តើកត្តាអ្វីខ្លះដែលបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភនៅកម្ពុជា?

របាយការណ៍អង្គេតប្រជាសាស្ត្រ និងសុខភាពពិភពលោក (CDHS) ឆ្នាំ២០២១-២០២២ បានបង្ហាញថា អត្រាប្រេវ៉ាឡង់នៃកង្វះអាហារូបត្ថម្ភរបស់កុមារនៅកម្ពុជា នៅតែជាក្តីបារម្ភផ្នែកសុខភាពសាធារណៈ។ តើមានកត្តាអ្វីខ្លះដែលបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភនៅកម្ពុជា?

នៅក្នុងវេទិកាស្តីពី ភស្តុតាងក្នុងការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភកុមារសម្រាប់ជាជម្រើសក្នុងការបង្កើតនយោបាយកាលពីពេលថ្មីៗនេះ អង្គការភ្លែនអន្តរជាតិកម្ពុជា បានបង្ហាញពីកត្តា ៦យ៉ាងដែលរួមចំណែកបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភនៅកម្ពុជា។

១.ការផ្តល់អាហារមិនគ្រប់គ្រាន់៖ កុមារដែលមិនអាចបំពេញបានតាមរបបអាហារអប្បបរមា ដែលអាចទទួលយកបាន (MAD) ប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យខ្ពស់នៃការវិវត្តទៅរកកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។

២.ការអនុវត្តអាហារូបត្ថម្ភរបស់ម្តាយ៖ កុមារដែលជាកូនៗរបស់ស្ត្រី/អ្នកថែទាំដែលជាធម្មតាទទួលទានចំណីអាហារតិចជាង ៥ក្រុម ក្នុងចំណោមអាហារ ១០ក្រុម ទំនងជាប្រឈមនឹងបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។

៣.លទ្ធភាពទទួលបានទឹកស្អាត និងអនាម័យមានកម្រិត៖ កង្វះទឹកស្អាតប្រើប្រាស់ បង្គន់អនាម័យ និងកន្លែងលាងដៃរួមចំណែកដល់ហានិភ័យ នៃកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។

៤.តំបន់ភូមិសាស្ត្រ៖ កុមារដែលរស់នៅក្នុងខេត្តរតនគិរី និងខេត្តស្ទឹងត្រែង មានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភជាងកុមារដែលរស់នៅក្នុងខេត្តក្រចេះ។

៥.ជនជាតិភាគតិច៖ កុមារដែលជាជនជាតិដើមភាគតិច មានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងកុមារ ជាជនជាតិខ្មែរ។

៦.កង្វះការអប់រំ៖ កូនរបស់ម្តាយ/អ្នកថែទាំដែលមានការអប់រំទាប មានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។

បើយោងតាមរបាយការណ៍ការអង្គេតប្រជាសាស្រ្ត និងសុខភាពកម្ពុជាឆ្នាំ២០២១-២០២២ ស្តីពីស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភរបស់កុមារអាយុក្រោម ៥ឆ្នាំ បានបង្ហាញថា អត្រាកុមារក្រិសក្រិនមានចំនួន ២២% អត្រាស្គមស្គាំងមានចំនួន ១០% និងអត្រាកុមារមានទម្ងន់ក្រោមស្តង់ដាមានចំនួ​ន១៦%៕