តើឥណ្ឌូណេស៊ីគួរធ្វើបែបណា ដើម្បីជំរុញការ ប្រើប្រាស់ម៉ូតូអគ្គិសនីឱ្យបាន ៥៥ លានគ្រឿង ត្រឹមឆ្នាំ ២០៣០?

ឥណ្ឌូណេស៊ី​ ដែល​ជា​ប្រទេស​មាន​សេដ្ឋកិច្ច​ធំ​បំផុត​របស់​អាស៊ីអាគ្នេយ៍​ កំពុងកាត់​បន្ថយ​ការ​បំភាយ​កាបូន​លើ​វិស័យ​យានយន្ត​ ដោយ​ងាក​ទៅ​ប្រើ​ប្រាស់​យានយន្ត​​អគ្គិសនី​ រួម​មាន​ម៉ូតូអគ្គិសនី​ ដើម្បី​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​ ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​គោលដៅ​អាកាសធាតុ​របស់​ខ្លួន​។ ​

យ៉ាង​ណា​មិញ​ ទិន្នន័យ​គិត​ត្រឹម​ខែ​កុម្ភៈ​ឆ្នាំ​មុន​ បាន​បង្ហាញ​ថា​ ម៉ូតូ​អគ្គិសនី​រួម​ចំណែក​តិច​តួច​ខ្លាំង​ ធៀប​ទៅ​នឹង​ម៉ូតូ​ធម្មតា​ប្រមាណ​ ១២០ លាន​គ្រឿង​ ដែល​ប្រជាជន​ឥណ្ឌូណេស៊ី​ប្រើ​ប្រាស់​ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​បៃតង​លើ​វិស័យ​នេះ​ អាច​ជា​ការ​លំបាក​សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​ឥណ្ឌូណេស៊ី​។

ការសិក្សាកាល​ពីដើម​ឆ្នាំ​មុន​របស់ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (ADB) ដែល​កត់សម្គាល់បទពិសោធន៍ពីបណ្តាប្រទេសអាស៊ីផ្សេងទៀត បាន​បង្ហាញថា ការលើកទឹកចិត្តផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុត្រូវតែខ្ពស់​ខ្លាំង​ ដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលអតិថិជនឱ្យជ្រើសរើសម៉ូតូ​អគ្គិសនី​។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ការហាមប្រាម ឬកំណត់ការប្រើប្រាស់ម៉ូតូស៊ីសាំង ក៏​​អាច​នាំ​ឱ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​ទៅ​ប្រើ​ប្រាស់​ម៉ូតូអ​គ្គិសនី​យ៉ាង​លឿន​ផង​ដែរ​។ ​

​មធ្យោបាយ​​ធ្វើ​ដំណើរ​អគ្គិសនី (E-mobility)​ ​គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃរបៀបវារៈរបស់​ឥណ្ឌូណេស៊ី​ ដើម្បីកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់របស់ខ្លួនចំនួន ២៩ ភាគរយ នៅឆ្នាំ ២០៣០។ ការផ្តោតសំខាន់នៃយុទ្ធសាស្រ្ត e-mobility គឺផ្តោតលើ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ឡានក្រុងដឹកជញ្ជូនសាធារណៈអគ្គិសនី​ និង​ម៉ូតូអគ្គិសនី​​ ខណៈ​ឥណ្ឌូណេស៊ី​មានអ្នកប្រើប្រាស់ម៉ូតូច្រើនជាង​ប្រើប្រាស់​ឡាន​។​ បច្ចុប្បន្ន​ រដ្ឋាភិបាល​ឥណ្ឌូណេស៊ី​កំពុង​កំណត់​គោលដៅប្រើ​ប្រាស់​ម៉ូតូ​​អគ្គិសនី​ ឱ្យ​បាន ២ លាន​គ្រឿង​នៅ​ឆ្នាំ ២០២៥។

​ការ​សិក្សា​​របស់ ADB បាន​មើលឃើញថា បើគ្មានការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាល នោះតម្រូវការសម្រាប់​ម៉ូតូអគ្គិសនីខ្នាត​តូច​ៗ​ នឹង​មាន​កាន់​តែ​ច្រើន​ ដោយ​វា​នឹង​​ជំនួស​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​កង់​ និង​មធ្យោបាយ​ដឹក​ជញ្ជូន​សាធារណៈ​ ជា​ជាង​ម៉ូតូស៊ីសាំង​ ដែល​នឹង​ពិបាក​កាត់​បន្ថយ​ការ​បំភាយ​កាបូន​ឱ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធិភាព​។

ការសិក្សាដដែល​ បានប៉ាន់ប្រមាណថា ឥណ្ឌូណេស៊ី​ត្រូវ​​ការ​ប្រាក់​ ១,១ ប៊ីលាន​ដុល្លារ​ ដើម្បី​សម្រេច​បាន​គោលដៅ​ឆ្នាំ​ ២០២៥ ​ដោយ​តាម​រយៈ​ការ​ឧបត្ថម្ភធនដល់ម៉ូតូជា​ធំ និងការ​វិនិយោគ​លើ​ស្ថានីយ៍សាកថ្មជាដើម​។​ យ៉ាង​ណា​មិញ​ ​ការ​ចំណាយ​នេះ​មិន​សម​នឹង​តម្លៃ​សេដ្ឋកិច្ចទេ​។

ក្រៅពី​នេះ​​​ ការ​សិក្សា​របស់​ ADB និយាយថា រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូណេស៊ី​គួរតែចាត់វិធានការជាដំណាក់កាល ហើយអាចចាប់ផ្តើមដាក់កម្រិតលើការប្រើប្រាស់ម៉ូតូស៊ីសាំង​​ទៅ​តាម​តំបន់​នៃ​ទីក្រុង​ ក្រោយ​មក​ពង្រីកការ​ដាក់​កម្រិត​នេះ​ទៅតំបន់ជនបទ ​ជាមួយ​នឹង​គោលដៅបង្កើន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ម៉ូតូអគ្គសនី​ ១២ លាន​គ្រឿង​ ទៅ​ ៥៥ លាន​គ្រឿង​នៅ​ឆ្នាំ​ ២០៣០​។ ​

ក្រោម​សេណារីយ៉ូនេះ ​ការ​សិក្សា​ព្យាករ​ថា​នឹង​ជួយ​កាត់បន្ថយកាបូនឌីអុកស៊ីតចំនួន ៣៩ លានតោន ភាគល្អិតនិចល PM 2.5 ចំនួន​ ១០ ០០០ តោន​ អាសូត​ម៉ូណូអុកស៊ីដ ៦៥ ០០០ តោន។ ជា​លទ្ធផល​ ឥណ្ឌូណេស៊ី​អាច​សន្សំ​ប្រាក់​ប្រមាណ​ ៣,៤ ប៊ីលាន​ដុល្លារ​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ​ ដោយសារ​តែ​ការ​កាត់​បន្ថែម​ឧស្ម័ន​។ ​

ការ​សិក្សា​របស់​ ADB ក៏​គូស​បញ្ជាក់​ពី​តម្រូវ​ការ​នៃ​ការ​បង្កើន​ស្ថានីយ​សាកភ្លើង​ម៉ូតូអគ្គិសនី​ផង​ដែរ​៕