ប្រពៃណីចាប់គោក្របីទុកពេលចូលរដូវវស្សារបស់ជនជាតិដើម​ភាគតិចនៅខេត្តរតនគិរី

នៅចុងខែឧសភា មានភ្លៀងធ្លាក់ច្រើន រុក្ខជាតិលាស់ស្លឹកខៀវខ្ចីមានពណ៌បៃតងនៅគ្រប់ទីកន្លែង ដោយ​ឡែក​មានមនុស្សជាច្រើនដែលជា​ជនជាតិដើមភាគតិចបាន​ចេញទៅរក​សត្វចិញ្ចឹមរបស់ខ្លួនដែលមានដូចជាគោ ក្របី មកចងនៅចម្ការរបស់ខ្លួនវិញផងដែរ បន្ទាប់ពីព្រលែងឱ្យដើរស៊ីស្មៅតាមចិត្តពេញមួយរដូវប្រាំងមក។

នៅមុនចាប់គោក្របី ក៏មានភូមិខ្លះមានការប្រារព្ធសែនអ្នកតាម្ចាស់ភូមិ ឬក៏សែនស្រាព្រាងនៅផ្ទះ ដើម្បីឲ្យលោកតាម្ចាស់ទឹកដី ជួយឲ្យរកក្របីឃើញ និងកុំឲ្យសត្វមានជម្ងឺផ្សេងៗ។ នេះគឺជា​ប្រពៃណីនៃ​ការ​ចាប់សត្វចិញ្ចឹមមក​វិញ​នៅ​រដូវវស្សា​របស់បងប្អូនជនជាតិភាគតិច​នៅ​ខេត្ត​រតនគិរី។

កំពុងចាប់គោចងខ្សែនៅក្នុងចម្ការរបស់ខ្លួន​លោក ឡម ជាជនជាតិ​គ្រឹង រស់នៅក្នុងស្រុកវើនសៃ បានឱ្យដឹង​ថា ការចាប់ក្របីនិងគោចងនេះជាទំលាប់របស់ជនជាតិដើមភាគតិច ជាយូរលង់ណាស់មកហើយ។ សកម្មភាពនេះក៏ទាក់ទងនិងពិធីឡើងអ្នកម្ចាស់ភូមិនិងសែនអ្នកតា នៅតាមផ្ទះស្រែផង ពីព្រោះជាទំលាប់ ដែលមិនអាចកាត់ផ្តាច់បាន ពីជីវិតរស់នៅបានឡើយ។

លោកបន្ថែមថារដូវវស្សាជារដូវបង្កបង្កើនផលដំណាំរបស់ប្រជាជន ហើយ​​ប្រសិនបើមិនបានចាប់ចងគោក្របីរបស់ខ្លួនទេ នៅពេលចូលស៊ីស្រូវ ឬដំឡូង របស់អ្នកជិតខាង ត្រូវបានគេផាកទាមទារសំណង ជាលុយ ឬកាប់បណ្តាលឲ្យមានរបួសឬស្លាប់ក៏មានដែរ។

លោក ឡម ថាលោកមានក្របី១០ក្បាល ញី ៣ក្បាលហើយ​រាល់ថ្ងៃនេះលោកនៅបន្ត​ដើររកពួកវា​ដើម្បីគៀងមក​ផ្ទះវិញដែរ។

លោកបន្ថែមថា៖ «ថ្ងៃខ្លះក៏ពួកវាត្រឡប់មកផ្ទះដែរ ដោយសារពូមានទម្លាប់មួយគឺឲ្យអំបិលវាស៊ី ធ្វើដូច្នេះឲ្យពួកវាស្គាល់ផ្ទះនិងត្រឡប់ ពីព្រៃមករកផ្ទះវិញ»។

ក្នុង​រដូវវស្សានេះម្ចាស់​ស្រែចម្ការក៏បានចេញទៅ​កាប់ដើមឬស្សីមក​ព័ទ្ធដីស្រែចម្ការរបស់ពួកគេ​ផងដែ ខណៈ​នៅ​ឯណាផ្សារក៏កសិករ​នាំគ្នា​ទៅ​ទិញខ្សែដើម្បី​ចាប់ចងគោក្របី​របស់ខ្លួនកុំឱ្យវា​ទៅ​ស៊ីដំណា​របស់​អ្នកស្រុក។ ក្នុងករណីខ្លះបើមានគោ ក្របី ចូលស៊ីដំណាំរបស់អ្នកជិតខាង ម្ចាស់ដំណាំនឹង​ប្រាប់មេភូមិនិងចាស់ទុំក្នុងភូមិមកប្រជុំគ្នា ដោយឲ្យម្ចាស់ក្របីគោចេញស្រាពាងនិងមាន់ ដើម្បីសែនសុំទោសគ្នា រួចក៏នាំគ្នាផឹកបញ្ចប់រឿងហេតុប្រកាន់ខឹងគ្នា ដោយមិនមានការប្តឹងគ្នាឡើងទៅប៉ុស្តិ៍នគរបាលនោះទេ ពីព្រោះនៅក្នុងភូមិស្រុក ដែលរស់នៅនោះសុទ្ធតែជាបងប្អូន សាច់ញាតិ សាលោហិត ពីមុនមករស់នៅពឹងពាក់គ្នាទៅវិញទៅមក។

ការចាប់ក្របីនិងគោចងនេះ ជាទំលាប់របស់ជនជាតិដើមភាគតិច ជាយូរលង់ណាស់មកហើយ ។ សកម្មភាពនេះក៏ទាក់ទងនិងពិធីឡើងអ្នកម្ចាស់ភូមិនិងសែនអ្នកតា នៅតាមផ្ទះស្រែផង ពីព្រោះជាទំលាប់ ដែលមិនអាចកាត់ផ្តាច់បាន ពីជីវិតរស់នៅបានឡើយ។ ក្របីឬគោនេះទៀតសោត ក៏សម្រាប់លក់ឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក សម្រាប់កាប់សែនបុណ្យសពនិងបិណ្យភូមិ និងពេលឈឺថ្កាត់ផ្សេងៗទៀត៕