ការស្រាវជ្រាវ៖ អាហារសមុទ្រពីរប្រភេទ ផ្ទុកជាតិពុលខ្ពស់ និងមីក្រូប្លាស្ទិក ប៉ះធ្ងន់ដល់សុខភាព

មីក្រូប្លាស្ទិក គឺជាប្លាស្ទិកតូចៗដែលគេចចេញពីបរិស្ថានចូលទៅក្នុងប្រភពទឹក ហើយនៅទីបំផុតវានឹងបំពុលទៅលើអាហារ ជាពិសេសអាហារសមុទ្រ ដែលជាម្ហូបដ៏ពេញនិយមសម្រាប់គ្រួសារជាច្រើន។ នេះបង្កជាគ្រោះថ្នាក់ស្ងាត់ ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាព ប្រសិនបើទទួលទានជាប្រចាំ។

តាមរបាយការណ៍របស់សារព័ត៌មាន CNN បានបង្ហាញថា រហូតដល់ ៩០% នៃគំរូប្រូតេអ៊ីនសត្វ និងរុក្ខជាតិដែលត្រូវបានធ្វើតេស្តមានផ្ទុកមីក្រូប្លាស្ទិក។ គួរកត់សម្គាល់ថា អាហារសមុទ្រ ដែលជាអាហារពេញនិយមសម្រាប់មនុស្សជាច្រើន ត្រូវបានគេរកឃើញថាមានជាតិពុលខ្លាំងបំផុត។

ទី១ បង្គា បង្គាគឺជាប្រភពអាហាររបស់សត្វ Plankton ដែលប្រមូលផ្តុំមីក្រូប្លាស្ទិកអណ្តែតក្នុងចរន្តទឹក។ នេះធ្វើឲ្យបង្គាក្លាយជាអ្នកប្រមូលផ្តុំ ដ៏មានសក្តានុពលសម្រាប់ភាគល្អិតប្លាស្ទិក។ ការវេចខ្ចប់ប្លាស្ទិកកំឡុងពេលផ្ទុក និងដឹកជញ្ជូនធ្វើឲ្យបញ្ហានៃការចម្លងរោគមីក្រូប្លាស្ទីកកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។

ការសិក្សាមួយដែលត្រូវបានចេញផ្សាយនៅក្នុងទស្សនាវដ្តី Environmental Research ក៏បានរកឃើញថា បង្គាចៀន និងបំពង មានផ្ទុកមីក្រូប្លាស្ទិកយ៉ាងច្រើន ដែលជាមធ្យមមានច្រើនជាង ៣០០ បំណែក នៃប្លាស្ទិកក្នុងមួយពេល។

ទី២.អយស្ទ័រ ការស្រាវជ្រាវពីសាកលវិទ្យាល័យ Hull បានរកឃើញថា អយស្ទ័រមានផ្ទុកមីក្រូប្លាស្ទិកច្រើន។ (ចក្រភពអង់គ្លេស) សត្វអយស្ទ័រ និងសំបកខ្យងផ្សេងទៀតដូចជា មឹក និងខ្យង ត្រូវបានគេរកឃើញថាមានកម្រិតមីក្រូប្លាស្ទិកខ្ពស់ជាងសាច់ក្តាម ឬបង្គា។

ជាពិសេស អយស្ទ័រ​ដែល​ចាប់បាន​ក្នុង​ដែនទឹក​អាស៊ី គឺជា​សត្វ​ដែល​មាន​មេរោគ​ច្រើនជាងគេ​។ ការសិក្សាមួយពីសាកលវិទ្យាល័យ Queensland ប្រទេសអូស្ត្រាលី បានបញ្ជាក់ពីវត្តមានរីករាលដាលនៃមីក្រូប្លាស្ទិកនៅក្នុងសត្វអយស្ទ័រ។

ទន្ទឹមនឹងនោះ អ្នកជំនាញបានផ្តល់អនុសាសន៍ថា អ្នកបរិភោគត្រូវលាងសម្អាតអាហារឲ្យបានហ្មត់ចត់ មុនពេលចម្អិនអាហារ ដើម្បីកម្ចាត់មីក្រូប្លាស្ទិកលើផ្ទៃ។ ពួកគេផ្តល់អាទិភាពដល់អាហារស្រស់ ដូចជាអាហារកែច្នៃ ក្លាសេ និងអាហាររហ័ស ជាញឹកញាប់មានផ្ទុកមីក្រូប្លាស្ទិកខ្ពស់ជាង។

ដូចគ្នានេះផងដែរ ការជ្រើសរើសអាហារដែលមានប្រភពច្បាស់លាស់អាចជួយកំណត់ការទិញអាហារសមុទ្រពីប្រភពកខ្វក់។ ពួកគេក៏គួរតែកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ការវេចខ្ចប់ប្លាស្ទិកចោល ហើយជំនួសវាដោយសម្ភារៈដែលមានសុវត្ថិភាពជាងមុន ដើម្បីចៀសវាងការលេចធ្លាយមីក្រូប្លាស្ទិកអំឡុងពេលផ្ទុក។

ការសិក្សាមួយបានរកឃើញថា មីក្រូប្លាស្ទីក និង ណាណូផ្លាស្ទិក បង្កឲ្យមានភាពតានតឹងអុកស៊ីតកម្មនៅក្នុងប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទកណ្តាល។ ជាងនេះទៅទៀត មីក្រូប្លាស្ទីកក្នុងអាហារ ក៏អាចផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត និងការថប់បារម្ភ។ អ្នកស្រាវជ្រាវព្រមានថា ទាំងនេះអាចជះឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានដល់ការអភិវឌ្ឍន៍ខួរក្បាល បង្កការរលាក និងរំខានដល់ដំណេក និងអារម្មណ៍មិនល្អ។

ជាងនេះទៅទៀត មីក្រូប្លាស្ទិកកំពុងជ្រៀតចូលទៅក្នុងរបបអាហារប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង ដោយយើងមិនបានដឹងអំពីវាឡើយ។ ប្រសិនបើយើងមិនផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយារបស់យើងនៅថ្ងៃនេះទេ យើងអាចបង់ថ្លៃសម្រាប់សុខភាពរបស់យើង។ ឬសូម្បីតែជីវិតរបស់យើងនាពេលអនាគតដ៏ខ្លី៕

អត្ថបទ៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ចុចអាន៖ការស្រាវជ្រាវដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលមួយបង្ហាញថា មីក្រូផ្លាស្ទិក ជាមូលហេតុថ្មីនៃជំងឺពុកឆ្អឹង