យោងតាមការចេញផ្សាយរបស់សារព័ត៌មាន ​CNN បាតុកម្មនេះធ្វើឡើង​កំពុង​ប្រារព្ធ​ខួប​លើក​ទី​៣៥​នៃ​ការ​ជួប​ជុំ​គាំទ្រ​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។ យុវជនជាច្រើន​បានចូលរួមការតវ៉ា ដោយសារតែពួកគេខឹងនឹងអំពើពុករលួយរបស់រដ្ឋាភិបាល អំពើហិង្សា​របស់ប៉ូលិស និងការចាប់មនុស្សដែលនិយាយប្រឆាំងរដ្ឋាភិបាល។

ប៉ូលិស​បានប្រើប្រាស់ឧស្ម័នបង្ហូរទឹកភ្នែក កាំភ្លើងបាញ់ទឹក ដើម្បីរារាំងបាតុករ ហើយត្រូវបានគេរាយការណ៍ថាបានបាញ់ប្រហារទៅលើក្រុមអ្នកតវ៉ានៅក្នុងតំបន់ជាច្រើន រួមទាំងទីក្រុង Nairobi ផងដែរ។ គណៈកម្មាធិការជាតិកេនយ៉ាទទួលបន្ទុកសិទ្ធិមនុស្សបានរាយការណ៍ថាមានអ្នករងរបួសចំនួន ២៩នាក់ ខណៈដែលវីដេអូបានផុសឡើងបង្ហាញពីប៉ូលិសបានប្រើហិង្សាលើជនស៊ីវិល។

គួរបញ្ជាក់ថាការ​តវ៉ា​បាន​កើន​ឡើង​ជា​ច្រើន​ខែ​មក​ហើយ ដោយសារតែមនុស្សជាច្រើនមានការមិនសប្បាយចិត្តចំពោះសេចក្ដីព្រៀងច្បាប់ពន្ធថ្មី ហើយកំហឹងបានកាន់តែខ្លាំងឡើងបន្ទាប់ពីមនុស្សមួយចំនួនបានស្លាប់ក្នុងពេលកំពុងជាប់ឃុំ។ក្រុម​សិទ្ធិ​មនុស្ស​និយាយ​ថា រដ្ឋាភិបាល​កំពុង​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​ដើម្បី​បញ្ឈប់​មនុស្ស​មិន​ឱ្យ​និយាយ​ចេញការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ ដោយការិយាល័យ​អង្គការ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល​មួយ​ត្រូវ​បាន​វាយ​ប្រហារ​ដោយ​មនុស្ស​ដែល​គេ​ជឿ​ថា​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល។ ទោះបីក្រុមមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលបាននិយាយថា ពួកគេនឹងស៊ើបអង្កេតអ្វីដែលបានកើតឡើង ប៉ុន្តែអ្នកតវ៉ាជាច្រើននៅតែខឹងសម្បារ ហើយនិយាយថាពួកគេនឹងមិនបញ្ឈប់ការតស៊ូដើម្បីសិទ្ធិរបស់ពួកគេនោះទេ៕

អត្ថបទ៖ ប៊ុន សុភាព

The post ​​ផ្ទុះ​ហិង្សា​ក្នុង​ការ​តវ៉ានៅប្រទេស​កេនយ៉ាសម្លាប់មនុស្ស​​១១​នាក់ ខណៈ៥០០នាក់ត្រូវបានចាប់ខ្លួន appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

អ្នកស្រី ផល រតនា អាយុ៤២ឆ្នាំ ម្ចាស់សិប្បកម្មផលិតសាប៊ូ AVIYA COSMETICS CO.,LTD បានប្រាប់ កម្ពុជាថ្មី ថា ដំបូងឡើយ អ្នកស្រី ត្រឹមតែជាស្ដ្រីមេផ្ទះម្នាក់ ដែលមានតួនាទីមើលថែទាំកូន និងលក់ដូរបន្ដិចបន្ដួច នៅឯប្រទេសថៃ ក៏ព្រោះតែអ្នកស្រីបានរៀបការជាមួយស្វាមីជនជាតិថៃ។

អ្នកស្រី បន្តថា​ មូលហេតុដែលខ្លួនមានជំនាញចេះកែច្នៃ និងផលិតសាប៊ូដុះខ្លួន ដោយសារតែអំឡុងពេលការផ្ទុះឡើងនូវជំងឺកូវីដ-១៩ នៅប្រទេសថៃ មានអង្គការស្រ្ដីមួយដែលមានទីតាំងនៅប្រទេសថៃ បានចុះមកបង្រៀន និងបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញផលិតសាប៊ូដុះខ្លួន ដល់ស្ដ្រីមេផ្ទះ ដែលប្រឈមនឹងការបាត់បង់ការងារ និងការស្វែងរកប្រាក់ចំណូលប្រចាំថ្ងៃ ជាដើម។

ម្ចាស់សិប្បកម្មផលិតសាប៊ូ រូបនេះ បានបន្ថែមទៀតថា ទាក់ទងនឹងការបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញ នាពេលនោះ អ្នកស្រី ក៏មិនទាន់មានសមត្ថភាពផលិតសាប៊ូ លក់ចេញទៅកាន់ទីផ្សារបាននោះដែរ ដោយសារតែការចាប់ផ្ដើមដំបូង គ្រាន់តែជាការផលិតសាកល្បង ដើម្បីចែកគ្នាប្រើប្រាស់ តែប៉ុណ្ណោះ។

បន្ទាប់មកក្រោយសម័យកាល កូវីដ-១៩ កន្លងផុតទៅ អ្នកស្រី ផល រតនា ក៏មានគំនិតចាប់ផ្ដើមបើកសិប្បកម្មខ្នាតតូចមួយនេះឡើង កាលពីដើមឆ្នាំ ២០២១។ អ្វីដែលសំខាន់ការចាប់ផ្ដើមដំបូងក្នុងវិស័យសិប្បកម្មផលិតសាប៊ូ របស់អ្នកស្រី ក៏ទទួលបានការគាំទ្រខ្លាំងពីប្រជាជនដែលរស់នៅប្រទេសថៃ ក្រៅពីនេះ អ្នកស្រី អាចនាំចេញផលិតផលសាប៊ូរបស់គាត់ទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសអឺរ៉ុប ក្នុងនោះមាន៖ បារាំង អូស្ដ្រាលី និងបណ្ដាប្រទេសអាស៊ី ដូចជា៖ ហ្វីលីពីន ឡាវ វៀតណាម និងប្រទេសកម្ពុជារបស់យើង ផងដែរ។

