រាជរដ្ឋាភិបាល សម្រេចដាក់ចេញវិធានការហាម​នាំចូលចំណីអាហារ​ខូចគុណភាព និងសាច់បង្កក​ខុសច្បាប់

វិស័យឯកជន ស្នើសុំឱ្យមានការពង្រឹងការគ្រប់គ្រងលើការនាំចូលសាច់ជ្រូកបង្កក, មាន់, ស៊ុត និង ត្រី ខុសច្បាប់ ដែលមានថ្លៃថោក និងគុណភាពទាប ធ្វើឱ្យអ្នកចិញ្ចឹមក្នុងស្រុកមិនអាចប្រកួតប្រជែងបាន ដោយស្មើភាព ព្រមទាំងប៉ះ​ពាល់​ដល់សុខភាពរបស់ប្រជាជនកម្ពុជាទូទាំងប្រទេស ។

ឆ្លើយតបនឹងការស្នើរបស់វិស័យឯកជននេះ និងដើម្បីលើកកម្ពស់ការប្រកួតប្រជែងស្មើភាព និងការពារសុខភាព​របស់ប្រជាពលរដ្ឋ រាជរដ្ឋាភិបាល សម្រេចដាក់ចេញនូវវិធានការមួយចំនួនដូចជា៖ ក្រសួង-ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ត្រូវពង្រឹងឱ្យបានម៉ត់ចត់បំផុតនូវការហាមនាំចូលម្ហូប ឬ ចំណីអាហារណាដែលខូចគុណភាព ឬគុណភាពទាប ដែលប៉ះពាល់ដល់សុខភាព មិនថាឡើយតែសាច់ជ្រូកបង្កក, មាន់, ស៊ុត និងត្រី ខុសច្បាប់ មកកាន់​ព្រះរាជា​ណាចក្រកម្ពុជា។

កំណត់ច្រកទ្វារព្រំដែន ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការនាំចូលសាច់ជ្រូកបង្កក, មាន់, ស៊ុត និង ត្រី ដើម្បីបង្កភាពងាយស្រួល ក្នុងការគ្រប់គ្រង និងត្រួតពិនិត្យការនាំចូលខុសច្បាប់ ក្នុងរូបភាពផ្សេងៗ។

នៅក្នុងវេទិការាជរដ្ឋាភិបាល និងផ្នែកឯកជនលើកទី ១៩ នាថ្ងៃទី ១៣ ខែវិច្ឆិកា សម្តេច ហ៊ុន ម៉ាណែត នាយករដ្ឋ​មន្រ្តីបាន​ណែនាំឱ្យស្ថាបនពាក់ព័ន្ធធ្វើវិសោធនកម្ម អនុក្រឹត្យលេខ ១៧ អនក្រ.បក ស្ដីពីការដាក់ឱ្យប្រើ​ប្រាស់បញ្ជី​ទំនិញហាមឃាត់ និងទំនិញជាប់កម្រិតកំណត់ ដើម្បីតម្រូវឱ្យមានការស្នើសុំលិខិត អនុញ្ញាតពីក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ចំពោះការនាំចូលសាច់ជ្រូកបង្កក, មាន់, ស៊ុត និងត្រី សំដៅធានាការពិនិត្យគុណភាព និងការពារសុខភាព របស់ប្រជាជន ស្របតាមការកំណត់នៃលិខិតបទដ្ឋានគតិយុត្ត ជាធរមាន, និងក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ត្រូវប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធបញ្ជរតែមួយជាតិ (National Single Window) សម្រាប់​សម្រួលដល់ការស្នើសុំលិខិតអនុញ្ញាតឱ្យបានលឿន។

វិស័យឯកជន បានលើកឡើងថា សព្វថ្ងៃ សាច់បង្កកដែលភាគច្រើននាំចូលពីក្រៅប្រទេស កំពុងទាញតម្លៃទំនិញ​ជាពិសេសទីផ្សារជ្រូកក្នុងស្រុកឱ្យធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក។ ដោយសារសាច់បង្កកមានតម្លៃថោក ដែលនាំឱ្យប្រជាជនខ្មែរ ជាពិសេស ចុងភៅ ងាកទៅទិញច្រើន ដោយបានមិនខ្វល់ថា​ ផលិតផលជ្រូកនោះ មានប្រភពមកពីណា និងមានជំងឺ ឬអត់នោះទេ។ 

ការធ្វើបែបនេះ អាចនាំឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកប្រើប្រាស់ ព្រោះថា សាច់បង្កក ដែលនាំចូលភាគច្រើន គ្មានលិខិត​អនុញ្ញាតពីក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ នោះឡើយ។ លើសពីនេះទៀត ការចរាចរណ៍​សាច់បង្កក បានធ្វើ​ឱ្យប៉ះពាល់ដល់តម្លៃ និងទីផ្សារជ្រូកក្នុងស្រុកពី ២០ទៅ ៣០ភាគរយ ដែលនាំឱ្យកសិករជាច្រើនអាចបោះបង់ការចិញ្ចឹម ដោយការបាក់ទឹកចិត្ត៕