ការលើកឡើងរបស់ លោក យូ សុភា បែបនេះ បន្ទាប់ពីមួយរយៈចុងក្រោយឃើញថា ភាពយន្តខ្មែររឿងកូនប្រសារស្រី មានការពេញនិយមឡើងវិញពេញបណ្តាញសង្គមមិនថាលើហ្វេសប៊ុក តិកតុ ឬយូធូបឡើយ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ក៏មានអ្នកលេងបណ្តាញសង្គមមួយចំនួន បានសម្តែងធ្វើត្រាប់តាមសាច់រឿងផងដែរ។

ជាមួយគ្នានេះ តាមរយៈវីដេអូជិត៨នាទី របស់លោក យូ សុភា ដែលបានបង្ហោះកាលពីថ្ងៃទី៥ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៤ បានលើកឡើង៥យ៉ាងដែលនាំឱ្យរឿងកូនប្រសារស្រីល្បីល្បាញម្តងទៀត គឺកត្តាទី១ ដោយសាររឿងនេះជារឿងពិត បូករួមជាមួយសិល្បៈតែងនិពន្ធ និងការសម្តែងផងនោះ បានធ្វើឱ្យមានភាពទាក់ទាញ ងាយជ្រាបចូលក្នុងគំនិតប្រជានជនខ្មែរ ព្រោះរឿងនេះមានក៏ត្រូវនឹងកូនប្រសារស្រី និងស្ត្រីមេផ្ទះច្រើនក្នុងសង្គមខ្មែរពីអតីតកាលផងដែរ។ ទី២ រឿងកូនប្រសារស្រីមានលក្ខណៈរលូនល្អ មិនស្មុគស្មាញ មិនច្របូកច្របល់ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកទស្សនាពីបាកមើលឡើយ ហើយអ្នកនិពន្ធបានប្រើសន្ទេហវិធីក្នុងការតែងនិពន្ធដើម្បីឱ្យអ្នកទស្សនាចង់ដឹងហើយចង់ដឹងទៀតថា តើចុងបញ្ចប់វាសនារបស់តួអង្គនឹងទៅជាបែបណា? ដែលនេះគឺជាចំណុចស្នូលនៃរឿងទាក់ចិត្តអ្នកទស្សនាតាមដានពីដំបូងដល់ចប់។

កត្តាទី៣ គឺទេពកោសល្យសម្តែងរបស់តួអង្គនីមួយៗក្នុងរឿងមានលក្ខណៈធម្មជាតិ សមជាមួយនឹងសាច់រឿង​ជាពិសេស គឺតួឯកស្រីតែម្តង ទាំងទឹកមុខ កាយវិការ និងការតែងខ្លួនសមជានារីខ្មែរ រួមទាំងការនិយាយស្តី ការដោះស្រាយបញ្ហារឿងបង្ហាញពីធម្មជាតិពិតៗ និងបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីសកម្មភាពរស់នៅក្នុងសង្គមខ្មែរផង។ ទី៤ ដែលនាំឱ្យរឿងកូនប្រសារស្រីមានតម្លៃក្នុងសង្គមខ្មែរ ព្រោះអ្នកនិពន្ធបានលើកឡើងពីបញ្ហារបស់ស្ត្រីមកឆ្លុះបញ្ចាំង ក្នុងន័យជួយលើកស្ទួយតម្លៃស្ត្រីខ្ំែរ ស្របពេលដែរសង្គមខ្មែរ ហាក់ព្រងើយកន្តើយពីតម្លៃរបស់ស្ត្រីខ្មែរ។

លោក យូ សុភា គិតថា កត្តាទី៥ គឺដោយសាររឿងនេះ និពន្ធ និងដឹកនាំផ្ទាល់ដោយអ្នកស្រី ពាន់ ភួងបុប្ផា ជាកវីនិពន្ធ និងអ្នកដឹកនាំភាពយន្តល្បីឈ្មោះមួយរូបនៅកម្ពុជា ដែលបានរួមចំណែកសំខាន់ក្នុងការលើកស្ទួយភាពយន្តខ្មែរឱ្យរស់ឡើងវិញ។ មួយវិញទៀត រាល់ស្នាដៃរបស់អ្នកស្រី គឺមានការគាំទ្រ និងពេញនិយមច្រើនពីប្រជាជនខ្មែរគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈតែម្តង ព្រោះស្នាដៃរបស់អ្នកស្រីតែងឆ្លុះបញ្ចាំងពីថតភាពពិតក្នុងសង្គមខ្មែរ ដែលធ្វើឱ្យមានភាពងាយស្រួលជ្រាបចូលចិត្តគំនិតអ្នកទស្សនា។ បន្ថែមពីនេះ​ លោក យូ សុភា ថា ជារឿយៗអ្នកស្រី ពាន់ ភួងបុប្ផា តែងសហការនិពន្ធជាមួយអ្នកស្រី ប៉ុល​ ពិសី ដែលសុទ្ធតែជាអ្នកនិពន្ធដែលមានទេពកោសល្យឆ្នើម និងមានការគាំទ្រច្រើន៕

The post អ្នកនិពន្ធ យូ សុភា ថា មូលហេតុដែលរឿងកូនប្រសារស្រីល្បីម្តងទៀត ព្រោះជាសាច់រឿងពិត និងត្រូវជីវិតពិតរបស់ស្ត្រីមេផ្ទះមួយចំនួន appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

មនុស្សស្លាប់ តែកេរ្តិ៍ឈ្មោះមិនបាត់ ម្ចាស់ស្នាដៃនិពន្ធទាំងនេះ សុទ្ធសឹងតែជាបណ្ឌិត និងអ្នកប្រាជ្ញាខ្មែរ ដែលពូកែលើអក្សរសាស្ត្រជាតិ ដោយបានបង្កើតស្នាដៃដ៏មានតម្លៃជាច្រើនសម្រាប់ការសិក្សាអប់រំខ្មែរជំនាន់ក្រោយ។ បើតាមសៀវភៅ ឯកសារជំនួយអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ ដែលស្របតាមកម្មវិធីសិក្សារបស់ក្រសួងអប់រំមានបញ្ជាក់ថា ក្នុងចំណោមស្នាដៃនិពន្ធទាំងនោះ ក៏រួមមានស្ថាព្រះហស្តរបស់រាជវង្សផងដែរ តែកម្ពុជាថ្មី សូមលើកយកតែអ្នកមានស្នាដៃល្បីៗ ១២រូបប៉ុណ្ណោះ។

១. ព្រះអង្គឌួង
ស្នាព្រះហស្តនិពន្ធរបស់ទ្រង់ រួមមានរឿងចម៉្បាថោង និពន្ធនៅឆ្នាំ១៨១០ (អំឡុងពេលដែលទ្រង់នៅសិក្សា ពុំទាន់ឡើងគ្រងរាជ្យ), រឿងកាកី និពន្ធនៅឆ្នាំ១៨១៥, ច្បាប់ស្រី ពាក្យកាព្យ និពន្ធនៅឆ្នាំ១៨៣៧ និងរឿងមហាវេស្សន្តរ (ពាក្យរាយ) ត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីសិក្សាថ្នាក់មធ្យមសិក្សាចំណេះទូទៅ របស់ក្រសួង។

