​ម្ចាស់សិប្បកម្ម​ផលិតឥដ្ឋ​មួយកន្លែង​ត្អូញត្អែ​រការធ្លាក់ចុះ​នៃវិស័យផលិតឥដ្ឋ​

ម្ចាស់សិប្បកម្មផលិតឥដ្ឋ​មួយកន្លែងមើលឃើញថា​ វិស័យ​នៃការផលិតឥដ្ឋ​ត្រូវធ្លាក់ចុះទោះ​បីមាន​ការ​សាង​សង់ផ្ទះល្វែងំពុងរីកដុះដាលក្តី។

លោក លឹម ហាំងអៀង ដែលជាម្ចាស់សិប្បកម្មផលិតឥដ្ឋ​ នៅឃុំឬស្សីជ្រោយ ខេត្ត កណ្តាល​ត្អូញត្អែរថា​ ទោះបីជាមានការសាងសង់ ផ្ទះ វីឡា ផ្ទះល្វែង រីកដុះដាលដូចផ្សិតក្តី​ តែការផលិត​ឥដ្ឋវិញទីផ្សារត្រូវធ្ធាក់ចុះ។ លោកថាលោកនឹងមានគម្រាងចង់បិទសិប្បកម្មរបស់ខ្លួនចោល។

ម្ចាស់សិប្បកម្មឥដ្ឋរូបនេះ​រៀបរាប់ អាជីវកម្ម នៃការផលិតឥដ្ឋថា បច្ចុប្បន្ននេះការផលិតគឺ​ពិបាកណាស់ ព្រោះយើងត្រូវទិញប្រេងពីគេ ថ្លៃ ឬថោកទៅតាមទីផ្សារ និងទិញដីឥដ្ឋក្នុង១ឆ្នាំពី ៣០០ ទៅ ៤០០ លានមកទុកធ្វើឥដ្ឋម្ដងៗ។

ក្រោយរួចរាល់ការផលិតហើយពេលចេញពី ឡ ម្តងៗ គឺចេញមានចំនួន ១ ម៉ឺនដុំ ក្នុង១ថ្ងៃ រាល់ថ្ងៃ យើងដុត ឥដ្ឌដោយអង្កាមតែយើងក៏យកអុសមកដុតបន្ថែមជាជំនួយឲ្យឆ្អិនល្អដែរ។

លោក លឹម ហាំងអៀង បន្តថា សិប្បកម្មលោកប្រើកម្មករប្រុសស្រី ១០ នាក់។ ហើយថា​ក្រោយពី​ផលលិតឥដ្ឋ​បានហើយ គឺមានឈ្មួញកណ្ដាលពីភ្នំពេញមកយកបន្តទៅលក់ ដោយគិតតម្លៃ ៨០ រៀល ក្នុង១ដុំ។

លោកបញ្ជាក់ថាសព្វថ្ងៃនេះទោះបី វិស័យធ្វើផ្ទះល្វែង ឬ ផ្ទះវីឡា កំពុងរីកដុះដាលក្តី។តែលោក លឹម ហាំងអៀងបែរជាបារម្ភថា ការធ្វើអាជីវកម្មឥដ្ឋនេះខ្ញុំ ចាប់ផ្ដើមធ្វើតាំងពីឆ្នាំ ២០១៣ ម្ល៉េះ តែវិស័យឡឥដ្ឌនេះ នៅធ្វើតិចតួចណាស់ មិនរួចខ្លួនទេ ត្រូវចុះខ្សោយខ្លាំងណាស់ក្នុងអំឡុងកូវីដនេះ។

ដោយឡែកកម្មករស្រីម្នាក់ ឈ្មោះ សុខ ម៉េងលី មកពីខេត្តកំពង់ស្ពឺ កំពុងរុញរទេះដឹកឥដ្ឋយ៉ាងមមាញឹកទៅដាក់លើឡាន ប្រាប់ថា ក្នុង១ឡានគេឱ្យតម្លៃ ៣ ម៉ឺនរៀល បើសិនយើងខំធ្វើច្រើនគឺបានលុយច្រើនដែរ។ នាងធ្វើការពីរនាក់ប្ដីប្រពន្ធ ១ថ្ងៃបាន ៥ ម៉ឺនរៀល ខណៈមួយសប្តាហ៍ថៅកែបើកឱ្យម្ដង។

ជាអ្នកដុតឡឥដ្ឋ កម្មករ វីត វីន ប្រាប់ថា ដោយសារជីវភាពខ្វះខាត ការដុតឥដ្ឋមានការពិបាកដោយទ្រាំនឹងកម្ដៅភ្លើង ដោយធ្វើការរុកឆ្កៀលភ្លើង ដុតឱ្យកម្តៅ ឥដ្ឋ បានឆ្អិនល្អ ក្រោយពីអិដ្ឌឆ្អិនល្អហើយ មានគេមកដឹកជញ្ជូនយកទៅដាក់លើឡានមួយផ្នែកទៀត៕

អត្ថបទ៖ រុងរឿង