ក្រុមអាហារ ៧ គួរតែកំណត់ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺមហារីក

អ្នកជំនាញឈានមុខគេក្នុងវិស័យជំងឺមហារីក និងអាហារូបត្ថម្ភនិយាយថា ក្រុមអាហារដែលមានគ្រោះថ្នាក់បំផុតគឺក្រុមអាហារដែលមានផ្ទុកសារធាតុរក្សាទុក។ ដើម្បីពន្យារអាយុកាលធ្នើររបស់ពួកគេរហូតដល់ច្រើនឆ្នាំ ក្រុមហ៊ុនផលិតមានអាហារកែច្នៃខ្លាំងដែលធ្វើឲ្យពួកគេបាត់បង់ស្ថានភាពអាហារូបត្ថម្ភធម្មជាតិរបស់ពួកគេជាមួយនឹងសារធាតុបន្ថែម (ជារឿយៗលាក់នៅក្រោមលេខកូដ E)។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

ជាពិសេស អត្រានៃជំងឺមហារីកពោះវៀនធំចំពោះមនុស្សដែលមានអាយុក្រោម ៥០ ឆ្នាំ (ជាពិសេស Gen Z) គឺស្ថិតនៅកម្រិតខ្ពស់បំផុត ដែលបណ្តាលមកពីទម្លាប់នៃការពឹងផ្អែកលើអាហារកែច្នៃខ្លាំងដែលមានតម្លៃថោក។

នេះគឺជាក្រុមអាហារ ៧ ក្រុមដែលអ្នកជំនាញណែនាំឲ្យជំនួស៖

សាច់កែច្នៃ ប្រសិនបើអ្នកញ៉ាំសាច់ក្រក ឬនំសាំងវិចស្ព្រីងរ៉ូលជាប្រចាំ សូមពិចារណាប្តូរទៅត្រី។ សាច់កែច្នៃច្រើនតែមានផ្ទុកនីត្រាតដើម្បីរក្សាពណ៌ និងការពារបាក់តេរី ប៉ុន្តែសារធាតុនេះមានទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ទៅនឹងជំងឺមហារីក។

អ្នកជំនាញអាហារូបត្ថម្ភ Rhiannon Lambert បាននិយាយថា អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) ចាត់ថ្នាក់សាច់កែច្នៃជាក្រុមទី ១នៃជំងឺមហារីក។ អ្នកគួរតែផ្តល់អាទិភាពដល់របបអាហាររបស់អ្នកជាមួយនឹងអាហារដើម។

ទឹកផ្លែឈើខាប់ ទឹកផ្លែឈើខាប់ច្រើនតែមានផ្ទុកប៉ូតាស្យូម sorbate និង sulfite។ គ្រូបង្រៀនអាហារូបត្ថម្ភជាន់ខ្ពស់ Orla Flannery ណែនាំឲ្យជំនួសដោយទឹកចម្រោះ ដោយបន្ថែមចំណិតត្រសក់ ឬក្រូចឆ្មាស្រស់។ នេះជួយបង្កើតរសជាតិធម្មជាតិដោយមិនចាំបាច់ប្រើសារធាតុរក្សាទុក ឬសារធាតុផ្អែមសិប្បនិម្មិត។

ទឹកសាឡាដដែលមានទឹកខ្មេះឧស្សាហកម្ម ទឹកសាឡាដមួយចំនួនប្រើអាស៊ីតអាសេទិក (ទឹកខ្មេះឧស្សាហកម្ម) ដើម្បីពន្យារអាយុកាលធ្នើ។ ការសិក្សាបានរកឃើញទំនាក់ទំនងរវាងសារធាតុបន្ថែមនេះ និងហានិភ័យនៃជំងឺមហារីក និងជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ អ្នកជំនាញ Federica Amati ណែនាំឲ្យធ្វើទឹកច្រលក់ផ្ទាល់ខ្លួន។ អ្នកក៏គួរតែពិនិត្យមើលស្លាកដើម្បីចៀសវាងអាស៊ីតអាសេទិកនៅក្នុងគ្រឿងទេស។ ជម្រើសដែលមានសុវត្ថិភាពជាងនេះរួមមានទឹកជ្រលក់ផ្លែបឺរ (guacamole) ទឹកជ្រលក់ទឹកដោះគោជូរជីអង្កាម ឬ mayonnaise ធ្វើនៅផ្ទះជាមួយទឹកក្រូចឆ្មា។

ទឹកជ្រលក់មី ការរួមបញ្ចូលគ្នានៃសារធាតុរក្សាទុកដូចជា acetate និង erythorbate អនុញ្ញាតឲ្យទឹកជ្រលក់អាចដាក់ក្នុងទូផ្ទះបាយបានរយៈពេលជាច្រើនខែ ប៉ុន្តែវាមិនល្អសម្រាប់អាហារទេ។ ជំនួសឲ្យការទិញអាហារដែលវេចខ្ចប់រួចជាស្រេច Flannery ណែនាំថា ប៉េងប៉ោះកំប៉ុងដើមជាធម្មតាមានសារធាតុរក្សាទុកតិចជាងទឹកជ្រលក់ ដោយបន្ថែមឱសថស្ងួត និងបន្លែតាមរដូវ អ្នកនឹងទទួលបានទឹកជ្រលក់ស្រស់ និងមានសុវត្ថិភាពជាង”។

ស្ករគ្រាប់ ស្ករគ្រាប់ពណ៌ភ្លឺច្រើនតែត្រូវបានបំពេញដោយអាស៊ីតអាសេទិក និងអាស៊ីតក្រូចឆ្មា។ ពួកវាមិនត្រឹមតែបំផ្លាញស្រទាប់ធ្មេញប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏បង្កគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់មីក្រូជីវសាស្រ្តពោះវៀនរបស់អ្នកផងដែរ។

នំប្រភេទ Crumpets (Muffins) នំប្រភេទនេះជាធម្មតាមានអាយុកាលរក្សាទុកយូរណាស់ ដោយសារវត្តមាននៃប៉ូតាស្យូម sorbate។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចកម្ចាត់វាចោលទាំងស្រុងបានទេ អ្នកជំនាញណែនាំឲ្យប្តូរទៅប្រើនំប៉័ងដំបែធម្មជាតិ (sourdough) ដែលមានជាតិអំបិលទាបជាង និងមិនមានផ្ទុកសារធាតុរក្សាទុកបន្ថែមទាល់តែសោះ។

នំប៉័ងតាមផ្សារទំនើប ទោះបីជាវាអាចប្រើបានតែប៉ុន្មានថ្ងៃបន្ទាប់ពីបើកថង់ក៏ដោយ នំប៉័ងខ្នើយ នំប៉័ងរុំ ឬនំប៉័ងបាហ្គេតនៅផ្សារទំនើបនៅតែមានផ្ទុកសារធាតុសូបេត ឬអាសេតាតដើម្បីការពារផ្សិត។ អ្នកជំនាញលើកទឹកចិត្តអ្នកនិយមម្សៅឲ្យប្តូរទៅនំប៉័ងដុតថ្មីៗប្រចាំថ្ងៃ នំប៉័ងដំបែធម្មជាតិ ឬផលិតផលដែលមានបញ្ជីគ្រឿងផ្សំសង្ខេបបំផុត៕

អត្ថបទ៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ចុចអានខាងក្រោមនេះ៖

៣ វិធីចម្អិនបាយ ចៀសពីការកើនឡើងជាតិស្ករក្នុងឈាម