២.​ ព្រះរាជសម្ភារ (ព្រះស្រីធម្មរាជា ឬពញាតូ)
ស្នាដៃព្រះហស្តនិពន្ធព្រះរាជសម្ភារ ដែលត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីមធ្យមសិក្សាចំណេះទូទៅ រួមមាន លិខិតផ្ញើទៅ ព្រះម៉ែយួរវត្តី ច្បាប់រាជនីតិ ច្បាប់ព្រះរាជសម្ភារ (ឆ្នាំ១៦២២), កំណាព្យសរសើរហេមន្តមាស (ឆ្នាំ១៩២៩), កាព្យនិរាស (ឆ្នាំ១៦៣០), ហិនលក្ខណ៍សល (ឆ្នាំ១៦៣០), កំណាព្យ “កន្លង់មាសមង្គលថ្លៃ”, កំណាព្យ “ព្រលឹងមាសអើយ”, ច្បាប់ក្រម, ច្បាប់ហៃសាធុជន ឬច្បាប់ត្រីនេត្រ និងពាក្យកាព្យប្រារពព្ធដ៏កំពូលត្នោត មុនពេលសុគតដោយទាហានបារាំងបាញ់។

៣. សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
ស្នាដៃព្រះហស្តនិពន្ធរបស់សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត ដែលបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីអប់រំរបស់ក្រសួង មានដូចជា វចនានុក្រមខ្មែរ, គហិបដិបត្តិ, កចាយនូបត្ថម្ភក, សាមណេរវិន័យ, បាតិមោក្ខសង្ខេប, កាព្យលោកធម៌, សុភមង្គលគាថាបថ្យាវត្ត, បទនគររាជ, បទសារភញ្ញ និងស្នាដៃខាងអភិវឌ្ឍសង្គមជាច្រើនទៀត។

៤. ព្រះបទុមត្ថេរ ងួន សោម
ព្រះបទុមត្ថេរ ងួន សោម មានស្នាដៃនិពន្ធ ៣ ដែលត្រូវបានក្រសួងអប់រំ បញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីសិក្សាថ្នាក់មធ្យមសិក្សា គឺរឿងទុំទាវ ជាស្នាដៃនិពន្ធក្នុងឆ្នាំ១៩១៥, រឿងផ្ការាំទឹករាំ និងរឿងសព្វសិទ្ធិ (ប៉ុន្តែពុំមែនរឿងសព្វសិទ្ធិរបស់ម៉ឺនភក្តីអក្សរតន់ទេ​)​។

៥. ព្រះភិរម្យភាសាអ៊ូ ហៅ “ក្រមង៉ុយ”
ព្រះភិរម្យភាសាអ៊ូ ជាអ្នកប្រាជ្ញខ្មែរមួយរូបពូកែខាងពាក្យកាព្យ ហើយស្នាដៃរបស់លោក ចំនួន៥ ដែលត្រូវបានបញ្ចូល ក្នុងកម្មវិធីសិក្សានោះ រួមមាន ច្បាប់ល្បើកថ្មី “បទកាកគតិ” និងច្បាប់កេរកាលថ្មី “បទព្រហ្មគីតិ” សុទ្ធសឹងស្នាដៃនិពន្ធ ឆ្នាំ១៩២២ ។ សេចក្តីរំលឹកដាស់តឿន “បទពាក្យ៧” និពន្ធឆ្នាំ១៩៣១ រួមនឹងច្បាប់ប្រដៅទូទៅជនប្រុសស្រី “បទពាក្យ៧” និង បណ្តាំក្រមង៉ុយ “បទព្រហ្មគីតិ” ។

៦. លោកឧកញ៉ា សុត្តន្តប្រីជាឥន្ទ
ស្នាដៃរបស់លោកមួយចំនួន ដែលត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីសម្រាប់ថ្នាក់មធ្យមសិក្សាចំណេះទូទៅ រួមមាន គតិលោក (ឆ្នាំ១៩២០), អំបែងបែក (ឆ្នាំ១៨៨៩), និរាសនគរវត្ត(កាព្យ), លោកនីតិបករណ៍(កាព្យ), សុភាសិតច្បាប់ស្រី, ក្បួនមេកាព្យ និងស្នាដៃដទៃទៀត បូករួមមាន ៤៤មុខ។

៧. លោក ញ៉ុក ថែម
ស្នាដៃរបស់លោកមានច្រើន តែបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីសិក្សាថា្នក់មធ្យម មានដូចជា ពុទ្ធប្រវត្តិសង្ខេប, មេហាវេស្សន្តរជាតក (ឆ្នាំ១៩៥៣), បិសាចស្នេហាក (ឆ្នាំ១៩៤០), កុលាបប៉ៃលិនក (ឆ្នាំ១៩៣៦-១៩៤៣), បញ្ញាសជាតកសង្ខេប, ប្រជុំពុទ្ធភាសិត, ជាតិ សាសនា ព្រះមហាក្សត្រ, វិធីប្រតិបត្តិធម៌ និង​ស្នាដៃ​បក​ប្រែ​មួយ​ចំនួន​ទៀត។

៨. លោក រីម គីន
លោកមានស្នាដៃនិពន្ធមួយចំនួនត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីសិក្សារបស់ក្រសួង ដូចជា រឿងសូផាត (ឆ្នាំ១៩៣៨), ស្ត្រីកំព្រា (ឆ្នាំ១៩៥១), ចិត្តចងចាំ (ឆ្នាំ១៩៤៨), ពលវង្សា (ឆ្នាំ១៩៥៣), នាងរតននារី (អត្ថបទពាក្យកាព្យ ឆ្នាំ១៩៥៤), ឈាមរកឈាម (អត្ថបទពាក្យកាព្យ ឆ្នាំ១៩៥៥), រៀនមិនយល់ (អត្ថបទពាក្យកាព្យ ឆ្នាំ១៩៥៧), មើលព្រះចន្ទ្រ និង នាងសមាភាវី (ឆ្នាំ១៩៥២)។

៩. លោក នូ ហាច
ស្នាដៃនិពន្ធរបស់លោក រួមមាន រឿងផ្កាស្រពោន (ឆ្នាំ១៩៤៩), រឿងនារីជាទីស្នេហា (ឆ្នាំ១៩៥៣), រឿងលាវណ្យ និងរវិន្ទ (ឆ្នាំ១៩៥៥) និងរឿង មាលាដួងចិត្ត (ឆ្នាំ១៩៧២) ត្រូវបានបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីថ្នាក់មធ្យមសិក្សា។

១០. លោក សួន សុរិន្ទ
ស្នាដៃនិពន្ធរបស់លោក រឿងព្រះអាទិត្យថ្មីរះលើផែនដីចាស់ ជាស្នាដៃនិពន្ធជយលាភីលេខ១ ពានរង្វាន់ឥន្ទ្រទេវី ឆ្នាំ​១៩៦១ ដែលបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីថ្នាក់មធ្យមសិក្សា។

១១. លោក ឌឹក គាម
ស្នាដៃរបស់លោក ដែលបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីថ្នាក់មធ្យមសិក្សា ភាគច្រើនជាប្រភេទប្រលោមលោក រួមមាន រឿង មកបងទៅផ្ទះ និងរឿងប្រាក់ខែទៅណា (ឆ្នាំ១៩៥៦), រឿងព្រះនាងឥន្ទ្រទេវី (ឆ្នាំ១៩៦៦), រឿងឧកញ៉ាពិស្ណុលោក (ឆ្នាំ១៩៧០) និងរឿងភូមិតិរច្ឆាន (ឆ្នាំ១៩៧១) ដែលក្នុងនោះ ឯកសារជំនួយស្មារតី អក្សរសីល្ប៍ និងវប្បធម៌ខ្មែរ សម្រាប់ថ្នាក់មធ្យមសិក្សាចំណេះទូទៅ មានបញ្ជាក់ថា សហការជាមួយលោក ឌឿក អំ ។