ទាក់ទងនឹងការផលិតសាប៊ូ អ្នកស្រី រតនា បានបញ្ជាក់ថា វត្ថុធាតុដើម គឺផ្ដើមចេញដើមឈើអែម ដែលប្រមូលទិញពីកសិករ នៅក្នុងប្រទេសថៃ និងវៀមណាម ដើម្បីយកមកកែច្នៃជាមួយអាកុល ទុករយៈពេល៣ខែ ទើបអាចផលិតចេញជាសាប៊ូ និងផលិតផលថែរក្សាស្បែកផ្សេងៗទៀត ប្រកបដោយស្ដង់ដា ទទួលបានការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងត្រឹមត្រូវពីមន្ទីរសុខាភិបាល នៃប្រទេសថៃ មុននឹងដាក់លក់ចេញទៅកាន់ទីផ្សារ។

បើក្រឡេកទៅមើលពីអតីតកាលវិញ អ្នកស្រី ផល រតនា ត្រឹមជាក្មេងស្រីធម្មតាម្នាក់ ដែលកើតក្នុងត្រកូលគ្រួសារមធ្យមមួយ ដែលមានស្រុកកំណើតនៅភូមិ សូភី២ ឃុំកំពង់ស្វាយ ក្រុងសិរីសោភ័ណ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ បន្ទាប់មកទើបអ្នកស្រី បានរៀបការជាមួយស្វាមីជាជនជាតិថៃ និង កំពុងតែរស់នៅបំពេញការងារ នៅឯប្រទេសថៃ បច្ចុប្បន្នអ្នកស្រីទទួលបានកូនប្រុសស្រីចំនួន២នាក់ ផងដែរ។

អ្នកស្រី ផល រតនា បានប្រាប់ឱ្យដឹងទៀតថា គោលដៅថ្ងៃអនាគត អ្នកស្រី ក៏មានគម្រោងនឹងបើកសិប្បកម្មផលិតសាប៊ូនេះ នៅទឹកដីកំណើតរបស់ខ្លួន ដើម្បីចូលរួមជួយដល់សេដ្ឋកិច្ចក្នុងស្រុកឱ្យកាន់តែប្រសើរ ពិសេសទៀតនោះ អ្នកស្រី ក៏មានគម្រោងជួយ និងលើកទឹកចិត្តដល់ស្រ្ដីមេផ្ទះទាំងឡាយ ប្រសិនបើអាចចូលរួមរៀន និងសិក្សាជំនាញមួយឱ្យច្បាស់មិនថាការផលិតសាប៊ូ ឬជំនាញផ្សេងទៀតនោះឡើយ ដើម្បីទុកជាទុន និងអាចមានឱកាសចូលរួមកសាងសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ និងសង្គមជាតិ៕

អត្ថបទ ៖ សួស សិត

The post ពីស្រ្ដីមេផ្ទះ តស៊ូក្លាយជាម្ចាស់សិប្បកម្មផលិតសាប៊ូពីឈើអែមដ៏ល្បីឈ្មោះ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

លោកបណ្ឌិត សួន រ៉ានី សព្វថ្ងៃជាអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងមុខងារសាធារណៈ និងជាអ្នកជំនាញផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងទេសចរណ៍ ដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បណ្ឌិតនៅប្រទេសរុស្ស៊ី រួចបានវិលត្រឡប់មកបម្រើការនៅកម្ពុជាវិញកំឡុងឆ្នាំ២០០០។ លោកបានចែករំលែកពីវ័យកុមារភាព ប្រវត្តិការសិក្សា និងបទពិសោធន៍សិក្សានៅបរទេសជាមួយ “កម្ពុជាថ្មី”។

លោកបណ្ឌិត ជាកុមារដែលបានកើតមុនឆ្នាំ១៩៧៥ នៅរាជធានីភ្នំពេញ។ នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមចូលលុកលុយទីក្រុង ឆ្នាំ១៩៧៥ គឺលោកមានអាយុ៦ឆ្នាំ។ លោកត្រូវបានជម្លៀសចេញពីរាជធានីភ្នំពេញ ដោយដំណើរថ្មើជើង និងជិះរទេះក្របីទៅកាន់ខេត្តក្រចេះ។ កំឡុងពេលនោះ លោកមិនទាន់ដឹងក្តីប៉ុន្មានឡើយ ព្រោះជាវ័យដែលនៅតូចពេក។ ធ្វើដំណើរ លោកស្ទើរតែអស់សង្ខារ ព្រោះរាគរូសជាខ្លាំង ដោយសារលោកបានបរិភោគទឹកកង្វក់នៅតាមផ្លូវ។ ជាភ័ព្វសំណាង លោកក៏រួចផុតពីសេចក្តីស្លាប់នៅពេលនោះ។

ស្ថិតក្នុងសម័យប៉ុលពត លោកនៅវ័យកុមារ ដូច្នេះ មិនអាចធ្វើការងារដូចមនុស្សធំបានឡើយ។ លោកបានរត់លេងជាមួយក្មេងៗឯទៀតដែលមានវ័យស្របាលៗគ្នា។ ទោះបីស្ថិតក្នុងវ័យកុមារពិតមែន ប៉ុន្តែ លោកស្រឡាញ់ការរៀនសូត្រតាំងពីតូច លោកបានលួចអានសៀវភៅដែលឪពុកទិញឱ្យ ដែលលាក់នៅនឹងខ្លួនរហូតជារឿយៗ មិនឱ្យនរណាដឹងឡើយ។

