្រាសាទនាគព័ន្ធ

អ៊ិន ពិសី — Thu, 02 Jul 2026 05:30:00 +0000

ក្រុមការងារ នៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា កំពុងមមាញឹកដឹកជញ្ជូនថ្មបាយក្រៀម និង ថ្មភក់ ដែល ១ ដុំៗ មានទម្ងន់ពី ៥០០ ទៅ ៦០០ គីឡូក្រាម ដើម្បីយកទៅត្រៀមរៀបចំជួសជុលកាំជណ្តើរ ផ្នែកខាងលិច របស់ប្រាសាទនាគព័ន្ធ ក្នុងដំណាក់កាលទី ២ ដែលខូចខាតជាយូរមកហើយ ឱ្យប្រសើរឡើងវិញ។

លោក អ៊ិត ស្រេង បុគ្គលិកបច្ចេកទេសនាយកដ្ឋានអភិរក្សប្រាសាទ និង បុរាណវិទ្យា នៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា បានឱ្យដឹងថា កម្លាំងកម្មករជាង ១២ នាក់ កំពុងតែទទួលខុសត្រូវលើការងារដឹកជញ្ជូនថ្មបាយក្រៀម និង ថ្មភក់ មកកាន់ប្រាសាទនាគព័ន្ធ។ លោកបន្តទៀតថា មធ្យោបាយចម្បងៗ ដែលប្រើប្រាស់ក្នុងការដឹកជញ្ជូនថ្ម មានការដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវទឹក ដោយប្រើទូកចំនួនពីរគ្រឿងចងភ្ជាប់គ្នា ទៅដឹកថ្មពីដីគោកចម្ងាយប្រហែល ៤០០ ម៉ែត្រ សំដៅទៅការដ្ឋាន ដោយមួយជើងៗ ចំណុះទូកអាចផ្ទុកទម្ងន់បានចាប់ពី ១ តោន ហើយអុំបណ្តែតតាមទឹកបារាយណ៍ រួចហើយប្រើឧបករណ៍កៅឡាក់លើកដាក់លើរន្ទា លើកថ្មឡើងមកលើគោក និង រុញថ្មទាំងនោះ ចូលទីតាំងដែលត្រូវការ។ ចំណែកមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនដំណាក់កាលទី ២ គឺលើកថ្មដាក់លើរទេះរុញ ហើយអូសដោយកម្លាំងមនុស្ស។ ការដឹកជញ្ជូនថ្មដំណាក់កាលទី ២ នេះ មានរយៈចម្ងាយប្រមាណ ៣០០ ម៉ែត្រ ពីកំពង់ទឹកទៅដល់ការដ្ឋាន។

លោក អ៊ិត ស្រេង បញ្ជាក់ថា ការជញ្ជូនថ្មនេះ មានការលំបាកច្រើន ដោយត្រូវអត់ធ្មត់ និង រួបរួមគ្នា ទើបអាចធ្វើការងារនេះបាន ហើយអ្នកទាំងអស់ ត្រូវមានបច្ចេកទេស នៃការអូស ឬ យកថ្មឱ្យទៅដល់ទីកន្លែងជួសជុល។ ក្រុមការងារជួសជុលកាំជណ្តើរ ផ្នែកខាងលិចរបស់ប្រាសាទនាគព័ន្ធ បានប្រើប្រាស់កម្លាំងកម្មករចំនួន ១២ នាក់ សម្រាប់ប្រតិបត្តិការដឹកជញ្ជូនថ្មនេះ។ ក្នុង ១ ថ្ងៃៗ ក្រុមការងារ អាចជញ្ជូនថ្មបានចំនួន ៨ ដុំ។

ការដឹកជញ្ជូនថ្មដ៏លំបាកនេះ បានចាប់ផ្ដើមតាំងពីកណ្ដាលខែឧសភា ឆ្នាំ ២០២៦ រហូតមកដល់ពេលនេះ កម្លាំងការងារ បានដឹកជញ្ជូនថ្មចំនួន ៥០ ដុំ ហើយអាចចំណាយពេលជាង ២ ខែ ទើបអាចនាំថ្មគ្រប់ចំនួនសម្រាប់ប្រើប្រាស់តាមតម្រូវការជួសជុល។ បុគ្គលិកគ្រប់គ្រងការដ្ឋានជួសជុលកាំជណ្តើរ ផ្នែកខាងលិច របស់ប្រាសាទនាគព័ន្ធ ឱ្យដឹងថា ការជញ្ជូនថ្មដ៏លំបាកនេះ ត្រូវអត់ធ្មត់ រួបរួមគ្នាទើបអាចធ្វើការងារនេះបាន ហើយអ្នកទាំងអស់ ត្រូវមានបច្ចេកទេស នៃការអូស ឬ យកថ្មទៅដល់ទីកន្លែងជួសជុល ព្រោះវាមានទម្ងន់ធ្ងន់ចាប់ពីរយគីឡូក្រាម រហូតដល់រាប់តោន ទាមទារការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសខ្ពស់កុំឱ្យខូចខាត ឬ ប៉ះពាល់ថ្ម៕
អត្ថបទ ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

