បណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង៖ តើយើងគួរលើកទឹកចិត្តនិស្សិត និងមនុស្សទូទៅឱ្យប្រើអេអាយ (AI) ដែរឬ​ទេ?

AI តំណាងឱ្យ Artificial Intelligence ដែលបក​ប្រែជាភាសាខ្មែរថា «បញ្ញាសិប្បនិម្មិត»។ វាសំដៅទៅលើការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ ឬម៉ាស៊ីនដែលអាចបំពេញការងារដែលជាធម្មតាត្រូវការបញ្ញារបស់មនុស្ស។ ភារកិច្ចទាំងនេះអាចរួមបញ្ចូលនូវ៖

• ការយល់ដឹងអំពីភាសា

• ការទទួលស្គាល់រូបភាពឬការនិយាយ

• ការធ្វើសេចក្ដីសម្រេចចិត្ត និង

• ការរៀនពីបទពិសោធ (ហៅថា machine learning)

AI មានឧបករណ៍និងមុខងារជាច្រើនដូចខាងក្រោម៖

១. ChatGPT

• មុខងារ៖ យល់ដឹង និងបង្កើតភាសាមនុស្ស។

• ប្រើសម្រាប់៖  ការគាំទ្រអតិថិជន ជំនួយការសរសេរ ការរៀនសរសេរកូដ ការសន្ទនា។ល។

២. ឧបករណ៍ទទួលស្គាល់រូបភាព «Image Recognition Tools» (ឧ. Google Vision, Amazon Rekognition)

• មុខងារ៖ កំណត់អត្តសញ្ញាណវត្ថុ មនុស្ស អត្ថបទ ឬឈុតឆាកក្នុងរូបភាពឬវីដេអូ។

• ប្រើសម្រាប់៖ កាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព ការទទួលសម្គាល់មុខ ការកំណត់រូបភាពខាងវេជ្ជសាស្ត្រ (medical imaging)។

៣. ឧបករណ៍ទទួលស្គាល់ការនិយាយ (ឧ. Siri, Google Assistant, Whisper)

• មុខងារ៖ បំប្លែងភាសានិយាយទៅជាអត្ថបទឬសកម្មភាព។

• ប្រើសម្រាប់៖ ជំនួយការសំឡេង ចម្លង(សម្ដីឬការសន្ទនាជាអក្សរ) ឧបករណ៍ភាពងាយស្រួល(accessibility tools)។

៤. វេទិការៀនរបស់ម៉ាស៊ីន (ឧ. TensorFlow, PyTorch, Scikit-learn)

• មុខងារ៖ បង្កើតនិងបណ្តុះបណ្តាលគំរូ AI ដើម្បីរៀនពីទិន្នន័យ។

• ប្រើសម្រាប់៖ ការវិភាគបែបព្យាករណ៍ ការផ្ដល់យោបល់ កិច្ចការចាត់ថ្នាក់។

៥. ឧបករណ៍ដំណើរការភាសាធម្មជាតិ (ឧ. spaCy, NLTK)

• មុខងារ៖ វិភាគនិងយល់ដឹងភាសាមនុស្សនៅក្នុងអត្ថបទ។

• ប្រើសម្រាប់៖ ការបកប្រែ ការសង្ខេប ការវិភាគមនោសញ្ចេតនា chatbots។

៦. AI Design & Image Generators (ឧ. DALL·E, Midjourney, Canva AI)

• មុខងារ៖ បង្កើតរូបភាព ស្នាដៃសិល្បៈ ឬការរចនាពីប្រអប់បញ្ចូលអត្ថបទ(text prompts)។

• ប្រើសម្រាប់៖ ទីផ្សារ ការច្នៃប្រឌិត ខ្លឹមសារប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម។

៧. ឧបករណ៍ស្វ័យប្រវត្តិកម្មដំណើរការមនុស្សយន្ត (ឧ. UiPath, Blue Prism)

