មួយរដូវផ្លែម្តង! អ្នកភូមិខ្លះក្នុងខេត្តរតនគិរី ចូលព្រៃឡើងភ្នំ បេះសាវម៉ាវព្រៃយកមកលក់

នៅរៀងរាល់រដូវផ្លែឈើព្រៃទុំ ចាប់ពីខែមេសា ដល់ចុងខែឧសភា អ្នកភូមិមួយចំនួនជាពិសេសជនជាតិដើមភាគតិចរស់នៅក្នុងខេត្តរតនគិរី បាននាំគ្នាចូលព្រៃ និងឡើងភ្នំ បេះផ្លែសាវម៉ាវព្រៃយកមកលក់តាមដងផ្លូវក្នុងក្រុងបានលុង ដើម្បីរកចំណូលផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ។

ផ្លែសាវម៉ាវព្រៃ ជាប្រភេទផ្លែឈើធម្មជាតិដែលដុះតាមជើងភ្នំ និងចម្ការ មានរសជាតិជូរអែម ខ្លះផ្អែម និងមានទំហំតូចជាងសាវម៉ាវស្រុក។ នៅពេលទុំ ផ្លែមានពណ៌លឿង ខៀវ ឬក្រហម អាស្រ័យទៅតាមប្រភេទ ដែលជាទីពេញនិយមសម្រាប់ពលរដ្ឋទូទៅដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ខេត្តភាគឦសានមួយនេះ។

អ្នកស្រី ធឿម ជីម ជាជនជាតិដើមភាគតិចទំពួន មកពីឃុំឯកភាព ស្រុកអូរជុំ បានឱ្យដឹងថា សាវម៉ាវព្រៃ ឬភាសាទំពួនហៅថា «ព្យូ» ភាគច្រើនដុះតាមចម្ការ និងជើងភ្នំ។ អំឡុងរដូវប្រមូលផល ជារៀងរាល់ថ្ងៃ អ្នកស្រី និងក្រុមគ្រួសារ តែងនាំគ្នាទៅបេះសាវម៉ាវព្រៃ រួចចងជាដុំៗយកមកលក់នៅក្រុងបានលុង។ ក្នុងមួយថ្ងៃ អ្នកស្រីអាចប្រមូលបានប្រមាណ ៣០ ទៅ ៤០ គីឡូក្រាម និងលក់ក្នុងតម្លៃចន្លោះពី ៣,០០០ ទៅ ៤,០០០ រៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម។ អ្នកស្រីអះអាងថា ការលក់ផ្លែឈើព្រៃនេះ គឺជាការរកចំណូលបន្ថែមក្រៅពីការធ្វើស្រែចមង្ការសម្រាប់ទ្រទ្រង់ជីវភាពគ្រួសារក្នុងអំឡុងរដូវផ្លែទុំ។

ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកស្រី ធឿ ចាន់ ជាជនជាតិដើមភាគតិចទំពួនម្នាក់ទៀត បានឱ្យដឹងថា អ្នកស្រីមានលក់ផ្លែឈើព្រៃ ២ មុខ គឺសាវម៉ាវព្រៃ និងផ្លែភ្ញៀវ ដែលចាប់ផ្តើមប្រមូលផលពីខែមេសាតទៅ។ អ្នកស្រីប្រាប់ សម្រាប់ផ្លែសាវម៉ាវព្រៃបេះមកពីព្រៃភ្នំ ចំណែកផ្លែភ្ញៀវវិញ ជាដំណាំក្នុងចម្ការខ្លួនផ្ទាល់ដែលប្រមូលជារៀងរាល់ឆ្នាំ។

អ្នកស្រីបន្ថែមថា សាវម៉ាវព្រៃមានរសជាតិជូរអែមឆ្ងាញ់ ដែលជាចំណុចទាក់ទាញអតិថិជន។ តម្លៃលក់ចេញមានចន្លោះពី ៤,០០០ ទៅ ៦,០០០ រៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម ហើយសម្រាប់ភ្ញៀវទិញច្រើន ចាប់ពី ១០ ទៅ ២០ គីឡូក្រាមឡើងទៅ ក៏មានការបញ្ចុះតម្លៃផងដែរ។

តាមការបញ្ជាក់របស់អ្នកលក់ ចំណូលដែលទទួលបានពីការលក់ផ្លែឈើព្រៃ អាចរកបានពី ៤០,០០០ ទៅ ១០០,០០០ រៀលក្នុងមួយថ្ងៃ ដែលជាប្រភពចំណូលសំខាន់សម្រាប់គ្រួសារជនជាតិដើមភាគតិចក្នុងតំបន់។

គួរបញ្ជាក់ថា នៅតំបន់ភូមិភាគឦសាននៃខេត្តរតនគិរី រៀងរាល់រដូវផ្លែឈើព្រៃទុំ ភ្ញៀវដែលមកកម្សាន្ត មិនត្រឹមតែបានទស្សនាទេសភាពព្រៃភ្នំ ទឹកជ្រោះ និងវាលស្មៅប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានស្គាល់ពីជីវភាពរស់នៅរបស់ជនជាតិដើមភាគតិច ដែលពឹងផ្អែកលើធនធានធម្មជាតិ ដូចជា បេះផ្សិត និងផ្លែឈើព្រៃ ជាប្រភពចំណូលប្រចាំរដូវផងដែរ៕

ដោយ៖ ខៀវ ចាប