លុះដល់ឆ្នាំ១៩៧៨ លោកមានអាយុ៩ឆ្នាំ បានរស់នៅជាមួយលោកគ្រូ និងឃ្វាលក្របីឱ្យគាត់រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៧៩ ជាឆ្នាំដែលខ្មែរក្រហមបានដួលរលំ លោកក៏វិលត្រឡប់ទៅរស់នៅជួបជុំគ្រួសារវិញ។ នៅពេលនោះហើយ ដែលជីវិតលោកត្រូវបានចាប់ផ្តើមជាថ្មីម្តងទៀតនៅស្រុកកំណើតរបស់ម្តាយលោក ក្នុងខេត្តក្រចេះ ដោយធ្វើចំការជាមួយគ្រួសារ និងយកផលដែលបានមកទៅប្តូរជាមួយអង្ករ គ្រឿងទេសផ្សេងៗសម្រាប់ចាប់ផ្តើមជីវិតជាថ្មី។ នៅពេលរបប ៣ឆ្នាំ ៨ខែ ២០ថ្ងៃបញ្ចប់ លោកមិនទាន់បានចូលសាលារៀនភ្លាមទេ ប៉ុន្តែ លោកនៅតែព្យាយាមរៀនដោយខ្លួនឯង ស្តាប់ម្តាយឪពុក បងប្អូន ពិភាក្សារឿងផ្សេងៗ និងវិភាគដោយភាពស្ងៀមស្ងាត់ ដែលធ្វើឱ្យលោកអាចយល់ពីស្ថាការណ៍ និងសាច់រឿងដែលមនុស្សចាស់និយាយាគ្នាបាន។ ត្រង់ចំណុចនេះ លោកយល់ថា ខ្លួនមានជំនាញមួយ គឺចេះវិភាគ និងត្រិះរិះតាំងពីតូចមក។

លោកបណ្ឌិត សួន រ៉ានី ជាកុមារម្នាក់ដែលស្តាប់តាមដំបូន្មានរបស់ឪពុកម្តាយណាស់ ដើរតាមគន្លងធម៌ មានគុណធម៌ និងសច្ចធម៌នៅក្នុងខ្លួន។ នៅឆ្នាំ១៩៨០ លោកក៏បានចូលរៀននៅសាលារៀនបឋមសិក្សា ឆ្លូង ខេត្តក្រចេះដែលជាស្រុកចាប់ផ្តើមជីវិតថ្មីរបស់លោកនោះ។ លោកជាសិស្សដែលទទួលបានការសិក្សាល្អមួយរូប ក្នុងឆ្នាំ១៩៨៤ លោកក៏ប្រឡងជាប់ថ្នាក់ឌីប្លូមផងដែរ។

បន្ទាប់ពីចប់ថ្នាក់ឌីប្លូម លោកក៏ត្រូវផ្ទេរមកភ្នំពេញវិញតាមឪពុករបស់លោក សិក្សានៅវិទ្យាល័យព្រះស៊ីសុវត្ថិ។ បន្ទាប់ពីផ្ទេរពីខេត្តក្រចេះសិក្សានៅរាជធានីភ្នំពេញ លោកបណ្ឌិត សួន រ៉ានី នៅតែអាចរៀនពូកែ មិនដែលចាញ់សិស្សដែលរៀនជាមួយឡើយ។ ឆ្នាំ១៩៨៧ លោកត្រូវប្រឡងថ្នាក់បាក់ឌុប ជួនពេលនោះ ក៏មានដំណឹងអាហារូបករណ៍សម្រាប់សិស្សានុសិស្សទៅសិក្សានៅក្រៅប្រទេស។ លោកបានយករឿងនេះទៅពិភាក្សាជាមួយម្តាយឪពុក ហើយអ្នកមានគុណក៏អនុញ្ញាត។ បន្ទាប់មក លោកបណ្ឌិត ក៏បានប្រឡងជាប់ទាំងអាហារូបករណ៍ និងបាក់ឌុប ព្រមទាំង បានទៅសិក្សានៅបរទេសផងដែរ។

ដើមឡើយ លោកចង់សិក្សាជំនាញទេសចរណ៍ នៅប្រទេសហុងគ្រី តែគួរឱ្យសោកស្តាយនៅទីនោះ មិនមានជំនាញដែលលោកចង់រៀនឡើយ លោកក៏ត្រូវបានបញ្ជូនឱ្យទៅសិក្សានៅប្រទេសរុស្ស៊ី ជំនាញសេដ្ឋកិច្ច។ ដោយខុសពីអ្វីដែលលោកស្រឡាញ់ លោកមិនសូវសប្បាយចិត្តប៉ុន្មានឡើយ។ ទោះបីមិនសូវពេញចិត្តប៉ុន្មាន លោកនៅតែជាសិស្សពូកែ ទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់ល្អក្រោយពីការសិក្សាត្រូវបានបញ្ចប់។ លោកក៏បានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិត ជំនាញសេដ្ឋកិច្ចនេះនៅឆ្នាំ១៩៩៤។

នៅឆ្នាំ១៩៩១ ក្រោយពីមានការបែកបាក់សហភាពសូវៀតទៅជារដ្ឋឯករាជ្យទាំង១៥ រៀងៗខ្លួន ក៏មានសាធារណរដ្ឋមួយមានការបើកដំណើរការគ្រឹះស្ថានឯកជន ហើយសាកលវិទ្យាល័យមួយបានបង្កើតឡើងដោយមាន៤មហាវិទ្យាល័យ ក្នុងនោះក៏មានជំនាញទេសចរណ៍ផងដែរ។ លោកក៏សម្រេចចិត្តចូលរៀនជំនាញទេចរណ៍នៅទីនោះ ដោយរៀនបង់ថ្លៃចំនួន ៩០០ដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំនាសម័យនោះ។ រយៈពេលសិក្សានៅបរទេស លោកទទយលបានសញ្ញាបត្រអនុបណ្ឌិត២មុខជំនាញក្នុងពេលតែមួយ។

