នាវា១៦គ្រឿងរងការវាយប្រហារនៅ​ច្រកសមុទ្រ Hormuz ចាប់​តាំង​ពី​សង្គ្រាម​អ៊ីរ៉ង់​ផ្ទុះ​ឡើង

ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ​១៣ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះនៃជម្លោះដ៏សាហាវ ច្រកសមុទ្រដែលជាសរសៃឈាមសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ពិភពលោក បានប្រែទៅជាសមរភូមិដែលពោរពេញដោយសំឡេងផ្ទុះ និងការហៅទូរសព្ទសង្គ្រោះបន្ទាន់។ ចាប់តាំងពីសង្រ្គាមអ៊ីរ៉ង់​បានផ្ទុះឡើងកាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ មកទល់ពេលនេះ មាននាវាពាណិជ្ជកម្មយ៉ាងហោចណាស់​១៦គ្រឿង ត្រូវបាន​ទីភ្នាក់ងារ​ព័ត៌មាន​រ៉យទ័រ​បញ្ជាក់ថាបានរងការខូចខាត ឬត្រូវបានបំផ្លាញ ដែលធ្វើ​ឲ្យ​តំបន់ឈូងសមុទ្រពែក្សក្លាយជា «តំបន់ហាមឃាត់» សម្រាប់នាវាដឹកជញ្ជូនទូទាំងសកលលោក។

វិបត្តិនេះបានឡើងដល់ចំណុចកំពូលកាលពីថ្ងៃពុធ ទី១១ ខែមីនាកន្លងទៅនេះ នៅពេលដែលនាវាចំនួន៥​គ្រឿងផ្សេងគ្នា ត្រូវបានគេកំណត់គោលដៅវាយប្រហារក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ២៤​ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងចំណោមនាវាដែលរងគ្រោះ រួមមាននាវាដោតទង់ជាតិថៃឈ្មោះ Mayuree Naree និងនាវាដោតទង់ជាតិលីបេរីយ៉ាឈ្មោះ Express Rome។ អ្វីដែលកាន់តែសោកសៅជាងការបាត់បង់សម្ភារៈទៅទៀតនោះ គឺជីវិតមនុស្ស ដោយមាននាវិកយ៉ាងហោចណាស់​៧នាក់ បានបាត់បង់ជីវិត ចាប់តាំងពីការប្រយុទ្ធគ្នាបានចាប់ផ្តើម។

ក្រៅពីការវាយប្រហារដោយគ្រាប់ពិត ការធ្វើនាវាចរណ៍ក្នុងឈូងសមុទ្រនេះបានក្លាយជា «សុបិនអាក្រក់» ផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា។ នាវាដែលព្យាយាមឆ្លងកាត់បានរាយការណ៍ពីការរំខានយ៉ាងខ្លាំងដល់ប្រព័ន្ធ GPS និងប្រព័ន្ធរុករកទំនើបៗ ដែលបង្កើត​ឲ្យ​មាន «អ័ព្ទអេឡិចត្រូនិក» ធ្វើឲ្យនាវិកមិនអាចមើលឃើញទិសដៅច្បាស់លាស់។ ស្ថានភាពនេះតម្រូវ​​ឲ្យ​ក្រុមនាវិកត្រូវប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសមើលដោយភ្នែក និងរ៉ាដាបែបបុរាណ ដែលបង្កើនហានិភ័យនៃការប៉ះទង្គិចគ្នា ឬការបើកកប៉ាល់ឡើងគោកក្នុងច្រកសមុទ្រដ៏ចង្អៀតនេះ។

ផលប៉ះពាល់លើថាមពលពិភពលោកបានកើតឡើងភ្លាមៗ និងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ច្រកសមុទ្រ Hormuz ដែលធ្លាប់តែជាផ្លូវហាយវ៉េសម្រាប់នាវាដឹកប្រេងរាប់រយគ្រឿង ឥឡូវនេះមិនមាននាវាឆ្លងកាត់សូម្បីតែមួយគ្រឿងកាលពីថ្ងៃពុធ ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថា «ត្រូវបានបិទ» ទាំងស្រុង។ ក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនខ្នាតយក្សដូចជា Maersk បានសម្រេចចិត្តបោះបង់ចោលផ្លូវនេះ ហើយសុខចិត្តបញ្ជូននាវាដឹកទំនិញរបស់ខ្លួន​ឲ្យ​បើកវាងតាមជ្រោយ Good Hope ក្នុងប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូងវិញ ដែលត្រូវចំណាយពេលយូរជាងមុនរាប់សប្តាហ៍។ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការដួលរលំនៃទីផ្សារថាមពល អារ៉ាប៊ីសាអូឌីតបានព្យាយាមរុញច្រានការនាំចេញប្រេងតាមរយៈបំពង់បង្ហូរឆ្លងកាត់ប្រទេសទៅកាន់កំពង់ផែសមុទ្រក្រហមជំនួសវិញ។

គិតត្រឹម​ថ្ងៃទី១៣ ខែមីនា ឧស្សាហកម្មដឹកជញ្ជូនតាមសមុទ្រនៅតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់បំផុត។ តម្លៃធានារ៉ាប់រងសម្រាប់ហានិភ័យសង្រ្គាម​បានហក់ឡើងខ្ពស់កប់ពពក ដែលធ្វើឲ្យក្រុមហ៊ុនតូចៗស្ទើរតែមិនអាចដំណើរការបាន។ ដរាបណាមិនទាន់មានកិច្ចព្រមព្រៀងឈប់បាញ់ ឬច្រករបៀង ដែលមានសុវត្ថិភាពនោះទេ ស្រមោលខ្មៅលើច្រកសមុទ្រ Hormuz នឹងបន្តធ្វើឲ្យពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិជួបភាពងងឹតសូន្យសុង៕

អត្ថបទ៖ ឈាង