អាជីព

ភាពជាអ្នកដឹកនាំកំពូលក្នុងវិបត្តិកូវីដ តើអ្នកគួរប្រកាន់កិរិយាបែបណា?

បានផុស

៥ years មុន

នៅ

ថ្ងៃអង្គារ ២ មីនា ២០២១

ដោយ

ភាពជាអ្នកដឹកនាំកំពូល ខុសគ្នាពីអ្នកដឹកនាំធម្មតាត្រង់ឥរិយាបថនិងវិធីសម្រេចចិត្ត។

មជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់ភាពច្នៃប្រឌិតភាពជាអ្នកដឹកនាំ (CLA ) សរសេរថា ការដឹកនាំនៃស្ថាប័ននីមួយៗ គឺជាបទពិសោធន៍ដ៏មានឥទ្ធិពលសម្រាប់បង្វឹកភាពជាអ្នកដឹកនាំ ប៉ុន្តែ កិរិយារាបទាប សុភាពរម្យទម ទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ ទើបអាចចាត់ថាជាការដឹកនាំដល់កំពូលមួយ។

មេដឹកនាំកំពូល ដើរតួនាទីយ៉ាងធំធេងក្នុងកម្រិតជោគជ័យរបស់អង្គភាព ក្រុមហ៊ុនមិនថា គេកំពុងស្ថិតនៅក្នុងតួនាទីកម្រិតណាឡើយ។

ពួកគេលេចធ្លោនិងមានអំណាចជាសម្ងាត់ ទោះគេមិនទាន់ធំស្មើនឹងកម្រិតពិតនៃសមត្ថភាពខាងក្នុងរបស់គេក្ដី។

គ្រប់គ្នាដែលឃើញមនុស្សនេះ តែងឆ្ងល់ថា តួនាទីប៉ុណ្ណឹងសោះ មានអំណាចម៉្លេះ សូម្បីមេដឹកនាំធំៗនានាក៏សឹង ញញើតពេលនិយាយជាមួយគេ?

ត្រូវហើយ!ពួកគេមានលក្ខណៈដ៏ពិសេស!

១ ទស្សនៈជ្រាលជ្រៅនិងពិបាកទប់ទល់

ដោយសារគេពូកែរៀបចំផែនការសកម្មភាពច្បាស់លាស់ សម្រាប់បញ្ហាប្រឈមនិងអាទិភាព របស់អង្គភាព គេតែងមានគំនិតនាំមុខលើចក្ខុវិស័យរបស់ក្រុមហ៊ុននិងអង្គភាព។ ប្រសិទ្ធភាពនៃសម្ដីរបស់ពួកគេ ទៅកាន់មនុស្សគ្រប់គ្នា បង្ហាញភាពជាអ្នកដឹកនាំដ៏សម្ងាត់និងកម្ររកបានរបស់គេ។ ប្រៀបធៀបទៅនឹងនាយកប្រតិបត្តិជាន់ខ្ពស់ដទៃទៀត គេមានទំនុកចិត្តនិងទទួលបានការគោរពជាទូទៅ។

២ ឥទ្ធិពលខាងក្រៅ

មនុស្សនេះ មានជំនាញទំនាក់ទំនងដ៏អស្ចារ្យនិងមិនលេងសើច។ គេមិនមែនមានអ្នកតាម Follow ច្រើនតែគេមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ នឹងនិយាយអ្វីៗ សម្បូរមានគេត្រងត្រាប់ស្ដាប់តាម។ គេមានតុល្យភាពនិងទ្រទ្រង់ថាមពលផ្ទាល់ខ្លួនរវាង កិរិយាឯកជននិងទ្រឹស្ដីការងារ។ សមត្ថភាពនៃការការកំណត់តុល្យភាពជីវិតរបស់គេ ស៊ីជម្រៅ និងទាក់ទាញខ្លាំង។ មនុស្សនានាដែលបានជួបតែងចង់បានគេឲ្យមកចូលរួមជួយការងារឬជាដៃគូ។

៣ គេមិនរាថយនឹងបញ្ហាប្រឈមទាំងអស់

បញ្ហាជាយុទ្ធសាស្ត្រ ការកំណត់និងការសម្រេចចិត្ត ក្នុងចក្ខុវិស័យទិសដៅនិងគោលដៅ ការសម្របផ្លាស់ប្ដូរ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃនិងមើលឃើញអនាគតរយៈពេលវែង គ្មានអ្នកណាពូកែដល់មនុស្សនេះឡើយ។ គេតែងតែ នាំមុខនៅទូទាំងកម្រិត វិទ្យាសាស្ត្រ, វប្បធម៌, ប្រវត្តិសាស្ត្រ សេដ្ឋកិច្ច នយោបាយ និងចំណាប់អារម្មណ៍សង្គម ។
ការគ្រប់គ្រងទេពកោសល្យនៃការដឹកនាំថ្នាក់កំពូល មិនត្រូវការសញ្ញាប័ត្របណ្ណធានាឡើយ។ វាត្រូវការតែពេលត្រឹម១ពែងកាហ្វេអ្នកនឹងរកឃើញសមត្ថភាពពិតរបស់គេ។

៤ ការអភិវឌ្ឍន៍ទៅជាមេដឹកនាំកម្រិតកំពូលក្នុងបរិបទវិបត្តិពិភពលោក

ថាមពលសម្បទា ការវាយតម្លៃសុខភាពនិងការណែនាំផ្លូវចិត្ត បង្ហាញច្បាស់ឡើងក្នុងវិបត្តិកូរ៉ូណាថា មេដឹកនាំណាកម្សាក និងមេដឹកនាំណាភ្លឺស្វាង។

មិនមែនមានន័យថា កម្សាកមិនហ៊ានទៅហាងកាហ្វេទេ ប៉ុន្តែគឺការកម្សាកដែលមិនអាចរកឃើញឱកាសក្នុងហានិភ័យ ព្រោះពួកគេខ្លាចខាតបង់បន្ថែម។ ពួកគេបណ្តេញបុគ្គលិកតាំងពីខែដំបូង ហើយប្រញាប់ប្រមូលលុយទុក។ មេដឹកនាំកំពូលមិនដែលគណនាលុយនិងតួលេខចំណូលជា ពេលវេលាដែលគេបាត់បង់ទៅទេ គេរមែងតែបង្កើតអ្វីមួយថ្មីក្នុងឧបសគ្គ ហើយគេស្រេកឃ្លានចង់ទទួលបានជោគជ័យក្រោយពេលឧបសគ្គរលាយភ្លាម។ អ្នកផ្សេងនឹងរត់តាមពីក្រោយគេត្រុកៗ ពេលសមុទ្រស្ងប់លែងមានរលក៕

ប្រែសម្រួល៖ឡាហ្សូលី

ចុចអាន៖ហេតុអ្វីបានជារោគរាតត្បាតគឺជាពេលវេលាដ៏ល្អដើម្បីចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មថ្មី?

Related Topics:ភាពជាអ្នកដឹកនាំ