The post អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា កំពុងដឹកជញ្ជូនថ្មបាយក្រៀម និង ថ្មភក់ យកទៅជួសជុលកាំជណ្តើរផ្នែកខាងលិចរបស់ប្រាសាទនាគព័ន្ធ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

សត្វទោចមកុដក្នុងព្រៃអង្គរ កើតបានកូន ១ ក្បាល បន្ថែមទៀត

អ៊ិន ពិសី — Tue, 30 Jun 2026 03:27:04 +0000

សត្វទោចមកុដក្នុងព្រៃអង្គរ បានកើតកូន ១ ក្បាលទៀត ដែលធ្វើឱ្យកំណើនសត្វទោចមកុដ មានចំនួនសរុប ១៥ ក្បាល។

សត្វទោចមកុដក្នុងព្រៃអង្គរ បានផ្តល់កំណើតកូនតូច ១ ក្បាលទៀត នៅអំឡុងខែឧសភា និង ត្រូវបានក្រុមការងារ នៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា និង អង្គការដៃគូ ដាក់ឈ្មោះឱ្យថា «រៃ»។

អ្នកជំនាញរបស់អង្គការគាំពារសត្វព្រៃកម្ពុជា (CWC) និងជាទីប្រឹក្សាផ្នែកជីវចម្រុះរបស់អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា លោក និក ម៉ាក បានបង្ហាញអារម្មណ៍រីករាយឥតឧបមា ដែលវត្តមានសត្វទោចមកុដ ១ ក្បាលទៀត បានរស់រាននៅក្នុងព្រៃអង្គរ។ លោក រំឭកថា អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា សហការជាមួយអង្គការសម្ព័ន្ធមិត្តសត្វព្រៃ បាននាំយកសត្វទោចនេះមកលែងនៅក្នុងឧទ្យានអង្គរនាឆ្នាំ ២០១៣។ ជាបន្តបន្ទាប់ គម្រោងនេះបាននាំយកទោចមកុដចំនួន ៤ គូ ឬ ៤ គ្រួសារ មកលែងនៅតាមទីតាំងផ្សេងៗ ឆ្ងាយពីគ្នា ក្នុងព្រៃអង្គរ ហើយបច្ចុប្បន្នទោចទាំងនោះ បង្កើតកូនបានចំនួន ៧ ក្បាល រួចហើយ។ សរុបវត្តមានសត្វទោចទាំងអស់ ដែលកំពុងរស់នៅក្នុងឧទ្យានមានចំនួន ១៥ ក្បាល។

ទាក់ទងនឹងវត្តមានកូនទោចថ្មីឈ្មោះ រៃ នេះ លោក និក ម៉ាក បានបញ្ជាក់ថា ឪពុករបស់វាឈ្មោះ បារាយណ៍ ម្តាយឈ្មោះ សារ៉ានិច ដែលធ្លាប់មានកូនចំនួន ២ ក្បាល រួចមកហើយ គឺ កូនទី១.ឈ្មោះ កន្ទេះឡង់ និង កូនទី២.ឈ្មោះ ក្តាមទូក។

លោក មឿន សារិន្ទ ដែលជាអ្នកថែទាំ និង ដាក់ចំណីឱ្យសត្វទោចមកុដក្នុងព្រៃអង្គរ បានឱ្យដឹងថា ក្នុងមួយថ្ងៃ លោក និង កូនប្រុស ត្រូវដើរដាក់ចំណីចំនួន ២ ដង គឺ នៅពេលព្រឹក និង រសៀល។ ក្រៅពីដាក់ចំណី លោកក៏ត្រូវតាមដានពីសុខទុក្ខរបស់សត្វទាំងនោះផងដែរ ដូចជា កន្លែងរស់នៅ ឥរិយាបថរបស់ពួកវា និង ពិនិត្យក្រែងវាមានគ្រោះថ្នាក់ណាមួយជាយថាហេតុ។ បុគ្គលិកអាជ្ញាធរជាតិអប្សរារូបនេះ បញ្ជាក់ថា អាហារដែលសត្វទោចហូបជាប្រចាំមានផ្លែឈើចម្រុះដូចជា ចេក សាវម៉ាវ ល្ហុង និង ផ្លែឈើតាមរដូវកាល។ ហើយការដាក់ចំណីត្រូវចងដាក់លើក្តារទាញទៅលើឱ្យខ្ពស់បន្តិច បង្ការកុំឱ្យសត្វទោចចុះដី ខ្លាចសត្វឆ្កែខាំវា។

