«នាយករដ្ឋមន្ត្រី៣នាក់ក្នុងពេល៣ថ្ងៃ» ជា​រឿង​​ដែល​មួយ​ពិភពលោក មិន​អាច​ធ្វើ​​បានដូច​ថៃ

កាល​ពី​ដើម​ខែ​កក្កដា​ឆ្នាំ​២០២៥ ក្នុង​រយៈពេល​ត្រឹមតែ​៣​ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ ប្រទេស​ថៃ មាន​ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ចំនួន​៣​នាក់ ដែល​​ការផ្លាស់ប្ដូរ​អំណាច​ដ៏ចម្លែក និងបែប​ទាន់ហន់​​នេះ មិនត្រឹម​តែ​បង្ហាញ​ពី​ភាព​មិន​ប្រក្រតីខាងនយោបាយ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​វា​​ជា​សញ្ញា​ច្បាស់លាស់​​​មួយ​ប្រាប់​ពិភពលោក​ថា ស្ថាប័នប្រជាធិបតេយ្យរបស់ប្រទេសនេះកំពុងដួលរលំ។

នៅពេលដែល​លោកស្រី​នាយករដ្ឋមន្រ្តី ផែផងថាន ស៊ីណាវ៉ាត្រ ត្រូវបានព្យួរ​តំណែង​ដោយតុលាការធម្មនុញ្ញ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១​កក្កដា ជុំវិញ​ការ​បែកធ្លាយ​សារ​សំឡេង​​ជាមួយ​សម្ដេច​តេជោ ហ៊ុន សែន ប្រធាន​ព្រឹទ្ធសភា​កម្ពុជា ប្រទេស​ថៃ​បាន​កើត​​​មាន​ភាព​ច្របូកច្របល់​និង​ចលាចល។ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានម៉ោង លោក Suriya Juangroongruangkit ត្រូវបានប្រញាប់ប្រញាល់ចូលកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្ត្រីស្តីទី តែត្រូវដកចេញពីតំណែងត្រឹមតែ​មួយថ្ងៃក្រោយមក ហើយជំនួសដោយលោក Phumtham Wechayachai បន្ទាប់ពីមានការរុះរើគណៈរដ្ឋមន្ត្រីផ្ទៃក្នុង។ សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋសាមញ្ញ នេះមិនមែនជាអ្នកដឹកនាំទេ វា​ប្រៀបប្រដូច​ជា​ការ​រាំ​ដណ្ដើម​កៅអី​នយោបាយ​អ៊ីចឹង។

ប្រភេទនៃការផ្លាស់ប្តូរភាពជាអ្នកដឹកនាំយ៉ាងឆាប់រហ័សនេះ មិនមែន​គ្រាន់តែជាការអាម៉ាស់​នោះទេ តែ​​វា​ក៏​មានគ្រោះថ្នាក់ដែរ។ វា​បាន​ឲ្យ​គ្រប់គ្នា​ដឹង​ថា ថ្នាក់ដឹកនាំកំពូលរបស់ប្រទេសថៃ អាចផ្លាស់ប្តូរបាន​​​យ៉ាង​ងាយ​ដូចជាសម្លៀក​បំពាក់ អាស្រ័យទៅលើផលប្រយោជន៍បក្ខពួក ល្បែង​ជន​មាន​អំណាច និងការ​ព្រមព្រៀង​គ្នា​​​ដោយ​សម្ងាត់​នៅពីក្រោយឆាក។ ក្នុងពេលដែលប្រទេសនេះកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាប្រឈមផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច សម្ពាធការទូតក្នុងតំបន់ និងការបែកបាក់ផ្ទៃក្នុង កង្វះការដឹកនាំប្រកបដោយស្ថិរភាព និងគួរ​ឲ្យ​ទុកចិត្ត បានបំផ្លាញទាំងអភិបាលកិច្ចក្នុងស្រុក និងទំនុកចិត្តអន្តរជាតិ។

អាក្រក់ជាងនេះទៅទៀត វា​ក៏​បង្ហាញ​ពី​ភាពមិនច្បាស់នៃ​អំណាច​រវាង​ប្រព័ន្ធតុលាការ របបរាជានិយម និង​គណបក្ស​នយោបាយ។ ការសម្រេចចិត្តរបស់តុលាការក្នុងការព្យួរតំណែង​លោកស្រី ផែនថងថាន ដែលជាកូនស្រីរបស់​អតីត​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​លោក ថាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រ ត្រូវបានមនុស្សជាច្រើនមើលឃើញថាជា ការវាយប្រហារដោយហេតុផលនយោបាយមួយផ្សេងទៀត ទៅលើគ្រួសារស៊ីណាវ៉ាត្រ ជាជាងទង្វើនៃយុត្តិធម៌ពិតប្រាកដ។ ហើយវិធីដែលនាយករដ្ឋមន្ត្រីស្តីទីត្រូវបានដំឡើង ជាមួយនឹងតម្លាភាពតិចតួច បង្ហាញពីរបៀបដែលលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យរបស់ប្រទេសថៃនៅតែត្រូវបានគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹងដោយក្រុមកាន់​អំណាច។

នៅក្នុងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យពិតប្រាកដ ការផ្លាស់ប្តូរអំណាចគួរតែផ្អែកលើឆន្ទៈរបស់ប្រជាជន។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងប្រទេសថៃ ភាពស្របច្បាប់ខាងនយោបាយជារឿយៗត្រូវបានសម្រេចដោយចៅក្រម ឬ​មេ​ទ័ព មិនមែនដោយសន្លឹកឆ្នោតនោះទេ។

ជា​រួម ការមាន«នាយករដ្ឋមន្ត្រី៣នាក់ក្នុងរយៈពេលតែ​៣ថ្ងៃ» មិនមែនជាការបង្ហាញនៃភាពបត់បែននោះទេ តែ​វា​ជា​បញ្ហា​ដ៏​ចម្រូងចម្រាស​មិន​ងាយ​ស្រាយ​ចេញ​នៅ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ផ្លូវច្បាប់​ប្រទេស​ថៃ ខណៈ​សាធារណជន​វិញ​​ត្រូវ​​ផាត់​​​ចោល ដោយ​មិន​អាច​បញ្ចេញ​​មតិ​អ្វី​ឡើយ។ សម្រាប់​ប្រទេស​មួយ​ដែល​ធ្លាប់​ប្រាថ្នា​ចង់​ក្លាយ​ជា​សំឡេង​ឈានមុខ​គេ​ក្នុង​អាស៊ាន នេះ​ហើយ​គឺ​​ជា​ការ​អាម៉ាស​របស់​ជាតិ៕

ដោយ៖ ឈាង