១២. លោក អ៉ឹម ថុក
ស្នាដៃរបស់លោក ដែលបញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីថ្នាក់មធ្យមសិក្សា រួមមានរឿងស៊ឹមអ្នកបរឡាន រឿងគូលីកំនែន​​​ រឿងតារាចន្ទ្រ (ក្នុងឆ្នាំតែមួយ ឆ្នាំ១៩៥៦) និងគ្រូបង្រៀនស្រុកស្រែ (ឆ្នាំ១៩៥៧) ៕

The post ស្នាដៃអ្នកនិពន្ធណាខ្លះ ត្រូវបានបញ្ចូលនៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សារបស់ក្រសួងអប់រំ? appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

១. សម្តេចព្រះសង្ឈរាជ ជួន ណាត
សម្តេចព្រះ​មហាសុមេធាធិបតី​ ជួន ណាត ប្រសូត​នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ ១១​រោច ខែ​ផល្គុន ពុទ្ធសករាជ ២៤២៧ ត្រូវនឹង​ថ្ងៃ​ទី​១១ ខែមីនា ឆ្នាំ​១៨៨៣ នៅ​ភូមិ​កំ​រៀង សង្កាត់​រកា​កោះ ស្រុក​គងពិសី ខេត្តកំពង់ស្ពឺ ដែលព្រះ​បិតា​នាម ​ជួន និងព្រះ​មាតា​នាម យក់ ហើយគ្រួសារ​នេះ​មាន​បុត្រ​តែ​ពីរ​គត់​គឺ​ សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន​ ណាត និង​ឧក​ញ៉ាសោ​ភ​ណ​មន្ត្រី​ ជួន នុ​ត ។

សម្ដេច​ព្រះសង្ឃ​រាជ ត្រូវបានគ្រួសារបញ្ជូនឱ្យសិក្សារៀន​សូត្រ​អក្សរ​សាស្ត្រ​ជាតិ​ តាំងពីអាយុ ១២ឆ្នាំមកម្ល៉េះ គឺរៀនសូត្រក្នុង​សំណាក់​លោក​គ្រូ​សូត្រ​ស្ដាំ​នាម កែ​វ ម៉ន វត្ត​ពោធិ​ព្រឹក្ស ហៅ​វត្ត​ពោល្យំ សង្កាត់​រលាំងកែន ស្រុក​កណ្ដាល​ស្ទឹង ខេត្ត​កណ្ដាល។ ដោយ​សេចក្ដី​ព្យាយាម​​ក្នុង​ការ​សិក្សា ទាំង​ផ្នែក​ភាសាបាលី ​ភាសា​ឯ​ទៀត​ៗ រួមទាំង​ភាសាបារាំង​ជាដើម ធ្វើ​ឱ្យ​ការ​សិក្សា​របស់​សម្ដេច​ព្រះសង្ឃរាជ មាន​ភាពជោគ​ជ័យ​ប្រសើរ​ណាស់។

សម្តេចព្រះសង្ឈរាជ ជួន ណាត មានស្នាព្រះហស្តខាងអក្សរសាស្ត្រជាតិជាច្រើន ដែលរួមមាន វចនានុក្រមខ្មែរ វេយ្យាករណ៍បាលី និងមានស្នាព្រះហស្តសៀវភៅ ក៏ដូចជាអត្ថបទផ្សេងៗជាច្រើន ក្នុងទស្សនាវដ្ដីកម្ពុជសុរិយា របស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ តាំងពីឆ្នាំ១៩២៦ និងឆ្នាំតៗមក។

ក្រៅពីនេះ ទ្រង់ក៏បានពិនិត្យកែសម្រួលពាក្យពេចន៍របស់គណៈកម្មការខេមរយានកម្ម ជួយឱ្យគណៈកម្មការនេះ ជារបស់ ក្រសួងអប់រំជាតិ និងបានរួបរួមបោះពុម្ពជាសៀវភៅទស្សនាវដ្ដីសម្រាប់បង្រៀនសិស្សផ្នែកមធ្យមសិក្សា ចេញរៀងរាល់ខែ ផងដែរ។ ទ្រង់ក៏នៅមានព្រះកេរមួយទៀត គឺព្រះរាជនិពន្ធទំនុកច្រៀង «បទនគររាជ» សម្រាប់ភ្លេងជាតិខ្មែរ ដែលនិពន្ធ នៅថ្ងៃទី២០ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៤១ និងទំនុក ព្រមទាំងបទសរភញ្ញ ដែលទ្រង់បាននិពន្ធ កាលពីឱកាសបុណ្យ ពុទ្ធសករាជ ២៥០០។ គួរឱ្យដឹងដែរថា ទ្រង់សុគតនៅថ្ងៃទី២៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៦៩។

២. ឧកញ៉ាសន្ធរវោហារ ម៉ុក
ឧកញ៉ាសន្ធរវោហារ ម៉ុក ត្រូវបានគេស្គាល់ថា ជាកវី និងជាអ្នកនិពន្ធដ៏ឆ្នើម ខាងកាព្យឃ្លោង។ លោកកើតនៅក្រុងឧដុង្គ ឆ្នាំ១៨៤៦ ឪពុកលោកជានាម៉ឺនក្នុងព្រះបរមរាជវាំង (ឧដុង្គ) តែកុមារភាពរបស់លោក កម្សត់ក្រៃលែង ព្រោះត្រូវ​វៀតណាម​​​កែន​​ចេញ​​ពី​​ទឹកដីខ្មែរ អស់ពេលជាយូរឆ្នាំ។ ឯលោក ក៏ត្រូវបានលោកគ្រូព្រះមហារាជធម្ម ព្រះនាម អន មានព្រះទ័យករុណា យកកុមារកំព្រារូបនេះ ដែលទើបតែមានអាយុ ១១ឆ្នាំ ទៅនៅវត្តនិងបង្ហាត់បង្រៀនអក្សរខ្មែរ។

កុមារ ម៉ុក មានចិត្តព្យាយាមរៀនសូត្រណាស់ ជាអ្នកពូកែកាព្យឃ្លោងយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ និងតែងត្រូវបានព្រះបាទសម្តេចព្រះនរោត្តម បង្គាប់ឱ្យចូលគាល់ជាញឹកញាប់ ដើម្បីអានសាស្ត្រាឱ្យទ្រង់ព្រះសណ្តាប់។ ដោយសារតែសមត្ថភាព និងមានកិត្តិសព្ទល្បីល្បាញខាងកាព្យឃ្លោង ច្បាប់ទម្លាប់ផ្សេងៗ ព្រះបាទសម្តេចព្រះនរោត្តម ប្រោសព្រះរាជទានយសសក្តិ និងគោរម្យងារជា ឧកញ៉ាសន្ធរវោហាចាងហ្វាងរោងពុម្ព ហើយក្រោយមកទៀត ក៏បានឡើងជាមេឃ្លាំងច្បាប់។ ទ្រង់សព្វព្រះទ័យ នឹងភាពប៉ិនប្រសប់របស់ ឧកញ៉ាសន្ធរវោហា ម៉ុក ខ្លាំងណាស់ ក្នុងការតែងកាព្យឃ្លោង បានយ៉ាងល្អវិសេសគ្រប់យ៉ាងតាមព្រះរាជបំណងរបស់ទ្រង់បាន ព្រោះថា លោកមានវោហារ ជាពាក្យកាព្យ បានយ៉ាងងាយដូចពាក្យធម្មតា និងអាចតែងកាព្យសរសើរ កំប្លែង ឬពីអ្វីមួយបានភ្លាមៗ។ លើសពីនេះ លោកបានតែងសាស្ត្រាប្រលោមលោកជាច្រើន ​និងក៏ជាគ្រូបង្រៀន ដែលមានស្នាដៃ ខាងអក្សរសាស្ត្រច្រើនផងដែរ។

