KPT+

វប្បធម៌បញ្ចុះសពទាំង ៥ មិនត្រឹមតែប្លែកជាងគេលើលោក ក៏ធ្វើឲ្យមនុស្សភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង

បានផុស

១១ ខែ មុន

នៅ

ថ្ងៃពុធ ១៨ មិថុនា ២០២៥

ដោយ

ការជក់បារីលើសាកសពដែលមនុស្សជាទីស្រលាញ់រយៈពេល ៣ ខែ គឺជាទម្លាប់នៃកុលសម្ព័ន្ធ Anga; ប្រជាជន Toraja រក្សាអ្នកស្លាប់នៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ដោយផ្លាស់ប្តូរសម្លៀកបំពាក់ និងបម្រើអាហារឲ្យពួកគេដូចជាពួកគេនៅមានជីវិត។

វប្បធម៌ជាច្រើននៅជុំវិញពិភពលោកមានវិធីចម្លែកៗក្នុងការបញ្ចុះសពមនុស្សជាទីស្រលាញ់។ ខាងក្រោមនេះជាពិធីបុណ្យសពចំនួន ៥ ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សនៅក្រៅសហគមន៍ភ្ញាក់ផ្អើលបំផុត។

សាកសពអ្នកស្លាប់ត្រូវបានគេដាក់លើកម្រាលឈើក្នុងប្រជុំកោះ Papua New Guinea, រូបភាព៖2sao

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

ទំនៀមទម្លាប់នៃការជក់បារីសាកសព

កុលសម្ព័ន្ធ Anga នៅតំបន់ប្រជុំកោះ Papua New Guinea ក្នុងអូសេអានី តែងតែទុកសាកសពមនុស្សជាទីស្រលាញ់របស់ពួកគេឱ្យស្ថិតក្នុងទីតាំងអង្គុយ ហើយដាក់វាលើធ្នើដែលគេហៅថា អ្នកជក់បារីរយៈពេល៣ ខែ។

កុលសម្ព័ន្ធជឿថា ព្រលឹងនៃអ្នកស្លាប់បានត្រលប់ទៅសាកសពវិញនៅពេលយប់។ ដូច្នេះហើយត្រូវរក្សារាងកាយឲ្យបានយូរតាមតែអាចធ្វើទៅបាន ជាពិសេសកុំឲ្យមុខខូច។ ជាងនេះទៅទៀត អ្នកស្រុកក៏មានជំនឿផងដែរថា ការទុកសាកសពឲ្យប៉ះដីក្នុងរយៈពេល៣ខែនៃការស្លាប់នឹងនាំសំណាងអាក្រក់ដល់សាច់ញាតិ។

បូជាសពដោយទឹកក្នុងម៉ាស៊ីនមួយ

វិធីសាស្រ្តនេះ ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា អាល់កាឡាំង hydrolysis ត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងរដ្ឋចំនួន ៣០ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក នៅកាណាដា និងអាហ្វ្រិកខាងត្បូង។ នៅឆ្នាំ ២០២៣ កន្លែងបូជាសពទឹកដំបូងរបស់អឺរ៉ុប បានបើកនៅទីក្រុង Navan ខោនធី ម៉េត នៃប្រទេសអៀរឡង់។

ដំណើរការនេះខុសប្លែកពីការបូជាប្រពៃណី។ រាងកាយត្រូវបានដាក់នៅក្នុងម៉ាស៊ីន hydrolysis ។ បន្ទាប់ពីម៉ាស៊ីនត្រូវបានបិទ កំដៅនឹងឡើងដល់ ១៥២ អង់ស្សាសេ។ ឆ្អឹងរបស់ទន់ដោយបន្សល់ទុកនូវវត្ថុរាវពណ៌ត្នោតដែលមានអាស៊ីតអាមីណូ peptides ស្ករ និងអំបិល។ រាងកាយត្រូវបានរលួយដោយគ្មានជាលិកា ឬ DNA បន្សល់ទុកឡើយ។

បន្ទាប់មក ម៉ាស៊ីននឹងកិនឆ្អឹងជាម្សៅ រួចចាក់ចូលក្នុងកោដ្ឋដើម្បីផ្ញើជូនក្រុមគ្រួសារ។ សូលុយស្យុងដែលលាក់កំឡុងពេលដំណើរការរលួយអាចប្រើជាសាប៊ូ ជី ឬយកទៅកន្លែងព្យាបាល។

មឈូសព្យួរ

នៅក្នុងភូមិ Igorot នៅលើភ្នំ Sagada ប្រទេសហ្វីលីពីន មនុស្សម្នាកប់សាកសពមនុស្សជាទីស្រលាញ់របស់ពួកគេ ដោយព្យួរមឈូសនៅលើរូងភ្នំ ឬច្រាំងថ្មចោទ។ នៅពេលដែលនរណាម្នាក់នៅក្នុងគ្រួសារហៀបនឹងស្លាប់ មនុស្សដែលមានសុខភាពល្អ នឹងទទួលខុសត្រូវក្នុងការធ្វើមឈូស។

