​រវាង​បុគ្គលិក​ឆ្នើម និង បុគ្គលិក​ដូរ​បាយ

ពាក្យ​ថា​បុគ្គលិក​«​ដូរ​បាយ​»​ គឺ​ស្តាប់ទៅ​ហាក់​អវិជ្ជមាន​ណាស់ ប៉ុន្តែ​ទីណា​មាន​និយោជិត​បែប​នោះ​ច្រើន ក្រុមហ៊ុន​ ក៏​នឹង​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ច្រើន​ស្មុគស្មាញ ជាជាង​មានឱកាស​សម្រុក​ទៅមុខ​។​

​លក្ខណៈ​សម្គាល់​ នៃ​បុគ្គលិក​ឆ្នើម​

ពួកគេ​មាន​ភាពជា​ម្ចាស់​ និង​ចេះ​សម្រេច​ចិត្ត​ក្នុង​ដំណើរការ​ការងារ​ខ្លួន មិន​រួញរា​ខ្លាច​មាន​កំហុស មិន​រង់ចាំ មិន​បណ្ដោយ​ពេលវេលា ក៏​មិន​យករួចខ្លួន​។ និ​យោ​ជិត​សំខាន់ៗ​ទាំងនេះ ជាធម្មតា​ត្រូវបាន​ផ្តល់​សំណង​យ៉ាង​ជាទី​គាប់ចិត្ត ទាំង​ប្រាក់កាស​ ឬ​អត្ថប្រយោជន៍​ ឬ​ទាំងពីរ​យ៉ាង​ ឈាន​ដល់​មាន​ភាគ​ហ៊ុន​ទៅ​អនាគត​។ ពួកគេ​មាន​ចរិតលក្ខណៈ​ដែល​ល្អ​ជាង​អ្នកមាន​ជំនាញ ​តែមាន​ផ្នត់គំនិត «​ដូរ​បាយ​»។ មេដឹកនាំ​ម្នាក់ៗ ​ស្វះស្វែង​ដាក់ខ្លួន​សព្វបែបយ៉ាង ព្រោះតែ​ចង់បាន​និ​យោ​ជិត​សំខាន់ៗ​ទាំង​នោះ មកជា​មួយជីវិត ​ឬ​ហៅថា​សង្វាក់​ការងារ​របស់ខ្លួន មិន​ខ្លាច​ក្នុង​ការ​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​កម្រិត​កម្រៃ​ខ្ពស់​ជាង​ទីផ្សារ​ច្រើនដង​ទ្វេ ឬ​រង្វាន់​គាប់ចិត្ត​ជាពិសេសៗ​ដែលជា​ការលើកទឹកចិត្ត ឈានដល់​ការសិក្សា​និង​ស្នាក់​ក្នុងបន្ទុក​នៃ​ក្រុមហ៊ុន​ទៀត​។​

​លក្ខណៈ​សម្គាល់ ​នៃ​បុគ្គលិក​ដូរ​បាយ​

ធ្វើការ​ព្រោះ​ប្រាក់​មិនមាន​គុណ​តម្លៃ​។ ពួកគេ​ខ្លាច​ណាស់​ថា ធ្វើ​លើស​ម៉ោង ធ្វើ​លើស​តួនាទី​ធ្វើ​លើស​ការទទួលខុសត្រូវ ដូច​មានចែង​ក្នុង​កិច្ចសន្យា​។ ពួកគេ​ចង់​មាន​លាភ តែ​មិនបាន​ខិតខំ​ព្រោះ​រង់ចាំ​បាន​លាភ​សិន​សឹម​គិត​។ ពួកគេ​មានចិត្ត​ច្រណែន​ច្រើន តាមដាន​ច្រើន​ចំពោះ​បុគ្គលិក​ផ្សេង និង​បង្ក​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម ព្រោះ​ពួកគេ​យក​ពេលទំនេរ​ដែល​មិន​ខំធ្វើការ​ជ្រោមជ្រែង​ស្ថាប័ន ទៅ​ផ្ចង់​អារម្មណ៍​តែ​លើ​មុខតំណែង​ និង​ភាគលាភ​។ ពួកគេ​មិន​មាន​ភាពជា​ម្ចាស់ មិន​សម្រេច​ចិត្ត ​ព្រោះ​យក​លេស​«​ខ្លាច​ខុស​» ហើយ​ចំណាយពេល​ចោល​មិន​ស្តាយស្រណោះ​អ្វី​។ នៅក្នុង​អាជីវកម្ម​ ឬ​ស្ថាប័ន​វិស័យ​អ្វី​ក្តី និ​យោ​ជិ​ត​បែបនេះ​ អាចមាន​ឥទ្ធិពល​អាក្រក់​ក្នុង​ការធានា​សម្រាប់​ជោគជ័យ ដោយសារ​ពួកគេ​មានរឿង​ឈឺក្បាល​ជានិច្ច​មក​ជូន​មេកោយ ​ព្រោះ​គេ​មិន​ខ្ចី​គិត​ដោះស្រាយ «​មិនមែន​មុខរបរ​អី​របស់គេ​ឲ្យ​មេដោះ​ស្រាយ​ទៅ​»​ ដែល​នេះ​ភាគច្រើន​មាន​ហៀរ​ជើង​ហើយ​អាច​កើតឡើង​តាមរយៈ​កម្សោយ​គុណធម៌​ ឬ​មិនមាន​តែម្តង​ ទោះ​ពួកគេ​ពូកែ​កម្រិត​ណា មាន​ជំនាញ​សញ្ញាប័ត្រ​ធំ​ប៉ុណ្ណា ការងារ​របស់​ពួកគេ​មានតែ​ការ​អួតអាង ​និង​លទ្ធផល​តែងតែ​មាន​ព្រំដែន​កំណត់ មិនដែល​បង្កើត​ភាព​ភ្ញាក់ផ្អើល​ជូន​ដល់​ក្រុមហ៊ុន​ទេ​។​