កវីសន្ធរម៉ុក ឬ ឧកញ៉ា​សន្ធរវោហារម៉ុក ជា​រាជកវីរបាក្សត្រ​វិទូ ដែល​គេ​ស្គាល់​ជាងគេនា​សតវត្ស​ទី​១៩។ ឧកញ៉ាសន្ធរវោហារ ម៉ុក ទទួលមរណភាពនៅក្រុងភ្នំពេញ ក្នុងឆ្នាំ១៩០៨ ។ មុន​ពេល​លាចាក​លោក​នេះ​ទៅ លោកបានបន្សល់ទុក​នូវ​កូនដ៏​ឆ្នើម ​៥រូប ក្នុងចំណោមនោះ កូនទី​៣ ​ជា​អ្នក​ស្នង​តំណែង​របស់​​លោក​ផ្នែក​​តែង​​និពន្ធ។

ដើម្បីរំលឹកដល់កិត្តិសព្ទវោហារសាស្ត្ររបស់លោកគេក៏បានយកឈ្មោះលោកទៅដាក់ជាឈ្មោះវិទ្យាល័យមួយនៅតាម បណ្ដោយផ្លូវកម្ពុជាក្រោម ហៅថា វិទ្យាល័យសន្ធរម៉ុក និងដាក់ឈ្មោះវិថីមួយហៅថា វិថីសន្ធរម៉ុក ដូចគ្នា៕

The post អ្នកប្រាជ្ញខ្មែរល្បី ២រូប ជាអ្នកខេត្តកំពង់ស្ពឺ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

អ្នកនិពន្ធជើងចាស់រូបនេះ អះអាងថា សម្រាប់វគ្គទី៣៤ នៃការបង្រៀនតែងនិពន្ធ ដែលរាប់បញ្ជូលទាំងប្រភេទរឿងខ្លី កំណាព្យ ប្រលោមលោកខ្នាតវែង-ខ្លី និងអត្ថបទភាពយន្តជាដើម គឺមានការផុសផុលចូលរៀនច្រើន ក្នុងគ្រប់ជំនាញ​ទាំងអស់។ អ្នកស្រីបន្តថា អ្វីដែលចម្លែកសម្រាប់វគ្គនេះនោះគឺ សិក្ខាកាមករៀនវគ្គនេះ ភាគច្រើនជាអ្នករៀន និងធ្វើការ​ជំនាញផ្សេង ដូចជាគ្រូពេទ្យ យោធា អតីតមន្ត្រីចូលនិវត្តន៍របស់អង្គការ ឬសាលារៀន ដោយក្នុងនោះ មានទាំង​អ្នកជំនួញតូច-មធ្យម ដែលពួកគាត់សុទ្ធសឹងមករៀនក្រោមហេតុផលដូចគ្នា គឺស្រឡាញ់ការតែងនិពន្ធ។

ចំពោះវគ្គបណ្តុះបណ្តាលទាំងអស់របស់សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ អ្នកគ្រូថា កន្លងមក ក៏មានអ្នកជាប់ជ័យលាភី ក្នុងការ​ប្រកួត​ស្នាដៃ​តែងនិពន្ធផ្សេងៗផងដែរ ដែលនេះអាចចាត់ទុកថា ជាផ្លែផ្កាមួយ ដែលវគ្គបណ្តុះបណ្តាល​របស់សមាគម​អ្នកនិពន្ធខ្មែរ​ទទួលបាន។

ក្នុងនាមជាគ្រូបង្រៀនមួយរូបរបស់សមាគម អ្នកស្រីអះអាងថា ការបង្រៀនរបស់លោកគ្រូ-អ្នកគ្រូ នៃសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ គឺសុទ្ធសឹងជាការស្ម័គ្រចិត្ត ចំណាយទាំងទឹកចិត្ត និងពេលវេលាខ្លួនផ្ទាល់ សម្រាប់បណ្តុះបណ្តាលអ្នកជំនាន់ក្រោយ ហើយអ្វីដែលជាកម្លាំងជំរុញធំបំផុត ដែលធ្វើឱ្យអ្នកគ្រូមានទឹកចិត្តបង្រៀន គឺវត្តមានរបស់សិក្ខាកាម ពិសេសភាពរីក​ចម្រើន​នៃសមត្ថភាពរបស់ពួកគាត់។ អ្នកស្រីថា ដោយសារតែសិក្ខាកាមមានវ័យច្រើន រួមនឹងបទពិសោធន៍ ជីវិត-ការងារក៏ច្រើន ពួកគាត់គឺឆាប់ទទួលបាន ហើយរីកចម្រើនលឿនក្នុងវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ។​

នៅពេលឃើញមានសិក្ខាកាមផុសផុលចូលរៀនច្រើនបែបនេះ ពិសេសសិក្ខាកាមវ័យចំណាស់ អ្នកស្រីបង្ហាញចំណាប់ អារម្មណ៍ថា អ្នកស្រីមានចិត្តរីករាយខ្លាំង ខណៈវ័យដែលត្រូវចូលនិវត្តន៍ទៅហើយ នៅតែមានឱកាសនិងទទួលបានតម្លៃ ក្នុងនាមជាអ្នកជំរុញគ្រាប់ពូជអ្នកនិពន្ធជំនាន់ក្រោយ ហើយអ្នកស្រី នៅតែមានកម្លាំងចិត្តបន្តការងារនេះ។

បើតាមអនុប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ គឺមានការគាំទ្រផ្តល់ឱ្យនូវកន្លែងបណ្តុះបណ្តាល ពីប្រមុខ រាជរដ្ឋាភិបាល ដែលរហូតមកដល់ពេលនេះ គឺបើកវគ្គបណ្តុះបណ្តាល ៣៤វគ្គទៅហើយ។ អ្នកនិពន្ធជើងចាស់រូបនេះថា សមាគមនឹងបន្តលើកស្ទួយវិស័យតែងនិពន្ធនៅកម្ពុជានេះបន្ថែមទៀត តាមរយៈការបើកវគ្គបង្ហាត់បង្រៀនអ្នកជំនាន់ក្រោយ៕

The post សមាគមអ្នកនិពន្ធថា វគ្គរៀនតែងនិពន្ធលើកនេះ សិក្ខាកាម ៥០% ជាមនុស្សវ័យចំណាស់ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោក លី តារា គឺជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅតាំងពីឆ្នាំ ២០១៦មក ជាប្រភេទសៀវភៅអប់រំ លើកទឹកចិត្ត និងស្នេហា ដែលសរសេរសៀវភៅបានប្រហែល១៦ ចំណងជើង។ លោកបានប្រាប់“កម្ពុជាថ្មី” ថា មូលហេតុដែលជំរុញឱ្យលោកចាប់យកអាជីពនិពន្ធសៀវភៅនេះ គឺផ្អែកលើកត្តា៣សំខាន់ៗ។ កត្តាទី១ គឺលោកចង់ផ្តល់យោបល់ខ្លះៗផ្នែកអប់រំតាមរយៈការអាន ទី២ លើកទឹកចិត្តដល់អ្នកអានគ្រប់គ្នា និងទី៣ ព្យាយាមផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់អានសៀវភៅធ្វើឱ្យធុញថប់ និងងងុយគេង មកជាការអានដើម្បីកម្សាន្តវិញ។ យ៉ាងណាមិញ សៀវភៅដែលលោកបានសរសេរ គឺសុទ្ធតែសរសេរជាភាសាអង់គ្លេស។

