មិនបាច់ដុតចោល កសិករប្រមូលចំបើងតាមវាលស្រែ​លក់ឲ្យឈ្មួញ បាន​ចំណូលទ្រទ្រង់ជីវភាព​គ្រួសារ

ចំបើងគឺជាស្មៅមួយប្រភេទដែលកើតចេញពីដើមស្រូវ ក្រោយកសិករច្រូតកាត់និងប្រមូលគ្រាប់ស្រូវទើបបានបន្សល់នូវដើម​ស្រូវស្ងួតគឺគេហៅថា”ចំបើង”នៅតាមវាលស្រែរបស់កសិករនិមួយៗ។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

កសិករខ្លះក៏ប្រមូលពីស្រែមួយចំនួនទុកសម្រាប់ជាចំណីសត្វគោ ហើយភាគច្រើនក៏បានដុតចោលលើដីស្រែតែម្តង ដោយការដុតនេះក៏អាចបង្កជាហានិភ័យជាយថាហេតុម្តងម្កាល តាមរយះម្ចាស់ស្រែធ្វេសប្រហែសបណ្តាលឲ្យអគ្គិភ័យកើតឡើង​ដល់ចម្ការឬផ្ទះអ្នកភូមិ។

តែមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ កសិករលែងបារម្ភលើបញ្ហាចំបើងនៅលើស្រែរបស់ខ្លួនទៀតហើយ ដោយសារតែមានឈ្មួញដើរប្រមូលយកគ្មានសល់ ដើម្បីធ្វើអាជីវកម្មចំបើងបន្ថែមលើមុខរបរកសិកម្មដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវភាពគ្រួសារ ព្រោះចំបើងក៏បានផ្តល់ផលប្រយោជន៍ច្រើនយ៉ាងដែរ ខណះដែលម្ចាស់ស្រែថាចំបើងអាចបង្កឲ្យមានផលលំបាកក្នុងការភ្ជួរដីស្រែមិនបានជ្រៅល្អទើបពួកគាត់មួយចំនួនធំតែងដុតចោលនៅលើស្រែតែម្តង។

លោក អុិន ធឿន ជាកសិករ រស់នៅភូមិទទឹង២ ឃុំបួរវេល ស្រុកបវេល ខេត្តបាត់ដំបង បានលើកឡើងថា លោកបានចាប់យកមុខរបរមូរចំបើងនេះរយះពេល ៣ ឆ្នាំហើយ ដើម្បីរកកម្រៃទ្រទ្រង់សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ បន្ថែមលើមុខរបរកសិកម្ម។ លោកថា លោកមានទីតាំង ២ កន្លែងសម្រាប់ស្តុកទុកដុំចំបើងសម្រាប់ដឹកនាំចេញទៅ​លក់​ឲ្យម៉ូយៗ ដែល​បាន​កំម៉ង់ទិញចំបើង​ពីលោក។ ចំណែកតម្លៃក្នុង ១ ដុំចំបើងចន្លោះពី ២០០០ រៀលដល់ ៣០០០ រៀល តាមទំហំដុំតូចនិងធំ ហើយរបរនេះបានជួយសម្រួលដល់ជីវភាពគ្រួសារលោកបានមួយផ្នែកផងដែរក្នុងរយះពេល ៣ ឆ្នាំមកនេះ។

លោកបន្តថា “មុខរបរមូរចំបើងនេះខ្ញុំរកបាន ៣ ឆ្នាំហើយ ព្រោះខ្ញុំគិតថាក្រោយពីការប្រមូលផលស្រូវ គ្រួសារខ្ញុំនិងកូនៗខ្ញុំ​អត់ការងារធ្វើទេ ដូចនេះហើយទើបខ្ញុំចាប់យកមុខរបរនេះបន្ថែម ហើយកូនៗខ្ញុំវានាំគ្នាធ្វើទៅគ្រាន់បានកម្រៃសម្រាប់ផ្គត់​ផ្គង់គ្រួសារ។

