ស្រះទឹកលើខ្នងភ្នំប្រាសាទព្រះវិហារ ល្បីស័ក្ដិសិទ្ធ សូម្បីអតីតក្សត្រថៃក៏ប្រើទឹកមន្តនោះបំពេញពិធីអភិសេក

ប្រាសាទព្រះវិហារ ជា​រមណីយដ្ឋានប្រវត្តិសាស្ត្រដែលពីដើមមានឈ្មោះ​​ថា «ស្រីសិខរីស្វារៈ» ដែលប្រែថា «បារមីភ្នំ»។
បើតាមសៀវភៅស្ដីពី “កំណត់បញ្ហាព្រះវិហាររបស់គណៈបេសកកម្មអចិន្ត្រៃយ៍នៃប្រទេសកម្ពុជា” ប្រចាំអង្គការសហ​ប្រជាជាតិ ប្រាសាទព្រះវិហារ មានន័យថា «បុគ្គលជាទីគោរព» ឬមានន័យថា «អារាមជាទីគោរព»។ ប្រាសាទនេះ កសាងឡើង​​ចន្លោះ​សតវត្សទី៩ ដល់សតវត្សទី១២ ដោយព្រះរាជាខ្មែរ ៤អង្គ លុះកាលវេលាក្រោយមក ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់​ទុក​ជាប្រាសាទ​ដ៏​ពិសិដ្ឋ ជា​ទី​សក្ការៈ​ដ៏ស័ក្ដិសិទ្ធ។

បើតាមដំណាលតគ្នាមក ស្រះទឹកបុរាណមួយ ដែលបុព្វបុរសខ្មែរយើងបានជីកនៅលើខ្នងភ្នំ ក្នុងបរិវេណប្រាសាទព្រះវិហារ ល្បី​ថា​ជា​​ស្រះ​​​ទឹក​មន្ត​ស័ក្ដិសិទ្ធ សម្រាប់យកទៅ​ប្រើ​ប្រាស់ពិធីសក្ការៈផ្សេងៗ ហើយសូម្បីតែអតីតព្រះមហាក្សត្រ​ថៃ ព្រះបាទ ភូមិបុល អាឌុលយ៉ាដេត ក៏ធ្លាប់បានប្រើ​ទឹក​ពីស្រះនេះ​ ដើម្បីបំពេញពិធីអភិសេកឡើងគ្រង​រាជ្យ​កាលពីថ្ងៃទី៩ ខែមិថុនា ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៦ ផងដែរ។

ស្រះបុរាណនេះ​ ត្រូវបានទាំងប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ និងថៃ មានជំនឿខ្លាំងណាស់​ ពិសេសនៅមុនពេលដែលជម្លោះដណ្តើម ប្រាសាទព្រះវិហារ រវាងកម្ពុជា និងថៃ កើតឡើង ប្រជាជនថៃតែងឡើងមកគោរពបួងសួងទៅតាមជំនឿរបស់ខ្លួនជារឿយៗ។​ ទីតាំងស្រះបុរាណនេះ ស្ថិតនៅខាងឆ្វេងនៃព្រះថ្នល់ ចន្លោះគោបុរៈទី៤ និងគោបុរៈទី៥ មានទទឹងប្រវែង ១៦,៨០ ម៉ែត្រ និងបណ្តោយ ៣៧,៨០ ម៉ែត្រ ។

បើតាមឯកសារដោយសាស្ត្រាចារ្យបណ្ឌិត រស់ ចន្ទ្រាបុត្រ បញ្ជាក់ថា ថៃមិនដែលលាក់លៀម​ពី​មហិច្ឆតា​ចង់​បាន ប្រាសាទ​​ព្រះវិហារ​ទេ ហើយតែងមានជម្លោះជាមួយខ្មែរជាច្រើនលើក ក្នុងបំណងចង់កាន់កាប់ប្រាសាទបុរាណខ្មែរមួយនេះ ដែលមានទីតាំង​ស្ថិត​នៅ​លើជួរ​ភ្នំ​ដងរែក​ ក្នុង​ភូមិស្វាយជ្រំ ឃុំកន្ទួត ស្រុកជាំក្សាន្ត ខេត្តព្រះវិហារ។ ប្រាសាទព្រះវិហារ មានទំហំបណ្ដោយ ៨០០ម៉ែត្រ និងទទឹង ៤០០ម៉ែត្រ ស្ថិតនៅលើភ្នំព្រះវិហារដែលមានកម្ពស់ ៦២៥ម៉ែត្រ មានចំណោទខ្លាំងពីខាងកម្ពុជា និងរាងទេរពីខាងប្រទេសថៃ៕