​ដំណោះស្រាយ​ ៖

​ពាក្យ​មួយ​គេ​និយាយ​ត្រូវ​ណាស់ ប្រើ​មនុស្ស​តាម​ទេពកោសល្យ ចំណែក មេដឹកនាំ​ខ្លាំង​នឹង​ប្រមូល​និ​យោ​ជិ​ត​ឆ្នើម​មក​ព័ទ្ធជុំវិញ​ខ្លួន​ច្រើនឡើងៗ ជា​គំរូ​ល្អ​សម្រាប់​បុគ្គលិក​ថ្មីៗ ផង​ជា​គ្រឹះ​ជ្រោមជ្រែង​ផង។

មនុស្ស​សំខាន់ៗ ​តែងតែ​ត្រូវបាន​ចាត់ទុកថា ជា​ធនធាន​មាន​សារៈសំខាន់​ចំពោះ​រាល់​ការប្រតិបត្តិ​ការ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ដូច្នេះ​ពួកគេ​តែងតែ​មានមុខ​ជាមួយ​ការងារ​សឹង​គ្រប់​នាយកដ្ឋាន​។ ដូច្នេះ​ការទទួល​បាន​ប្រាក់រង្វាន់ ​និង​អត្ថប្រយោជន៍​ផ្សេងទៀត​ក៏​អនុលោម​ទៅតាម​នោះ​ដូចគ្នា​ដែរ​។ ចំពោះ​បុគ្គលិក​ខ្លះ​មើលទៅ​ឆ្នើម​មាន​ម្ចាស់ការ តែ​មាន​គំនិត​អាក្រក់​លោភលន់​ ឬ​ធ្វើបាប​អ្នកដទៃ​ ដូច្នេះ​ពួកគេ​ក៏ត្រូវ​បាត់បង់​ពិន្ទុ​ដោយ​ស្វ័យប្រវត្តិ​ឧទាហរណ៍​ប្រសិន​គេ​មាន​ចេតនា​ សូម្បីតែ​នឹង​ដណ្ដើម​តួនាទី​មេដឹកនាំ ឬ​លក់​ព័ត៌មាន​ទៅ​ក្រុមហ៊ុន​ប្រកួតប្រជែង ទោះបី​គេ​ឆ្នើម​យ៉ាងណា​គេ​មិនអាច​ត្រូវ​បាន​ទុកចិត្ត​ទៀត​ទេ​ ដូច្នេះ​ភាព​ស្មោះត្រង់​រឹតតែ​សំខាន់​។​

​ចុះ​ប្រសិន​បុគ្គលិក​ដូរ​បាយ​ តែ​ស្មោះត្រង់​?

មនុស្ស​ស្មោះត្រង់​តែ​ល្ងឹតល្ងង់ នឹង​អាចធ្វើឲ្យ​​នាវា​ទាំងមូល​លិច​បាន ​ដូច្នេះ​នៅ​លើ​សមរភូមិ​ការងារ​មានតែ​មនុស្ស​ឆ្លាត​តែប៉ុណ្ណោះ​ត្រូវបាន​គេ​រាប់បញ្ចូល ហើយ​ចែក​ជា​ពីរ គឺ​មនុស្ស​មិន​ស្មោះ ​ប្រើ​បណ្ដោះ​អាសន្ន មនុស្ស​ស្មោះត្រង់​យកជាគ្នា​យូរអង្វែង​។ មនុស្ស​ល្ងីល្ងើ មិន​មាន​ទីតាំង​ទេ​ ដូច្នេះ​មន្ត្រី​ធនធានមនុស្ស​តោង​មាន​ភាពឈ្លាសវៃ​ក្នុងការ​អនុវត្ត​ការជ្រើសរើស​។​

