អ្នកភូមិផ្អើលនាំគ្នាជិះគោយន្តទៅរកផ្សិតនៅរដូវភ្លៀងធ្លាក់ជោគជាំដី

អ្នកភូមិរស់នៅទីជនបទផ្អើលនាំគ្នាជិះគោយន្តទៅរកផ្សិត នៅពេលមានភ្លៀងធ្លាក់ដំបូងជោគជាំដី ទើបដុះនៅតាមព្រៃរបោះឬព្រៃស្រោង និងទីវាលជីមានជីជាតិ ឆ្កឹះរុករកកកាយយកមកលក់ក្រោយសល់ពីបរិភោគ ក្រែងបានប្រាក់ចំណូលបន្ថែមប្រចាំគ្រួសារ។

លោក ណយ ខុង មេឃុំព្រែកមាសស្រុកសៀមប៉ាងបានបញ្ជាក់ថា៖ ប្រជាកសិករភាគច្រើននៅរដូវនេះពួកគាត់ទៅរកផ្សិត បន្លែបង្ការធម្មជាតិទៅតាមព្រៃឆ្ងាយៗ ឬតាមតំបន់ព្រុំដែន ស្ថិតនៅឆ្ងាយពីភូមិនិងកន្លែងរស់នៅប្រមាណពី ១០ទៅ​២០គីឡូម៉ែត្រក៍មានដែរ។

លោកបន្តថា៖ នៅរដូវភ្លៀងធ្លាក់ជោគជាំដំបូងមានផ្សិតផក់ ហៅថាផ្សិតបាយ ឬផ្សិតស្បែក ដុះមុនគេ ហើយរំលងបានមួយខែក្រោយមក ទើបមានពពួកផ្សិតក្ងោក និងផ្សិតអន្សោង ដុះមកបន្តបន្ទាប់ទៀត។ ចំណែកប្រជាកសិករបាននាំគ្នាទៅរកយកមកបរិភោគ និងលក់ក្នុងមួយរដូវ អាចរកប្រាក់ចំណូលបានពីផលអនុផលព្រៃឈើនេះ ចាប់ពី៥០ម៉ឺនទៅ១​លានរៀលផងដែរក្នុងមួយគ្រួសារ។

ប្អូនស្រី វ៉ាត់ ពិ អ្នករកផ្សិតផក់រស់នៅឃុំព្រះរំកិល ស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ បានបញ្ចាក់ ថា៖ដោយសារតែមួយរដូវមានម្តងផ្សិតផក់បាយ, ផ្សិតផក់ស្បែកនេះ ងាយស្រូលលក់ ក្នុងតម្លៃមួយគីឡូក្រាម លក់បាន ១៥.០០០​ទៅ​២០.០០០​រៀល។

លោកស្រី ញឹម ភីលី រស់នៅភូមិកាំងដីស អ្នកលក់ផ្សិតនេះបានបញ្ជាក់ថា៖ ផ្សិតផក់បាយ, ផ្សិតផក់ស្បែកនេះលក់ចេញវិញមានតម្លៃ២៥.០០០ទៅ៣០.០០០រៀល ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ហើយអ្នកបរិភោគច្រើនទិញយកទៅស្ងោរជាមួយសាច់មាន់-ឆ្អឹងជំនីជ្រូក-ឬស្លប្រហើរម្សៅជាដើម។

កញ្ញា រី កង្រី រស់នៅឃុំកោះសំពាយស្រុកសៀមបូក បានបញ្ជាក់ថា៖ភ្ញៀវទេសចរឬប្រជាពលរដ្ឋដែលធ្លាប់បរិភោគមិនអាចមើលរំលងទេ ឱ្យតែដល់រដូវមានផ្សិត គឺត្រូវតែទិញយកទៅធ្វើម្ហូម ដូចជាស្ងោរជាដើម ដើម្បីបានស្គាល់រស់ជាតិក្នុងមួយឆ្នាំមានម្តង។

លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ទន វុទ្ធីអនុប្រធានមន្ទីរសុខាភិបាលខេត្តស្ទឹងត្រែងបានណែនាំថា៖ អ្នកបរិភោគផ្សិតធម្មជាតិគ្រប់ប្រភេទត្រូវធ្វើអនាម័យ និងចំអិនឲ្យបានឆ្អិនល្អហើយ បើមិនស្គាល់ប្រភពច្បាស់លាស់ទេសូមកុំបរិភោគ ដើម្បីយើងលើកកម្ពស់ការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ ក្នុងការថែទាំសុខភាព។ 

សូមបញ្ជាក់ថា៖ ផ្សិតធម្មជាតិ មានច្រើនប្រភេទដូចជាផ្សិតផក់បាយ, ផ្សិតផក់ស្បែក ផ្សិតអន្សោង-ផ្សិតក្ងោក-ផ្សិតរងារ-និងផ្សិតកញ្ចូរ ជាដើម ដែលដុះទៅតាមរដូវ ក្នុងព្រៃភ្នំ ធម្មជាតិ ដែលមានដើមឈើធំខ្ពស់ៗជាដើម៕

អត្ថបទ៖ ងិនលីម