សិក្សាចប់ភ្លាម លោកបណ្ឌិតមិនទាន់មកកម្ពុជាឡើយ គឺលោកមានគោលដៅជីវិតធំមួយទៀត ត្រូវតែរៀនដល់ថ្នាក់បណ្ឌិត ដើម្បីងាយស្រួលដល់ការប្រកបកិច្ចការផ្សេងៗនៅពេលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ។ ជាមួយនឹងការរៀបចំផែនការ និងគោលដៅជីវិត បានត្រឹមត្រូវ ធ្វើឱ្យលោកអាចស្វែងរកផ្លូវជីវិតសម្រាប់ខ្លួនឯងឃើញ។ ដោយផ្អែកលើសញ្ញាបត្រទាំង២របស់លោក លោកក៏ចង់បន្តការសិក្សាថ្នាក់បណ្ឌិត ជំនាញទេសចរណ៍ ប៉ុន្តែជំនាញនេះមិនមាន លោកក៏សម្រេចចិត្តរៀនជំនាញវិទ្យាសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ចវិញ ដែលមានផ្នែកទេសចរណ៍គួបផ្សំគ្នាផង។ លុះឆ្នាំ ២០០០ លោកក៏បញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បណ្ឌិតនៅទីនោះ ដោយជោគជ័យ រួចបានវិលត្រឡប់មកដែនដីមាតុភូមិវិញ ទាំងដែលលោកមានឱកាសធ្វើការនៅទីនោះទទួលបានប្រាក់ខែខ្ពស់ ក៏លោកនៅតែសម្រេចចិត្តមកកម្ពុជាវិញផងដែរ។

នៅពេលមកដល់កម្ពុជា ស្ថិតក្នុងឆ្នាំ២០០០ដដែល លោកបណ្ឌិត សួន រ៉ានី បានចូលបម្រើការងារជាជំនួយការផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក ថោន ខុន នៅក្រសួងទេចរណ៍ និងមានតំណែងជាមន្ត្រីផ្នែករដ្ឋបាលនៅក្រសួងទេចរណ៍រយៈពេល១៣ឆ្នាំ។ ក្រោយពីបម្រើការនៅក្រសួងទេចរណ៍១៣ឆ្នាំ លោកក៏មានចិត្តចង់ផ្លាស់ប្តូរ ស្របពេលដែលរដ្ឋាភិបាលធ្វើកំណែទម្រង់ថ្មី ក៏ត្រូវបានតែងតាំងជានាយកសិក្សា និងកម្មសិក្សានៅសាលាភូមិនរដ្ឋបាល ក្នុងឆ្នាំ២០១៣។ ឆ្នាំ២០១៤ លោកក៏បម្រើការងារនៅសាលាភូមិនរដ្ឋបាល។ ក្រោយបម្រើការងារបានមួយអាណិត្ត នៅឆ្នាំ២០១៨ លោកត្រូវបានផ្ទេរមកជាអនុរដ្ឋលេខាធិការនៃក្រសួងមុខងារសាធារណៈរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន។ មិនត្រឹមតែជាអនុរដ្ឋលេខាធិកាទេ លោកក៏ជាអ្នកស្រាវជ្រាវនិពន្ធសៀវភៅសម្រាប់ផ្តល់ចំណេះដឹងដល់សាធារណជនថែមទៀត។

សូមជម្រាបថា លោកបណ្ឌិត សួន រ៉ានី ជាបុគ្គលមួយរូបដែលមានចិត្តតស៊ូ ខិតខំប្រឹងប្រែង ព្រមទាំងចេះរៀបចំផែនការជីវិតបានល្អរហូតទទួលបានជោគជ័យដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ លោកបានបញ្ជាក់ប្រាប់ “កម្ពុជាថ្មី” ថា លោកគិតផ្តោតសំខាន់លើអទិភាពចំនួន៨ ដែលដឹកនាំជីវិតលោកជោគជ័យ គឺ សុខភាពផ្លូវកាយ និងចិត្ត, ការងារដែលលោកស្រឡាញ់, ទោះមិនមែនជាសេដ្ឋី តែលោករស់នៅដោយមានជីវភាពល្អ មិនបៀតបៀននរណា, ស្មោះត្រង់, សុភមង្គលក្នុងគ្រួសារ, កត្តញូ, មុខមាត់កេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងស្នាដៃ។ ចំពោះលោក លុយ មិនមែនជាអទិភាពចម្បងដែលត្រូវការចាំបាច់ជាងអភិភាពផ្សេងៗដែលលោកប្រកាន់យកនោះទេ៕

ដោយ៖ អុន ស្រីមាន

The post បណ្ឌិត សួន រ៉ានី ពីកុមារកើតក្នុងសម័យសង្គ្រាម តស៊ូសិក្សាដល់ក្រៅបរទេស រហូតក្លាយជាបញ្ញវន្ត appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

១ ជឿ​ថា​គោលដៅ​របស់​អ្នក​ នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្រេច

អ្វី​គ្រប់យ៉ាង​គឺ​ផ្ដោត​លើ​ចិត្ត ប្រសិន​បើ​យើង​គិត​អំពី​អ្វី​មួយ​ដែល​យើង​ចង់​បាន រាងកាយរបស់យើង​ នឹង​ព្យាយាម​ដោយ​ស្វ័យប្រវត្តិ​ដើម្បី​ប្រយុទ្ធ​នឹង​អ្វី​ដែល​ខួរក្បាល​គិត។ នេះ​គឺ​ជា​ឥទ្ធិពល​នៃ​ការគិត​ជាមួយ​នឹង​សកម្មភាព។ វា​បង្កើត​នូវ​អ្វី​ដែល​កំពុង​គិត។ ដូច្នេះ​យើង​កំពុង​តស៊ូ​ដើម្បី​អ្វីមួយ ចូររក្សាវា​នៅ​ក្នុងចិត្ត ហើយ​ជឿ​ថា ​បំណង​ប្រាថ្នានឹង​ក្លាយ​ជា​ការ​ពិតមិនខាន។

២ ព្យាយាម​ឲ្យ​អស់​ពី​សមត្ថភាព

បន្ទាប់​ពី​ជឿ​លើ​អ្វី​ដែល​អ្នក​ចង់​បាន​ហើយ ជំហាន​បន្ទាប់​គឺ​ត្រូវ​ព្យាយាមឲ្យ​អស់​ពី​សមត្ថភាព​ ដើម្បី​សម្រេច​វា​បាន។ ដូច្នេះ​មិន​ត្រឹម​តែ​ជឿ​លើ​វា​ទេ ប៉ុន្តែ​ក៏​ត្រូវ​ប្រឹងប្រែង​ដើម្បី​សម្រេច​​ដែរ។ ដោយ​ការ​ព្យាយាម​និង​ការ​ព្យាយាម​ឲ្យបានល្អបំផុត អ្នក​នឹង​អាច​ទទួល​បាន​នូវ​អ្វី​ដែល​អ្នក​ចង់​បាន។ ព្រោះ​ការ​ខិត​ខំ ​មិន​ដែលក្បត់​លទ្ធផលឡើយ។