ក្នុងនាមជាអ្នកអភិរក្សសត្វព្រៃមួយរូប លោក និក ម៉ាក អំពាវនាវដល់សាធារណជនទាំងអស់ សូមកុំឱ្យចំណី និង លេងជាមួយសត្វព្រៃ ដោយទុកឱ្យវារស់នៅដោយរបៀបរបស់វា។ លោក និក ម៉ាក ក៏មិនគាំទ្រដែរចំពោះបុគ្គលខ្លះដែលនាំសត្វព្រៃមកចិញ្ចឹមនៅតាមផ្ទះ ដែលលោកយល់ថា កំពុងបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួនឯង និង ផ្លាស់ប្តូរធម្មជាតិរបស់សត្វ៕
អត្ថបទ ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

The post សត្វទោចមកុដក្នុងព្រៃអង្គរ កើតបានកូន ១ ក្បាល បន្ថែមទៀត appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ស្ថានីយបណ្តុះកូនឈើ ១១ កន្លែង នៅតំបន់អង្គរមួយឆ្នាំៗបណ្តុះនិងចែកកូនឈើពលរដ្ឋដាំបានប្រមាណ ១០ ម៉ឺនដើម

Dy Bunnara — Sun, 28 Jun 2026 03:44:33 +0000

ស្ថានីយបណ្ដុះកូនឈើចំនួន ១១ កន្លែង នៅតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ ដែលគ្រប់គ្រងដោយអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ក្នុងមួយឆ្នាំៗមានលទ្ធភាពបណ្ដុះកូនឈើបានជាង ១០ ម៉ឺនដើម ដើម្បីចែកជូនដល់ពលរដ្ឋយកទៅដាំដើម្បីស្ដារនិងបង្កើតគម្របបៃតង។

លោក ជូ រ៉ាឌីណា អនុប្រធាននាយកដ្ឋានគ្រប់គ្រងព្រៃឈើ ទេសភាពវប្បធម៌ និងបរិស្ថាន នៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានឲ្យដឹងថា នៅក្នុងតំបន់អង្គរ តាមការស្រាវជ្រាវរកឃើញមានប្រភេទរុក្ខជាតិតូចធំប្រហែលជាង ១៥០ ប្រភេទ។

លោកថា តាមរយៈស្ថានីយបណ្តុះកូនឈើចំនួន ១១ កន្លែងក្រោមការគ្រប់គ្រងដោយអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ក្នុងមួយឆ្នាំៗមានលទ្ធភាពបណ្តុះកូនឈើបានប្រមាណ ១០ ម៉ឺនដើម ដើម្បីចែកជូនពលរដ្ឋយកទៅដាំ ខណៈចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០៤ បានដាំនិងចែកចាយកូនឈើអស់ជិត ៣ លានដើម។

លោក ជូ រ៉ាឌីណា បន្តថា ចាប់ពីពេលនេះ រហូតដល់ពាក់កណ្តាលខែកញ្ញា ដែលជាអំឡុងពេលរដូវវស្សាអំណោយផលដល់ការលូតលាស់របស់កូនឈើ អាជ្ញាធរនឹងផ្តល់កូនឈើជូនសាធារណជនទូទាំងប្រទេសដោយឥតគិតថ្លៃ តាមរយៈការដាក់ពាក្យស្នើសុំ។

ដើមឈើធំៗនៅតំបន់អង្គរប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់ដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ជាពិសេសនៅរដូវវស្សាដែលមានខ្យល់បោកបក់ និងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង ដែលបណ្ដាលឱ្យមានការបាក់មែក ឬដួលរលំដើមឈើ។

លោក ជូ រ៉ាឌីណា គូសបញ្ជាក់ថា ដើម្បីទប់ស្កាត់ហានិភ័យ ក្រុមការងារអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាតែងតែចុះពិនិត្យ និងតាមដានដើមឈើជាប្រចាំ ព្រមទាំងបានចេញសេចក្តីជូនដំណឹងដល់ភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិឱ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់។

ពាក់ព័ន្ធកិច្ចការអភិរក្សនៅក្នុងតំបន់អង្គរ ក្រោមកិច្ចសហការជាមួយរដ្ឋបាលព្រៃឈើ រួមទាំងអង្គការដៃគូ សត្វព្រៃជាច្រើនប្រភេទត្រូវបានដោះលែងនៅតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរដែលគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីទំហំ ៤០១ គីឡូម៉ែត្រការ៉ែ និងដែលកំពុងបង្កើនចំនួនឡើងវិញដូចជា ទោចមកុដ ឈ្លូស, ស្វាព្រាម, កេងកងតូច, កេងកងធំ និង ក្ងោកព្រៃ ជាដើម។

លោក ជូ រ៉ាឌីណា បានអះអាងថា ភ្ញៀវទេសចរដែលមកកម្សាន្តនៅតំបន់អង្គរ ឥឡូវនេះមិនត្រឹមតែអាចទស្សនាប្រាសាទ និងដើមឈើប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងអាចទស្សនាសត្វព្រៃទាំងនេះបានផងដែរ។

