អាថ៌កំបាំងនៃជីវិតនៅក្នុងភូមិ ដែលពុំសូវមានមនុស្សរស់នៅ ភាគច្រើនជាស្រ្តី

ភូមិ Umoja ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៩០ ដោយ​ស្ត្រី Samburu ១៥ នាក់ ដែល​រួច​រស់​ជីវិត​ពី​ការ​រំលោភ​ដោយ​ទាហាន​អង់គ្លេស​ក្នុង​តំបន់។ ក្នុងរយៈពេល ៣ ទសវត្សរ៍កន្លងមកនេះ វាបានក្លាយទៅជាជម្រកសម្រាប់ស្ត្រីជាច្រើនទៀតដែលគេចចេញពីអាពាហ៍ពិពាហ៍វ័យក្មេងពេក អំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារ ការរំលោភ និងការកាត់ប្រដាប់ភេទស្ត្រី (FGM) ដែលជាការអនុវត្តដែលត្រូវបានចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងវប្បធម៌សហគមន៍ Samburu ។

ជាពិសេស ប្រជាជន Samburu មានភាពអធិកអធមខ្លាំងណាស់ នៅក្នុងការប្រជុំភូមិ បុរសអង្គុយជារង្វង់មួយនៅខាងក្នុងដើម្បីពិភាក្សាអំពីបញ្ហាសំខាន់ៗ ចំណែកស្ត្រីអង្គុយនៅខាងក្រៅ ហើយត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យនិយាយម្តងម្កាល។ ប្រជាជន​សំបួរ ជា​សហគមន៍​ចិញ្ចឹម​សត្វ​ពាក់​កណ្តាល ដែល​រស់នៅ​ជា​ក្រុម​ពី ៥ ទៅ ១០ គ្រួសារ។

ស្ត្រីដំបូងនៃ Umoja មកពីភូមិ Samburu ដាច់ស្រយាលដែលនៅរាយប៉ាយពាសពេញជ្រលង Rift ។ ពីទីនោះ ការផ្សព្វផ្សាយពាក្យថា ភូមិគ្មានមនុស្ស ហើយស្ត្រី និងក្មេងស្រីជាច្រើនបានមកទីនោះ។ នៅទីនេះ ពួកគេបានរៀនពីរបៀបជួញដូរ ចិញ្ចឹមកូន និងរស់នៅក្នុងជីវិតដែលគ្មានអំពើហិង្សា និងការរើសអើង។

Rebecca Lolosoli ដែលជាស្ថាបនិក និងជាបុព្វបុរសរបស់ Umoja ត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យ បន្ទាប់ពីត្រូវបានវាយប្រហារដោយបុរសមួយក្រុម។ មូលហេតុ​គឺ​នាង​ហ៊ាន​ស្នើ​គំនិត​បង្កើត​សហគមន៍​សម្រាប់​តែ​ស្ត្រី និង​ជំរុញ​ឲ្យស្ត្រី​យល់ដឹង​ពី​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន។ ការវាយប្រហារនេះត្រូវបានគេមើលឃើញថាជា “មេរៀន” ដែលបុរសក្នុងតំបន់ចង់ដាក់លើនាង។

នៅឆ្នាំ ២០១៥ ភូមិ Umoja គឺជាផ្ទះរបស់ស្ត្រី ៤៧នាក់និងកុមារប្រហែល ២០០នាក់។ សព្វថ្ងៃនេះចំនួនប្រជាជនបានកើនឡើង។ ថ្វីបើរបៀបរស់នៅបែបសន្សំសំចៃ និងសាមញ្ញក៏ដោយ ក៏សហគមន៍ស្ត្រីដ៏រស់រវើកនេះនៅតែបង្កើតប្រាក់ចំណូលបានស្ថិរភាព គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធានាបាននូវតម្រូវការជាមូលដ្ឋាននៃអាហារ សំលៀកបំពាក់ និងកន្លែងស្នាក់នៅសម្រាប់សមាជិកទាំងអស់។