៣ ធ្វើ​ឲ្យ​បរាជ័យ​ តែជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការតស៊ូ

ចៀស​មិនរួចទេ ពេលតស៊ូដើម្បីអ្វីមួយ យើងនឹងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាផ្សេងៗ ដើម្បីសាកល្បង​ថាតើការតស៊ូ​របស់​យើង​ខ្លាំង​ប៉ុណ្ណា។ លទ្ធភាព​កាន់តែលំបាកក្នុងការសម្រេច វា​នឹងក្លាយជា​ឧបសគ្គ​កាន់​តែ​ច្រើន​ដែលឈរនៅក្នុងផ្លូវមួយនោះ។ នេះ​ជា​ធម្មជាតិ​ ព្រោះ​សុភមង្គល​ដែល​យើង​ចង់​បាន​មក​ជាមួយ​នឹង​ការ​លំបាក​ដែល​ត្រូវ​តែ​រស់។ វិធី​នោះ សូម​កុំ​បោះបង់​ដោយ​ងាយ ចូរ​ចាំ​ថា​ បរាជ័យ​គឺ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​តស៊ូ។

៤ មិន​ខ្វល់​ពី​អ្វី​ដែល​មនុស្ស​ផ្សេង​និយាយ

មានមនុស្សមិនតិចទេ ដែលមើលស្រាលអ្នក នៅពេលដែលអ្នកមានក្តីសុបិន​ចង់​តស៊ូ។ ជំនួសឲ្យ​ការ​លើកទឹកចិត្ត​ ពួកគេ​ព្យាយាម​បំផ្លាញ​ស្មារតី​ប្រយុទ្ធរបស់យើងឲ្យបាក់ស្បាត។ មនុស្សបែបនេះ ពួកគេភាគច្រើនគឺ​ជា​មនុស្ស​ដែល​នៅ​ជិត​យើង​បំផុត។ ការមើលស្រាលសមត្ថភាព​របស់យើង ហើយ​មិនជឿថាយើងមានសមត្ថភាព មិន​សំខាន់​ថា​វា​ជា​អ្វីនោះ​ទេ អ្វី​ដែល​សំខាន់​បំផុត​ គឺ​អ្នក​មិន​ត្រូវ​តាម​ពាក្យ​គេថានោះទេ ។

៥ ផ្តោត​លើ​គោលដៅ​ដែល​យើង​ខិតខំ

រឿងចុងក្រោយ ដែលអ្នកត្រូវធ្វើ​ពេលកំពុងតស៊ូ គឺការ​ផ្ដោត​អារម្មណ៍។ ដាក់គំនិត​របស់​អ្នក​ទាំង​អស់ ក្នុង​ការតស៊ូដើម្បីក្តីសុបិនកាន់តែឆាប់បានជោគជ័យ។

ប្រសិនបើអ្នកដឹងច្បាស់ ពីអ្វីដែល​ខ្លួនឯង​កំពុងធ្វើ វានឹងធ្វើឲ្យយើង​កាន់តែងាយស្រួល និង​​រីករាយ​នឹង​ដំណើរការ​ទាំង​អស់​នោះ​ជាក់ជា​មិន​ខានទេ។ ការ​កំណត់​យុទ្ធសាស្ត្រ និងគោលដៅ​ដើម្បី​សម្រេច​បាន​ គឺជារឿងមួយចំនួន​ដែល​ដាច់ខាត​ត្រូវ​បញ្ចូល​ទៅ​ក្នុង​ខ្លួន នៅ​ពេល​អ្នក​កំពុង​តស៊ូ​ដើម្បី​អ្វី​មួយ៕

ប្រែសម្រួល៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ចុចអាន៖៥ សញ្ញា បង្ហាញថា អ្នកជាមនុស្សគ្មានភាពម្ចាស់ការលើខ្លួនឯងនៅឡើយ

ចុចអាន៖មនុស្សមិនពូកែសម្របខ្លួន នឹងជួបហានិភ័យ ៥ យ៉ាងនេះ ក្នុងជីវិត

The post ៥ យ៉ាងរៀនបណ្ដុះបណ្ដាលចិត្តឲ្យរឹងមាំ បើទោះបីជាឧបសគ្គធំដូចភ្នំ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

អាកប្បកិរិយា គឺ​សំដៅ​លើ​សកម្មភាព ​ឬ​វិធីសាស្ត្រ​ដែល​យើង​បាន​ជ្រើសរើស​មក​ឆ្លើយតប​ ទៅ​នឹង​បញ្ហា ។ អាកប្បកិរិយា​ជះឥទ្ធិពល​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ទៅ​លើ​ការ​បង្កើត​បុគ្គលិក​លក្ខណៈ​របស់​យើង។

អាកប្បកិរិយា​គឺ​ជា​ជំរើស រវាង សកម្មភាព​ឆ្លើយតប​ជា​វិជ្ជមាន​និង​អវិជ្ជមាន។ អាកប្បកិរិយា​អព្យាក្រឹត​ ដែល​ជា​ទូទៅ​មិន​សូវ​បាន​ទទួល​ការ​ឲ្យ​តម្លៃ​ទេ។

អាកប្ប​កិរិយា​វិជ្ជមាន​ អាច​ជួយ​ឲ្យ​យើង​បាន​រីកចម្រើន​ ដោយសារ​រាល់​ពេល​ឆ្លង​កាត់​ពី​មនុស្ស​វិជ្ជមាន ​ទុកវា​ជា​មេរៀន។ គុណ​លក្ខណៈមួយទៀត​ដែល​មាន​ឥទ្ធិពល​បំផុត ​នៃការ​ប្រកាន់​យក​អាកប្បកិរិយាវិជ្ជមាន គឺចំនួននៃការហ៊ាន​ផ្លាស់ប្ដូរ តាម​របៀប​ដែលអ្នកទូទៅខ្ចិល មិនចង់ព្យាយាម ឬមិននឹក​ស្មាន​ដល់​ថា​ធ្វើ​បានរលូន។

