ព័ត៌មានជាតិ

ប្រាសាទនាគព័ន្ធមានប្រវត្តិ និងជំនឿទាក់ទងការលាងបាប និងកន្លែងព្យាបាលរោគ

បានផុស

១ ខែ មុន

នៅ

ថ្ងៃចន្ទ ១ មិថុនា ២០២៦

ដោយ

ខុសពីប្រាសាទមួយចំនួននៅតំបន់អង្គរដូចជាប្រាសាទលលៃ ដែលព្រះមហាក្សត្រកសាងឡើងដើម្បីឧទ្ទិសដល់បុព្វការីជន ប្រាសាទនាគព័ន្ធដែលកសាងនៅកណ្តាលបារាយដូចគ្នា សាងសង់ឡើងមានគោលដៅដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះពោធិសត្វនិងជានិមិត្តរូបនៃទន្លេអនោតត្តស្រះ។

លើសពីនេះទៅទៀត ពីបុរាណមកប្រាសាទនេះក៏អ្នកស្រុកអង្គរ មានជំនឿយ៉ាងជ្រាលជ្រៅទាក់ទងការលាងជម្រះបាប និងការព្យាបាលរោគ ដែលបន្តមានឥទ្ធិពលតាំងពីសម័យបុរាណរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

លោក ជា សារិទ្ធ បុរាណវិទូនិងជាមន្រ្តីផ្នែកអភិរក្សប្រាសាទនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានឲ្យដឹងថា អ្នកស្រុកនៅក្នុងសហគមន៍ក្នុងតំបន់អង្គរតាំងពីដើមមកតែងតែនាំគ្នាចូលមកបោចវល្លិ និងរើសសំបកឈើនៅប្រាសាទនាគព័ន្ធ ដើម្បីយកទៅផ្សំជាឱសថបុរាណ ខណៈដែលភ្ញៀវទេសចរក៏តែងតែយកដបឬធុងមកដួសទឹកពីស្រះយកទៅលុបមុខ ឬលាងជម្រះរាងកាយដើម្បីបណ្ដេញឧបទ្រពចង្រៃ និងព្យាបាលជំងឺ។

លោក ជា សារិទ្ធ បានអះអាងថា ជំនឿនៃការយកទឹកមកលាងជម្រះបាបនៅប្រាសាទនាគព័ន្ធ ក៏ជាប្រភពដើមនៃទំនៀមទម្លាប់ “ចាក់ទឹកលើករាសី” ឬពិធីស្រោចទឹកដោយព្រះសង្ឃក្នុងពិធីព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទនាសម័យបច្ចុប្បន្ននេះដែរ នៅពេលដែលមនុស្សមានរាសីធ្លាក់ចុះ។

ពាក់ព័ន្ធប្រាសាទនាគព័ន្ធនេះដែរ លោកលើកឡើងពីជំនឿដ៏មុតមាំមួយទៀតគឺការសុំទឹកភ្លៀង នៅពេលស្រុកទេសជួបប្រទះគ្រោះរាំងស្ងួតខុសពីធម្មតា ដែលអ្នកស្រុកតែងតែប្រមូលផ្ដុំគ្នាធ្វើពិធីតាមបែបជំនឿបែបជីវចលដោយមានការលេងភ្លេង និងសូត្រមន្ត។

នៅក្នុងពិធីនោះ គេដងទឹកពីស្រះយកមកស្រោចឬបាចដាក់គ្នា និងចាក់ទឹកលើទរបង្ហូរទៅស្រះចេញតាមមាត់ដំរី មាត់មនុស្ស មាត់សិង្ហ និងសេះ ដើម្បីបួងសួងសុំទឹកភ្លៀង ហើយជាទូទៅភ្លៀងតែងតែធ្លាក់មកមែន ក្នុងរយៈពេលមិនយូរប៉ុន្មានក្រោយពីបញ្ចប់ពិធីរួច៕