មន្ត្រីជំនាញប្រើថវិកាជាតិលើការជួសជុលច្រាំងស្ពានវត្តគរ រហូតដល់ ៥ លើក

នេះជាលើកទី៥ហើយ ដែលច្រាំងស្ទឹងសង្កែក្បែរស្ពានវត្តគរ ត្រើយខាងកើតត្រូវបានជួសជុលជាបន្តបន្ទាប់ដោយសារតែការបាក់ស្រុតឥតឈប់ឈរ និងការស្ថាបនាមិនចេះជាប់។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

គួរបញ្ជាក់ដែរថា ច្រាំងស្ទឹងត្រើយខាងកើតក្បែរស្ពានវត្តគរ គឺស្ថិតក្នុងភូមិវត្តតាមិម ឃុំអូរដំបង១ ស្រុកសង្កែ ខេត្តបាត់ដំបង ដែលស្ពាននេះស្ថិតនៅលើកំណត់ផ្លូវជាតិលេខ៥៧ ក្នុងទិសដៅពីខេត្តបាត់ដំបងទៅកាន់ខេត្តប៉ៃលិន ដោយឆ្លងកាត់ដងស្ទឹងសង្កែ និងស្ថាបនាឡើងដោយមូលនិធិរាជរដ្ឋាភិបាល។

ក្រោយពីការកសាងស្ពានបានបញ្ចប់ ច្រាំងស្ទឹងប៉ែកខាងកើតក៏បានបាក់ស្រុតចុះទៅក្នុងស្ទឹងជាបណ្ដើរៗ រហូតធ្វើឲ្យខូចខាតដល់ផ្លូវមួយខ្សែនោះថែមទៀតផង ស្ទើរតែមិនអាចធ្វើចរាចរណ៍បានដោយសារតែការបាក់ស្រុតមានសន្ទុះខ្លាំងពេក។ ដោយសារបញ្ហានេះវាអាចនឹងប៉ះពាល់ដល់ឃឿនក្បាលស្ពានវត្តគរផងនោះ គេសង្កេតឃើញថា ក្រុមការងារជំនាញបានដាក់គ្រឿងចក្រចុះមកកែកុនទៅតាមបច្ចេកទេសដែលគេមានដូចជា យកលួសសំណាញ់ទៅប្រទាក់ក្រឡាបួនជ្រុងដោយទម្លាក់ដុំថ្មធំៗចូលទៅក្នុងលួសសំណាញ់នោះហើយដាក់តម្រៀបជាជួរតាមបណ្ដោយច្រាំងដងស្ទឹងដើម្បីទប់ដីដែលចាក់ថ្មីកុំឲ្យរអិលចូលទៅក្នុងស្ទឹង តែលទ្ធផលបែបនេះគឺទទួលបានពិន្ទុសូន្យ ព្រោះដុំថ្ម និងលួសសំណាញ់ត្រូវបានដីរុញចូលទៅបាតស្ទឹងគ្មានសល់។

ចាប់តាំងពីនោះមកការជួសជុល និងស្ថាបនាចំណុចខាងលើនេះត្រូវបានគេធ្វើជាបណ្ដើរៗទៅតាមគំនិតច្នៃប្រឌិតបែបជំនាញមួយលើកជាពីរលើក រហូតដល់ពេលនេះគឺជាលើកទី ៥ ហើយ ដែលគេមិនដឹងថា តើអាចឈានទៅដល់លើកទី ៦ ទៀតដែរឬទេ? ហើយការចំណាយថវិកាជាតិដូចគេយកមកបោះចោលក្នុងស្ទឹងបែបនេះដែរ។

មានមតិជាច្រើនក៏បានចោទសួរថា ហេតុអ្វីបានជាទីតាំងនេះធ្វើមិនជាប់ ហើយធ្វើជាប់រហូតបែបនេះ? ហេតុដូចម្ដេចបានជាគេមិនយកគំរូច្រាំងស្ទឹងនៅខាងមុខមន្ទីរពេទ្យបង្អែកខេត្ត? ព្រោះទីតាំងនោះគេសង្កេតឃើញថាចំមុខទឹក និងច្រាំងស្ទឹងមានសភាព កោងផង ចុះម្ដេចក៏គេធ្វើមិនបាក់?

ជួបជាមួយបុរសវ័យចំណាស់ម្នាក់ដែលជាអ្នកបើកអេស្កា នៅចំណុចខាងលើលោកបាននិយាយថា យើងចាំមើលទាំងអស់គ្នាទៅឆ្នាំក្រោយថាតើទីតាំងនេះអាចបាក់ស្រុតទៀតដែរឬទេ។ ពាក្យនេះ គឺបន្ទាប់ពីឮសំណួរយើងសួរថា ហេតុអ្វីបានជាធ្វើហើយបាក់រហូតបែបនេះ? ព្រោះការចំណាយថវិកាជាតិក៏មិនតិចដែរទៅលើការជួសជុលដដែលៗយ៉ាងដូច្នេះ។ ព្រោះដោយសារតែឃើញថាការស្ថាបនាលើកនេះដែលជាលើកទី ៥ គឺពុំមានបុកគ្រឹះ និងចាក់បេតុងមួយដំណក់ឡើយ ដូច្នេះតើច្រាំងស្ទឹងអាចស្ថិតនៅបានរហូតដែរឬទេ?៕

អត្ថបទ៖ សោ និយមរ័ត្ន