បុគ្គលបើកបរមិនប្រុងប្រយ័ត្ន ស្ថិតក្រោមស្ថានភាពស្រវឹង បង្កគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ឱ្យស្លាប់អ្នកដទៃ មានទោសបែបណា?

គ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ នៅតែជាបញ្ហាមួយគួរ​ឱ្យព្រួយបារម្ភសម្រាប់ប្រជាជនខ្មែរ ដែលឆក់យកអាយុជីវិតមនុស្សចន្លោះ ៤ ទៅ៥នាក់ ក្នុងមួយថ្ងៃៗ ដោយសារកត្តាបើកបរមិនគោរពច្បាប់ បើកបរក្រោមឥទ្ធិពលគ្រឿងស្រវឹង កត្តាផ្លូវថ្នល់ និងកត្តាផ្សេងៗទៀត។ ជាក់ស្តែង កាលពីថ្ងៃទី១៥ ខែឧសភា មានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍មួយបង្កឡើងដោយមន្ត្រីប៉ូលិសម្នាក់បើកបរក្រោមស្ថានភាពស្រវឹង បានបើករថយន្តបុករះម៉ូតូកង់បី ៣គ្រឿង ម៉ូតូ១គ្រឿង និងរថយន្ត១គ្រឿង បណ្តាលឱ្យបុរសបើកកង់បីម្នាក់ស្លាប់ និងរងរបួសធ្ងន់ ស្រាល៥នាក់ នៅមុខក្រសួងមហាផ្ទៃ។

ក្រឡេកមកមើលច្បាប់ស្តីពីចរាចរណ៍ផ្លូវគោកវិញ តើ បុគ្គលដែលបើកបរដោយមិនមានការប្រុងប្រយ័ត្ន ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្រវឹង ដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកដទៃ ធ្វើឱ្យស្លាប់ ឬរបួស ត្រូវមានទោសបែបណា? បើតាមច្បាប់ស្តីពីចរាចរណ៍ផ្លូវគោក ដែលធ្វើវិសោធនកម្មថ្ងៃទី២៦ ខែមករា ឆ្នាំ២០១៧ មាត្រា ៨៥ បានបញ្ជាក់ថា ជនណាបើកបរដោយធ្វេសប្រហែស ខ្ជីខ្ជា មិនប្រុងប្រយ័ត្ន ឬមិនគោរពកាតព្វកិច្ចដែលបទប្បញ្ញាត្តិស្តីពីចរាចរណ៍ផ្លូវគោកតម្រូវបណ្តាលឱ្យស្លាប់អ្នកដទៃ ត្រូវផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារពី១ឆ្នាំ ទៅ៣ឆ្នាំ និងពិន័យជាទឹកប្រាក់ ៤លានរៀល ទៅ១៥លានរៀល និងអាចត្រូវផ្តន្ទាទោសដោយទោសបន្ថែមមួយ ឬច្រើន ដូចមានចែងក្នុងមាត្រា​៥៣ (ប្រភេទនៃទោសបន្ថែម) នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ។

ជាមួយគ្នានេះ អំពើល្មើសខាងលើ ត្រូវផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារពី ២ឆ្នាំ ទៅ៥ឆ្នាំ និងពិន័យប្រាក់ពី ១០លានរៀល ទៅ២៥លានរៀល កាលបើអំពើទាំងនេះប្រព្រឹត្តក្នុងករណីណាមួយដូចខាងក្រោម៖

ក.បើកបរដោយគ្មានបណ្ណបើកបរ ឬមានបណ្ណបើកបរ តែមិនត្រឹមត្រូវតាមប្រភេទយានយន្ត។

ខ.ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្រវឹងដោយមានអត្រាជាតិអាកុលចាប់ពី ០,៤០មីលីក្រាមក្នុងមួយលីត្រខ្យល់ ឬចាប់ពី ០,៨០ក្រាមក្នុងមួយលីត្រឈាមឡើងទៅ។

គ.បណ្តាលឱ្យមានស្លាប់មនុស្សច្រើននាក់។

ឃ.រត់គេចពីកន្លែងកើតហេតុ ក្នុងគោលបំណងគេចវេសពីការទទួលខុសត្រូវ។

ចំពោះបទល្មើសដែលមានចែងក្នុងមាត្រានេះ ទោសបន្ថែមដូចតទៅនេះអាចត្រូវបានប្រកាស៖

១.ការហាមឃាត់ចំពោះការប្រកបវិជ្ជាជីវៈ កាលបើបទល្មើសនេះបានប្រព្រឹត្តនៅក្នុងការប្រកបវិជ្ជាជីវៈ ឬនៅក្នុងឱកាសនៃការប្រកបវិជ្ជាជីវៈនៃការប្រកបវិជ្ជាជីវៈនេះចាស្ថាពរ ឬសម្រាប់រយៈពេល ៥ឆ្នាំ។

២.ការហាមឃាត់ចំពោះការបើកយានយន្ត ទោះបីជាប្រភេទណាក៏ដោយ រយៈពេល ៥ឆ្នាំ យ៉ាងច្រើន។

៣.ការព្យួរលិខិតបើកបររយៈពេល ៥ឆ្នាំ យ៉ាងច្រើន។

៤.ការបិទផ្សាយសេចក្តីសម្រេចផ្តន្ទាទោស សម្រាប់រយៈពេល ២ខែ យ៉ាងច្រើន។

៥.ការផ្សាយសេចក្តីសម្រេចផ្តន្ទាទោសក្នុងសារព័ត៌មាន។

៦.ការផ្សាយសេចក្តីសម្រេចផ្តន្ទាទោស តាមគ្រប់មធ្យោបាយទូរគមនាគមន៍ សោតទស្សន៍ រយៈពេល ៨ខែ យ៉ាងច្រើន៕