បើតាមមន្រ្តីអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ការដោះលែងសត្វនៅតំបន់អង្គរ មិនមែនជាការចិញ្ចឹមតាមបែបសួនសត្វនោះទេ គឺសត្វមានសេរីភាពពេញលេញក្នុងការរស់នៅ និងស្វែងរកចំណីក្នុងធម្មជាតិ។

លោកលើកឡើងដូច្នេះថា «គេបានប្រទះឃើញ សត្វភេជាង ១០ក្បាល ដើរលេងយ៉ាងសេរីនៅម្ដុំខ្លោងទ្វារខ្មោច ហើយពេលខ្លះពួកវាបានធ្វើដំណើរស្វែងរកចំណីរហូតដល់ប្រាសាទបន្ទាយស្រី ឬតំបន់ព្រលានយន្តហោះ។ ចំណែកឯសត្វកេងកងធំដែលបានដោះលែងនៅអង្គរ ខ្លះបានហោះហើរយ៉ាងឆ្ងាយរហូតដល់ក្រុងឯណោះ»។

តាមរយៈភាពជោគជ័យនេះ លោក ជូ រ៉ាឌីណា បានបញ្ជាក់ថា អាជ្ញាធរចង់រៀបចំឱ្យរមណីយដ្ឋានអង្គរក្លាយជាគំរូដ៏ល្អមួយសម្រាប់ការងារអភិរក្ស និងដោះលែងសត្វព្រៃ ដើម្បីអាចយកទៅអនុវត្តនៅតាមទីតាំងផ្សេងៗទៀត៕

The post ស្ថានីយបណ្តុះកូនឈើ ១១ កន្លែង នៅតំបន់អង្គរមួយឆ្នាំៗបណ្តុះនិងចែកកូនឈើពលរដ្ឋដាំបានប្រមាណ ១០ ម៉ឺនដើម appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

សិលាចារឹកខ្មែរ ជាឫសគល់នៃអត្តសញ្ញាណ និងស្ពានចម្លងចំណេះដឹងទៅកាន់យុវជនជំនាន់ថ្មី

Ken Malis — Tue, 23 Jun 2026 07:19:18 +0000

ផ្ទាំងសិលាចារឹក ដែលបុព្វបុរសខ្មែរបានបន្សល់ទុកនៅតាមប្រាសាទបុរាណនានា មិនត្រឹមតែជាឯកសារបុរាណសម្រាប់ឱ្យអ្នកជំនាន់ក្រោយបានសិក្សាពីអក្សរ និងភាសាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាភស្ដុតាងបែបវិទ្យាសាស្ត្រដ៏រឹងមាំចំពោះប្រវត្តិសាស្ត្រនៃប្រទេសកម្ពុជា ដែលពុំមានជាតិសាសន៍ដទៃណាមកក្លែងបន្លំ ឬលួចចម្លងបានឡើយ។ សិលាចារឹក ក៏ជាកញ្ចក់មួយយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការឆ្លុះបញ្ចាំងពីវប្បធម៌ អារ្យធម៌ ប្រពៃណី និងទំនៀមទម្លាប់ ដែលជាមត៌កដូនតាខ្មែររាប់ពាន់ឆ្នាំ និងជាភស្តុតាងពិតនៃអត្តសញ្ញាណជាតិដ៏មានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។

ដើម្បីកុំឱ្យតម្លៃនៃភស្តុតាងប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ រលុបបាត់ទៅតាមពេលវេលា អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបាននិងកំពុងខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការបើកទំព័រប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ បង្ហាត់បង្រៀន និងផ្ទេរចំណេះដឹងផ្នែកសិលាចារឹក ដល់យុវជនខ្មែរជំនាន់ក្រោយនៅក្នុងខេត្តសៀមរាបជាបន្តបន្ទាប់។ សកម្មភាពនេះ ធ្វើឡើងក្នុងគោលបំណងឱ្យយុវជនបានស្គាល់ និងយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីប្រវត្តិសាស្ត្រ និងអក្សរសាស្ត្រខ្មែរបុរាណ ដែលជាឫសគល់នៃទឹកដីមាតុភូមិកម្ពុជា។

ជាក់ស្ដែងកាលពីពេលថ្មីៗនេះ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលស្ដីអំពី «ការអប់រំបេតិកភណ្ឌ» ដោយសហការណ៍ជាមួយអង្គការម៌តកវប្បធម៌ខ្មែរ (KHO) ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ និងបណ្តុះស្មារតីយុវជនឱ្យចេះស្រឡាញ់ជាតិ និងចូលរួមការពារមត៌កវប្បធម៌។ នៅក្នុងកម្មវិធីនោះ លោកគ្រូបង្គោល វង្ស សាវុទ្ធី និងជាអ្នកជំនាញផ្នែកអក្សរចារឹកនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា បានធ្វើបទបង្ហាញស្តីពី «អក្សរចារឹក នៅប្រាសាទព្រះគោ» ជូនដល់សិស្សានុសិស្សមកពីវិទ្យាល័យហ៊ុនសែន ប្រាសាទបាគង ចំនួន៥០នាក់ ដើម្បីសិក្សាស្វែងយល់ពីសារសំខាន់នៃសិលាចារឹក។