លោក លី តារា បាននិយាយថា៖ “ខ្ញុំមានទម្លាប់មួយ គឺខ្ញុំចូលចិត្តសរសេរ Status ខ្លីៗនៅលើ Facebook ក៏ជាការជំនួយឱ្យយើងក្លាយជាអ្នកសរសេរដែលមានការចាប់អារម្មណ៍ និងការទទួលការគាំទ្រពីអ្នកអានបានច្រើនដូចគ្នាដែរ។ ការចាប់ផ្តើមដំបូងរបស់ខ្ញុំ គឺការសរសេរនៅលើ Status”។ លោកបានបន្តថា ការសរសេរពិតជាអាចជួយដល់អ្នកដែលជួបប្រទះបញ្ហាផ្សេងៗដូចជា បញ្ហាស្នេហា មិត្តភក្តិ គ្រួសារ និងសង្គមផ្សេងៗទៀត។ ពួកគេអាចសរសេរបញ្ហាទាំងនោះចេញមក ក៏អាចជួយឱ្យអារម្មណ៍ និងទុក្ខសោកមួយចំនួន​បានធូរស្រាលមួយកម្រិតដែរ។

បញ្ហាប្រឈមរបស់លោកកំឡុងពេលសរសេរសៀវភៅ គឺលោកពិបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងពេលវេលា និងកំណត់ការសរសេរឱ្យបានចប់តាមអ្វីដែលចង់បាន។ លោកលើកឡើងថា ជួនកាលគំនិតរបស់លោកក៏ត្រូវជាប់គាំង និងគិតពីសាច់រឿងសរសេរបន្តមិនចេញឡើយ នេះជាបញ្ហាមួយ ហើយលោកជឿថា អ្នកនិពន្ធផ្សេងទៀតក៏អាចនឹងជួបបញ្ហានេះស្រដៀងរូបលោកផងដែរ។ មួយវិញទៀត បញ្ហាសុខភាពក៏ជាកត្តាមួយដែរ ព្រោះការសរសេរតម្រូវឱ្យអង្គុយរាប់ម៉ោង និងគេងមិនបានគ្រប់គ្រាន់ ទាំងអស់នេះក៏ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផងដែរ។

តាមបទពិសោធន៍របស់លោក នៅពេលដែលចាប់ផ្តើមសរសេរដំបូង គឺអានសៀវភៅឱ្យបានច្រើន ចំពោះលោកវិញត្រឹមរយៈពេល៣ឆ្នាំ លោកអានសៀវភៅអស់ប្រហែល ៧០០ក្បាល។ មិនត្រឹមតែអានមួយមុខទេ អ្នកនិពន្ធក៏ត្រូវស្តាប់មតិយោបល់ពីអ្នកអាន និងអ្នកស្គាល់ កាន់តែច្រើន កាន់តែល្អ ដើម្បីយកយោបល់ទាំងនោះមកកែលម្អ និងបំពេញបន្ថែមនូវចំណុចខ្វះខាតដែលអ្នកនិពន្ធមាន ហើយក៏ជាជំនួយដែលអ្នកនិពន្ធសរសេរបានកាន់តែល្អជាងមុន។

ចំណែក អ្នកនិពន្ធសៀវភៅមួយរូបទៀត គឺលោក ឆោម សុពៅ ជាគ្រូបង្រៀនតែងនិពន្ធ និងជាអ្នកនិពន្ធនៃគ្រឹះស្ថានដ្រាម៉ា DRAMA Publisher បានឱ្យ “កម្ពុជាថ្មី” ដឹងថា សៀវភៅដែលលោកបាននិពន្ធភាគច្រើនជាសៀវភៅប្រភេទប្រលោមលោក និងសៀវភៅមេរៀនបង្រៀនតែងនិពន្ធ។ ប្រសិនជាគិតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ គឺលោកសរសេរបានប្រហែល ៣០ចំណងជើងហើយ។

ដំបូងឡើយ រូបលោកមិនមានបំណងថាក្លាយជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅនោះទេ ប៉ុន្តែ​ ដោយសារតែការចូលចិត្តអានតាំងពីកំណើត និងអានអស់សៀវភៅជាច្រើនក្បាល បានជំរុញទឹកចិត្តលោកចាប់ផ្តើមសាកសរសេរសៀវភៅតាមការស្រមើស្រមៃរបស់លោកឡើងមក និងចងក្រងសៀវភៅសម្រាប់បង្រៀនដល់អ្នកចង់តែងនិពន្ធផងដែរ។ រូបលោកក៏មិនធ្លាប់ចូលរួមប្រកួតតែងនិពន្ធអ្វីមួយឡើយ ព្រោះលោកយល់ថា មនុស្សម្នាក់ដែលអាចសរសេរសៀវភៅបានមួយរឿងចប់ គឺជារឿងអស្ចារ្យបំផុត។

លោក ឆោម សុពៅ បាននិយាយថា៖ “ខ្ញុំអត់ដែលដាក់ពាក្យប្រកួតប្រជែងតែងនិពន្ធ ដើម្បីបានពានរង្វាន់អ្វីទេ។ ព្រោះសម្រាប់ខ្ញុំ ពានរង្វាន់សម្រាប់អ្នកនិពន្ធគ្រាន់តែអាចសរសេររឿងណាមួយចប់ វាក៏ក្លាយជាពានដ៏អស្ចារ្យមួយទៅហើយ”។ លោកបានបន្តថា សម្រាប់សៀវភៅមុននឹងចេញផ្សាយ គឺលោកតែងមានក្រុមការងារជួយសម្រួល ប្រឹក្សា និងកែលម្អសាច់រឿងជានិច្ច។ ភាគច្រើនជាអ្នកអានសៀវភៅរបស់លោក គឺអ្នកគ្រូ លោកគ្រូ ឬ ជាកូនសិស្សរបស់លោកផ្ទាល់តែម្តង។

លោកក៏បានផ្តាំផ្ញើដល់អ្នកមានបំណងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធផ្សេងទៀតថា មុននឹងចាប់ផ្តើមតែងនិពន្ធសៀវភៅ អ្នកនិពន្ធត្រូវសួរខ្លួនឯងថា បានស្គាល់ខ្លួនឯងបានកម្រិតណាហើយ? សៀវភៅដែលនិពន្ធឡើងមក ដើម្បីគោលបំណងអ្វី? អ្នកនិពន្ធ ក៏ត្រូវហ្វឹកហាត់ជំនាញនិពន្ធរបស់ខ្លួនឱ្យបានល្អ ព្រមទាំងមានទំនុកចិត្តលើការសរសេររបស់ខ្លួនជាមុនសិនដែលចំណុចនេះពិតជាសំខាន់ណាស់។ អ្នកនិពន្ធមានទំនុកចិត្តហើយ អ្នកនិពន្ធក៏អាចសម្រេចចិត្តចេញផ្សាយសៀវភៅរបស់ខ្លួនដល់អ្នកអានផងដែរ។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ “ការនិពន្ធពិតជាអាចធ្វើឱ្យយើងមានភាពស្រណុក និងបាននាំអ្នកទៅកាន់ពិភពមួយដែលគ្មាននរណាទៅដល់ក្រៅពីអ្នកអាន និងអ្នកនិពន្ធ”។ លោកបានចែករំលែកទៀតថា ឧបសគ្គរបស់លោកក្នុងពេលតែងនិពន្ធ គឺត្រូវការចំណាយពេលវេលាយូរមុននឹងចេញផ្សាយសៀវភៅនីមួយៗ ត្រូវឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យម្តងហើយម្តងទៀត ដើម្បីសៀវភៅចេញផ្សាយបានល្អ និងទទួលបានការគាំទ្រច្រើន។

