ខេត្តកំពត ប្រមូលទិន្នផលនេសាទបានជាង១ម៉ឺនតោនក្នុងឆមាសទី១ ឆ្នាំ២០២៦

លោក ស សូរិន នាយខណ្ឌរដ្ឋបាលជលផលខេត្តកំពតបាទលើកឡើងថា មន្ត្រីជំនាញរដ្ឋបាលជលផលកំពត ក្នុងឆមាសទី១ ឆ្នាំ២០២៦ ខេត្តកំពតប្រមូលផលនេសាទទឹកសាប និងសមុទ្រសរុបបាន ១០,៣៨៥តោន ខណៈផលវារីវប្បកម្មសរុបសម្រេចបាន ២,៤៣២តោន។

ទិន្នផលនេសាទឆ្នាំនេះ បានឆ្លុះបញ្ចាំងពីការគ្រប់គ្រងអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍធនធានជលផលប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ស្របតាមការយកចិត្តទុកដាក់របស់រដ្ឋបាលខេត្ត និងក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ។

លោក ស សូរិន ប្រាប់ឱ្យដឹងថា ក្រោមការអនុវត្តតាមគោលនយោបាយរបស់ក្រសួង និងការចង្អុលបង្ហាញរបស់លោក ម៉ៅ ធនិន អភិបាលខេត្តកំពត ខណ្ឌរដ្ឋបាលជលផលបានបន្តពង្រឹងការគ្រប់គ្រង និងអភិរក្សធនធានជលផល តាមរយៈការទប់ស្កាត់បទល្មើសនេសាទ ការពារតំបន់អភិរក្សសមុទ្រ និងលើកកម្ពស់ការចិញ្ចឹមវារីវប្បកម្ម ដើម្បីធានានិរន្តរភាពធនធាន និងលើកកម្ពស់ជីវភាពរបស់ប្រជានេសាទ។ នាយខណ្ឌរដ្ឋបាលជលផលខេត្តបញ្ជាក់ថា ក្នុងរយៈពេល៦ខែដើមឆ្នាំ២០២៦ ផលនេសាទសរុបមានចំនួន ១០,៣៨៥តោន ក្នុងនោះ ផលនេសាទទឹកសាបមាន ២,០៨០តោន និងផលនេសាទសមុទ្រមាន ៨,៣០៥តោន ដែលតំបន់ត្រពាំងរពៅប្រមូលបានប្រមាណ ៣,៥០០តោន។ ចំណែកផលវារីវប្បកម្មសរុបមាន ២,៤៣២តោន ក្នុងនោះ វារីវប្បកម្មសមុទ្រមាន ៨៤២តោន និងវារីវប្បកម្មទឹកសាបមាន ១,៥៩០តោន។

ដោយឡែក ការកែច្នៃផលិតផលជលផលសម្រេចបាន ៩៣២តោន ខណៈផលនេសាទដែលនាំចេញទៅក្រៅខេត្តមាន ៣៤៣តោន ក្នុងនោះផលិតផលកែច្នៃមាន ៩០តោន និងផលនេសាទស្រស់មាន ២៥៣តោន ដែលបានរួមចំណែកបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់ផលិតផលជលផល និងជំរុញសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាន។ នាយខណ្ឌបានឱ្យដឹងទៀតថា ខេត្តកំពតមានឆ្នេរសមុទ្រប្រវែង ៦៦,៥គីឡូម៉ែត្រ និងមានគ្រួសារប្រកបរបរនេសាទប្រមាណ ៤,២០០គ្រួសារ។

ខេត្តកំពតក៏មានធនធានធម្មជាតិដ៏សម្បូរបែប រួមមានស្មៅសមុទ្រ ផ្កាថ្ម និងព្រៃកោងកាង ដែលជាជម្រកដ៏សំខាន់សម្រាប់ជីវចម្រុះសមុទ្រ និងជាមូលដ្ឋានគាំទ្រដល់ការអភិវឌ្ឍវិស័យនេសាទប្រកបដោយចីរភាព។

ទន្ទឹមនឹងការជំរុញផលិតកម្ម ខណ្ឌរដ្ឋបាលជលផលក៏បានបន្តពង្រឹងការអនុវត្តច្បាប់ ដោយបង្ក្រាបបទល្មើសនេសាទបាន ១៣ករណី ក្នុងឆមាសទី១ រួមមានការរឹបអូស និងបំផ្លាញលបកន្ទុយកណ្ដុរខុសច្បាប់ចំនួន ១៩៦ លប ព្រមទាំងអាំងវទ័រឆក់ និងអាគុយ ដែលប្រើប្រាស់ក្នុងសកម្មភាពនេសាទខុសច្បាប់។វិធានការទាំងនេះ មានគោលបំណងការពារធនធានជលផល និងរក្សាតុល្យភាពប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

ទោះជាយ៉ាងណា លោក ស សូរិន បានលើកឡើងថា វិស័យជលផលនៅតែប្រឈមបញ្ហាមួយចំនួន រួមមាន កង្វះដើមទុន និងទុនបង្វិលរបស់សហគមន៍ កង្វះពូជត្រី និងបច្ចេកទេសវារីវប្បកម្មនៅមានកម្រិតដែលទាមទារឱ្យមានការបន្តគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេស និងការវិនិយោគបន្ថែម ដើម្បីពង្រឹងផលិតភាព និងលើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជានេសាទឱ្យកាន់តែប្រសើរឡើង៕

អត្ថបទ៖ សឹង រ៉ាត់