ខេត្តឧត្តរមានជ័យ​ មានព្រំដែន​ជាប់ថៃ​ ២២៤ គីឡូម៉ែត្រ មាន​ច្រកទ្វារ​ព្រំដែន​អន្តរជាតិ​ចំនួន ៣ ​​​ធ្វើ​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​ប្រទេស​ថៃ

ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យដែល​ស្ថិត​នៅ​ទិស​ឧត្តរមាន​ចម្ងាយ​ជាង ៤០០ គីឡូម៉ែត្រ​ពី​រាជធានី​ភ្នំពេញ មានច្រកទ្វារព្រំដែន​អន្តរជាតិ​ចំនួន ០៣ កន្លែង​ សម្រាប់​ការ​ធ្វើ​ទំនាក់ទំនង​និង​​ធ្វើ​ពាណិជ្ជកម្ម​ជាមួយ​ប្រទេស​ថៃ។

ក្នុង​នោះ​មាន​ច្រកទ្វារព្រំដែនអន្តរជាតិអូរស្មាច់ ស្ថិត​នៅក្នុង​ក្រុង​សំរោង ច្រកទ្វារព្រំដែន​អន្តរជាតិជាំ ស្ថិតនៅក្នុងស្រុកអន្លង់វែង និងច្រកទ្វារព្រំដែន​អន្តរជាតិ​ជប់​គគីរ ស្ថិតនៅក្នុង​ស្រុក​បន្ទាយអំពិល។

បើតាម​រដ្ឋបាល​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ច្រក​ទ្វារ​អន្តរជាតិ​ទាំង ៣ នៅ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ​ភាគច្រើន​បម្រើ​ឲ្យ​គោលដៅ​សុខុមាលភាព និង​ទេសចរណ៍​ច្រើន​ជាង​គោលដៅ​សេដ្ឋកិច្ច។

ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ជាខេត្តចុងក្រោយគេបង្អស់ដែលបាន​ធ្វើសមាហរណកម្ម​បញ្ចប់​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល​រ៉ាំរ៉ៃ​នា​ថ្ងៃទី ២៩ ខែ ធ្នូ ឆ្នាំ១៩៩៨។ សេដ្ឋកិច្ចរបស់ខេត្តឧត្តរមានជ័យ​ពឹងផ្អែកលើវិស័យសំខាន់ៗចំនួនបី រួមមានវិស័យកសិកម្ម (ផ្ដោតលើ​ដំណាំ​កៅស៊ូ, ស្រូវ, ចេក, ស្វាយចន្ទី, ស្វាយកែវ​រមៀត និងដំឡូងមី។ វិស័យរ៉ (ផ្ដោតលើរ៉ែមាស រ៉ែត្បូង សំណរ និងរ៉ែធ្យូងថ្ម) និងវិស័យទេសចរណ៍ (ផ្ដោតលើទេសចរណ៍ ធម្មជាតិ, ទេសចរណ៍​វប្បធម៌ និង​តំបន់​ប្រវត្តិសាស្ត្រចំនួន ១៤ ដែលជាកេរ្តិ៍ដំណែលដែល​បន្សល់​ទុកដោយ​ថ្នាក់ដឹកនាំ​ជាន់ខ្ពស់​នៃ​របបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ)។

ជាខេត្ត​ស្ថិត​នៅ​តំបន់ដាច់ស្រយាល​ ការធ្វើ​​ដំណើរ​មក​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ អាច​​ធ្វើ​ដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ ៥ ចម្ងាយ ៤៦៩ គីឡូម៉ែត្រ​ពីរាជធានីភ្នំពេញ ដោយ​ឆ្លងកាត់​ខេត្ត​ចំនួន​ ៦ គឺខេត្តកណ្ដាល កំពង់ស្ពឺ កំពង់ឆ្នាំង ពោធិសាត់ បាត់ដំបង និងខេត្តបន្ទាយមានជ័យ និង​តាមផ្លូវជាតិលេខ ៦ មាន​ចម្ងាយ ៤៤៧ គីឡូម៉ែត្រពីរាជធានីភ្នំពេញ ដោយ​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លងកាត់​ខេត្តចំនួន​ ៤ គឺ ខេត្តកណ្តាល កំពង់ចាម កំពង់ធំ និង​ខេត្ត​សៀមរាប កាត់តាមស្រុកក្រឡាញ់ ឆ្ពោះ​មក​កាន់​ទីរួមខេត្តឧត្តរមានជ័យ។

ភូមិសាស្រ្ត​របស់​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ មានព្រំប្រទល់​ខាង​កើត​ជាប់​នឹងខេត្តព្រះវិហារ ខាង​លិច​ជាប់នឹង​ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ខាងត្បូងជាប់នឹង ខេត្ត​សៀមរាប និងខាងជើងជាប់ជាមួយខេត្តចំនួន ៣ របស់ថៃ គឺមានខេត្តសុរិន្ទ ខេត្តបុរីរ៉ាំ និង​ខេត្តស៊ីសាកេត មាន​ប្រវែង​សរុប ២២៤ គីឡូម៉ែត្រ។

ខេត្តមានផ្ទៃដីសរុប ៦ ៨៤០,៩១គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ចែកជា ០៥ស្រុក ក្រុង មាន២៤ ឃុំ-សង្កាត់ ស្មើនឹង ៣០៨ភូមិ និងមានប្រជាពលរដ្ឋសរុបចំនួន ២៦៤.៩៦៩នាក់ (សី ១៣០.៩៨៥នាក់) ស្មើនឹង ៦៤.៦៥៦ គ្រួសារ ក្នុងនោះប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនប្រកបមុខរបរកសិកម្ម ផ្តោតសំខាន់លើដំណាំស្រូវ ដំឡូងមី ចេក ស្វាយចន្ទី ស្វាយកែវរមៀត ពោត សណ្ដែក និងអនុផលផ្សេងៗទៀត៕