ក្រោយពេលកាន់ទុក្ខរួច សពត្រូវបានគេយកទៅទុកនៅក្នុងរូងភ្នំ ហើយទុកចោលក្នុងអាកាស។ ទំនៀមទម្លាប់នេះមានអាយុកាលប្រហែល ២ពាន់ឆ្នាំ។ ប្រជាជន Igorot ជឿថានៅពេលដែលគេកប់នៅកន្លែងខ្ពស់ ព្រលឹងនឹងមានពេលវេលាកាន់តែងាយស្រួលឆ្ពោះទៅកាន់ជីវិតបន្ទាប់។

ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ភ្នំ Sagada បានទាក់ទាញអ្នកទេសចរជាច្រើន ឲ្យទស្សនាមឈូសព្យួរតែមួយគត់។ មឈូសជាច្រើនមានអាយុកាលរាប់រយឆ្នាំ។

កប់នៅលើមេឃ

ការបញ្ជូនសមាជិកគ្រួសារតាមរយៈការបញ្ចុះសពលើមេឃ គឺជាប្រពៃណីមួយនៅទីបេ។ ទំនៀមទម្លាប់នេះមានសារៈសំខាន់ខាងវិញ្ញាណយ៉ាងជ្រៅ ដែលមានឫសគល់ដោយការគោរពធម្មជាតិ។

សពត្រូវបានគេរុំដោយក្រណាត់ និងរក្សាទុកនៅផ្ទះជាច្រើនថ្ងៃ។ ក្នុងពេលនេះ ព្រះសង្ឃនឹងនិមន្តមកសូត្រធម៌ ដើម្បីជួយឲ្យព្រលឹងបានទៅកាន់ព្រះនិព្វាននិងទីសោយសុខ។ បន្ទាប់មក ពួកគេជ្រើសរើសថ្ងៃល្អ ដើម្បីនាំអ្នកស្លាប់ឡើងលើភ្នំខ្ពស់ ហើយដាក់គាត់នៅលើថ្មរាបស្មើមួយ។

អ្នកដែលធ្វើពិធីបញ្ចុះសពលើមេឃ បំបែកឆ្អឹង និងកាត់សាច់តាមលំដាប់លំដោយ បន្ទាប់មកសមាជិកគ្រួសារមួយបានដុតភ្លើងពិសេស ដើម្បីទាក់ទាញសត្វត្មាតមកស៊ីសាច់។ ជួនកាល ដើម្បីធានាថាសត្វស្លាបសម្អាតគ្រោងឆ្អឹងទាំងមូល ពួកគេនឹងលាយទឹកដោះគោនិងប៊័រ បញ្ចូលគ្នា។ ពួកគេជឿថានេះជាផ្លូវសម្រាប់អ្នកស្លាប់ទៅកាន់ឋានសួគ៌។

ទុកអ្នកស្លាប់នៅផ្ទះ

ប្រជាជន Toraja នៃប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី តែងតែទុកសាកសពមនុស្សជាទីស្រលាញ់របស់ពួកគេនៅផ្ទះ ជួនកាលអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ ពួកគេចាត់ទុកការស្លាប់ជាដំណើរយឺតយ៉ាវ ព្រលឹងនៃអ្នកស្លាប់នៅតែស្ថិតក្នុងពិភពជីវិតរមែងស្លាប់ បន្ទាប់ពីពិធីបុណ្យសពបានកើតឡើង។ ដូច្នេះហើយទើបក្រុមគ្រួសារត្រូវធ្វើពិធីដ៏ឧឡារិកដែលមានរយៈពេល១២ថ្ងៃដើម្បីរំលឹក។ ទាល់តែអ្នកស្លាប់ ទើបអាចរកបានសេចក្ដីសុខក្នុងជីវិតក្រោយមក។

ក្នុងអំឡុងពេលនេះ គ្រួសារត្រូវរស់នៅក្បែរនោះ ផ្លាស់ប្តូរសម្លៀកបំពាក់ថ្មី ហើយអញ្ជើញពួកគេមកទទួលទានអាហារពេលយប់ ហាក់ដូចជាពួកគេនៅមានជីវិតនៅឡើយ។

សម្រាប់ Toraja វិធីសាស្រ្តបញ្ចុះសពនេះផ្តល់នូវរយៈពេលមួយដើម្បីនិយាយលាគ្នា ជួយបន្ធូរអារម្មណ៍នៃទុក្ខព្រួយរបសគ្រួសារ។ សូម្បីតែបន្ទាប់ពីការបញ្ចុះសពពួកគេនៅតែមានទំនៀមទម្លាប់មួយហៅថា Ma’nene រៀងរាល់ ១-៣ ឆ្នាំម្តង វាចាំបាច់ក្នុងការបញ្ចុះសព ងូតទឹក និងផ្លាស់ប្តូរសំលៀកបំពាក់ថ្មីសម្រាប់សពដែលពួកគេគាស់ឡើងមកវិញ។