• មុខងារ៖ ធ្វើកិច្ចការដដែលៗដោយស្វ័យប្រវត្តិនៅក្នុងដំណើរការអាជីវកម្ម។

• ប្រើសម្រាប់៖ បញ្ចូលទិន្នន័យ ដំណើរការវិក្កយបត្រ ការកំណត់កាលវិភាគ។

៨. ប្រព័ន្ធផ្ដល់យោបល់ (ឧ. Netflix, YouTube, Amazon AI)

• មុខងារ៖ ណែនាំខ្លឹមសារឬផលិតផលដោយផ្អែកលើឥរិយាបថរបស់អ្នកប្រើប្រាស់។

• ប្រើសម្រាប់៖ ពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក វេទិកាកម្សាន្ត ព័ត៌មានថ្មីៗ។

៩. ឧបករណ៍វិភាគបែបព្យាករណ៍ (ឧ. IBM Watson, RapidMiner)

• មុខងារ៖ ព្យាករណ៍និន្នាការនាពេលអនាគតដោយប្រើទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្ត្រ។

• ប្រើសម្រាប់៖ ការសម្រេចចិត្តខាងអាជីវកម្ម ព្យាករណ៍ការលក់ ការវាយតម្លៃហានិភ័យ។

១០. ប្រព័ន្ធស្វយ័ត (ឧ. រថយន្តបើកបរដោយខ្លួនឯង យន្តហោះគ្មានមនុស្សបើក/ដ្រូន)

• មុខងារ៖ ធ្វើការសម្រេចចិត្តតាមពេលវេលាជាក់ស្តែងដោយគ្មានការគ្រប់គ្រងរបស់មនុស្ស។

• ប្រើសម្រាប់៖ ការដឹកជញ្ជូន យោធា ការរុករក។

ឧបករណ៍ទាំងអស់នេះ កំពុងត្រូវបានគេ​ប្រើប្រាស់កាន់តែខ្លាំងឡើងនៅក្នុងបរិបទអប់រំ និងបរិបទផ្សេងៗទៀត។ សំណួរលើកឡើងថា «តើយើងគួរលើកទឹកចិត្តនិស្សិត និងមនុស្សទូទៅឱ្យប្រើឧបករណ៍ទាំងនេះយ៉ាងសកម្មដែរឬទេ?» អត្ថបទនេះផ្ដល់ចម្លើយថា «គួរលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើប្រាស់» ប៉ុន្តែត្រូវធ្វើឡើងជាមួយនឹងវិធានការពារយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ពីព្រោះខណៈពេលដែលវាមានអត្ថប្រយោជន៍សំខាន់ៗយ៉ាងច្រើនផ្ដល់ឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់ វាក៏មានហានិភ័យជាច្រើនដែរ។

នៅ​ក្នុង​អត្ថបទនេះ ខ្ញុំ​នឹងបង្ហាញ​ពី​អត្ថប្រយោជន៍ បន្ទាប់​មក​ហានិភ័យ បន្ទាប់​មកទៀត​​អនុសាសន៍​ជាក់ស្តែង​មួយ​ចំនួន និងចុងក្រោយគឺ​ការ​សន្និដ្ឋាន។

ក.ទឡ្ហីករណ៍នានាគាំទ្រការលើកទឹកចិត្តដល់ការប្រើប្រាស់ AI៖

១. ការរៀនសូត្រផ្ទាល់ខ្លួន និងការគាំទ្របែបសម្របខ្លួន

ប្រព័ន្ធ AI អាចកែសម្រួលការបង្រៀនទៅតាមល្បឿន ភាពខ្លាំង និងភាពខ្សោយរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ដោយផ្តល់នូវមតិកែលម្អ និងក្របខណ្ឌគាំទ្រនៅពេលចាំបាច់។ ជាឧទាហរណ៍ ការពិចារណាមួយ ពិពណ៌នាអំពីរបៀបដែលប្រព័ន្ធបង្រៀន​ឆ្លាតវៃ និង​វេទិកាសម្របខ្លួន ផ្តល់នូវ «មតិកែលម្អតាមពេលវេលាជាក់ស្តែង និងកែសម្រួលយុទ្ធសាស្ត្របង្រៀន» នៅក្នុងវិធីដែលថ្នាក់រៀនបែបបុរាណអាចជួបការលំបាក។