រីឯ កញ្ញា អ៉ិន បូបូ ជាគ្រូបង្រៀន និងជាអ្នកនិពន្ធ ក៏បានឱ្យ “កម្ពុជាថ្មី” ដឹងថា កញ្ញាចាប់ផ្តើមសរសេរសៀវភៅ គឺផ្តើមចេញពីការស្រឡាញ់ជាធំ។ កំឡុងឆ្នាំ២០១៧-២០១៨ កញ្ញាក៏បានរៀនសូត្របណ្តុះបណ្តាលពីការតែងនិពន្ធនេះ ហើយក៏ចាប់ផ្តើមការតែងនិពន្ធតាំងពីពេលនោះមក។ កញ្ញា អ៉ិន បូបូ បានបន្តថា សៀវភៅដែលកញ្ញាបានបោះពុម្ពរួចមាន១ចំណងជើង ជាប្រភេទរឿងកំប្លែង។ ខ្លះទៀត ក៏មានជារឿងខ្លីបែបមនោសញ្ចតនាដែលមានបង្ហោះនៅលើប្រព័ន្ធអនឡាញ និងអត្ថបទទូទៅ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ កញ្ញាក៏បានសរសេរសៀវភៅបែបរន្ធត់១ចំណងជើងថែមទៀត។

មុននឹងសៀវភៅត្រូវបានចេញផ្សាយ កញ្ញាក៏ត្រូវឆ្លងកាត់ការជួយកែលម្អ ការប្រឹក្សាដែលកើតចេញពីរៀមច្បងសម្រាប់ការផ្តល់យោបល់ត្រឡប់ និងអ្នកគ្រូ លោកគ្ រូដែលមានបទពិសោធន៍លើអាជីពនេះ។ កញ្ញាធ្លាប់ទទួលបានប័ណ្ណកិត្តិយសក្នុងការប្រឡងពានរង្វាន់ព្រះនាងឥន្រ្ទទេវី២០២២ ផ្នែកតែងនិពន្ធថែមទៀត។ អ្នកនិពន្ធរូបនេះ ក៏បានលើកឡើងថា ការសរសេរ និងការតែងនិពន្ធ គឺជួយឱ្យមនុស្សធូរស្រាលបានមួយកម្រិត។

កញ្ញា អ៉ិន បូបូ និយាយថា៖ “ការតែងនិពន្ធពិតជាជួយឱ្យយើងចេញពីភាពតានតឹង ដ្បិតតែការនិពន្ធទាមទារភាពអត់ធ្មត់ច្រើន ត្រូវគិតច្រើន តែពេលដែលយើងមានជំនក់ចិត្តចូលស៊ប់ទៅក្នុងបទនិពន្ធរបស់ខ្លួន វាធ្វើឱ្យយើងរីករាយដែលអាចធ្វើវា បញ្ចប់វាបាន បង្ហាញនូវការយល់ឃើញទៅក្នុងនោះ កាត់បន្ថយការអផ្សុក ហើយស្វែងរកអីថ្មីៗតាមការអាន និងមើលស្នាដៃដទៃទៀត”។

អ្នកនិពន្ធវ័យក្មេងរូបនេះ បានផ្តាំងផ្ញើទៅសាធារណជនថា មុននឹងមានចិត្តចង់តែងនិពន្ធ គឺត្រូវអត់ធ្មត់ឱ្យបានខ្ពស់ ត្រូវអាន សរសេរ និងស្រាវជ្រាវឱ្យបានច្រើន។ មួយទៀតក៏ត្រូវស្តាប់ការណែនាំ និងយោបល់ពីមនុស្សជុំវិញខ្លួន និងអ្នកអានផងដែរ។ អ្វីដែលកាន់តែពិសេសនោះ គឺកញ្ញា អ៉ិន បូបូ ក៏បានលើកឡើងថា ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធ កុំឱ្យរំពឹងពីភាពល្បីល្បាញឱ្យសោះ គួរខិតខំអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនឱ្យបានច្រើន និងសរសេរចេញពីបេះដូង ទើបមិនខកបំណងនៅថ្ងៃក្រោយ៕

ដោយ៖ អុន ស្រីមាន

The post អ្នកនិពន្ធ៣រូប ចែករំលែកពីកត្តាជំរុញឱ្យពួកគេសរសេរសៀវភៅ​ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី ២៩ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២១ កន្លងទៅ នៅឯសហសាលាអង្គរ ទីស្ដីការក្រសួងវប្បធម៌ និង វិចិត្រសិល្បៈ បានរៀបចំធ្វើពិធីប្រគល់ពានរង្វាន់ជូនអ្នកជាប់ជយលាភីនិពន្ធពានរង្វាន់ព្រះនាងឥន្រ្ទទេវី ឆ្នាំ២០២១ ចំនួន ១០រូប ក្នុងនោះផ្នែកប្រលោមលោកខ្នាតខ្លីចំនួន ៥រូប ដែលជាម្ចាស់ស្នាដៃចំនួន ៥រឿងផងដែរ។

ស្នាដៃរឿងខ្លី របស់ម្ចាស់ជយលាភីទាំង ៥រូប ដែលត្រូវបានក្រសួងជ្រើសរើសឱ្យជាប់ពានរង្វាន់រួមមាន៖

ជយលាភីលេខ១ រឿង គែនព្យួរជញ្ជាំង អ្នកនិពន្ធ លឹម ដារ៉ា

ជយលាភីលេខ២ រឿង បូណ៌មី អ្នកនិពន្ធ អ៊ុច ថាវី

ជយលាភីលេខ៣ រឿង ចិត្តប្រណី អ្នកនិពន្ធ ឡុង លាបសុជាតា

ជយលាភីលេខ៤ រឿង ​ជំនោរជីវិត អ្នកនិពន្ធ ពៅ មករា

ជយលាភីលេខ៥ រឿង ទឹកភ្នែកស្នេហា អ្នកនិពន្ធ ជា តុងហៃ

អត្ថបទ៖ សន្យា

ចុចអាន៖ រកឃើញម្ចាស់ពានរង្វាន់ ព្រះនាងឥន្ទ្រទេវី ជយលាភីប្រលោមលោកខ្នាតខ្លី និងកំណាព្យ ឆ្នាំ២០២១

The post បង្ហាញមុខម្ចាស់ស្នាដៃជយលាភីប្រលោមលោកខ្នាតខ្លី ពានរង្វាន់ព្រះនាងឥន្រ្ទទេវី ទាំង ៥រូប appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

១. រៀនសរសេរវាចេញមក ជាមួយនឹងឆ្អឹងរឿង៖ រៀនបង្កើតរឿង និងរៀនសរសេរដើម្បីរំលេចសាច់រឿងចេញមក។ មួយវិញទៀតត្រូវរៀនសរសេរឆ្អឹងរឿងចេញមក ពិសេសចំពោះអ្នកដែលសរសេររឿងវែង ព្រោះវាអាចជួយអ្នកឱ្យចង និងស្រាយបញ្ហាបានល្អ។ ឆ្អឹងរឿងវាដូចជាផ្លូវដែលអ្នកត្រួសត្រាយទុកដើម្បីដើរទៅឱ្យដល់ការបញ្ចប់រឿង។ ជាការពិត អ្នកអាចកែប្រែឆ្អឹងរឿងនោះបាននៅពេលអ្នកចាប់ផ្តើមសរសេរអត្ថបទរឿង។ គុណសម្បត្តិមួយទៀតនៃឆ្អឹងរឿង គឺវាអាចឱ្យអ្នកសរសេរឈុតឆាកណាមួយមុនក៏បាន បើសិនមានឈុតឆាកខ្លះអ្នកនៅទើ សរសេរមិនចេញ។