វិធី​គ្រប់គ្រង ​៖

​ក្រុមហ៊ុន​អាច​កំណត់​ការងារ​របស់​និ​យោ​ជិត​ថា មាន​សារៈសំខាន់​ចំពោះ​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ​និង​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​អាជីវកម្ម​ទោះបីជា​និ​យោ​ជិ​ត​នោះ​មិនមាន​តួនាទី​មើលឃើញ​ខ្ពស់​ទាក់ទង​នឹង​ទំនាក់ទំនង​សាធារណៈ​ ឬ​ខាងក្រៅ​ក៏ដោយ​ ឲ្យ​តែ​គេ​មាន​ចំណុច​ពូកែ​អាច​ធ្វើ​អ្វីមួយ​ត្រូវ​ដាក់​ឲ្យ​ចំ​កន្លែង​។ តែ​មនុស្ស​មិន​ម្ចាស់ការ ​រមែង​តែង​ត្រូវការ​មាន​អ្នក​រុញ​បន្ថែម ឬ តាមដាន​វាយតម្លៃ​ជានិច្ច ដូច្នេះ ​អ្នក​រក​បាន​អ្នក​ដែល​អាច​ធ្វើការ​តាម​ជំនាញ​ហើយ​មិន​ត្រូវការ​រុញ​បន្ថែម​ច្រើន​គឺជា​សំណាង​ នៃ​ស្ថាប័ន​នោះ​។​

​ការពិចារណា​ពិសេស​

​និ​យោ​ជិ​ត អាចមាន​អារម្មណ៍​ថា ​ចង់បាន​លើសពី​ការផ្តល់​ប្រាក់ខែ​ដែល​មេដឹកនាំ​ខ្លះឲ្យ ​តែ​មេដឹកនាំ វៃឆ្លាត​តែងតែ​ប្រើ​វិធី​នេះ ទទួលយក​ឱប​ក្រសោប​បុគ្គលិក​ឆ្នើមៗ​មកពី​ទី​ផ្សេងៗ​បាន។ ការទាក់ទាញ​នេះ​អាច​រួមបញ្ចូល​ទាំង​ការផ្តល់​នូវ​ជម្រើស​ជាច្រើន​សម្រាប់​ពួកគេ​ក្នុងការ​កក់ក្តៅ​ធ្វើ​ការមិន​ខ្លាច​នឿយ​ហត់ មិន​ខ្វល់​រឿង​សន្សំ​សម្រាប់​ការ​ចូលនិវត្តន៍ និង​អត្ថប្រយោជន៍​តុល្យភាព​ជីវិត​ដើម្បី​រក្សា​ឲ្យ​ពួកគេ​ចូលរួម​ក្នុង​អាជីវកម្ម​របស់​យើង​ពេញទំហឹង​។​

​នៅ​ជប៉ុន គេ​និយម​ប្រកាន់យក​ជំហរ​លើកទឹកចិត្តឲ្យ​និ​យោ​ជិត​សំខាន់ៗ​ប្រើ​ច្បាប់ឈប់​សម្រាក​វែង​ជា​មួយ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ធំៗ មិន​កាត់​ប្រាក់ខែ ថែមទាំង​ធានា​ការថែទាំ​ផ្នែក​វេជ្ជសាស្ត្រ ផ្គត់ផ្គង់​ការសិក្សា​ឲ្យ​កូនៗ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​ពិបាក​ហោះហើរ ទៅ​កន្លែង​ដទៃ ព្រោះ​ការសិក្សា​របស់​កុមារ​មាន​រយៈ​ពេល​វែង ល្មម​ពិបាក​រើខ្លួន​ចេញ​។​

​និ​យោ​ជិ​ត​បែបនេះ ​អាចមាន​ប្រមាណ​ជា​មិន​ដល់១០ភាគរយ​ នៃ​ចំនួន​កម្មករ បុគ្គលិក​សរុប ​នៃ​ក្រុម​ហ៊ុន​ធំៗ មាន​ជា​អាថ៌ Mitsubishi ក្រុមហ៊ុន Post Holdings និង​Honda ។​ល​។​ ដែល​ទទួលបាន​បៀវត្សរ៍​ដ៏​ខ្ពស់​ និង​ការធានា​ជីវភាព​រស់នៅ​សព្វបែបយ៉ាង​៕​

​ប្រែ​សម្រួល ៖ ស្រស់​

​ប្រភព៖ Nikkei Asia

ចុចអាន៖ ហេតុអ្វីបុគ្គលជោគជ័យ​និយមលើកទឹកចិត្ត​បុគ្គលិកខ្លួនជាងការងារផ្សេងៗ