ជនជាតិដើមភាគតិចមួយចំនួននៅមណ្ឌលគិរី នៅរក្សាទម្លាប់ពីដូនតា យកពោតលាយអង្ករដាំបាយហូប

មកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ដោយសារតែស្រុកទេសមានសុខ សន្តិភាពពេញលេញ និងការអភិវឌ្ឍលើគ្រប់វិស័យ ធ្វើឱ្យប្រជាពល​រដ្ឋកម្ពុជា រស់នៅយ៉ាងសុខសាន្ត និងក្នុងជីវភាពសមរម្យ។ មិនថាតែពលរដ្ឋទូទៅទេ សូម្បីតែប្រជាពលរដ្ឋជនជាតិដើមភាគតិចក៏មានការផ្លាស់របៀបរបប និងជីវភាពនៃការរស់នៅផងដែរ។ តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏នៅមានប្រជាពលរដ្ឋជនជាតិដើមភាគតិចមួយចំនួននៅក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី នៅតែរក្សាទម្លាប់ពីដើមរបស់ពួកគេយកដំឡុងហូបជំនួសបាយ ឬយកពោតលាយជាមួយអង្ករដាំបាយហូប។

ទម្លាប់បរិភោគបែបនេះ គេធ្លាប់តែឃើញមានកាលពីសម័យមុនៗ ពោល គឺនៅក្នុងគ្រាដែលស្រុកទេសមានសង្រ្គាមរាំងជល់ ឬជួបគ្រោះទុរ្ភិក្ស ប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួនតែងតែមានភាពខ្វះខាតនៅក្នុងជីវភាពរស់នៅ ជាពិសេស ទៅលើការហូបចុប ដោយសារពិបាកក្នុងការធ្វើស្រែចំការ ឬប្រកបរបររកស៊ីផ្សេងៗបាន។ ពលរដ្ឋទាំងនោះ ជាពិសេស ជនជាតិដើមភាគតិចដែលលាយឡំជាមួយទំនៀមទម្លាប់ ប្រពៃណីផង តែងតែដើររកជីកមើមដំឡូង មើមក្តួច ដើម្បីបរិភោគជំនួសបាយ ឬលាយជាមួយបាយ ដើម្បីបរិភោគចម្អែតក្រពះ។ ប៉ុន្តែ មកដល់សម័យទំនើប ជឿនលឿន សម្បូរសប្បាយនេះទៅហើយ ក៏នៅមានជនជាតិដើមភាគតិចព្នងមួយចំនួនរស់នៅខេត្តមណ្ឌលគិរីនៅតែបន្តហូបបែបនេះទៀត។

ជាក់ស្តែង អ្នកស្រី ខ្វៀវ អិរីប អាយុ៤១ ឆ្នាំរស់នៅក្នុងភូមិពូលូង សង្កាត់រមនា ក្រុងសែនមនោរម្យ ខេត្តមណ្ឌលគិរី គឺជាជនជាតិដើមភាគតិចមួយរូបក្នុងចំណោមជនជាតិដើមភាគតិចដទៃៗទៀតដែលនៅរក្សាទម្លាប់ហូបចុកបែបនេះ។ អ្នកស្រីរៀបរាប់ថា តាំងពីជំនាន់ឪពុកម្តាយរបស់គាត់តែងយកអាហារ៣ប្រភេទបរិភោគជំនួសបាយ និងលាយជាមួយបាយហូប មានដូចជា មើមដំឡូង ពោតទំ និងពោតមួយប្រភេទទៀតដែលភាសាជនជាតិព្នងហៅថា អំបរគែ។ មកដល់ជំនាន់បច្ចុប្បន្ននេះ គាត់នៅតែបន្តបរិភោគជាលក្ខណៈប្រពៃណីបន្តពីឪពុកម្តាយរបស់គាត់ដដែល។

អ្នកស្រី ខ្វៀវ អិរីប បានរៀបរាប់ឱ្យដឹងថា ដំបូងឡើយ គេយកគ្រាប់ពោតទុំទៅបុក ហើយអុំយកតែចុងរបស់វា រួចលាយជាមួយអង្កររួចដាំហូបបាន។ គាត់បានបញ្ជាក់ថា មូលហេតុដែលក្រុមគ្រួសារគាត់ចូលចិត្ត យកអាហារទាំង៣ប្រភេទនេះលាយជាមួយអង្ករដាំបាយហូប ពីព្រោះវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ជាងមិនបានលាយជាមួយអង្ករពេលបរិភោគម្តងៗ៕

ដោយ ៖រៀម សុខហេង