ពិការមួយចំហៀងខ្លួន រៀន​ចេះជំនាញ​វិជ្ជាជីវៈ ​អង្គុយ​លក់​រូបចាក់​ដើម្បី​ជីវភាព

ពិការ​ដោយ​ជំងីពីកំណើត យុវជន​ម្នាក់​បាន​​ប្រឹងប្រែង​សិក្សា​ជំនាញវិជ្ជាជីវៈ ដើម្បីអាច​យក​ទៅ​​​ប្រើប្រាស់​បង្កើត​មុខ​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ប្រចាំថ្ងៃ។

លោក សៅ សុផាត់ អាយុ ៤០ ឆ្នាំជាជនពិការស្វិតដៃជើងមួយចំហៀង (ប៉ូរីយោ) តាំងពីក្មេងមក រស់នៅភូមិដាំស្ពៃ សង្កាត់ស្លាកែត ក្រុងបាត់ដំបងបានឲ្យដឹងថា ក្រោយពីលោកទទួលបានវគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលលើជំនាញដូចជា ចាក់រូប គូររូប ពីសាលាហ្វាពន្លឺសិល្បៈ លោកក៏បានយកជំនាញពីការសិក្សាចេះនោះមកចាក់រូបសត្វដាក់តាំងលម្អរក្នុងផ្ទះនិង​យក​មក​លក់ជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៌នៅតាមសួនច្បារសម្តេចក្រឡាហោម ស ខេង ជាងមួយឆ្នាំមក​ហើយ​គ្រាន់បានដោះស្រាយ ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។

លោកបានបន្តថា ការធ្វើវត្ថុអនុស្សាវរីយទាំងនេះមិនពិបាកហើយក៏មិនស្រួលដែរ។ រយៈពេលធ្វើទៅតាមទម្រង់ប្រភេទរូបនីមួយៗដូចជា ចាក់រូបសត្វក្ងោកក្រដាស និងទាក្រដាសដោយរូបមួយចំណាយពេលមួយថ្ងៃ។ ចំណែក​ឯ​បណ្ដោង​សោរ​​និង​ចិញ្ជៀនចំណាយពេលប្រហែល ១០ នាទីប៉ុណ្ណោះ។

លោកក៏​បាន​ត្អូញត្អែរ​ពី​មុខ​របរ​នេះថា៖ “ឥឡូវលក់មិនសូវដាច់នោះទេ គេមិនសូវចាប់អារម្មណ៌ទិញ ចប់ហើយមិនដឹងបានអីទេ”។

យុវជនរូប​នេះ​បន្ត​ថា ត្រូវចំណាយដើមទិញវត្ថុធាតុដើមដូចជា អង្កាំ០១គីឡូក្រាម ៥មុឺន ផងបែរជាលក់មិនដាច់ទៀត។ បើទោះបីលក់មិនដាច់ដូចមុន យុវជនរូប​នេះ​ប្រាប់​ថា​នឹង​មិនទៅលើកដៃសុំទានគេដែរនៅតែពុះពាររាល់ឧបសគ្គទោះខ្លួន​ពិការ​ក៏ដោយ។

​យុវជនពិការ​រូបប្រាប់​ថា នឹង​បន្ថែម​លក់ទឹកបរិសុទ្ធក្រៅពីលក់វត្ថុអនុស្សាវរីយ ដើម្បីឲ្យអតិថិជន​មានការអារម្មណ៌ជាងនេះ។

យុវជនរូ​បនេះក៏​សំណួមពរដល់មហាជនទាំងអស់ជួយគាំទ្រ តាមរយៈការទិញវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដែលជាស្នាដៃនិង​ការតស៊ូរបស់លោកដែលជាជនពិកាផង។

លោក មាស ដារ៉ា ប្រធានមន្ទីរការងារខេត្តបាត់ដំបងប្រាប់ឲ្យកម្ពុជាថ្មីដឹងថា បើសិនជនពិការណាមានជំនាញ​អាច​ធ្វើការ​បាន​ ហើយកន្លែងក្រុមហ៊ុនរើសអើងមិនព្រមទទួល អាចទំនាក់ទំនង​​មក​មន្ទីរហើយ​លោកនឹងជួយសម្របសម្រួលជាមួយក្រុមហ៊ុនឬកន្លែងការងារនោះជូនទៅតាមអ្វីដែលអាចធ្វើបាន។

បើតាម​មន្រ្តី​រូប​នេះ​មិនទាន់មានទិន្នន័យ​មានជនពិការប៉ុន្មានភាគរយបានបំរើការងារនោះនៅឡើយទេ៕

អត្ថបទ៖ សៅ សារិទ្ធ