អ្នកឧកញ៉ា គួច ម៉េងលី អះអាងថា សព្វថ្ងៃសិស្សា​នុសិស្សមានភាពបរាជ័យលើកត្តាសង្គម​៤​យ៉ាង

ស្ថាបនិកនៃសាលារៀន អន្តរទ្វីបអាមេរិកាំង (AIS) អ្នកឧកញ៉ា គួច ម៉េងលី បានលើកឡើងថា ប្រភេទសង្គម៤ ដែលអាចធ្វើឲ្យសិស្សានុសិស្ស ឬយុវជនបរាជ័យក្នុងជីវិតរបស់ពូកគេ។ សង្គមទាំង៤នោះមាន សង្គមគ្រួសារ សង្គមសាលារៀន សង្គមអាណាព្យាបាលទី២ និងសង្គមមិត្តភក្តិ។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

អ្នកឧកញ៉ា គួច ម៉េងលី បានមានប្រសាសន៍ថា សង្គមទីមួយដែលធ្វើឲ្យសិស្សបរាជ័យ គឺសង្គមគ្រួសារ មានន័យថា​ នៅពេលដែលគ្រួសារមួយមានភាពបែកបាក់គ្នា ឳពុកម្តាយមិនចុះសម្រុង ក៏ធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់កូនផងដែរ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលពួកគេមានបញ្ហា ក្លាយទៅជាមនុស្សស្ងៀមស្ងាត់ គេនឹងទៅរកសង្គមទី២ គឺសាលារៀន ពោលគឺ សិស្ស ឬ យុវជននឹងទៅរកលោកគ្ រូអ្នកគ្រូ សិស្សច្បង ឬអ្នកប្រឹក្សាយោបល់ (Mentor) ដើម្បីជួយដោះស្រាយបញ្ហា។ ក៏ប៉ុន្តែ ស្ថិតក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ គឺមិនសូវមាននរណាខ្វាយខ្វល់ឡើយ នោះនឹងធ្វើឲ្យសិស្សានុសិស្ស រត់ទៅរកសង្គមទី៣។

សង្គមទី៣ គឺអាណាព្យាបាលទី២ អាចជាម្តាយមីង អាចជាបងប្អូន ឬ គ្រូបង្រៀន ដែលសិស្សទុកចិត្តបាន ប៉ុន្តែ នាសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ គឺមិនងាយស្រួលឡើយក្នុងការស្វែងរកមនុស្សដែលអាចទុកចិត្តបាននោះ។ ទាំងនេះ សុទ្ធតែដើមហេតុធ្វើឲ្យក្មេងៗងាកទៅរកសង្គមទី៤ គឺសង្គមមិត្តភក្តិ។ សង្គមមិត្តភក្តិនេះ គឺមានហានិភ័យខ្ពស់ណាស់ ព្រោះសង្គមមិត្តភក្តិ ងាយនឹងត្រូវបានអូសទាញចូលក្នុងផ្លូវមិនល្អផ្សេងៗ អាចនាំឲ្យពួកគេដើរក្នុងផ្លូវខុស និងប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀនផងដែរ។ ដូចនេះ សព្វថ្ងៃនេះ ក្មេងៗនៅកម្ពុជា គឺបរាជ័យ និងស្ថិតក្នុងសភាពគ្រោះថ្នាក់លើសង្គមទាំង៤នេះ។ នេះបើតាមប្រសាសន៍របស់អ្នកឧកញ៉ា គួច ម៉េងលី។

ទន្ទឹមនេះ អ្នកឯកញ៉ា បានអះអាងបន្ថែមថា បញ្ហាខាងលើនេះអាចធ្វើការដោះស្រាយបាន គឺការជួយគ្នាទៅវិញទៅមករបស់ប្រជាជនកម្ពុជា  ដោយមានការស្រឡាញ់គ្នា ជួយគ្នា មិនរើសអើង ឬ ប្រកាន់ពូជសាសន៍ ប្រកាន់ទ្រព្យសម្បត្តិរវាងអ្នកមាន និងអ្នកក្រឡើយ ទើបអាចជួយស្រោចស្រង់ក្មេងៗ និងសិស្សានុសិស្សដែលកំពុងជួបបញ្ហាបាន។ ជាអកុសល ដោយសារបច្ចុប្បន្ននេះ នៅកម្ពុជា ប្រជាជនបែបនេះ មានតិចតួចបំផុត ជាហេតុធ្វើឲ្យក្មេងៗ និងយុវជនជិត៦០%ទៅហើយ ជួបនូវសុខភាពផ្លូវចិត្ត បាក់ទឹកចិត្ត ស្ថិតក្នុងភាពឯកោ ពិបាកចិត្ត អផ្សុក និងមានអារម្មណ៍រវើរវាយ អស់សង្ឃឹមក្នុងជីវិត។ ដូចនេះ អ្នកឧកញ៉ា គួច ម៉េងលី បានផ្តាំផ្ញើដល់ឳពុកម្តាយគ្រប់រូប តាមដាន និងជំរុញទឹកចិត្តដល់កូនៗក្នុងការរៀនសូត្រឲ្យបានល្អ ចៀសវាងទុកពួកគេចោល នាំឲ្យប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវអារម្មណ៍ ការសិក្សា និងអនាគតរបស់ពួកគេ៕

ដោយ៖ អុន ស្រីមាន