ការមានអាកប្បកិរិយា​វិជ្ជមាន គឺជា​គុណ​សម្បត្ដិ​សំខាន់​របស់​អ្នកដឹកនាំ។ ជាការកំណត់ចរិត​ជា​មេដឹកនាំ​ ពីកំណើតមក។ អាកប្បកិរិយា​វិជ្ជមាននេះ​ មិន​ត្រឹម​តែ​ជះឥទ្ធិពល​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដល់​ជីវិត​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែនាំមក​នូវ​សុភមង្គល​និង​ក្ដី​សង្ឃឹម​ដល់​មនុស្ស​ជុំវិញ​ខ្លួនទៀត។

តាមពិត អាកប្បកិរិយា​វិជ្ជមាន​មិនអាចកើតមាន​ឡើង​ក្នុងរយៈពេល​តែ​មួយ​ថ្ងៃ​ ក្រោយ​អាន​អត្ថបទនេះរួចឡើយ។ ការ​ផ្លាស់ប្តូររ​ត្រូវបន្ថែម​រាល់ថ្ងៃ ដោយក្តី​សង្ឃឹម និង​ប្រឹងប្រែង​ឲ្យ​អស់​ពី​សមត្ថភាព។ ចូរ​ចាប់ផ្ដើម​រៀន​ទទួល​ខុសត្រូវ​ចំពោះការ​បរាជ័យ​របស់យើងថា វា​មកពី​យើង​ខ្លួនឯង មាន​គំនិត​អាក្រក់ បន្ទោសនិងច្រណែនអ្នកដទៃឬផ្តេកផ្តួល ។ល។

ព្យាយាម​ទទួល​ស្គាល់​បញ្ហា​ ឬចរិតមិនល្អខ្លះនៃខ្លួនយើងដែលត្រូវកែលំអ។ ការ​មាន​ចក្ខុវិស័យ​កាន់តែធំ ចិត្ត​កាន់​តែទូលាយ នឹង​បន្ថែម​ការ​ផ្ដោត ឬ​ថាមពលចិត្ត​របស់​យើង​ទៅ​លើ​ការ​ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​ ជា​ជាងការ​បន្ទោស​ជោគ​វាសនា។ អ្វីដែល​សំខាន់គឺត្រូវបោះ​ជំហាន​មួយៗ​ និង​ជំរុញ​ដែនកំណត់​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ។ រាល់​បរាជ័យ គឺ​ជាឱកាស​ដើម្បីរៀនអ្វីថ្មីមួយ ទន្ទេញ​ចាំ​ពាក្យ​នេះ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ៕

អត្ថបទ​៖សីហា

ចុចអាន៖ត្រឹមចេះអភ័យទោសឲ្យ​អ្នក​ដទៃ ផ្ដល់​ប្រយោជន៍​សុខភាពផ្លូវចិត្តខ្លួនឯងយ៉ាងលើសលុប

ចុចអាន៖បួនចំណុច កសាងបុគ្គលិកលក្ខណៈថ្មី

The post ភាពរឹងមាំមិនមែនទាក់ទងនឹងការប្រើកម្លាំងទេ តែជាការស៊ូទ្រាំបាន ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហានានា appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

មិនថា​យើង​កំពុង​បើក​ក្រុមហ៊ុន​ផ្ទាល់ខ្លួន​ ចាប់ផ្ដើម​អាជីវកម្ម ​ឬ​ស្វែងរក​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ ​ឬ​ការងារ​ណាមួយ​ឡើយ ​សូម​មក​ឆ្លើយ​សំណួរ​ទាំង ៥ នេះ​ ដើម្បី​ជួយ​អ្នក​បង្កើន​រង្វាន់​ហិរញ្ញវត្ថុ​ ក្នុង​ការ​ធ្វើអ្វី​ដែល​យើង​ចូលចិត្ត៖

១ តើ​ខ្ញុំ​មាន​ចំណូលចិត្ត​អ្វី​ខុស​ប្លែក​ពី​ការ​ធ្វើឲ្យ​ជីវិត​អ្នកដទៃ​ប្រសើរ​ជាង?

យើង​ចង់ឲ្យ​អ្នក​កំណត់​គោលបំណង​នៃ​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​ ដែល​កំពុង​ប្រើ​វា​ដើម្បី​ជះ​ឥទ្ធិពល​ជា​វិជ្ជមាន​ដល់​ពិភពលោក។ ដើម្បី​បង្វែរ​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​ទៅ​រក​ប្រាក់​ចំណេញ​ អ្នក​ត្រូវ​តែ​បំពេញ​គោលបំណង​ដែល​អ្នក​ដទៃ​ត្រូវការ​ឬ​ចង់​បាន​សិន។ នៅ​ពេល​អ្នក​ផ្ដោត​លើ​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​ខ្លួនឯង​ហើយ​ រក​វិធី​ដើម្បី​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​ជះ​ឥទ្ធិពល​ដល់​អ្នកដទៃ។

២ តើ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​វា​ស្ទាត់​ជំនាញ​ដែរ​ទេ​បើ​ខ្ញុំ​មានទេពកោសល្យ​?

មនុស្ស​តែ​ម្នាក់​មាន​ទេពកោសល្យ​តែ​ម្យ៉ាង​គឺ​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ទេ។ ត្រូវឲ្យ​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​ជា​អ្នក​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន​បំណង​ចង់​រៀន​បន្ថែម​ទៀត​អំពី​វិស័យ​នៃ​ការ​ខិតខំ​របស់​យើង​ និង​បង្កើន​ជំនាញ​និង​ចំណេះដឹង​ទៅ​ថ្ងៃ​មុខ​ទៀត។

៣ តើ​ខ្ញុំ​មាន​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​ឬ​ត្រូវ​បាន​ជំរុញ​ដោយ​ប្រាក់​ចំណេញ?