នេះមានន័យថា សិស្សានុនិស្សិតដែលពិបាកក្នុងផ្នែកខ្លះអាចទទួលបានជំនួយបន្ថែម ហើយនិស្សិតកម្រិតខ្ពស់អាចបង្កើនល្បឿនជាជាងត្រូវបានរារាំងដោយវិធីសាស្រ្តមួយថេរមួយសម្រាប់និស្សិតទាំងអស់។

២. ប្រសិទ្ធភាព លទ្ធភាព និងឱកាសបន្ថែម

AI អាចធ្វើកិច្ចការដោយស្វ័យប្រវត្តិ (ដូចជាការចាត់ថ្នាក់ឬការដាក់ពិន្ទុ ការកំណត់កាលវិភាគ ការត្រួតពិនិត្យ) ផ្ដល់សេរីភាពដល់អ្នកអប់រំសម្រាប់អន្តរកម្មប្រកប​ដោយ​អត្ថន័យបន្ថែមទៀត។ វាក៏អាចផ្តល់នូវការគាំទ្រគ្រប់ពេលតាមរយៈ Chatbots ឬអ្នកបង្រៀននិម្មិត ដែលមានតម្លៃជាពិសេសសម្រាប់អ្នកសិក្សានៅខាងក្រៅម៉ោងសិក្សាប្រពៃណី ឬនៅតំបន់ដាច់ស្រយាល។ វិធីនេះ ពង្រីកលទ្ធភាពសិក្សា និងអាចជួយដល់ការសិក្សាពេញមួយជីវិតសម្រាប់សាធារណជនទូទៅ។

៣. ការបង្កើនធនធាននៃការរៀនសូត្រ និងមតិកែលម្អ

ចំពោះនិស្សិត ឧបករណ៍ AI អាចជួយបំផុសគំនិត ព្រាងគំនិត បង្កើតគំនិត ផ្តល់មតិកែលម្អភ្លាមៗ ណែនាំការកែតម្រូវភាសា។ល។ ជាឧទាហរណ៍ ការសិក្សាមួយបានរកឃើញថា និស្សិតដែលប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ AI សម្រាប់ការសរសេរផ្លូវការកម្រិតសាកលវិទ្យាល័យឬក្នុងការស្រាវជ្រាវ មានតម្លៃក្នុងការសន្សំពេលវេលាបាន ការបង្កើតគំនិត និងការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងផ្នែកភាសា។ សម្រាប់សាធារណជនទូទៅ AI អាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងការអប់រំខ្លួនឯង បង្កើនជំនាញ ស្វែងរកប្រធានបទថ្មីៗ ដូច្នេះ វាជំរុញឱ្យមានការសិក្សាជាបន្តបន្ទាប់។

៤.ការរៀបចំសម្រាប់ពិភពលោកដែលកំពុងផ្លាស់ប្តូរ

នៅពេលដែល AI កាន់តែរីករាលដាលនៅក្នុងកន្លែងធ្វើការនិងសង្គម ការរៀនប្រើប្រាស់ AI ប្រកបដោយសីលធម៌ ប្រកបដោយចំណេះដឹង និងការគិតហ្មត់ចត់ ក្លាយជាអក្ខរកម្មតាមរយៈឧបករណ៍ AI។ ការលើកទឹកចិត្តដល់ការប្រើប្រាស់ប្រកបដោយទំនួលខុសត្រូវ ជួយសិស្សានុនិស្សិត និស្សិត និងប្រជាពលរដ្ឋឱ្យកាន់តែត្រៀមខ្លួនដើម្បីរស់នៅក្នុងពិភពលោកដែល AI ត្រូវបានរួមបញ្ចូលឬធ្វើសមាហរណកម្មកាន់តែខ្លាំងឡើង។

ខ. ទឡ្ហីករណ៍នានាប្រឆាំងនឹងការលើកទឹកចិត្តដល់ការប្រើប្រាស់ AI៖

១. ហានិភ័យនៃការបាត់បង់សុចរិតភាពខាងការសិក្សា ការស្រាវជ្រាវ ហើយមានការពឹងផ្អែកខ្លាំងពេក និងការរៀនសូត្រ ឬការយល់ដឹងសើៗ

