មហាជនផ្ទុះការ​រិះគន់​ទង្វើ​ចាក់សោ​ក្មេងស្រី​អាយុ១ឆ្នាំក្នុង​បង្គន់​លើ​យន្តហោះ

ឧបទ្ទវហេតុមួយដែលស្ត្រីពីរនាក់ចាក់សោកុមារតូចដែលកំពុងយំនៅក្នុងបង្គន់នៅលើយន្តហោះបានបង្កឱ្យមានការជជែកវែកញែកតាមអ៊ីនធឺណិតនៅក្នុងប្រទេសចិនអំពីរបៀបគ្រប់គ្រងកុមារនៅកន្លែងសាធារណៈ។ នេះបើយោងាតាមការចេញផ្សាយរបស់សារព័ត៌មាន CNN នៅថ្ងៃទី៣០ខែសីហានេះ។

ឧប្បត្តិហេតុនេះបានបង្កឲ្យមានការវែកញែកនៅលើបណ្តាញ​សង្គម​របស់ប្រទេសចិន បន្ទាប់ពីស្ត្រីម្នាក់ ឈ្មោះ Gou Tingting ក្នុងចំណោមស្ត្រីពីរនាក់ បានបង្ហោះវីដេអូដែលខ្លួននាងកំពុងដឹកក្មេងស្រីនៅខាងក្នុងបន្ទប់ទឹក។ ក្នុង​ការ​បង្ហោះនោះ ស្រ្តីបាន​បង្ហាញ​ខ្លួន​ឯង​ថា គាត់​ព្យាយាម​ជួយ​អ្នក​ដទៃ​នៅ​លើ​យន្តហោះ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បាន​ជួប​នឹង​ប្រតិកម្ម​តប​វិញ​ភ្លាមៗ។ ទោះយ៉ាងណាក្រោយមក ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍បាននិយាយថា ជីដូនរបស់ក្មេងស្រីនេះបានអនុញ្ញាតឱ្យស្ត្រីទាំងពីរនាក់អប់រំ​ចៅ​របស់​គាត់​។

គួរបញ្ជាក់ថា ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងកាលពីថ្ងៃទី២៤ខែសីហា នៅលើជើងហោះហើររបស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ Juneyao Airlines ពីទីក្រុង Guiyang ភាគនិរតី​ប្រទេស​​ចិន​ទៅកាន់ទីក្រុង Shanghai។ ពីរថ្ងៃបន្ទាប់ពីឧបទ្ទវហេតុនេះ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍បាននិយាយនៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ថា ក្មេងស្រីដែលទើបចេះដើរតេះតះនោះ​ កំពុងធ្វើដំណើរជាមួយជីដូនរបស់នាងបានចាប់ផ្តើមយំអំឡុងពេលហោះហើរ ខណៈជីដូនរបស់ក្មេងស្រីនេះបានយល់ព្រមឱ្យស្ត្រីពីរនាក់នាំក្មេងស្រីទៅបង្គន់។

យោងតាមវីដេអូមួយដែលត្រូវបានបង្ហោះដោយលោកស្រី Gou នៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបណ្តាញសង្គមចិន បានបង្ហាញស្រ្តីម្នាក់ទៀតប្រាប់ក្មេងស្រីថា នាងអាចចេញពីបន្ទប់​បាន លុះត្រាតែនាងឈប់យំ។ ចំណែកប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុក រាយការណ៍ថា ក្មេងស្រី​​អាយុ១ឆ្នាំ ទោះបីជាក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍មិនបានផ្តល់ព័ត៌មានលម្អិតនោះក៏ដោយ។ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនាងបង្ហោះវីដេអូនេះ ប្រតិកម្មតបវិញភ្លាមៗ ដោយមនុស្សជាច្រើនបានរិះគន់នាង Gou ថាខ្វះការយល់ចិត្ត និងសម្លុតកុមារតូច​​។

