សាស្រ្តាចារ្យ ឡុង បូរិន្ទ ចែករំលែកចំណុចគន្លឹះបី ផ្តោតខ្លាំងលើការសិក្សាផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងគណនេយ្យ

លោកសាស្រ្តាចារ្យ ឡុង បូរិន្ទ ទីប្រឹក្សាមជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហ្វឺន និងអភិវឌ្ឍន៍សហគ្រិនភាព នៃវិទ្យាស្ថាន ពាណិជ្ជសាស្រ្ត អេស៊ីលីដា បានធ្វើការចែករំលែកតាមរយៈបទបង្ហាញនូវការរុករកស្រាវជ្រាវទៅលើបរិបទនៃការសិក្សាជំនាញវិជ្ជាជីវៈ ជាពិសេសផ្តោតខ្លាំងលើការសិក្សាផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងគណនេយ្យ កាលពីថ្ងៃទី ២៣ ឧសភា។

តាមរយៈសន្និសីទសារព័ត៌មាន ដែលជាព្រឹត្តិការណ៍មួយដ៏សំខាន់ និងជាប្រវត្តិសាស្រ្ត លោកសាស្រ្តាចារ្យ ឡុង បូរិន្ទ បានចែករំលែកនូវចំណុចបី សំខាន់ៗ រួមមាន៖ ទី១. ការយល់ដឹងនូវរបត់គំហើញនៃការអប់រំនៅក្នុងយុគសម័យថ្មី បច្ចេកទេសថ្មី ដើម្បីឱ្យការសិក្សាមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន រួមបញ្ចូលជាមួយការបត់បែននៃការសិក្សា, ទី២. អំពីតម្រូវការ​របស់និយោជក, និងទី៣. ការធ្វើសមាហរន្តកម្មរួមរវាងចំណុចទី១ និងទី២។

នៅក្នុងការបត់បែននៃការសិក្សាលោកសាស្រ្តាចារ្យ បានលើកឡើងចំណុចមួយចំនួនទៀតទាក់ទងនឹងវិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការបង្រៀនថ្ងៃទី១ ត្រូវចេះថ្ងៃទី១, ប៉ុន្តែនៅក្នុងទិដ្ឋភាពថ្មីនេះ ខ្លឹមសារបង្រៀនថ្ងៃទី១ អាចចេះនៅក្នុងថ្ងៃទី១ ឬថ្ងៃទី២ ឬក៏អាចថ្ងៃទី៣ក៏បាន  ឱ្យតែសិក្ខាកាមផ្ញើកិច្ចការ ដែលគ្រូដាក់ឱ្យត្រឹមថ្ងៃទី៥ ហើយនៅក្នុងវិធីសាស្ត្រថ្មីនេះ ទាល់តែមានការចូលរួមពីបច្ចេកវិទ្យា Learning Management System (LMS) និងវិធីសាស្រ្តផ្សេងៗ ដើម្បីគាំទ្រ។

លោកសាស្រ្តាចារ្យ ឡុង បូរិន្ទ បានលើកឡើងទៀតថា កត្តានេះគឺសំខាន់ដោយសាររបៀបរបបនៃការរៀនសូត្រ​របស់មនុស្សអាចមានលក្ខណៈខុសៗគ្នា អ្នកខ្លះចាប់បានលឿនអ្នកខ្លះចាប់បានយឺត ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែ​អាចផ្ញើកិច្ចការ​ទាន់ពេលវេលា។ លោកថ្លែងដូច្នេះថា«យើងមានឯកសារ យើងមានបច្ចេកវិទ្យាផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យកូនសិស្សគាត់អាច​សិក្សាខ្លួនឯងទៅតាមពេលវេលារវល់ឬមិនរវល់ ចាប់បានលឿនឬចាប់បានយឺត ទៅតាមការសិក្សារបស់គាត់, ទាំងនេះជានិន្នាការសិក្សារបៀបថ្មី ដែលការសិក្សាត្រូវបង្កភាពងាយស្រួលច្រើនជាងមុន ដើម្បីឱ្យអ្នកសិក្សាទទួល​បានចំណេះដឹងឆាប់រហ័ស និងមានប្រសិទ្ធភាព ហើយសិក្សាប្រកបដោយការស្រឡាញ់ពេញចិត្ត»។