ប្រសិនបើនិស្សិតពឹងផ្អែកខ្លាំងពេកលើឧបករណ៍ AI ដើម្បីធ្វើការងាររបស់ពួកគេ (ដូចជា ការសរសេរអត្ថបទ ការសរសេរកូដកម្មវិធី ដំណោះស្រាយបញ្ហា) ពួកគេអាចនឹងរំលងការគិតស៊ីជម្រៅ ការតស៊ូជាមួយការអភិវឌ្ឍជំនាញផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ ជាឧទាហរណ៍ ការសិក្សាមួយអំពីការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ AI នៅកម្រិតបរិញ្ញាបត្របានរកឃើញថា ខណៈពេលដែលការអនុវត្តមានភាពរីកចម្រើន មានភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នា និងភាពមិនត្រឹមត្រូវនៅក្នុងកូដរបស់ពួកគេ។

ការពិចារណាមួយផ្សេងទៀត កំណត់ហានិភ័យនៃ «និចលភាពនៃការគិត» និង​វិបត្តិនៃភាពសុចរិតខាងការសិក្សា។ ដូច្នេះ ការប្រើប្រាស់ AI អាចលើកទឹកចិត្តដល់ការចម្លងចម្លើយជាជាងការចូលរួមគិត និងការធ្វើពិតប្រាកដ។

២. កង្វះនូវធាតុវេទនារម្មណ៍របស់មនុស្ស ការណែនាំ និងជំនាញអន្តរបុគ្គល

AI មិនអាច (មិនទាន់) ចម្លងធម្មជាតិរបស់មនុស្សបានទេ៖ ការយល់ចិត្ត ការណែនាំ ការគាំទ្រផ្នែកវេទនារម្មណ៍ក្នុងសង្គម ការសហការជាមួយដៃគូ តាមរបៀបដូចគ្នាដែលគ្រូបង្រៀន ឬមិត្តរួមថ្នាក់អាចធ្វើបាននោះទេ។ មានប្រភពជាច្រើនបាននិយាយថា AI ខ្វះភាពវៃឆ្លាតខាងវេទនារម្មណ៍ ហើយមានហានិភ័យដោយសារវាកាត់បន្ថយអន្តរកម្មរបស់មនុស្ស។ ជាពិសេស សម្រាប់អ្នកសិក្សាវ័យក្មេង ទំនាក់ទំនងសង្គម ការពិភាក្សា មតិកែលម្អរបស់មនុស្សគឺជាគន្លឹះដែលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់។

៣. សមធម៌ លទ្ធភាព និងកង្វល់នៃការបែងចែកឌីជីថល

ប្រសិនបើឧបករណ៍ AI ក្លាយជាស្តង់ដា ប៉ុន្តែនិស្សិតឬសហគមន៍មួយចំនួនខ្វះលទ្ធភាពប្រើឧបករណ៍ អ៊ីនធឺណិតល្បឿនលឿន ឬគ្រូបង្រៀនដែលបានទទួលការបណ្តុះបណ្តាល នោះនាំឱ្យគម្លាតរវាងអ្នកសិក្សាដែលមានលក្ខខណ្ឌល្អ និងអ្នកសិក្សាដែលមានលក្ខខណ្ឌមិនល្អអាចនឹងកើនឡើង។

ការលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើ AI ដោយមិនធានាអំពីលទ្ធភាពនិងការគាំទ្រ អាចធ្វើឱ្យវិសមភាពផ្នែកអប់រំកាន់តែមានកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរឡើង។

៤. ឯកជនភាព បញ្ហាភាពលំអៀងខាងសីលធម៌និងក្បួនដោះស្រាយបញ្ហា

ប្រព័ន្ធ AI តែងតែប្រមូលនិងដំណើរការទិន្នន័យផ្ទាល់ខ្លួនមួយចំនួនធំ (ការរៀនសូត្រ,ឥរិយាបថរបស់និស្សិត)។ កត្តានេះបង្កើនការព្រួយបារម្ភអំពីឯកជនភាព និងសុវត្ថិភាព។