២. រៀនសង្កេតពីព្រឹត្តិការណ៍៖ ព្រឹត្តិការណ៍ដែលកើតឡើងនៅជុំវិញខ្លួនសុទ្ធសឹងជាទុនក្នុងការតែងនិពន្ធ។ កុំទម្លាប់សរសេររឿងដែលគ្មានរឿង រឿងដែលគ្មានទម្ងន់នៃបញ្ហា និងរឿង​ដែលគ្មាន​បង្កប់​នូវសារអប់រំ ហើយ​កុំ​ព្យាយាមរត់តាមទីផ្សារ ឬចំណូលចិត្ត​របស់​អ្នកអាន ​ព្រោះ​ស្នាដៃនោះអាចនឹង​មិន​មាន​​តម្លៃ​ជា​សកល និងមិនមានតម្លៃយូរ​អង្វែង​​ឡើយ។ ការរត់​តាមទីផ្សារ វាប្រៀប​ដូចជាការស្រវាចង់បានភាពល្បីបែប​ភ្លើង​ចំបើង។

៣. រៀនពីស្នាដៃអ្នកដទៃ៖ រៀនស្រាវជ្រាវ រៀនសិក្សាស្វែងយល់ពីស្នាដៃប្រលោមលោក ឬវីដេអូរបស់អ្នកនិពន្ធ​ដទៃ។ ប៉ុន្តែ​ចៀសវាងដាច់ខាតការតែងនិពន្ធដោយ Inspired (បំផុសគំនិត) ពីរឿងនេះ ឬរឿងនោះ​ដែលខ្លួន​បាន​អាន ឬបាន​ទស្សនា ​​ពីព្រោះការ Inspired ហួសហេតុ វាក្លាយជាការ​ចម្លង​រឿងគេ ហើយវានឹងធ្វើឱ្យយើងបាត់បង់តម្លៃ​ខ្លួនឯង។ កុំចង់ល្បីព្រោះចម្លងគេ!

៤. រៀនទើស និងរៀនទាមទារ៖ ត្រូវដឹងថាតើកន្លែងណាដែលមិនល្អ ហើយគួរធ្វើបែប​ណា​​ដើម្បីអភិវឌ្ឍស្នាដៃនោះឱ្យកាន់តែល្អ។ កុំគ្រប់គ្រាន់ ឬស្កប់ស្កល់នឹងគុណភាព​ស្នាដៃរបស់ខ្លួនឯង។ ត្រូវរក​អ្នកអានដ៏ល្អដើម្បីអានស្នាដៃរបស់ខ្លួនដើម្បីទទួលបាន​មតិ​រិះគន់​កែ​លម្អ។ កុំអាឡ័កស៊ីនឹងពាក្យរិះគន់ដើម្បីស្ថាបនា!

៥. រៀនបង្កើតបណ្តាញ៖ កុំព្យាយាមផ្តាច់ខ្លួនពីគេឯង ដោយដើរលើផ្លូវនិពន្ធឆ្កុយៗតែ​ម្នាក់​ឯង។ ត្រូវព្យាយាម​ចងក្រង​ជាក្រុមជាមួយអ្នកនិពន្ធដទៃ ឬមានទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​ចង្កោមអ្នកនិពន្ធ​ដើម្បី​រៀនសូត្របន្ថែម និងដើម្បីជជែកពិភាក្សា​រកគន្លឹះ​បង្កើន​​គុណភាពស្នាដៃ​របស់​ខ្លួន។

៦. ចូលរួមការបណ្ដុះបណ្ដាលការតែងនិពន្ធ៖ ចូលរួមវគ្គបណ្តុះបណ្តាលពីការតែងនិពន្ធ ឬចូលរួមកម្មវិធីដែលទាក់ទងនឹងការតែង​និពន្ធ​ដើម្បី​សិក្សាស្វែងយល់ពីជំនាញមួយនេះឱ្យបានច្រើន។

អ្នកស្រី អ៊ុច ថាវី បានបន្ថែមថា “ការងារតែងនិពន្ធមិនមែនជាការងារដែលងាយស្រួលធ្វើនោះទេ។ វាទាមទារក្តីស្រឡាញ់ ទេពកោសល្យ ភាពអំណត់អត់ធន់ និងការលះបង់ ដូច្នេះមុននឹងអ្នកសម្រេចចិត្តចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ អ្នកត្រូវសួរខ្លួនឯងម្តងហើយម្តងទៀតថា តើអ្នកពិតជាចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធមែនទេ? បើចង់ តើអ្នកចង់និពន្ធពីអ្វី? តើអ្នកតែងនិពន្ធដើម្បីអ្វី? បើអ្នកអាចឆ្លើយសំណួរទាំងបីនេះហើយ សូមចាប់ផ្តើមការតែងនិពន្ធរបស់អ្នកចុះ ហើយត្រូវចាំថា បើសរសេរ ត្រូវសរសេរឱ្យចប់ កុំទុកចោលកណ្តាលទី។ រឿងសំខាន់ចុងក្រោយ ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធ ត្រូវរកអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួនឱ្យឃើញ ថាតើខ្លួនចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធរឿងប្រភេទអ្វី? អ្នកនិពន្ធរឿងបែបស៊ើបអង្កេត? ឬរឿងបែបភ័យរន្ធត់? ឬរឿងបែបមនោសញ្ចេតនាផ្អែមល្ហែម?”

គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា អ្នកស្រី អ៊ុច ថាវី មានបទពិសោធទាក់ទងនឹងការតែងនិពន្ធទាំងវីដេអូ និងស្នាដៃប្រលោមលោកជាច្រើនរឿង។ ចំពោះស្នាដៃជាវីដេអូវិញ  អ្នកស្រីបានចំណាយពេល ១៦ឆ្នាំ (២០០១-២០១៧) នៅមណ្ឌលព័ត៌មានស្រ្តីកម្ពុជា និព្ធវីដេអូរឿងអប់រំ ហើយស្នាដៃអ្នកស្រីទទួលបានការគាំទ្រយ៉ាងច្រើនពីអ្នកទស្សនា ពិសេសរឿងជញ្ជីងគ្មានស្រមោល (សហនិពន្ធ) រឿងបង្គងវល្លិ៍មាស (សហនិពន្ធ) រឿងដើមក្រសាំង រឿងម្ចាស់កាំបិតត្នោត និងរឿងជនរងគ្រោះ។

ចំពោះស្នាដៃប្រលោមលោកវិញ អ្នកស្រី អ៊ុចថាវី បានបោះពុម្ភរឿង តាមប្រមាញ់ឧក្រិដ្ឋជន និងរឿង សំណាញ់ជីវិត។ ហើយនៅឆ្នាំ២០២១នេះ អ្នកស្រីនឹងត្រៀមចេញផ្សាយស្នាដៃថ្មីមួយទៀត ជាស្នាដៃរឿងខ្លីៗបែបអប់រំលើកទឹកចិត្តស្រ្តីរឿង កូនស្រី។ ក្រៅពីស្នាដៃប្រលោមលោកទាំងនេះ គឺមានស្នាដៃរឿងខ្លីៗមួយចំនួនដែលមានចេញផ្សាយនៅប្រលោមលោកសប្បាយ នៅ iRead Page និងចេញផ្សាយនៅក្នុងស្នាដៃសហនិពន្ធរបស់សមូហកម្មមន្តទឹកខ្មៅ។ ក្រៅពីស្នាដៃទាំងនេះ អ្នកស្រី អ៊ុច ថាវី ក៏ជាម្ចាស់ជយលាភីលើស្នាដៃប្រកួតធំៗមួយចំនួនដូចជា៖

