គុយបា ជួបវិបត្តិដាច់ចរន្តអគ្គិសនីទូទាំងប្រទេសជា​លើកទី៣ ក្នុងរយៈពេលត្រឹម ២សប្តាហ៍

វិបត្តិដាច់ចរន្តអគ្គិសនីនៅគុយបា បានវិវត្តទៅជាបញ្ហាសង្គមដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ខណៈដែលប្រទេសនេះ ត្រូវជួបប្រទះការដាច់ថាមពលទូទាំងប្រទេសជាលើកទី៣ ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែពីរសប្តាហ៍ប៉ុណ្ណោះ។

តាម​ការផ្សាយ​របស់ Euro News កំហុសបច្ចេកទេសនៅឯរោងចក្រផលិតថាមពល ក្នុងខេត្ត Holguín កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៤ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០២៦ បានបង្កជាបញ្ហាប្រេកង់ ដែលធ្វើឱ្យបណ្តាញអគ្គិសនីជាតិ (SEN) ដាច់ដំណើរការទាំងស្រុង។ ស្ថានភាពនេះ មិនមែនជារឿងចៃដន្យនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាលទ្ធផលនៃវិបត្តិប្រេងឥន្ធនៈដ៏រ៉ាំរ៉ៃ ដែលបង្កឡើងដោយគោលនយោបាយដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ចាប់តាំងពីលោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ បានគំរាមដាក់ពន្ធលើបណ្តាប្រទេសទាំងឡាយណា ដែលលក់ប្រេងឱ្យគុយបា។ ដោយសារតែប្រទេសនេះ អាចផលិតប្រេងបានត្រឹមតែ ៤០ភាគរយនៃតម្រូវការចាំបាច់ វិបត្តិថាមពលបានក្លាយជារឿងដែលជៀសមិនរួច ហើយដំណោះស្រាយក្នុងការនាំចូលប្រេង នៅតែស្ថិតក្នុងភាពងងឹតសូន្យ។

នៅពេលដែលចរន្តអគ្គិសនីដាច់ ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសង្គម ត្រូវបានប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំង។ ក្រសួងថាមពល បានព្យាយាមរិះរក​វិធី​សាស្ត្រ​ទប់ទល់ ដើម្បីផ្តល់ថាមពលទៅកាន់ទីតាំងអាទិភាព ដូចជា មន្ទីរពេទ្យ និងរោងចក្រផលិតចំណីអាហារ ប៉ុន្តែការស្តារឡើងវិញមានភាពយឺតយ៉ាវជាទីបំផុត។ ទោះបីជារដ្ឋធានីឡាហាវ៉ាន និងទីក្រុងមួយចំនួន បានទទួលចរន្តអគ្គិសនីខ្លះនៅពេលរសៀលក៏ដោយ ក៏វាគ្រាន់តែជាការជួសជុលបណ្តោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ។ ផលប៉ះពាល់មិនបានឈប់ត្រឹមការខ្វះភ្លើងប្រើប្រាស់នោះទេ ប៉ុន្តែវាបានធ្វើឱ្យសកម្មភាពសង្គមសំខាន់ៗជាច្រើន ដូចជា ការវះកាត់នៅមន្ទីរពេទ្យ ការដឹកជញ្ជូនសាធារណៈ សេវាអ៊ីនធឺណិត និងការផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាត ត្រូវអាក់ខានទាំងស្រុង ដែលនេះបង្កជាហានិភ័យសុខភាពសាធារណៈដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ សម្រាប់ប្រជាជនជាង ៩លាននាក់។

ស្ថានភាពនេះ មានសភាពធ្ងន់ធ្ងរ តែ​ប្រជាជនគុយបាបានបង្ហាញពីការសម្របខ្លួន ដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ តាមរយៈការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់រស់នៅ។ ក្នុងចំណោមប្រជាជនគុយបា ការដាច់ភ្លើងបានក្លាយជា «រឿងធម្មតា» ទៅហើយ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកស្រុកលែងមានការភ្ញាក់ផ្អើល នៅពេលដែលជីវិតរបស់ពួកគេ​ឧស្សាហ៍​ជួប​ប្រទះ​នឹង​កង្វះខាត​ថាមពល។ គ្រួសារជាច្រើន បានងាកទៅរកបច្ចេកវិទ្យាឯករាជ្យដោយខ្លួនឯង ដូចជា ការដំឡើងបន្ទះសូឡា និងថ្មពិលចល័តនៅតាមផ្ទះ ខណៈដែលម៉ូតូ និងកង់បីអគ្គិសនី ដែលសាកថ្មដោយថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យ បានក្លាយជាមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនចម្បង សម្រាប់ប្រជាជន ក្នុងគ្រាដែលប្រេងសាំង​បាន​ក្លាយជារបស់កម្រ។ សកម្មភាពទាំងនេះ មិនមែនជាការអភិវឌ្ឍដោយចេតនានោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាការតស៊ូដើម្បីរស់រាន ក្នុងកាលៈទេសៈ ដែលរដ្ឋាភិបាលមិនអាចផ្តល់សេវាមូលដ្ឋានបានគ្រប់គ្រាន់៕

ប្រែសម្រួល៖ ឈាង