ធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាល អាចនាំឲ្យស្ត្រីបាត់បង់ជីវិតឬគ្មានកូននៅពេលក្រោយ

១) អ្វីទៅជាការធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាល?
រាល់ការបាត់បង់ឈាមដែលមានបរិមាណចាប់ពី ៥០០ml ឡើងទៅនោះហៅថាការធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាល។
ហើយបើការបាត់បង់ឈាមចាប់ពី ១០០០ml នោះហៅថាការធ្លាក់ឈាមកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរ។

ការធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាលបែងចែកជា ២ប្រភេទ៖
   – ការធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាលភ្លាមៗ (Hémorragie du post-partum immédiate): រាល់ការបាត់បង់ឈាមដែលមានបរិមាណចាប់ពី ៥០០ml ឡើងទៅក្នុងកំឡុងពេល ២៤ ម៉ោងក្រោយសម្រាល។
   – ការធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាលអូសបន្លាយ (Hémorragie du post partum tardive): រាល់ការបាត់បង់ឈាមដែលមានបរិមាណចាប់ពី ៥០០ml ក្នុងរយៈពេលលើសពី ២៤ ម៉ោងរហូត ដល់ ៦សប្តាហ៍។

ចំណាំ៖ ចំពោះស្ត្រីដែលមានភាពស្លេកស្លាំងនៅពេលមានផ្ទៃពោះគ្រប់ខែ ទោះជាការបាត់បង់ឈាមតិចជាង ៥០០ml ក៏អាចប៉ះពាល់ដល់អាយុជីវិតផងដែរ មិនចាំបាច់ដល់តែលើសពី ៥០០ml ទេ។

២) មូលហេតុនៃការធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាល?

   – ស្បូនទន់ ឫខ្សោយនៅការកន្រ្តាក់រួមមកវិញក្រោយសម្រាល (Atonie utérine 70%)
   – ការដាច់រហែកនៅតំបន់ទ្វារមាស តំបន់មាត់ស្បូន ឫតំបន់ប៉េរីណេ (Déchirure des filières génitales 20%)
   – ការនៅសល់សុក ឫកំទេចសុកនៅក្នុងស្បូន (Rétention placentaire ou débris placentaires 10%)
   – វិបិត្តកំណកឈាម (Trouble de coagulation ១%)

៣) កត្តាប្រឈម (Facteur de risques) ៖

   – កត្តាបណ្តាលមកពីស្បូនរីកធំក្នុងកំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ ដូចជាករណី:
      • កូនថ្លោះ (Gros foetus)
      • កូនភ្លោះ (Grossesse multiple)
      • ទឹកភ្លោះច្រើន (Hydramnios)
   – ស្ត្រីធ្លាប់សម្រាលកូនច្រើនដង (Multiparité)
   – ស្រ្តីដែលធាត់ពេកពេលមានផ្ទៃពោះ (Obésité)
   – ស្ត្រីដែលធ្លាប់មានប្រវត្តិដូចជាស្ត្រីធ្លាប់មានការធ្លាក់ឈាមក្រោយសម្រាល
   – ឈឺពោះយូរ
   – សម្រាលបុត្រលឿនពេក
   – ស្រ្តីដែលមានសុកពាំងមាត់ស្បូន (Placenta prévia) មានដុំឈាមកកនៅពីក្រោយសុក (Hématome rétro-placentaire) មានដុំសាច់នៅនឹងស្បូន (Myome utérin)។
   – ស្រ្តីដែលមានភាពស្លេកស្លាំងក្នុងពេលមានផ្ទៃពោះ (Anémie maternal)។
   – កត្តាប្រឈមមកពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំមួយចំនួន Inhibiteur calcique, Bêta-mimétique , Anticoagulants…
   – កត្តាប្រឈមមកពីវិបត្តិកំណកឈាមពីកំណើត (Trouble de constitutionnel de l’Hémostase congénitale)

៤) ផលវិបាកដែលស្ត្រីអាចជួប (Complications)៖

– វិបត្តិកំណកឈាមដែលធ្វើឲ្យមានការបាត់បង់ជីវិត
– វិបត្តិផ្លូវតម្រងនោម (ខូចតម្រងនោម)
– វិបត្តិគ្មានកូន

៥) ការព្យាបាល (Traitements)៖

   – ការព្យាបាលដោយប្រើប្រាស់ថ្នាំជាមួយនឹងការសង្កត់សរសៃឈាមអាក់អក (Aorte)
   – ការស្វែងរកនៅកន្លែងដែលរហែករួចដេរឡើងវិញ
   – ការព្យាបាលដោយចងសរសៃឈាម (Ligature vasculaire) និងចងស្បូនផ្អិបជាប់គ្នា (Plicature utérine)។
   – ការព្យាបាលដោយកាត់ស្បូន (Hystérectomie)
   – ការព្យាបាលដោយបាញ់ផ្ចិតសរសៃឈាមអាកទែរ (Embolisation artérielle)។

៦) អនុសាស្រ្តរបស់ក្រុមគ្រូពេទ្យនៃមន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែត៖

   – ស្រ្តីគួរមកពិនិត្យផ្ទៃពោះអោយបានទៀងទាត់តាមការណាត់របស់គ្រូពេទ្យដើម្បីឲ្យគ្រូពេទ្យស្វែងរកនៅកត្តា
ប្រឈមមួយចំនួនដែលស្រ្តីមាននៅកំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ។
   – ស្រ្តីគួរញ៉ាំជាតិដែកឲ្យបានតិចបំផុត ៩០ គ្រាប់ ចំពោះស្រ្តីដែលគ្មានភាពស្លេកស្លាំងពីមុន។
   – ស្រ្តីមិនត្រូវឲ្យឡើងទម្ងន់ខ្លួនខ្លាំងពេកទេនៅពេលមានផ្ទៃពោះរហូតដល់ពេលគ្រប់ខែ។
   – ស្រ្តីគួរមកពិនិត្យផ្ទៃពោះ និងសម្រាលបុត្រនៅកន្លែងណាដែលមានគ្រប់ជំនាញ និងសម្ភារៈចំពោះស្រ្តីដែលគ្រូពេទ្យរកឃើញថាគាត់មានកត្តាប្រឈមនៅពេលមានផ្ទៃពោះ៕

អត្ថបទ៖ រស្មី

ចុចអាន៖ តើ​ស្ត្រី​ដែល​មាន​ជំងឺ​ទឹកនោមផ្អែម​ អាច​មាន​ផ្ទៃពោះ​បាន​ដែរ​ឬទេ​?

ចុចអាន៖ អាការៈ “​វិលមុខ​” អាច​ជា​បញ្ហា​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដែរ​ឬទេ​?