ទម្រង់កាយវិការព្រះបរមរូប ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ មានអត្ថន័យខុសគ្នា

មកដល់ពេលនេះ ប្រវត្តិវិទូខ្មែរ និងបរទេស សន្និដ្ឋានថា ព្រះបរមរូប ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មទី៧ មានកាយវិការចំនួនពីរ គឺ កាយវិការសំពះ និងកាយវិការសមាធិ។ តើទម្រង់រូបចម្លាក់របស់ ព្រះបាទ ជ័យ​វម៌្មនទី៧ ទាំងពីរកាយវិការនេះ មានអត្ថន័យដូចម្ដេច?

លោក ប៊ែកត្រង់ ពកត៍ ប្រធាន សាលាបារាំងចុងបូព៌ាប្រទេស ប្រចាំរាជធានីភ្នំពេញ មានប្រសាសន៍ប្រាប់ “កម្ពុជាថ្មី” ថា មានការពិបាកក្នុងការឆ្លើយឱ្យត្រូវនឹងសំណួរ ព្រោះចម្លើយនេះ ទាមទារការសិក្សា និងអ្នកជំនា​ញប្រវត្តិសិល្បៈច្បាស់លាស់។

លោក ប៊ែកត្រង់ ពកត៍ មានប្រសាសន៍បន្តថា៖ “​មកដល់ពេលនេះ អ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់បានដឹងលឺ​ពីអ្នកជំនាញផ្សេងៗជាសហការីរបស់ខ្ញុំ គេគិតថា ពេលដែលរូបចម្លាក់ ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ បង្ហាញក្នុងរូបភាពសំពះប្រណម្យ គឺប្រហែលជាពេលមួយដែលព្រះអង្គនៅមានព្រះជន្មរស់រានមានជីវិតនៅឡើយ។ ដោយឡែក ចំណែករូបចម្លាក់ ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ ធ្វើសមាធិនោះ ប្រហែលជារូបទម្រង់នោះសាងឡើងនៅពេលទ្រង់សោយទិវង្គត។ ប៉ុន្តែជាក់ស្ដែងយ៉ាងណានោះ យើងកំពុងសិក្សាស្រាវជ្រាវបន្តទៀត”។

ប្រធាន សាលាបារាំងចុងបូព៌ាប្រទេស ប្រចាំរាជធានីភ្នំពេញ រូបនេះ បានឆ្លើយតបបន្តថា តាម​អ្វីដែលលោកបានដឹង គឺមិនទាន់រកឃើញទម្រង់កាយវិការផ្សេងពីទម្រង់ទាំង ២ នោះទេ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែល​គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ចំពោះរូបចម្លាក់របស់ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ មានច្រើន ដូចជា ជើងទម្ររូបចម្លាក់ខ្លះមានរាងជ្រុង ខ្លះមានរាងមូល។

លោក ប៊ែកត្រង់ ពកត៍ មានប្រសាសន៍បន្តថា៖ “​ហើយសំណួរដែលគួរឱ្យសង្ស័យ និងលើកយកមកពិភាក្សាគ្នាដែរនោះ គឺរូបខ្លះអាចបង្ហាញកាលព្រះអង្គនៅក្មេងនៅឡើយ ឯរូបខ្លះទៀតអាចបង្ហាញពេលព្រះអង្គមានវ័យចំណាស់។ ឧទាហរណ៍ករណីយើងប្រៀបធៀបរូបចម្លាក់ ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ នៅសារមន្ទីរជាតិ និងមកពីប្រាសាទព្រះខ័នកំពង់ស្វាយ គឺថា ​រូបចម្លាក់ ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ នៅសារមន្ទីរជាតិ មានទម្រង់វ័យក្មេងជាង រូបចម្លាក់មកពីប្រាសាទព្រះខ័នកំពង់ស្វាយ ហើយនៅប្រាសាទតាព្រហ្ម ក៏មានទម្រង់ក្មេងដែរ ដោយសារទម្រង់ផ្នួងសក់ហាក់ខុសគ្នាបន្តិចបន្តួច”។