ជាងនេះទៅទៀត ក្បួនដោះស្រាយបញ្ហាអាចបង្កប់ភាពលំអៀង (ឧ. ការចូលចិត្តរចនាបថ ភាសាជាក់លាក់ ប្រវត្តិវប្បធម៌) ហើយប្រហែលជាមិនមានតម្លាភាពទេ។ ការពិនិត្យឡើងវិញជាប្រព័ន្ធអំពីការប្រើប្រាស់គំរូភាសាធំៗ(Large Language Model)ក្នុងការអប់រំបានបង្ហាញពីបញ្ហាប្រឈមជាក់ស្តែងនិងសីលធម៌ រួមទាំងតម្លាភាព ភាពឯកជន និងសមធម៌។

ការលើកទឹកចិត្តដល់ការប្រើប្រាស់AIដោយគ្មានក្របខណ្ឌក្រមសីលធម៌ដ៏រឹងមាំអាចធ្វើឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់មានគ្រោះថ្នាក់។

៥.ការកាត់បន្ថយសក្តានុពលនៃតួនាទីរបស់អ្នកអប់រំ ការវិនិច្ឆ័យរបស់មនុស្ស និងបញ្ហាប្រឈមនៃការចំណាយ/ការអនុវត្ត

ការទទួលយក AI ទាមទារការវិនិយោគ (ផ្នែកទន់ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀន)។ មានហានិភ័យដែលស្ថាប័ននានាអាចពឹងផ្អែកលើដំណោះស្រាយស្វ័យប្រវត្តិជំនួសអ្នកអប់រំជាមនុស្ស ដែលអាចធ្វើឱ្យគុណភាពនៃការបង្រៀនថយចុះ។ ប្រសិនបើហេតុផលចម្បងគឺកាត់បន្ថយការចំណាយជាជាងការកែលម្អគរុកោសល្យ លទ្ធផលអវិជ្ជមានអាចនឹងកើតឡើង។

គ.ការពិនិត្យមើល និងការណែនាំប្រកបដោយតុល្យភាព

ឆ្លើយទៅនឹងសំណួរដែលបានលើកឡើងក្នុងចំណងជើងនៃ​អត្ថបទនេះ ថាតើយើង​គួរលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើAIឬអត់ ចម្លើយគឺយើងគួរលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើ ប៉ុន្តែត្រូវមានលក្ខខណ្ឌនិងការគិតគូរហ្មត់ចត់។ ខាងក្រោមនេះជាការណែនាំ៖

១.លើកកម្ពស់អក្ខរកម្ម AI និងការគិតហ្មត់ចត់៖ លើកទឹកចិត្តនិស្សិត/អ្នកប្រើប្រាស់ទូទៅ មិនត្រឹមតែប្រើ AI ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវយល់ពីរបៀបដែលវាដំណើរការ ដែនកំណត់របស់វា (ឧ.ភាពមិនត្រឹមត្រូវ ភាពលំអៀង) និងរបៀបប្រើវាដោយការទទួលខុសត្រូវ (ឧ. ប្រើជាឧបករណ៍ មិនមែនជាមូលដ្ឋានរឹងមាំទេ)។ ការសិក្សាលើទស្សនៈរបស់និស្សិតបានរកឃើញថា កង្វល់ជុំវិញភាពត្រឹមត្រូវ ការបាត់បង់ការគិតហ្មត់ចត់ និងការពឹងផ្អែក ពិតជាមានអត្ថិភាព ហើយចាំបាច់ត្រូវដោះស្រាយតាមរយៈកម្មវិធីសិក្សានិងគោលនយោបាយ។

២.កំណត់គោលការណ៍ណែនាំ និងគោលការណ៍ច្បាស់លាស់៖ ស្ថាប័ននានាគួរតែបញ្ជាក់អំពីរបៀបដែលឧបករណ៍ AI អាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ (សម្រាប់ការបំផុសគំនិត ការព្រាង មតិកែលម្អ) ដែលផ្ទុយទៅនឹងអ្វីដែលជាការប្រើប្រាស់ខុស (ដូចជាការបញ្ជូនការងារដែលបង្កើតដោយ AI ធ្វើជារបស់ផ្ទាល់ខ្លួន)។ គោលការណ៍សុចរិតភាពនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវចាំបាច់ត្រូវធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពសម្រាប់យុគសម័យ AI ។

