ហេតុអ្វី អ្នកជំនាញបារម្ភខ្លាំងម្ល៉េះ ចំពោះការផ្ទុះជំងឺអេបូឡា នៅ អាហ្វ្រិក?

កាលពីថ្ងៃពុធ ទី២០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានបញ្ជាក់ថា ករណីសង្ស័យឆ្លងជំងឺអេបូឡា នៅសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ បានឈានដល់ ៦០០ករណី ចំណែកអ្នកជំងឺស្លាប់ ក៏កើនដល់ ១៣៩នាក់ដែរ។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

ដ្បិត WHO ច្រានចោលក្តីបារម្ភថា ជំងឺនេះអាចរាលដាលធ្ងន់ធ្ងរជាសកលក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្រ្ត ក៏បានទាញសញ្ញាអាសន្នរួចហើយផងដែរ ព្រោះមើលឃើញពីហានិភ័យ នៃការផ្ទុះនៅទ្វីបអាហ្វ្រិក។

ដូច្នេះហើយ ទើបមានសំណួរថា ហេតុអ្វី អ្នកជំនាញបារម្ភខ្លាំងម្ល៉េះ ចំពោះការផ្ទុះជំងឺអេបូឡា នៅអាហ្វ្រិក?

កាលពីថ្ងៃអង្គារ ទី១៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ គេហទំព័រ Vietnam.vn បានលើកឡើងពីកត្តាមួយចំនួន ដែលគេសន្មតថា ការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺអេបូឡា ក្នុងតំបន់អាហ្វ្រិក តែងតែបង្កើតជាក្តីបារម្ភ និងការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ ពីសំណាក់អ្នកជំនាញសុខភិបាល ទូទាំងពិភពលោក។ កត្តាទាំងនោះមានដូចជា៖

១. អត្រាស្លាប់ខ្ពស់

អេបូឡា ស្ថិតក្នុងចំណោមជំងឺកាចសាហាវបំផុតមួយ ដោយវាបង្កជាគ្រុនក្តៅខ្លាំង និងការហូរឈាមធ្ងន់ធ្ងរ ទាំងក្នុងនិងក្រៅរាងកាយ។ អត្រាស្លាប់ជាមធ្យមនៃអ្នកឆ្លងជំងឺនេះ គឺប្រហែល ៥០% ប៉ុន្តែក្នុងដំណាក់កាលផ្ទុះឡើងខ្លះ វាអាចហក់ឡើងរហូតដល់ ៩០% ឯណោះ ប្រសិនបើគ្មានការព្យាបាលទាន់ពេលវេលា។

២. ប្រព័ន្ធសុខាភិបាលនៅមានកម្រិត

តំបន់ដែលជួបប្រទះការផ្ទុះជំងឺនេះ ភាគច្រើនខ្វះខាតសម្ភារវេជ្ជសាស្ត្រ និងឧបករណ៍ការពារខ្លួនសម្រាប់គ្រូពេទ្យ, មិនសូវមានមន្ទីរពិសោធន៍ទំនើប សម្រាប់ធ្វើតេស្តរកវីរុសឲ្យបានលឿន ព្រមទាំងខ្វះកម្លាំងគ្រូពេទ្យ និងបុគ្គលិកសុខាភិបាល ដើម្បីទប់ទល់នឹងចំនួនអ្នកជំងឺ។

៣. បញ្ហាលំហូរជនភៀសខ្លួន និងជម្លោះប្រដាប់អាវុធ

នៅក្នុងតំបន់ខ្លះ ដូចជាសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យកុងហ្គោ មានជម្លោះប្រដាប់អាវុធ និងអសន្តិសុខ ដែលធ្វើឲ្យ គ្រូពេទ្យ មិនអាចចូលទៅកាន់តំបន់ផ្ទុះជំងឺ ដើម្បីជួយព្យាបាលបាន ចំណែកប្រជាជនរត់ភៀសខ្លួនឆ្លងកាត់ព្រំដែន ធ្វើឲ្យវីរុសរីករាលដាលកាន់តែលឿន និងពិបាកគ្រប់គ្រង បំផុត។

៤. ទំនៀមទម្លាប់ និងការខ្វះទំនុកចិត្តលើប្រព័ន្ធសុខាភិបាល

ក្នុងពិធីបុណ្យសពបែបប្រពៃណីនៅតំបន់នេះ តែងមានការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ ជាមួយសពអ្នកស្លាប់ដោយសារអេបូឡា។ ម្យ៉ាង ការមិនទុកចិត្តគ្រូពេទ្យ និងខ្វះព័ត៌មាន ក៏ជាបញ្ហាធំដែរ! ប្រជាជនខ្លះភ័យខ្លាច មិនហ៊ានរាយការណ៍ប្រាប់អាជ្ញាធរ ឬលាក់បាំងអ្នកជំងឺ ដែលធ្វើឲ្យជំងឺកាន់តែរាលដាលក្នុងសហគមន៍៕

អត្ថបទ៖ សុខ សុវណ្ណ