ការបង្រៀនឱ្យស្គាល់ពីសិលាចារឹក បានចាប់ផ្តើមឡើងតាមរយៈវិធីសាស្ត្រសិក្សាយ៉ាងរស់រវើក ផ្ដើមកំណើតចេញពីតួអក្សរនៅលើមេទ្វារ ឬទ្វារបញ្ជោត នៃប្រាសាទព្រះគោ ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋានគ្រឹះសំខាន់ៗចំនួន៤ គឺ៖
ទី១ «ស្វែងយល់ពីឫសគល់» ដោយបង្ហាញអំពីប្រវត្តិអក្ខរក្រម ដើម្បីឱ្យសិស្សបានយល់ដឹងពីប្រភពដើម និងការវិវត្តនៃអក្សរខ្មែរ។
ទី២ «ការអនុវត្តសរសេរផ្ទាល់ដៃ» ដោយណែនាំសិស្សឱ្យសាកល្បងសរសេរព្យញ្ជនៈខ្មែរបុរាណ ដើម្បីឱ្យពួកគេស្គាល់ពីលំនាំ និងក្បាច់ក្នុងការគូសវាសតួអក្សរ។
ទី៣ «ការចុះដកពិសោធន៍ដល់ទីតាំងពិត» ដោយនាំសិស្សានុសិស្សចុះទៅអានផ្ទាល់នៅប្រាសាទព្រះគោ ដើម្បីឱ្យឃើញផ្ទាំងសិលាចារឹកពិតប្រាកដ និងរបៀបដែលបុព្វបុរសខ្មែរបានឆ្លាក់ចារទុកអក្សរនៅលើផ្ទាំងថ្ម។
និងទី៤ «ការអាន និងការប្រែសម្រួល» ដោយជ្រើសរើសឃ្លាខ្លីៗពីសិលាចារឹកសម័យបុរាណ មកធ្វើការប្រៀបធៀបជាមួយអក្សរ ឬភាសាខ្មែរសម័យទំនើប ដើម្បីឱ្យពួកគេងាយយល់ន័យ។

លោក វង្ស សាវុទ្ធី បានឱ្យដឹងថា គោលគំនិតចម្បងរបស់អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា គឺចង់ឱ្យសិស្សានុសិស្សទាំងអស់បានរៀនមើលនឹងភ្នែក កត់ចំណាំនូវអក្សរខ្មែរបុរាណខ្លះ រួចហើយយកមកប្រៀបធៀបជាមួយអក្សរសម័យបច្ចុប្បន្ន។ ការបណ្ដុះបណ្ដាលនេះ នឹងក្លាយជាគ្រឹះដ៏រឹងមាំ និងជាទុនដំបូងសម្រាប់ជួយជំរុញទឹកចិត្តដល់សិស្សានុសិស្សណាដែលមានចំណាប់អារម្មណ៍ ចង់បន្តការសិក្សាលើជំនាញសិលាចារឹកនេះនៅថ្នាក់ឧត្តមសិក្សានាពេលអនាគត។

ជាចុងក្រោយ វគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ បានបំផុសសារដាស់តឿនមួយថា យុវជនខ្មែរជំនាន់ថ្មី គឺជាអ្នកបន្តវេនដ៏មានថាមពលក្នុងការការពារ ស្រឡាញ់ និងអភិរក្សមត៌កវប្បធម៌ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនេះ។ ការរួមគ្នាសិក្សាស្វែងយល់ និងថែរក្សាសិលាចារឹក គឺជាកាតព្វកិច្ចដ៏វិសេសវិសាលក្នុងការរក្សាការពារព្រលឹង និងអត្តសញ្ញាណជាតិខ្មែរឱ្យគង់វង្សស្ថិតស្ថេរជានិរន្តរ៍តទៅ៕

អត្ថបទ៖ ឆាយ ផាន់នី
រូបភាព៖ ស៊ិន ប្រណី

The post សិលាចារឹកខ្មែរ ជាឫសគល់នៃអត្តសញ្ញាណ និងស្ពានចម្លងចំណេះដឹងទៅកាន់យុវជនជំនាន់ថ្មី appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

ណែនាំឲ្យស្គាល់វត្តបុរាណចំនួន ៣៥ ស្ថិតនៅជុំវិញបរិវេណតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ

Dy Bunnara — Mon, 22 Jun 2026 03:08:10 +0000

នៅតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ មានវត្តបុរាណចំនួន ៣៥ កន្លែង។ វត្តទាំង ៣៥ កន្លែង មានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ការពារតំបន់ ១ និងតំបន់ ២ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា។