លោកបន្តទៀតថា៖ «ខ្ញុំបានទិញម៉ាសុីនមូរចំបើង ១ គ្រឿង ហើយត្រាក់ទ័រ ១ គ្រឿងទៀតសម្រាប់អូស។ ខ្ញុំគិតថារបរប្រមូល​ចំបើងនេះមិនខុសអីទេ។ ផ្ទុយទៅវិញវាមានផលប្រយោជន៍សម្អាតចំបើងឲ្យម្ចាស់ស្រែដើម្បីងាយស្រួលភ្ជួរដីស្រែ ហើយបើម្ចាស់ស្រែដុតចោលវាមិនជាជម្រើល្អសម្រាប់ម្ចាស់ស្រែនោះទេ»។

ទន្ទឹមគ្នានេះដែរ លោក សឿន គឹមសាន ម្ចាស់ស្រែបានលើកឡើងដែរថា ចំបើងមានផលប្រយោជន៍សម្រាប់ជាចំណីសត្វ ហើយការប្រមូលចំបើងចេញពីស្រែអស់ក៏ជាការល្អសម្រាប់លោកដែរ ព្រោះកាលណាមានចំបើងនៅលើស្រែពិបាកភ្ជួដី។

លោកថា «កន្លងមកខ្ញុំក៏ដូចជាកសិករផ្សេង តែងតែដុតចោលនៅលើស្រែតែម្តង ហើយពេលដុតម្តងៗមិនស្រូលទេ គឺមានការបារម្ភខ្លាចឆេះរាលដល់របស់អ្នកដទៃ ពេលនោះខ្ញុំមិនហ៊ានដើរចោលដោយមិនយកចិត្តទុកដាក់នោះទេ តែពេលនេះខ្ញុំមិនបារម្មទៀតទេ មានគេមកប្រមូលយកអស់តែម្តង ខ្ញុំគិតថាចំបើងផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ២ យ៉ាងដែរ គឺផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់អ្នកប្រមូល និងអ្នកចិញ្ចឹមសត្វគោ»។

យ៉ាងណាមិញ ម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមគោមួយកន្លែងស្ថិតនៅភូមិភ្ជាវ ឃុំត្រែង ស្រុករតនៈមណ្ឌល ខេត្តបាត់ដំបង បានបញ្ចេញទស្សន:ថា ការប្រកបរបរមូរចំបើងលក់នេះក៏ខាងលោក​មិនសូវប្រឈមនិងចំណីគោដែរ គ្រាន់តែពេលគោសុីអស់កំម៉ង់ឲ្យអ្នកលក់ដឹកដល់កសិដ្ឋាន មិនពិបាកទិញស្មៅដែលមានតម្លៃខ្ពស់ជាងចំបើង ហើយចំបើងក៏មានសារធាតុល្អសម្រាប់សុខភាពគោមិនចាញ់ស្មៅនាំចូលមកដាំដែរ ហើយ១ខែលោកកំម៉ង២ដង។

ដោយឡែកលោក ហេង សិទ្ទ មន្ត្រីកសិកម្មខេត្តបានឲ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្នរបរមូចំបើងមិនមែនមានតែស្រុកបវេលមួយនោះទេ បណ្តាស្រុកគោលដៅកសិកម្មមួយចំនួនទៀត ក៏មានដែរដូចជាស្រុកថ្មគោលជាដើម ហើយចំបើងនេះក៏មានផលប្រយោជន៍សម្រាប់កសិករចិញ្ចឹមគោក្របីដែរ។

បើទោះបីយ៉ាងណា សមត្ថកិច្ចអាជ្ញាធរបានណែនាំដល់អ្នកប្រកបអាជីវកម្មនេះ ឲ្យមានការទទួលខុសត្រូវក្នុងការប្រយ័ត្នឲ្យបានខ្ពស់បំផុតចំពោះករណីអគ្គិភ័យ ស្របពេលបច្ចុប្បន្នកម្តៅក៏មានកម្រិតខ្ពស់ ហើយចំបើងវាងាយបំផុតសម្រាប់អគ្គិភ័យ​ឆាបឆេះ។ បើអាជីកររូបណាធ្វេសប្រហែសនឹងកើតមានឡើងដោយយថាហេតុ នាំឲ្យបាត់បង់សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ ឬគ្រោះថ្នាក់ដល់ មនុស្ស សត្វ ផងដែរ ក៏អាចថាបាន៕

អត្ថបទ៖ សៅ សារិទ្ធ