ជនជាតិដើមភាគតិច ខេត្តរតនគិរី ចាប់ត្រីនៅរដូវភ្លៀងធ្លាក់ដើមឆ្នាំ ដើម្បីជាការសប្បាយផង និងធ្វើជាម្ហូបអាហារផង

រដូវប្រាំងទឹកអូរ ត្រពាំង បឹងថ្លុក បានរីងស្ងួតហួតហែង តែនៅរដូវភ្លៀងធ្លាក់ដើមឆ្នាំដំបូងពាក់កណ្តាលខែមេសា ឆ្នាំ ២០២៥ នេះ នៅអូរកាចាប់ភូមិទៀមលើ ស្រុកវើនសៃ ខេត្តរតនគិរី ជនជាតិដើមភាគតិច គ្រឹង ទំពួន ឡាវ បានសប្បាយរីករាយ នៅជាមួយភ្លៀងធ្លាក់ដើមឆ្នាំ ព្រោះទឹកអូរមានទឹកពាក់កណ្តាល។ ការចាប់ត្រីនៅពេលភ្លៀងធ្លាក់ ជាការសប្បាយរីករាយផង និងរកម្ហូបអាហារផង សម្រាប់ហូបប្រចាំថ្ងៃ របស់ជនជាតិដើមភាគតិច ខេត្តរតនគិរីតាំងពីដើមរៀងមក ជារៀងរាល់ឆ្នាំមិនដែលអាក់ខាននោះទេ។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

លោក សូម ម៉ៅ បានប្រាប់ថា លោកទើបមកពីផ្ទះក្រោយភ្លៀងធ្លាក់ ដោយនៅក្នុងដៃកាន់សំណាញ់ និងថងដាក់ត្រី តាំងពីព្រឹកមកលោករត់ទៅរត់មក តាមមាត់ត្រីភ្លាកនៅតាមទឹកអូរកំពុងហូរ ហើយតាំងពីព្រឹកមក ទើបតែបានត្រីកន្លះគីឡូប៉ុណ្ណោះ។ ត្រីដែលចាប់បានមានដូចជា ត្រីបង្គួយ ត្រីខ្នងបន្លា ត្រីរៀលតុប ត្រីរៀលអង្កាម ត្រីអំពិលទុំ ត្រីកំពូលបាយ ត្រីច្រឡឹង ត្រីកញ្ចុះឆ្នូត ត្រីចេកទុំ តែត្រីប្រភេទនេះ។ លោកបន្តទៀតថា ភ្លៀងកក់ខែនៅឆ្នាំមុន ការរកត្រីបានច្រើនជាឆ្នាំនេះ ហើយមានត្រីធំៗ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំនេះមិនសូវមាននោះទេ។

ការរកត្រីនេះដែរ អ្នកដែលបង់សំណាញ់ចំកន្លែងត្រីឡើងច្រើន ក៏ទទួលបានត្រីមិនតិចនោះដែរ ប៉ុន្តែបើមិនសូវបង់សំណាញ់ចំកន្លែង ត្រីឡើងគឺបានតិចតួច សម្រាប់យកទៅផ្ទះវិញ។ ជនជាតិដើមភាគតិច មិនមែនរស់នៅពឹងផ្អែកតែការរកតាមរយៈបង់សំណាញ់ចាប់ត្រី ពេលរដូវភ្លៀងធ្លាក់នោះទេ ក៏នៅមានការដាក់បង្កៃ ដាក់មងតាមអូរ ទន្លេ បឹងបួរ ដាក់ឡុក បានត្រីមួយគីឡូ ឬពីរគីឡូ ដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត។

នៅស្រុកស្រែចម្ការ ប្រជាជនរស់នៅចិញ្ចឹមជីវិតដោយរកត្រី តាមបឹងបួរ ទន្លេ ជាពិសេសនៅរដូវវស្សា តែម្តង។ យ៉ាងណាមិញ ការធ្វើទំនប់វ៉ារីអគ្គិសនី និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ចាប់ត្រី មានដូចជា ឆក់ត្រីនៅតាមទន្លេនៅពេលយប់ ឆក់ត្រីតាមដងអូរ អូសអួនធំៗតាមដងទន្លេ ចំណែកឯការបង្ក្រាបបទល្មើសនេះនៅមានកម្រិត បណ្តាឱ្យកម្រិតត្រីធ្លាក់ចុះ ដែលជាស្បៀងអាហាររបស់ជនជាតិដើមភាគតិច៕

ដោយ៖ ខៀវ ចាប