ខណៈវត្តមួយចំនួនដោយសារអាយុកាលចំណាស់ និងភាពទ្រុឌទ្រោម ទទួលបានការអភិរក្សជួសជុលពីអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ដើម្បីលើកតម្លៃនិងថែរក្សាឲ្យរឹងមាំបន្តទៀត។

វត្តទាំង ៣៥ ទីតាំង នៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរមានឈ្មោះដូចជា៖

ក-១ វត្តក្នុងតំបន់ការពារទី១ (ក្នុងបរិវេណអង្គរធំ) ឧទ្យានកណ្តាល

១/ វត្តព្រះអង្គខ្មៅ ឬវត្តកងជុំ
២/ វត្តព្រះសិរអារ្យ
៣/ វត្តព្រះឥន្ទ្រទេព
៤/ វត្តគោកធ្លក
៥/ វត្តទេពប្រណម
៦/ វត្តតាំងតុ
៧/ វត្តព្រះវិហារ ៧ ល្វែង

ក-២ វត្តក្នុងតំបន់ការពារទី១ (ក្នុងបរិវេណអង្គរវត្ត) ឧទ្យានកណ្តាល

៨/ វត្តឥន្ទបត្តបុរីអង្គរខាងជើង ហៅវត្តអង្គរជើង
៩/ វត្តឥន្ទបត្តបុរីអង្គរតូចខាងត្បូង ហៅវត្តអង្គរត្បូង

ក-៣ វត្តក្នុងតំបន់ការពារទី១ ឧទ្យានកណ្តាល

១/ វត្តដំរីសែនជ័យ
២/ វត្តកេតកន្យារាម
៣/ វត្តតាព្រហ្មមានជ័យ
៤/ វត្តឋិតសត្ថារាមរង្សី ហៅវត្តព្រះដាក់
៥/ វត្តអង្គម៉ោលសិរីវង្ស ហៅវត្តអង្គម៉ោល
៦/ វត្តទោលខ្ពស់សុវណ្ណរង្សី ហៅវត្តទោលខ្ពស់
៧/ វត្តកោះកែវបារាយរតនារាម ហៅវត្តខ្នាត
៨/ វត្តបារាយមហានទីរតនារាម ហៅវត្តស្វាយរមៀត
៩/ វត្តមន្នីចេស្តា ឬវត្តពោធិ៍ ២ ដើម

ក-៤ វត្តក្នុងតំបន់ការពារទី២ ឧទ្យានកណ្តាល

១/ វត្តច័ន្ទរង្សី ហៅវត្តគោកចាន់
២/ វត្តរង្សីបន្ទាយជ័យ ហៅវត្តបន្ទាយក្បាលចិន
៣/ វត្តប្រាសាទគោកចក ហៅវត្តគោកចក
៤/ វត្តកោះតេជោសែនជ័យ ឬវត្តគោកតាលន់
៥/ វត្តជ័យគិរីមុន្នីរង្សីអនុណរៈ ហៅវត្តរុន
៦/ វត្តច័ន្ទគីរី ហៅវត្តភ្នំបូក
៧/ វត្តសុវណ្ណគុហារ ហៅវត្តនាមរូប
៨/ វត្តសិរីវង្ស ហៅវត្តសណ្តាន់
៩/ វត្តគោកខ្ពស់មុនីរង្សី ហៅវត្តគោកខ្ពស់
១០/ វត្តអារញ្ញវាសីមហាប្រាសាទ ហៅវត្តប្រាសាទ
១១/ វត្តទេពពោធិវង្ស ហៅវត្តក្បាលខ្មោច

ក-៥ វត្តក្នុងតំបន់ការពារទី១ ឧទ្យានរលួស

១/ វត្តបាគង
២/ វត្តប្រាសាទលលៃ
៣/ វត្តរកា
៤/ វត្តធម្មិស្សរារាម ហៅវត្តថ្មី

ក-៦ វត្តក្នុងតំបន់ការពារទី១ ឧទ្យានបន្ទាយស្រី

១/ វត្តសីលាចារ្យបន្ទាយស្រី ហៅវត្តបន្ទាយស្រី
២/ វត្តនាគវង្ស ហៅវត្តនាគខ្មៅ

ខ- វត្តដែលបានធ្វើការជួសជុលអភិរក្ស ដោយអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

១/ វត្តបាគង
២/ វត្តប្រាសាទលលៃ
៣/ វត្តព្រះឥន្ទកោសីយ៍
៤/ វត្តពោធិលង្កា
៥/ វត្តព្រះព្រហ្មរ័ត្ន
៦/ វត្តរាជបូណ៌
៧/ វត្តដំណាក់
៨/ វត្តអារញ្ញរង្សី ហៅវត្តល្អក់

វត្តព្រះឥន្ទកោសីយ៍

គ- វត្តដែលបានធ្វើការរៀបចំ កែលំអសណ្តាប់ធ្នាប់សំណង់តាមប្លង់មេ ដោយអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