ចំណែកចំណុចទី២ លោកសាស្រ្តាចារ្យ ឡុង បូរិន្ទ បានលើកឡើងថា ការសិក្សាឬការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញវិជ្ជាជីវៈ​ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យឆ្លើយតបទៅតាមតម្រូវការរបស់និយោជក ដូច្នេះការយល់ដឹងនៃរបបគំហើញថ្មី និងការយល់​ដឹងនៃនិន្នាការថ្មីរបស់និយោជកពិតជាមានសារៈសំខាន់។ លោកសាស្ត្រាចារ្យក៏បានបង្ហាញ​ទៅលើផ្នែកធនធាន​មនុស្សក្នុងអាជីវកម្ម ក៏ដូចជាក្រុមហ៊ុនតែងតែមានផ្នែកធនធានមនុស្សដែលមានភារកិច្ចមើលទៅលើការវាយតម្លៃ ការវាស់ស្ទង់សមត្ថភាព និងការអភិវឌ្ឍបុគ្គលិក។ លោកបន្ថែមថា និន្នាការបស់និយោជកតែងតែ​ចង់វិនិយោគជាមួយ​បុគ្គលិក ក្នុងវគ្គខ្លីៗ ដែលអាចឱ្យបុគ្គលិកមានជំនាញធ្វើការបំពេញការងារឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពល្អច្រើនជាងមុន ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងការប្រែប្រួលនៃរបត់សង្គម និងការប្រែប្រួលនៃរបត់អាជីវកម្មផងដែរ។

ដោយឡែក នៅក្នុងចំណុចសមាហរន្តកម្មរួម នៅចំណុចទី១ និងទី២ខាងលើ លោកសាស្រ្តាចារ្យ បានធ្វើបទបង្ហាញថា កត្តាដែលសំខាន់រួមគ្នាមួយគឺពេលវេលា។ ការវិនិយោគពេលវេលាសមរម្យមួយ ដើម្បីរៀននូវវិជ្ជាជីវៈ មិនថា វគ្គខ្លី ឬវែង គឺធ្វើយ៉ាងណាឱ្យសមប្រកបតាមពេលវេលាដែលអ្នកសិក្សាចង់បាន ពោលគឺរយៈពេលខ្លីអាចសម្រេចបានគោលដៅខ្ពស់ មិនថាគោលដៅអាជីពការងារក្តី និងគោលដៅផែនការជីវិតក្តី។ នៅក្នុងនោះលោកសាស្ត្រាចារ្យបានបង្ហាញ​ទិដ្ឋភាពសំខាន់​មួយគឺនៅក្នុងការបរិបទនៃការសិក្សាជំនាញវិជ្ជាជីវៈលោកបានប្រៀបធៀបការសិក្សាពីមុន, ប្រៀបដូចទឹក​ហូរ​ពីទីខ្ពស់មកទីទាប ពោលគឺការសិក្សាពីមុន គ្រូដើរតួសំខាន់ក្នុងការហ្វឹកហ្វឺន និងបណ្តុះបណ្តាលជំរុញ​លើកទឹក​ចិត្តស្មារតីអ្នកសិក្សា ប៉ុន្តែនៅពេលបច្ចុប្បន្នតួនាទីគ្រូ គឺមានការប្រែប្រួលបន្តិច ដោយសារតែនៅក្នុង​ពេលបច្ចុប្បន្ន អ្នកសិក្សាគឺត្រូវតែមានស្មារតីលើកទឹកចិត្តបណ្តុះបណ្តាលឱ្យបានច្រើន ពោលគឺស្មារតីនៃការលើកទឹកចិត្ត គឺកើតចេញពីអ្នកសិក្សាផ្ទាល់ដោយប្រើសមីកា៦០ និង៤០។ តួនាទីរបស់គ្រូក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នក្នុង​បរិបទបង្រៀន​ជំនាញវិជ្ជាជីវៈ គឺគ្រូដើរតួ៦០ភាគរយ ជាអ្នកបង្ហាញផ្លូវ ប្រសើរជាងអ្នកដែលដឹក​ដៃសិស្សឱ្យធ្វើអ្វីៗ​គ្រប់បែបយ៉ាង។

លោកសាស្រ្តាចារ្យ ឡុង បូរិន្ទ បានបញ្ជាក់ថា អ្នកសិក្សា និងគ្រូគួរតែកំណត់គោលដៅ ការរំពឹងទុកថា តើក្នុងការ​សិក្សាក្នុងវគ្គនេះ គោលបំណង និងគោលដៅរបស់យើងចង់សម្រេចអ្វីខ្លះ? លោកបានបង្ហាញថា ការដែលបានកំណត់​ផែនការ ការរំពឹងទុក នៅថ្ងៃសិក្សាទី១ ធ្វើឱ្យអ្នកសិក្សាមានទឹកចិត្ត មានស្មារតីពុះពារខិតខំចេញពីខ្លួនឯង ជៀសជាងការដាស់ស្មារតីចេញពីគ្រូ នេះជារបត់ថ្មី ដែលអ្នកសិក្សាត្រូវតែមានការភ្ញាក់រលឹក និងការស្វះស្វែងដោយ​ខ្លួនឯង៕