៣.ចូរលាយការប្រើប្រាស់ AI ជាមួយនឹងអន្តរកម្មរបស់មនុស្ស៖ AI គួរតែបង្កើនការបង្រៀន​/ការរៀនសូត្រ មិនមែនជំនួសទំនាក់ទំនង ការណែនាំរបស់មនុស្ស និងការសហការពីមិត្តភ័ក្តិនោះទេ។

៤.ត្រូវតែធានាបាននូវសមធម៌នៃលទ្ធភាពប្រើប្រាស់៖ មុននឹងលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយ ត្រូវប្រាកដថាហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ឧបករណ៍ ការតភ្ជាប់ និងការគាំទ្រមានសម្រាប់និស្សិត ឬ/នឹងសហគមន៍ទាំងអស់។

៥.តាមដាន វាយតម្លៃ និងកែលម្អ៖ ចូរប្រើការស្រាវជ្រាវជាក់ស្តែងដើម្បីតាមដានឥទ្ធិពលលើលទ្ធផលសិក្សា ការយល់ដឹង សមធម៌ ដូច្នេះ វិធីសាស្រ្តអាចត្រូវបានកែលម្អ។ ការពិនិត្យ​ឡើងវិញជាប្រព័ន្ធនៃ LLM (Large Language Model.) ដូចជា ChatGPT ក្នុងវិស័យអប់រំបានផ្តល់អនុសាសន៍ឱ្យបន្តការស្រាវជ្រាវ មានតម្លាភាព និ​ងការរចនាផ្តោតលើមនុស្ស។

៦.ការពារភាពឯកជនភាព និងក្រមសីលធម៌៖ ការអនុវត្តត្រូវតែរួមបញ្ចូលការការពារទិន្នន័យ តម្លាភាពនៃក្បួនដោះស្រាយបញ្ហា ភាពយុត្តិធម៌នៃក្បួនដោះស្រាយបញ្ហា និងយន្តការសម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យរបស់មនុស្ស។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន

សរុបមក AI ទទួលយកការរក្សានូវការសន្យាយ៉ាងសំខាន់ចំពោះការលើកកម្ពស់ការអប់រំ និងការរៀនសូត្រជាសាធារណៈ តាមរយៈការគាំទ្រភាពជាមនុស្ស ការបង្កើនលទ្ធភាពប្រើប្រាស់ ប្រសិទ្ធភាព និងការរៀបចំសម្រាប់ពិភពលោកដែលពោរពេញដោយ AI។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏អត្ថប្រយោជន៍ទាំងនេះមិនមែនកើតឡើងជាស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ប្រសិនបើគ្មានការរចនាដោយប្រុងប្រយ័ត្ន គោលនយោបាយ ក្រមសីលធម៌ និងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសមធម៌ទេ ការប្រើប្រាស់ AI អាចបំផ្លាញការគិតហ្មត់ចត់ ការរៀនសូត្ររបស់មនុស្ស ការអភិវឌ្ឍសង្គម និងយុត្តិធម៌។

ដូច្នេះហើយ យើងគួរតែលើកទឹកចិត្តដល់សិស្ស និស្សិតនិងសាធារណជនទូទៅឱ្យប្រើប្រាស់ AI ប្រសិនបើយើងធ្វើវាក្នុងលក្ខណៈដែលមានការណែនាំ រចនាសម្ព័ន្ធ ការឆ្លុះបញ្ចាំង និងសមធម៌។ បញ្ហា​ប្រឈម​មិន​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​ថា​តើ​ត្រូវ​ប្រើ AIឬអត់នោះទេ ប៉ុន្តែ​របៀប​ដែល​យើង​បញ្ចូល​វា​ដោយ​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទៅ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​អេកូឡូស៊ី​រៀនសូត្រគឺជារឿងសំខាន់ដែលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់៕

ដោយ បណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង អនុប្រធានវិទ្យាស្ថានទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិនៃកម្ពុជា