• ល្ខោនវិទ្យុ «ស្នេហ៍ពិត» ក្រោមប្រធានបទ «ការរំលោភបំពានស្រ្តីក្នុងបណ្តាញទំនាក់ទំនងសង្គម» ទទួលបានជយលាភីលេខ២ ពីមជ្ឈមណ្ឌលកម្ពុជាដើម្បីប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឯករាជ្យ (CCIM) ក្នុងឆ្នាំ២០១៩។
•  រឿងខ្លី «វង្វេង» ក្រោមប្រធានបទ «ការមិនមានរោគគឺជាលាភដ៏ប្រសើរ» ទទួលបានជយលាភីលេខ៣ ពីវិទ្យាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ ក្នុងឆ្នាំ២០២១៕

អត្ថបទ៖ ស្នង នេត្រា

ចុចអាន៖ អ្នកនិពន្ធប្រាប់គន្លឹះបង្កើតចរិតតួអង្គក្នុងរឿងប្រលោមលោកមិនភ្លាវ ធ្វើឲ្យអ្នកអានចូលចិត្ត

ចុចអាន៖ គន្លឹះ ៥យ៉ាង ដើម្បីក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ ពីម្ចាស់ជយលាភីពានរង្វាន់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យឆ្នាំ ២០២១

ចុចអាន៖ ជាបុគ្គលម្នាក់មានឥទ្ធិពលក្នុងសង្គម អ្នកនិពន្ធគួរចៀសវាងរឿង ៦ យ៉ាងនេះ

The post ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ ត្រូវចេះ​រៀនសូត្ររឿង ៦យ៉ាងនេះ ទើបអាចរីកចម្រើន appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

១. ក្ដីស្រឡាញ់៖ អ្នកដែលចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ត្រូវច្បាស់ថា ខ្លួនពិតជាស្រលាញ់កិច្ចការតែងនិពន្ធនេះពិតប្រាកដមែន ព្រោះការងារនេះ វាទាល់តែយើងជាអ្នកដែលស្រឡាញ់ពិតប្រាកដ ទើបអាចធ្វើបាន។

២. មានចំណូលចិត្តលើការអាន៖ អ្នកនិពន្ធគ្រប់គ្នា សុទ្ធតែជាអ្នកដែលចូលចិត្តលើការអាន ហើយពូកែអាន។ បើយើងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ យើងត្រូវអានសៀវភៅឱ្យបានច្រើន ដើម្បីឱ្យមានចំណេះដឹងទូលំទូលាយ ងាយស្រួលក្នុងការសរសេរស្នាដៃរបស់ខ្លួន។

៣. សិក្សាពីគម្រូស្នាដៃមុនៗ៖ ស្នាដៃលោកគ្រូអ្នកគ្រូ ស្នាដៃអ្នកនិពន្ធរៀមច្បង ឬស្នាដៃដែលមាននៅលើទីផ្សារ យើងគួរតែអានឱ្យបានច្រើន ព្រោះកាលដែលយើងអានពីស្នាដៃរបស់អ្នកនិពន្ធដទៃទៀត យើងអាចសិក្សាពីរបៀបសរសេរដ៏សម្បូរបែប។

៤. មានភាពជាខ្លួនឯង៖ ក្រៅពីការសិក្សានូវស្នាដៃផ្សេងៗ យើងត្រូវសរសេរស្នាដៃតាមបែបផែនរបស់ខ្លួន ជាស្នាដៃង្កើតថ្មីដោយមិនចម្លងពីអ្នកដទៃ។

៥. បន្តស្រាវជ្រាវ និងពង្រឹងស្នាដៃ៖ ការបន្តពង្រឹងគុណភាពនៃស្នាដៃជានិច្ច និងទទួលយកនូវរាល់មតិរិះគន់ដើម្បីស្ថាបនា ទោះជាអ្វីដែលអ្នកចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់គួរមាន បើទោះបីជាក្លាយជាអ្នកនិពន្ធយូរឆ្នាំយ៉ាងណាក៏ដោយ។

លើសពីនេះ លោកបានបន្តថា ឆ្លងកាត់តាមរយ:បទពិសោធក្នុងការតែងនិពន្ធជាងបីឆ្នាំមកនេះ លោកមានពាក្យពេចន៍ដល់ប្អូនៗស្រករក្រោយដែលមានបំណងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធថា «ការងារតែងនិពន្ធ ជាកិច្ចការដែលប្រើបេះដូង។ បើគ្មានក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះការសរសេរទេ យើងនឹងពិបាកតស៊ូជាមួយវាបន្តិច ហើយបើមានចិត្តស្រឡាញ់ការសរសេរហើយ ត្រូវត្រៀមចិត្តឱ្យរួចរាល់ ទទួលស្គាល់ថា វាជាការងារដែលប្រើពេលយូរ តែទទួលផលបានតិច ព្រោះទម្រាំសម្រេចបានស្នាដៃមួយ វាមិនមែនជារឿងងាយនោះទេ។ មុននឹងសរសេរអ្វីមួយ ត្រូវសួរខ្លួនឯងថា ស្នាដៃរបស់យើងនឹងផ្ដល់ប្រយោជន៍អ្វីដល់អ្នកអានដែរទេ ហើយវាអាចជួយសង្គមបានកម្រិតណា។ ហើយត្រូវរៀនបើកចិត្តទូលាយក្នុងការទទួលយកការរិះគន់ ពីសំណាក់អ្នកអាន ឬអ្នកនិពន្ធដូចគ្នា ដើម្បីអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឯងក្នុងការតែងនិពន្ធឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរជាងមុន។»

គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា លោកកែវ សេងរដ្ឋា បានប្រឡូកក្នុងវិស័យតែងនិពន្ធនៅចុងឆ្នាំ ២០១៧។ លោកបានចេញស្នាដៃបោះពុម្ភ រឿងខ្លី ប្រលោមលោក  និងអត្ថបទលើកទឹកចិត្តរួមមាន សៀវភៅ សំឡេងខ្សឹប សៀវភៅ ហឫទ័យ សៀវភៅ បែបណាទើបល្អ? សៀវភៅសហនិពន្ធ មន្តទឹកខ្មៅ ព្រៃរំដួល ខ្មាសខ្លួនឯង។  លើសពីនេះ លោកក៏ជាម្ចាស់ជ័យលាភីក្នុងការប្រកួតស្នាដៃធំៗរួមមាន៖

– កំណាព្យរឿង “ឃាតកឥតស្រមោល” ចំណាត់ថ្នាក់លេខ១ ពានរង្វាន់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យឆ្នាំ២០២១

– រឿងខ្លី “រោគព្យសនៈ” ចំណាត់ថ្នាក់លេខពីរ ពានរង្វាន់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យឆ្នាំ២០២១

– ប្រលោមលោក “ឧត្តមគតិ” ចំណាត់ថ្នាក់លេខ១ ពានរង្វាន់ព្រះនាងឥន្ទ្រទេវីឆ្នាំ២០២០

– ប្រលោមលោក “បេសកកម្មបេះដូង” ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៤ ពានរង្វាន់លីធាមតេងឆ្នាំ២០១៨

– កំណាព្យ “សុរិយា” ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៣ ពានរង្វាន់មហោស្រពអក្សរសិល្ប៍ឆ្នាំ២០១៨៕

អត្ថបទ៖ ស្នង នេត្រា

ចុចអាន៖ “បែបណាទើបល្អ?” ប្រើពេលជាង១ឆ្នាំដើម្បីសរសេរ ផ្ដើមចេញពីពិសោធន៍ធ្លាប់ជួបបញ្ហារបស់អ្នកនិពន្ធ

ចុចអាន៖ “កូនទន្សាយ” បង្ហាញហេតុផល ៥ចំណុច ហ្វេនៗមិនគួររំលងស្នាដៃទី២របស់ខ្លួន

The post គន្លឹះ ៥យ៉ាង ដើម្បីក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ ពីម្ចាស់ជយលាភីពានរង្វាន់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យឆ្នាំ ២០២១ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.