១/ វត្តឥន្ទបត្តបុរីអង្គរខាងជើង ហៅវត្តអង្គរជើង

The post ណែនាំឲ្យស្គាល់វត្តបុរាណចំនួន ៣៥ ស្ថិតនៅជុំវិញបរិវេណតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

យុវជនបាគង និង ឫសគល់ នៃទឹកដីកំណើត ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា បណ្តុះស្មារតីម្ចាស់ស្រុកតាមរយៈការស្វែងយល់ពីទីក្រុងបុរាណហរិហរល័យ

អ៊ិន ពិសី — Thu, 18 Jun 2026 04:08:21 +0000

ការស្គាល់ច្បាស់ពីប្រវត្តិសាស្ត្រ និង ឫសគល់ នៃទឹកដីកំណើត គឺជាគ្រឹះដ៏រឹងមាំបំផុតក្នុងការកសាងស្មារតីស្រឡាញ់ជាតិ និង ការពារមរតកវប្បធម៌។ ក្នុងគោលបំណងបំផុសស្មារតីយុវជនជំនាន់ក្រោយឲ្យយល់ដឹងពីតម្លៃដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនេះ កាលពីថ្ងៃទី ១៧ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០២៦ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា បានរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលផ្សព្វផ្សាយពិសេសមួយស្តីពី «ប្រវត្តិសាស្ត្រ និង កិច្ចអភិរក្សទីក្រុងហរិហរល័យ» ជូនដល់យុវជនជានិស្សិត និង សិស្សានុសិស្ស ចំនួន ៥០ នាក់ មកពីវិទ្យាល័យ ហ៊ុន សែន ប្រាសាទបាគង។ កម្មវិធីនេះ ត្រូវបានរៀបចំឡើងក្នុងន័យតម្រង់ទិសឲ្យយុវជនក្នុងសហគមន៍បានយល់ដឹងស៊ីជម្រៅ ក្នុងនាមជាម្ចាស់ស្រុកដែលត្រូវបន្តវេនថែរក្សាព្រលឹងវប្បធម៌ដូនតារបស់ខ្លួន។

វគ្គបណ្តុះបណ្តាលដ៏មានសារសំខាន់នេះ មិនត្រឹមតែជាការផ្តល់ចំណេះដឹងនៅក្នុងថ្នាក់រៀនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានបើកឱកាសឲ្យសិស្សានុសិស្សបានចុះកម្មសិក្សា និង ធ្វើទស្សនកិច្ចសិក្សាផ្ទាល់នៅតាមតំបន់ប្រាសាទបុរាណ។ តាមរយៈការសិក្សាផ្ទាល់ភ្នែកនេះ យុវជនជំនាន់ក្រោយទទួលបាននូវការយល់ដឹងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រតំបន់លលៃ ប្រវត្តិសិល្បៈ ភស្តុតាងបុរាណវិទ្យា និង អាថ៌កំបាំង នៃសិលាចារឹក។ លើសពីនេះទៅទៀត ពួកគេបានឃើញផ្ទាល់នូវការអនុវត្តជាក់ស្តែងលើកិច្ចការជួសជុល និង គាំពារប្រាសាទបុរាណប្រកបដោយចីរភាព ដែលជាបទពិសោធដ៏កម្រក្នុងការបណ្តុះគំនិតឲ្យចេះស្រឡាញ់ លើកតម្លៃមរតកវប្បធម៌ និង ចូលរួមថែរក្សាការពារសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌដែលស្ថិតនៅក្នុងសហគមន៍របស់ខ្លួនផ្ទាល់។

ដើម្បីជាពន្លឺចំណេះដឹង និងជាការបើកទំព័រទស្សនវិស័យថ្មីដល់យុវជន វាគ្មិនកិត្តិយសដែលជាថ្នាក់ដឹកនាំ និង មន្ត្រីជំនាញជាន់ខ្ពស់របស់អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាចំនួន ៤ រូប បានផ្តល់កិត្តិយសធ្វើបទបង្ហាញលើប្រធានបទសំខាន់ៗ ចំនួន ៤ ផ្សេងៗ គ្នា។ ក្នុងនោះ លោក អ៊ឹម សុខរិទ្ធី ប្រធាននាយកដ្ឋានស្រាវជ្រាវ បណ្តុះបណ្តាល និង ផ្សព្វផ្សាយ បានធ្វើបទបង្ហាញលើប្រធានបទ «ប្រវត្តិសាស្ត្រតំបន់រលួស» ដើម្បីបើកទំព័រប្រវត្តិសាស្ត្រដំបូងជូនដល់សិក្ខាកាម។ បន្ទាប់មក លោក អន សុភាព មន្ត្រីបច្ចេកទេសនាយកដ្ឋានអភិរក្សប្រាសាទ និង បុរាណវិទ្យា បានពង្រីកចំណេះដឹងផ្នែកសោភ័ណភាពតាមរយៈប្រធានបទ «ប្រវត្តិសាស្ត្រសិល្បៈរចនាបថប្រាសាទព្រះគោ»។