ឆ្លើយ​តប​នឹង​ការ​រិះ​គន់ អ្នកនាង​ Gou បាន​និយាយ​ថា៖​«ចូលចិត្ត​​ធ្វើ​សកម្មភាព​ជា​ជាង​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ឈរ​មើល»។ នាងបានសរសេរនៅលើ Douyin ដែលស្មើនឹង TikTok របស់ប្រទេសចិនថា៖​«ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ធ្វើឱ្យកុមារស្ងប់ ហើយទុកឱ្យអ្នករាល់គ្នាសម្រាក»។ នាងក៏បានពន្យល់ផងដែរថា អ្នកដំណើរមួយចំនួនបាន «រើទៅខាងក្រោយយន្តហោះ ដើម្បីគេចពីសំលេងរំខាន» ខណៈដែលអ្នកផ្សេងទៀតបានយកក្រដាស់ជូតមាត់ញុកចូលក្នុងត្រចៀករបស់ពួកគេ។

អ្នកប្រើប្រាស់ម្នាក់បានសរសេរនៅលើបណ្តាញសង្គម​ Weibo «កុមារមិនអាចគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់ពួកគេបានទេនៅពេលពួកគេមានអាយុមួយឬពីរឆ្នាំ។ តើមានអ្វីខុសជាមួយការយំ? តើអ្នកមិនធ្លាប់​យំទេឬ?» ។ ចំណែកម្នាក់​ទៀត​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​អំពី​ផល​ប៉ះ​ពាល់​ផ្លូវចិត្ត​លើ​ក្មេង​ស្រី​នោះ ដោយ​និយាយ​ថា​ «យើង​គួរ​តែ​គិត​អំពី​របៀប​ដែល​កន្លែង​សាធារណៈ​អាច​ទទួល​យក​បាន​ល្អ​ជាង​មុន​ និង​អាច​ទទួល​កុមារ​តូចៗ​បាន»។ ប៉ុន្តែ​មាន​អ្នក​ខ្លះ​បាន​ការពារ​ស្ត្រី​ទាំង​នោះ​ថា ទង្វើ​របស់​ពួក​គេ​សម​ស្រប​តាម​ការ​យល់​ព្រម​របស់​ជីដូន​របស់​ក្មេង​ស្រី។

បន្ទាប់ឧបទ្ទវហេតុនេះមានការជជែកវែកញែកកាន់តែខ្លាំងឡើងអំពីវិធីគ្រប់គ្រង ​​ក្មេងៗដែលខូចចិត្តដែលបង្ករឿងចលាចលនៅតាមទីសាធារណៈដូចជាដោយការស្រែក ឬបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណៈតាមរយៈការប្រើពាក្យ «ខ្លាឃ្មុំ» ជាឧទាហរណ៍ណែនាំមនុស្សមួយចំនួននៅក្នុងប្រទេសចិនគិតថា កុមារខ្លះអាចប្រព្រឹត្តតាមរបៀបដ៏ឃោរឃៅ។

ទាក់ទងបញ្ហាអកប្បកិរិយាកុមាររថភ្លើងសាធារណៈមួយចំនួនបានចាប់ផ្តើមដំណើរការបន្ទប់ដាច់ដោយឡែកសម្រាប់កុមារខណៈមាន​ទស្សនៈ​ចម្រុះ​លើ​បញ្ហានេះ​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង​ទៀត​ក្នុង​ពិភពលោក ជាឧទាហរណ៍ ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូងបានកំណត់តំបន់គ្មានកុមាររាប់រយកន្លែងនៅក្នុងភោជនីយដ្ឋាន សារមន្ទីរ និងរោងកុន ប៉ុន្តែសមាជិកសភាបានអំពាវនាវឱ្យរដ្ឋាភិបាលកម្ចាត់តំបន់ទាំងនេះ ដោយលើកឡើងពីតម្រូវការក្នុងការបង្កើតសង្គមឡើងវិញ ដែលកាន់តែមានការទទួលយកកុមារ ជាពិសេសដោយសារតែប្រទេសនេះកំពុងចំបាប់ជាមួយនឹងអត្រាកំណើតទាប។

លើសពីនេះក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍សកល រួមទាងក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ទួរគី-ហូឡង់ Corendon Airlines និង Scoot ដែលមានមូលដ្ឋាននៅប្រទេសសិង្ហបុរី ក៏បានផ្តល់ជម្រើសសម្រាប់អ្នកដំណើរក្នុងការបង់ប្រាក់បន្ថែមទៀតដើម្បីអង្គុយនៅក្នុងកន្លែងគ្មានកុមារ៕

អត្ថបទ​៖ ប៊ុន សុភាព