អតីត​ពលករ​នៅ​ខេត្តបាត់ដំបង ប្រាប់​បទពិសោធន៍​ចិញ្ចឹមជ្រូក​នៅប្រទេសថៃ រកប្រាក់ចំណូលផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ​

អតីតពលករចំណាកស្រុកម្នាក់ ជាអ្នកស្រុកថ្មគោលនៃខេត្តបាត់ដំបង បាន​ចំណាយពេលជាង ១០ ឆ្នាំធ្វើការនៅប្រទេសថៃ និង​បានយកបទពិសោធន៍និងបច្ចេកទេសក្នុងការចិញ្ចឹមសត្វជ្រូកលក្ខណៈគ្រួសារ មកសាកល្បងនៅក្នុងស្រុកកំណើតវិញ ដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលបន្ថែមទៀតសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ក្រៅពីធ្វើស្រែចម្ការបន្តិចបន្តួចប្រចាំរដូវកាលក្នុងស្រុកកំណើត។

ក្នុងវ័យ ៣០ ឆ្នាំ លោក ឆយ ឈៀង អតីតពលកររូបនេះបានឲ្យដឹងថា លោកជាអ្នករស់នៅភូមិស្ពាន ឃុំបន្សាយត្រែង ស្រុកថ្មគោល ខេត្តបាត់ដំបង និង​បានធ្វើជាពលករចំណាកស្រុកចាកឆ្ងាយពីស្រុកកំណើតអស់រយះពេល ១០ ឆ្នាំនៅ​ការដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកមួយកន្លែង​នៅប្រទេសថៃ។

ក្រោយវិលមកស្រុកកំណើតវិញដើម្បីជួបជុំគ្រួសារវិញ ដោយ​មិនដឹងថារកមុខរបរអ្វី ហើយក៏​ដើម្បី​កុំឲ្យសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារដើរថយក្រោយទៀតនោះ លោកក៏​បានសាកល្បងចិញ្ចឹមសត្វជ្រូក​តាមរយៈ​បទពិសោធន៍​ជា​ច្រើនឆ្នាំក្រែងបានផលតាមក្តីរំពឹង ។

លោក ឆយ ឈៀង បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា គ្រាដំបូងក្នុងការចិញ្ចឹមតាមបទពិសោធន៍ច្រើនឆ្នាំមកនេះ លោកបានជ្រើសរើស​ពូជកូនជ្រូកក្នុងស្រុកចំនួន ១២ ក្បាល។ ក្នុងនោះក៏បានចំណាយលុយក្នុងការធ្វើទ្រុង និងសម្ភារះបច្ចេកទេសក្នុងការចិញ្ចឹម និងថែទាំមួយផ្នែកទៀតផងដែរ ហើយទ្រុងមានទទឹង ៥ ម៉ែត្រ បណ្ដោយ ១១ ម៉ែត្រប្រក់សង័្កសី មានប្រព័ន្ធទឹកនិងធុងដាក់ចំណី អាហារស្វ័យប្រវត្តិ គឺដំណើរដោយខ្លួនឯង ពេលណាជ្រូកឃ្លានអាហារ វាអាចយកច្រមុះវាទៅឈ្មុសដោយខ្លួនវា បានយ៉ាងងាយស្រួល មិនហត់ចាំបាច់ដាក់ចំណីច្រើនដងនោះទេ ព្រោះធុងចំណីនេះអាចដាក់បានចន្លោះពី ៥០ គីឡូទៅ ៦០ គីឡូក្រាម ដែល​វាអាចស៊ីបានពេញមួយថ្ងៃតែម្តង​ដោយខ្លួនឯងបាន។