ទាក់ទងទៅនឹងទម្រង់កាយវិការព្រះរមរូប ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ លោក ប៊ែកត្រង់ ពកត៍ លើកឡើងថា ចម្លើយ ឬការសន្និដ្ឋាន គឺមានភាពស្មុគស្មាញ ដែលលើកឡើងដោយអ្នកស្រាវជ្រាវមួយចំនួន។ លោកបញ្ជាក់បន្ថែមថា រូបចម្លាក់ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ ដែលយើងឃើញសព្វថ្ងៃនេះ គឺជារូបបង្ហាញទម្រង់ពិតប្រាកដរបស់ទ្រង់ គឺមិនមែនជាការឆ្លាក់រូបដោយស្រមើស្រមៃនៅក្នុងផ្នត់គំនិតនោះឡើយ។​

លោក ប៊ែកត្រង់ ពកត៍ មានប្រសាសន៍បន្តថា៖ “រូបចម្លាក់ ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ នេះ មានភាពអស្ចារ្យមែនទែន ទាំងទម្រង់ នៃការបង្ហាញផ្ទាល់ដោយធម្មជាតិពិតប្រាកដ ទាំងរបៀបទ្រង់សម្លឹងមើលទៅក្រោម ហើយទម្រង់ដែលទ្រង់រាងឱនបញ្ឆិត ការលើកដៃប្រណម្យជាដើម។ ទន្ទឹមនឹងនេះ បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងលំនឹង នៃរូបចម្លាក់ គឺមានការរៀបចំថ្លឹងទម្ងន់បានល្អមែនទែន ដែលមិនឱ្យរូបចម្លាក់បាក់ ឬដួលរលំ គឺជារូបដ៏វិចិត្រមែនទែន”។

​ប្រធាន សាលាបារាំងចុងបូព៌ាប្រទេស ប្រចាំរាជធានីភ្នំពេញ រូបនេះបានបញ្ជាក់ថា បើទោះជារូបចម្លាក់ ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ មានភាពវិចិត្រយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏​មិនប្រាកដថា រូបចម្លាក់ ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ ផ្សេងៗ​ទៀត ដូចជានៅប្រាសាទព្រះខ័នកំពង់ស្វាយ ប្រាសាទតាព្រហ្ម មានលក្ខណៈវិចិត្រដូចរូបចម្លាក់នៅសារមន្ទីរជាតិដែរ។

គួរបញ្ជាក់ថា ព្រះបាទ ជ័យវម៌្មនទី៧ គឺជាព្រះមហាក្សត្រមានព្រះកត្តិនាមល្បីជាងគេក្នុងព្រះរាជពង្សាវតាខ្មែរ។ ព្រះអង្គត្រូវបានចាត់ទុកជាស្តេចធំបង្អស់នៅស្រុកខ្មែរ ដោយសារព្រះអង្គពង្រីកអាណាចក្រខ្មែរបានបំផុត។ ក្នុង​រជ្ជកាល​របស់ ​ព្រះបាទ​ ជ័យវម៌្មនទី៧ នាដើម​សតវត្សរ៍​ទី​១៣ ចក្រភព​ខ្មែរ​មាន​វិសាលភាព​ធំទូលាយ​ គឺ​ខ្មែរ​អាច​គ្រប់គ្រង​លើ​ទឹក​ដី​ប្រទេស​ខ្មែរ​បច្ចុប្បន្ន រាប់​ទាំង​ដែនដី​កម្ពុជា​ក្រោម​ផង ប្រទេសចម្ប៉ា ​ប្រទេស​ឡាវ និង​ប្រទេស​ថៃបច្ចុប្បន្នផង រួម​ទាំង​មួយ​ភាគ​នៃ​ជ្រោយ​ម៉ាឡាស៊ី រហូត​ដល់​ជ្រោយ​កោះក្រា និង​ប្រទេស​ភូមា រហូត​ដល់​ទន្លេ​សាលវិន ថែមទៀត៕

អត្ថបទ៖ ច័ន្ទ វីរៈ