ទន្ទឹមនឹងការយល់ដឹងផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រ និង សិល្បៈ យុវជនក៏បានសិក្សាស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេស នៃការថែទាំ តាមរយៈបទបង្ហាញស្តីពី «ការអភិរក្ស និង ជួសជុលប្រាសាទព្រះគោ» ដែលបរិយាយដោយ លោក សារ៉ាយ គឹមហួល មន្ត្រីបច្ចេកទេសនាយកដ្ឋានអភិរក្សប្រាសាទ និង បុរាណវិទ្យា។ ជាកិច្ចបង្ហើយ វគ្គបណ្តុះបណ្តាលបាននាំអារម្មណ៍យុវជនឲ្យទៅជួបនឹងភស្តុតាងជាអក្សរចារឹក តាមរយៈប្រធានបទ «សិលាចារឹកប្រាសាទព្រះគោ» ដែលបង្ហាញដោយ លោក វង្ស សាវុទ្ធី បុគ្គលិកបច្ចេកទេស នៃនាយកដ្ឋានស្រាវជ្រាវ បណ្តុះបណ្តាល និង ផ្សព្វផ្សាយ។

វគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ បានបន្សល់ទុកនូវសារអប់រំដ៏មានតម្លៃមួយថា កិច្ចការការពារបេតិកភណ្ឌមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចដាច់ដោយឡែករបស់ស្ថាប័នជំនាញនោះឡើយ ប៉ុន្តែវាជាតួនាទីរបស់ប្រជាពលរដ្ឋគ្រប់រូប ជាពិសេសគឺយុវជនដែលជាម្ចាស់ស្រុកផ្ទាល់។ ការចូលរួមស្វែងយល់ និង លះបង់ពេលវេលារៀនសូត្រ នៅថ្ងៃនេះ គឺជាការបណ្តុះគ្រាប់ពូជស្មារតីដ៏រឹងមាំ ដើម្បីធានាថា «ព្រលឹងវប្បធម៌ខ្មែរ» នឹងត្រូវបានបន្តថែរក្សា និង ការពារយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយទៀតទៅអនាគត៕
អត្ថបទ ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

The post យុវជនបាគង និង ឫសគល់ នៃទឹកដីកំណើត ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា បណ្តុះស្មារតីម្ចាស់ស្រុកតាមរយៈការស្វែងយល់ពីទីក្រុងបុរាណហរិហរល័យ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ជួបពិភាក្សាការងារជាមួយអង្គការដៃគូ លើគម្រោងអភិរក្សជួសជុលប្រាសាទបាយ័ន

Ken Malis — Fri, 12 Jun 2026 03:30:25 +0000

លោក ហង់ ពៅ អគ្គនាយកអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា លោក NAGASE Kensuke ភារធារី នៃស្ថានទូតជប៉ុន និងលោក Flavio Boneti ប្រធានការិយាល័យតំណាងអង្គការ UNESCO ភ្នំពេញ បានដឹកនាំកិច្ចប្រជុំ Steering Committee លើកទី១ របស់គម្រោង JASA។

កិច្ចប្រជុំនៅថ្ងៃទី១១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ ធ្វើឡើងដោយមានកិច្ចសហការរវាងអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ទូតជប៉ុន អង្គការយូណេស្កូ សាកលវិទ្យាល័យ Waseda ប្រទេសជប៉ុន ក្រោមជំនួយថវិការបស់ប្រទេសជប៉ុន តាមរយ:អង្គការយូណេស្កូ ដែលមានថវិកាចំនួន ៩០០ ០០០ដុល្លារ (ប្រាំបួនរយពាន់ដុល្លារសហរដ្ឋអាម៉េរិក)។

នេះជាកិច្ចប្រជុំពិភាក្សាគ្នាជាលើកដំបូង ក្នុងការរៀបចំគម្រោង ដើម្បីអនុវត្តន៍កម្មវិធីអភិរក្សជួសជុលប្រាសាទបាយ័ន ជាពិសេស គឺការសិក្សាស្រាវជ្រាវអំពីរូបចម្លាក់នៃថែវប្រាសាទបាយ័ន និងការបណ្តុះបណ្តាលអ្នកជំនាញ ក៏ដូចជា ការផ្ទេរនូវទិន្ន័យនានា ដែលអនុវត្តកន្លងមក នៅប្រាសាទបាយ័ន និងប្រាសាទផ្សេងៗទៀតដែលក្រុមការងារគម្រោងប្រមូលបាន៕

អត្ថបទ៖ គឿនវេត

The post អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ជួបពិភាក្សាការងារជាមួយអង្គការដៃគូ លើគម្រោងអភិរក្សជួសជុលប្រាសាទបាយ័ន appeared first on Kampuchea Thmey Daily.