លោកបន្តថា ចំពោះចំណីជ្រូកលោកបានដាក់​ឲ្យជ្រូក​ស៊ី ចន្លោះពីបីទៅបួនពេល ហើយចំណីអាហារជ្រូក​លោក​ដាក់​ខុសប្លែកពីអ្ន​កចិញ្ចឹមផ្សេងៗខ្លះ ដែលក្នុងនោះមានដូចជា កន្ទក់ ចុងអង្ករ កាកសណ្ដែកសៀងស្ងួត និងលាយថ្នាំប្រេម៉ិច សម្រាប់​ជួយ​រំលាយផ្លូវអាហារជាដើម ហើយ​ផលិតផលមួយចំនួន​លោកក៏បានធ្វើឡើងដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ដូចជា កាកសណ្ដែក​សៀងស្ងួត ជាដើម គឺលោកមានសម្រាប់លក់បន្តផង បើ​ពលរដ្ឋ​ណាត្រូវការចង់ទិញក៏មានលក់ស្រាប់តែម្តង។

ការចិញ្ចឹមជ្រូកលក្ខណៈគ្រួសាររបស់លោក ឆយ ឈៀង មានរយៈពេលពីរឆ្នាំហើយ។ ក្តីរំពឹងរបស់​អតីត​ពលករ​រូបនេះ​ក៏បាន​​សម្រេច ដោយ​បច្ចុប្បន្នជ្រូករបស់​លោកទាំងអស់មាន​ចំនួន​ ៣០ ក្បាល រួមមេជ្រូកពូជពីរក្បាលផងដែរ​។ ខណះការ​ចិញ្ចឹមប្រើរយះពេលចាប់ពីចន្លោះពី ៣ ខែទៅ ៤ ខែកន្លះ សត្វជ្រូកមួយក្បាលមានទម្ងន់ចន្លោះពី ៨០ គីឡូ ៩០ គីឡូក្រាម អាចចាប់លក់បានលើទីផ្សារ ដែលធ្វើឲ្យសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារលោកបានកាន់តែសមប្រកបក្រោយពីការចិញ្ចឹមជ្រូក។

លោក ឆយ ឈៀង បាន​បញ្ជាក់​ថា សម្រាប់ទីផ្សារ លោកមានម៉ូយខាង​ស្រុកថ្មគោល និងខេត្តបាត់ដំបង មកទិញផ្ទាល់ បច្ចុប្បន្នជ្រូកសាច់លក់បាន ៩ពាន់/១គីឡូក្រាម ហើយតម្លៃទីផ្សារនេះ​ក៏មិនទៀតទាត់នោះដែរ។ រដូវខ្លះចុះអាចធ្លាក់ដល់​៧ ពាន់រៀល ឬអាចធ្លាក់ដល់ ៦ ពាន់រៀលជាងក៏មានដែរ និងចំណូលរបស់លោក រកបានចន្លោះពី ០៨ លានរៀលទៅ​១០ លានរៀល។

ខណះការចិញ្ចឹមជ្រូក វាមានបញ្ហាប្រឈមនិងជម្ងឺខ្លះៗ ដែរ ដូចជា គ្រុនផ្កាសាយ គ្រុនក្ដៅ ជ្រូកមិនស៊ីបាយ ជាដើម តែការព្យាបាល លោកឆយ ឈៀង ក៏​ធ្លាប់ចេះនិងមានបទពិសោធន៍កាលពីនៅប្រទេសថៃ ដូច្នេះលោកទិញថ្នាំវ៉ាក់សាំងឬថ្នាំផ្សេងៗចាក់ដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់បាន។

បើតាមរបាយការណ៍នៃមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត នៅ​ទូទាំងខេត្តបាត់ដំបង មានកសិករចិញ្ចឹមសត្វជ្រូកសរុប ៥៤ ១៧៤ ក្បាល គិតត្រឹមខែធ្នូឆ្នាំ២០២៣។

បើតាមលោក ហេង សិទ្ធ មន្ត្រីការិយាល័យស្ថិតិនៃមន្ទីរកសិកម្ម​ខេត្ត​បាត់ដំបង​បានឲ្យដឹងដែរថា ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ នេះ ពុំទាន់មានតួលេខនៅឡើយ តែលោកថាចំនួនសត្វជ្រូកក្នុងឆ្នាំ២០២៤នេះ បើតាមស្មានអាចប្រហាក់ប្រហែលឆ្នាំ ២០២៣ បើកើនអាចតិចតូចប៉ុណ្ណោះ៕

អត្ថបទ៖ សៅ សារិទ្ធ