មេភូមិគ្រប់គ្រងកន្លែងបោះជំរុំដែលមានចម្ងាយប្រហែល ១ គីឡូម៉ែត្រពីច្រាំងទន្លេសម្រាប់ក្រុមអ្នកសាហ្វារីដែលតែងតែមកលេងភូមិ Umoja ។ ស្ត្រីនៅក្នុងភូមិគិតថ្លៃចូលតិចតួច ហើយរំពឹងថាភ្ញៀវនឹងទិញគ្រឿងអលង្ការធ្វើដោយដៃមួយចំនួនដែលពួកគេបង្កើតនៅមជ្ឈមណ្ឌលសិប្បកម្ម ដើម្បីជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូលរបស់សហគមន៍។

លើសពីនេះ អ្នកដែលមានបទពិសោធន៍ខ្លះ ទទួលតួនាទីបណ្តុះបណ្តាល និងអប់រំស្ត្រី និងកុមារី មកពីភូមិសំបួរជិតខាង។ ពួកគេរៀបចំវគ្គបង្កើនការយល់ដឹងអំពីគ្រោះថ្នាក់នៃអាពាហ៍ពិពាហ៍កុមារ និង FGM (ការកាត់ប្រដាប់ភេទស្ត្រី) ក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីបំបែកទំនៀមទំលាប់ប្រពៃណីរបស់សហគមន៍ដែលបានបន្តរាប់ជំនាន់។

ផ្នែកមួយនៃវប្បធម៌ Samburu គឺជាសិល្បៈនៃការបង្កើតគ្រឿងអលង្ការអង្កាំដ៏ស្មុគស្មាញ។ ក្នុង​ពិធី​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថាការ​អង្កាំ ឪពុក​បាន​ឲ្យ​កូន​ស្រី​របស់​គាត់​នូវ​ខ្សែក​ដំបូង​របស់​គាត់ ដែល​ជា​និមិត្ត​រូប​នៃ​ការ​ចាប់​ផ្តើម​ពិធី​ប្រពៃណី​ជា​បន្តបន្ទាប់។

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ឪពុកជ្រើសរើសអ្នកចម្បាំង បុរសដែលចាស់ទុំជាងសម្រាប់កូនស្រីរបស់គាត់រៀបការជាបណ្តោះអាសន្នតាមទំនៀមទម្លាប់។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ, ការមានផ្ទៃពោះត្រូវបានហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ការចូលប្រើវិធីពន្យារកំណើតគឺស្ទើរតែមិនមាន។ ប្រសិនបើនាងមានផ្ទៃពោះ សហគមន៍បង្ខំឲ្យរំលូតកូនតាមប្រពៃណី ដែលធ្វើឡើងដោយស្ត្រីក្នុងភូមិ។

ស្ត្រី​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់​នៅ​ភូមិ Umoja បាន​និយាយ​ថា គាត់​មាន​កូន​ចំនួន ៥ នាក់ ដែល​សុទ្ធ​តែ​មាន​ឪពុក​ខុស​គ្នា។ នាង​បាន​និយាយ​ថា​៖ «​នៅ​ក្នុង​វប្បធម៌​របស់​យើង វា​មិន​ល្អ​ទេ​ដែល​មាន​កូន​ដោយ​មិន​បាន​រៀបការ ប៉ុន្តែ​វា​អាក្រក់​ជាង​ការ​គ្មាន​កូន បើ​គ្មាន​កូន យើង​ក៏​គ្មាន​អ្វី​ដែរ​»​៕

អត្ថបទ៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ចុចអាន៖និស្សិតចិន​ឆ្នើម​ម្នាក់ ​ស្លាប់ក្នុងវ័យ​២៤​ឆ្នាំ ព្រោះតែប្រើពាក្យថា «មិនអីទេ»!