ទោះបីឆ្លងកាត់ច្រើនសម័យកាល គងបុរាណនៅតែជានិមិត្តរូបរបស់ជនជាតិដើមភាគតិច សម្រាប់ប្រគុំនៅពិធីបុណ្យផ្សេងៗ

ខេត្តរតនគិរី៖ គងជាឧបករណ៍គ្រឿងភ្លេង របស់ជនជាតិដើមភាគតិច មានរាងរង្វង់មូល ទំហំតូចធំចាប់ពី ១០ គូរឡើងទៅ មាន១ធំជាងគេត្រូវបានគេសន្មត់ថាជាមេរបស់វា។ គងនេះដែរនៅតែមានសារៈសំខាន់ សម្រាប់ប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់ បុណ្យភូមិ បុណ្យសព និងពិធីបុណ្យផ្សេងៗទៀត ដែលគេតែងតែប្រទះឃើញ ចាស់ទុំដឹកនាំលេង នៅក្នុងពិធី​បុណ្យ​ម្តងម្កាល។ បើទោះបីជាប្រទេសកម្ពុជា ត្រូវឆ្លងកាត់ច្រើនសម័យកាលយ៉ាងណាក៏ដោយ ជនជាតិដើមភាគតិច នៅតែរក្សាទុកដើម្បីវាយគងនេះជាបទភ្លេងរាំលេងកម្សាន្តទៅតាមបទភ្លេងដែលចាស់ទុំចេះចាំតគ្នា ឬពិធីបុណ្យផ្សេងៗ។ អ្វីដែលគួរឱ្យកត់ចំណាំមួយទៀតនោះ ទោះបីជាគងនេះខូចឬ ចាស់ក្តី អ្នកភូមិឬម្ចាស់គងនោះនៅតែរក្សាទុកដើម្បីសុំសេចក្តីសុខ។

លោក ខាំភុន វុន ជាជនជាតិដើមភាគតិច ទំពួន រស់នៅភូមិកាចូនលើ ឃុំកាចូន ស្រុកវើនសៃ ខេត្តរតនគិរី បានថ្លែងប្រាប់ថា សម្រាប់ជនជាតិដើមភាគតិចគោរពគងបុរាណនេះណាស់ ព្រោះវាបានមន្សល់ទុកតាំងពីដូនតាមក។ សម្រាប់លោកក៏មានគងបុរាណមួយផងដែរ​ ដែលបានបន្សល់ទុកពីឪពុក។ លោករៀបរាប់ថា៖«ប្រវត្តិគងនេះថា កាលដើមឡើយអ្នកផ្សេងកាន់កាប់ ប៉ុន្តែយកដូរជាមួយឪពុកខ្ញុំ។ មានន័យថាគងនេះមួយ ប្តូរជាមួយដំរី ១ក្បាល និងក្របី ៤ ក្បាល»។

លោកបន្តថា គងនេះមិនបានដឹងពីអាយុកាលនោះទេ ពីព្រោះមានអ្នកកាន់កាប់តជំនាន់ ប៉ុន្តែមិនថាអ្នកណាកាន់កាប់នោះទេ គឺអ្នកភូមិគោរពគងនេះ និងតែងតែយកគងនៅទៅលេងភ្លេងក្នុងកម្មវិធីកម្សាន្ត និងបុណ្យផង។

បើតាម លោក ខាំភុន វុន ជាជនជាតិដើមភាគតិច ជាទូទៅគេធ្វើពិធីសែនគងនេះទៀងទាត់ណាស់ ទៅតាមកំណត់គឺ១ ខែសែនម្តង មានស្រាពាង និងមាន់ស្ងោ ដើម្បីឱ្យម្ចាស់ផ្ទះមានសេចក្តីសុខ រកស៊ីមានបានជាដើម។ បច្ចុប្បន្ន រូបរាងគងរបស់គាត់បែក១ចំហៀង ដោយសារប្អូនរបស់គាត់កើតមានជម្ងឺវិកលចរិត បោះពីលើផ្ទះត្រូវកាំជណ្តើរ ប៉ុន្តែគាត់ទុក​សម្រាប់គោរព និងយកទៅលេងភ្លេងក្នុងពិធីផ្សេងៗ ។ លោកបន្តលើកឡើងទៀតថា កាលពីមិនទាន់បែក គងនេះបញ្ចេញសំឡេងរាប់រយគីឡូម៉ែត្រ និងមានសំឡេងពិរោះរណ្តុំ៕

អត្ថបទ៖ ខៀវ ចាប