សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចខេត្តរតនគិរី រក្សាទំនៀមទម្លាប់ប្រវាសដៃគ្នារដូវច្រូតកាត់ស្រូវ

បច្ចុប្បន្ននេះ វិស័យកសិកម្មរបស់កម្ពុជាមានការរីកចម្រើនគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ដោយបានប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រទំនើបៗ ដូចជា ត្រាក់ទ័រ ម៉ាស៊ីនព្យួរស្រែ ម៉ាស៊ីនច្រូតស្រូវ និងឧបករណ៍ផ្សេងទៀត ដោយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើកម្លាំងពលកម្មដោយដៃ និងវិធីសាស្ត្រប្រពៃណី។ លើសពីនេះ នៅតាមបណ្តាខេត្តមួយចំនួន ក៏លែងមានការប្រវាស​ដៃគ្នាច្រូតស្រូវទៀតហើយ។ ទោះ​ជា​យ៉ាងណា នៅ​សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច រស់នៅភូមិទៀមលើ ឃុំកាចូន ស្រុកវើនសៃ ខេត្ត​រតនគិរី នៅបន្តរក្សាទំនៀមទម្លាប់ប្រវាសដៃគ្នាធ្វើស្រែក្នុងរដូវប្រមូលផល ដោយពួកគេកំពុងមមាញឹកច្រូតស្រូវចម្ការ ពោលជួយគ្នាទៅវិញទៅមករហូតបញ្ចប់រដូវប្រមូលផលស្រូវ។​

លោក ចំពូ កាំភឿន ជាជនជាតិដើមភាគតិចគ្រឹង បានប្រាប់កម្ពុជាថ្មីថា លោកមានដីស្រែជាងកន្លះហិកតា ដែលបានដាំពូជស្រូវអង្គរ ជាប្រភេទពូជស្រូវចម្ការ( ស្រូវស្រាល) ដាំដុះពីខែឧសភា រហូតមកដល់តុលា មានរយៈពេល៣ខែ ទើបប្រមូលផលស្រូវ ។ លោកបន្តថា ៖«ឆ្នាំនេះមានអ្នកភូមិចំនួន ៣០ នាក់ ជាកសិករធ្វើស្រែប្រវាសដៃគ្នាមកជួយច្រូតកាត់ស្រូវ។ ដល់ពេលបោកស្រូវរួចរាល់ហើយ ក៏ទៅជួយគេវិញរហូតដល់គ្រប់ចំនួនអ្នកដែលមកជួយតែម្តង»។ បើតាមកសិកររូបនេះ ស្រូវប្រភេទពូជស្រូវអង្គរដែលប្រមូលផល ទើបតែខ្ចីពីអ្នកភូមិមកដាំបានចំនួន ៥ ការ៉ុង សម្រាប់ហូបនៅក្នុងគ្រួសារ មិនមានសម្រាប់លក់នោះទេ ។

ចំណែក អ្នកស្រី នាង ជាកសិករជនជាតិដើមភាគតិចគ្រឹង ក៏បានប្រាប់កម្ពុជាថ្មីដែរថា ឆ្នាំនេះក៏បានប្រមូលផលស្រូវចម្ការដែលមានឈ្មោះ “ស្រូវកាស៊ី” ដែលឈ្មោះនេះហៅតាមភាសាគ្រឹង ។ អ្នកស្រីបន្តថា គោលបំណងដាំស្រូវនេះគឺដើម្បីទុកហូបប្រចាំថ្ងៃ ទម្រាំស្រូវធ្ងន់ដែលជាស្រូវស្រែ ហុចផលឱ្យនៅពេលក្រោយ។

សូមជម្រាបថា គ្រួសារកសិករខ្លះនៅខេត្តរតនគិរី ដាំដុះស្រូវមានពីរប្រភេទ គឺស្រូវចម្ការ (ស្រូវស្រាល) និងស្រូវស្រែ(ស្រូវធ្ងន់)។ សម្រាប់ស្រូវចម្ការនេះ ដាំដុះក្នុងខែ ឧសភា ឬកក្កដា ហើយប្រមូលផលនៅខែ តុលា ដែលស្រូវនេះសម្រាប់ទុកហូបពេលស្រូវអស់ពីជង្រុក។ ចំណែកស្រូវស្រែដែលជាប្រភេទស្រូវធ្ងន់ ដាំក្នុងខែកក្កដា ដែលនឹងប្រមូលផលនៅខែវិច្ឆិកា ឬខែធ្នូ សម្រាប់ទុកហូបពេញ ១ឆ្នាំតែម្តង៕

អត្ថបទ៖ ខៀវ ចាប