សួរ​ខ្លួន​ឯង​សាកល្បង​សិន​ទៅ​ថា ​តើ​យើង​មាន​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​ឬ​ត្រូវ​បាន​ជំរុញ​ដោយ​ប្រាក់​ចំណេញ ។​ មនុស្ស​ដែល​គេ​ស្វែងរក​ច្រើន​​ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ជំនាញ​និង​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​រួមគ្នា​ ហើយ​បង្កើត​លទ្ធផល​ដែល​មនុស្ស​ត្រូវការ។ ចំណង់ចំណូលចិត្ត​របស់​ពួកគេ​​បាន​ជំរុញ​​ឲ្យ​មាន​ការ​ច្នៃប្រឌិត​ ភាព​អត់ធ្មត់​និង​ឧត្ដមភាព។ អ្នក​មិន​អាច​មើល​ស្រាល​អំណាច​នៃ​មហិច្ឆតា​ដើម្បី​បង្កើត​ឧត្ដមភាព​និង​ការ​តស៊ូ ។ ភាព​ជោគជ័យ​កើតឡើង​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​ឆន្ទៈ​ក្នុង​ការ​រៀន​សូត្រ​ ទោះបី​ជា​មាន​ភាព​លំបាក​ឧបសគ្គ​និង​ការ​រំខាន​ក៏​ដោយ។

៤ តើខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ដឹង​ពី​របៀប​រក​លុយ​ឬ​សន្សំ​លុយ?

ប្រសិន​បើ​គោលដៅ​របស់​អ្នក​គឺ​ដើម្បី​បង្កើន​ប្រាក់​ចំណូល​ យើង​ក៏​ត្រូវ​តែ​ស្វែង​រក​ចំណេះដឹង​អំពី​របៀប​ធ្វើ​បាន​ល្អ​បំផុត​ដែរ។ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​មិន​បាន​រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​ច្រើន​ទេ​ ពី​ព្រោះ​ពួកគេ​មិន​បាន​ចាត់​ទុក​ការ​អប់រំ​ហិរញ្ញវត្ថុ​ជា​អាទិភាព​ឡើយ។ ទោះបី​ជា​ចំណង់ចំណូលចិត្ត​គឺ​ជា​គន្លឹះ​ក្នុង​ការ​ទាក់ទាញ​រង្វាន់​ហិរញ្ញវត្ថុ​ក៏​ដោយ ​ការ​រក​លុយ​បាន​ច្រើន​ក៏​មានន័យថាអ្នកជោគជ័យដែរ​ ។

៥ តើ​ខ្ញុំ​សុខចិត្ត​ទទួល​យក​ការ​បរាជ័យ​ដែរ​ទេ?

ការ​ភ័យ​ខ្លាច​គឺ​ជា​ឧបសគ្គ​ធំ​បំផុត​ក្នុង​ការ​ស្វែងរក​ក្ដី​សុបិន​របស់​អ្នក។ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ទទូច​ថា​ពួកគេ​ខ្វះ​ខាត​លុយ​ឬ​ពេល​វេលា​ឬ​ធនធាន ​ប៉ុន្តែ​ជា​រឿយៗ​វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​ភ័យខ្លាច​នៃ​ការ​បរាជ័យ​និង​បដិសេធ​ការភ័យខ្លាច​នៃ​ភាព​ជោគជ័យ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ចាប់ផ្ដើម​ជំហានយឺតៗ​ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ហ៊ាន​លះបង់​ជំនឿ​ ដើម្បី​ប្រើ​អំណោយ​ធម្មជាតិ​និង​ទេពកោសល្យ​ដែល​អ្នក​ពេញចិត្ត។ ប្រសិន​បើ​អ្នក​ធ្វើអ្វី​ដែល​អ្នក​ស្រលាញ់​ អត់ធ្មត់​និង​ខ្ជាប់ខ្ជួន​ នោះ​រង្វាន់​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ជីវិត​មិនខាន៕

ប្រែសម្រួល៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ប្រភព៖success

ចុចអាន៖មុនចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មត្រូវដឹងចំណុចខ្លាំង ៣ យ៉ាងនេះសិន

ចុចអាន៖WHO ព្រមាន​ថា​ បុគ្គល​ធ្វើ​​ការងារ​ច្រើន​ហួស​កម្រិត អាច​ជះឥទ្ធិពល​អវិជ្ជមាន​ដល់​សុខភាព​ រាប់តាំងពីហានិភ័យ​នៃ​ការ​ស្លាប់​ទ្វេដង​

The post សួរ​សំណួរ​ចំពោះ​ខ្លួនឯង ៥ នេះ​សិន ​មុន​ចាប់ផ្ដើម​អាជីវកម្ម​ផ្ទាល់ខ្លួន appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

យុវវ័យឈ្លាសវៃ ពូកែ និងអាចក្លាយជាបុគ្គលឆ្នើមទៅថ្ងៃអនាគតតែងតែដឹងពីវិធីជួយខ្លួនឯងឲ្យទៅមុខដោយការបង្កើតវិន័យ។

ថ្ងៃនេះ KPT Plus សូមលើកបង្ហាញវិន័យល្អ ៣ យ៉ាងរបស់យុវវ័យដែលធ្វើឲ្យពួកគេមានអនាគតភ្លឺស្វាងក្នុងជីវិត៖

១. ខិតខំសិក្សាទាំងក្នុងនិងក្រៅសាលា

ការពិតកាសិក្សាក្នុងពិភពលោកមិនមែនបញ្ចប់តែត្រឹមថ្នាក់រៀននោះឡើយ។ មនុស្សដែលទទួលបានភាពជោគជ័យគឺជាបុគ្គលដែលរៀនជារៀងរាល់ថ្ងៃតាមរយៈការអានសៀវភៅល្អៗ ឬចូលរៀនក្នុងវគ្គសិក្សាខ្លីជាដើម។ យុវវ័យទម្លាប់ល្អតែងតែស្វះស្វែងក្រេបយកចំណេះដឹងតាមដែលអាចធ្វើបាន ស្របពេលដែលមនុស្សជាច្រើនឈប់បន្តការរៀនសូត្របន្ទាប់ពីពួកគេបានបញ្ចប់ថ្នាក់សិក្សានៅក្នុងសាលា។ នោះគឺជាកំហុសដ៏ធំមួយដែលជាហេតុមិនអាចធ្វើឲ្យយុវវ័យមួយចំនួនទទួលបានភាពជោគជ័យក្នុងជីវិតឡើយ។ រីឯយុវវ័យឆ្លាតគេដឹងជានិច្ចថា សាលាមិនបានបង្រៀនរឿងជាច្រើនដែលទាក់ទងទៅនឹងជីវិតពិតក្នុងការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃនោះទេ ដូច្នេះគេសង្វាតរៀនសូត្រគ្រប់ទីកន្លែង។

២. ពូកែសន្សំសំចៃ

មនុស្សដែលស្ថិតនៅក្នុងយុវវ័យភាពឬវ័យជំទង់ តែងតែចូលចិត្តសប្បាយច្រើន។ ពួកគេមួយចំនួនចង់មានអ្វីគ្រប់យ៉ាង ឬចង់ក្លាយខ្លួនដូចជាអ្នកកូនអ្នកមានខ្លះ ហើយទិញនូវសម្ភារៈនិយមទាំងឡាយដែលបន្ថែមភាពហ៊ឺហារក្នុងជីវិត។ ផ្ទុយពីខំរកភាពសប្បាយរីករាយក្នុងវ័យនេះ យុវជនយុវតីវៃឆ្លាតបែរជាមិនហក់លោត មិនខំតោងភាពហ៊ឺហារ មិនចាយវាយខ្ជះខ្ជាយឡើយ ព្រោះតែគេតែងគិតពីបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុជានិច្ច។ មិនថាគេជាកូនអ្នកទ្រព្យឬអត់ទេ ពួកគេគិតគូរសន្សំលុយ និងការបង្កើនទ្រព្យដោយវិធីផ្សេងៗ។ ម្យ៉ាងទៀតសោត គេចេះពិចារណាលើការវិនិយោគថែមទៀតផង។

៣. មិនងាយបោះបង់

នៅពេលដែលជួបប្រទះជាមួយនឹងការងារលំបាក ពួកគេមិនងាយបោះបង់ចោលហើយបែទៅធ្វើរឿងផ្សេងទៀតដែលមានលក្ខណៈងាយស្រួលនោះឡើយ។ ពួកគេមិនទម្លាប់បោះបង់ ហើយតែងតែមានភាពអត់ធ្មត់ខ្ពស់ និងមិនព្រមចុះចាញ់ចំពោះបញ្ហាឬការងារដែលលំបាកជាដាច់ខាត។  ដូច្នេះពួកគេមានភាពរឹងមាំ និងហ៊ានប្រឈមមុខជាមួយរឿងលំបាកគ្រប់យ៉ាងក្នុងជីវិត។ បន្ថែមពីលើនេះទៀតពួកគេតស៊ូ តតាំង ហើយតែងប្រាប់ខ្លួនឯងឲ្យក្លាហានជានិច្ច បើទោះបីជាត្រូវប្រឈមមុខចំពោះបញ្ហាឬការងារស្មុគស្មាញយ៉ាងណាក៏ដោយ៕

ប្រែសម្រួល៖ សន្យា

ប្រភព៖ ef.com

ចុចអាន៖ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ រកឃើញមូលហេតុនៃការប្រែសក់ស្កូវទាំងវ័យក្មេង

The post យុវវ័យណាប្រកាន់បាន៣ យ៉ាងនេះនឹងទទួលជោគជ័យក្នុងជីវិត appeared first on Kampuchea Thmey Daily.

កាលពីពេលថ្មីៗនេះ អ្នកស្រី Oprah Winfrey ដែលជាផលិតករកម្មវិធីទូរទស្សន៍ដ៏ល្បីមួយរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកបានលើកឡើងនៅក្នុងការចុះផ្សាយសារព័ត៌មាន Forbes នូវរឿងសំខាន់ ៤ យ៉ាងដែលមនុស្សជោគជ័យតែងតែធ្វើដើម្បីយកឈ្នះលើភាពភ័យខ្លាចនៃការបរាជ័យរបស់ខ្លួន។

១) គ្រប់គ្រងអារម្មណ៍

រឿងមួយចំនួនដែលអាចកើតឡើង ប្រហែលមកពីចិត្តរបស់យើងមិនស្ងប់ក៏ថាបាន ព្រោះពេលណាដែលយើងចេះតែបន្លាចខ្លួន រឿងរ៉ាវនឹងកាន់តែច្របូកច្របល់ រហូតអាចធ្វើឱ្យយើងបាត់បង់ទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង។ ដូច្នេះការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ជារឿងទី១ដែលត្រូវធ្វើ មុនបញ្ហារីកកាន់តែធំ ព្រោះថាមានសតិនឹងនរទើបអាចប្រឈមនឹងវិបត្តិបាន។

២) ដឹងពីអ្វីដែលធ្វើឱ្យភ័យខ្លាច  

គ្រប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់សុទ្ធតែមានដើមចមរបស់វា។ ប្រសិនបើយើងមានបញ្ហាដោះស្រាយមិនចេញ យើងត្រូវតែរកមូលហេតុដែលនាំឱ្យមានភាពតឹងតែងនោះ យើងប្រាកដជារកច្រកចេញឃើញមិនខាន។

៣) កំណត់ពីអ្វីដែលចង់បានពិតប្រាកដ

នៅពេលយើងភ័យខ្លាច វាអាចធ្វើឱ្យយើងស្គាល់ខ្លួនឯងកាន់តែច្បាស់ ហើយអាចដឹងថាអ្វីដែលខ្លួនត្រូវការពិតប្រាកដ ។ វាអាចជាពេលមួយដែលឲ្យយើងរកឃើញសមត្ថភាពខ្លួនឯង ពេលនោះហើយយើងនឹងធ្វើអ្វីដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរនូវអ្វីដែលជាខ្លួនឯង រីឯការភ័យខ្លាចក៏មិនអាចរារាំងចិត្តមិនឱ្យធ្វើវានោះដែរ។

៤) សម្រាកសិន បើគ្រប់គ្រងស្ថានការមិនទាន់បាន

គ្រប់បញ្ហាច្បាស់ណាស់ ថាមានច្រកចេញជានិច្ច គ្រាន់តែមិនអាចដោះស្រាយបានទាំងអស់ភ្លាមៗដូចសន្ទុះចិត្តមនុស្ស​យើង។ ហេតុនេះបើសុញគំនិត យើងគួរតែរកវេលាសម្រាកខ្លះសិន សម្រួលអារម្មណ៍ឲ្យធូរបន្តិច ចាំមកដោះស្រាយវាជាក្រោយទើបជាការល្អ ប៉ុន្តែកុំរត់គេចពីបញ្ហាឲ្យសោះ៕

ប្រែសម្រួល៖ សន្យា

ប្រភព៖ Forbes

The post យកឈ្នះលើភាពភ័យខ្លាចក្នុងជីវិត​ appeared first on Kampuchea Thmey Daily.