សមាជិកណាតូមួយចំនួន នៅតែពិបាកសម្រេច តាមគោលដៅបង្កើនកញ្ចប់ថវិកាយោធា ៥%

នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំកំពូលរបស់អង្គការណាតូ (NATO) កាលពីឆ្នាំ២០២៥ នៅទីក្រុងឡាអេ ប្រទេសហូឡង់ បណ្តាប្រទេសជាសមាជិកទាំង ៣២ បានព្រមព្រៀងគ្នាលើកិច្ចព្រមព្រៀងជាប្រវត្តិសាស្ត្រមួយ គឺការបង្កើនកញ្ចប់ថវិកាការពារជាតិឱ្យបានដល់ ៥% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) ត្រឹមឆ្នាំ២០៣៥។ ផែនការនេះ ត្រូវបានបែងចែកជាពីរផ្នែក គឺ ៣,៥% សម្រាប់វិស័យយោធាស្នូល (ដូចជា ការទិញអាវុធ និងគ្រឿងបរិក្ខារ) និង ១,៥% ទៀតសម្រាប់សន្តិសុខទូទៅ (ដូចជា ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា និងការការពារផ្នែកសាយប័រ)។

យោងតាមរបាយការណ៍ផ្លូវការពី គេហទំព័ររបស់អង្គការណាតូ (NATO Official Website) ទោះបីជាមានការជំរុញយ៉ាងខ្លាំងពីសហរដ្ឋអាមេរិក និងការកើនឡើងនៃល្បឿនចំណាយក្នុងឆ្នាំ២០២៦ នេះក្តី ក៏ប្រទេសជាសមាជិកមួយចំនួននៅតែបង្ហាញក្តីបារម្ភ និងជួបឧបសគ្គធំៗ ក្នុងការឈានទៅសម្រេចគោលដៅដ៏ខ្ពស់មួយនេះ។

ខាងក្រោមនេះ ជាមូលហេតុចម្បងៗ ដែលធ្វើឱ្យបណ្តាប្រទេសទាំងនោះជួបការលំបាក៖

1. សម្ពាធសេដ្ឋកិច្ច និងឱនភាពថវិកាក្នុងស្រុក

ការដំឡើងកញ្ចប់ថវិកាយោធារហូតដល់ ៥% នៃ GDP គឺជារឿងដ៏ធំធេង សម្រាប់ប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចធំ ប៉ុន្តែមានការរីកចម្រើនយឺត។ ប្រទេសភាគច្រើននៅអឺរ៉ុប កំពុងប្រឈមមុខនឹងវិបត្តិថ្លៃរស់នៅ ឱនភាពថវិកាជាតិ និងបំណុលសាធារណៈខ្ពស់ស្រាប់។ ប្រសិនបើពួកគេត្រូវបង្ខំចិត្តបង្វែរថវិកាជាតិរាប់ពាន់លានដុល្លារទៅឱ្យវិស័យយោធា ពួកគេត្រូវកាត់បន្ថយថវិកាលើវិស័យផ្សេង ដូចជា ប្រព័ន្ធសុខាភិបាល ការអប់រំ និងការគាំពារសង្គម ដែលការណ៍នេះអាចបង្កឱ្យមានការមិនពេញចិត្ត និងបាតុកម្មពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងស្រុក។

2. សមត្ថភាពផលិតកម្មអាវុធនៅមានកម្រិត

របាយការណ៍ពី ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន Reuters បានបង្ហាញថា ទោះបីជាមានកញ្ចប់លុយ ក៏ប្រទេសមួយចំនួនមិនអាចទិញអាវុធបានភ្លាមៗដែរ។ ខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មអាវុធ និងគ្រាប់រំសេវនៅអឺរ៉ុប បានធ្លាក់ចុះជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ចាប់តាំងពីសម័យសង្គ្រាមត្រជាក់។ ការពង្រីកសមត្ថភាពរោងចក្រផលិតអាវុធឱ្យទាន់តម្រូវការបច្ចុប្បន្ន ត្រូវចំណាយពេលច្រើនឆ្នាំ មិនមែនអាចធ្វើបានភ្លាមៗក្នុងរយៈពេលខ្លីនោះទេ។

3. ការលើកលែង និងទស្សនៈខុសគ្នារវាងសមាជិក

មិនមែនគ្រប់ប្រទេសណាតូទាំងអស់សុទ្ធតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដូចគ្នានោះទេ។ ប្រទេសដែលស្ថិតនៅកៀកព្រំដែនរុស្ស៊ី ដូចជា ប៉ូឡូញ និងបណ្តាប្រទេសបាល់ទិក បាននិងកំពុងចំណាយលើសពី ៣.៥% រួចទៅហើយ ដោយសារពួកគេមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចចំពោះសន្តិសុខផ្ទាល់ខ្លួន។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រទេសដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយ ដូចជា អេស្ប៉ាញ ជាដើម ទទួលបានការលើកលែងពិសេស មិនបាច់សម្រេចឱ្យបាន ៥% នោះទេ ដោយសារពួកគេយល់ថា ខ្លួនអាចជួយក្នុងទម្រង់សន្តិសុខផ្សេងទៀតបាន។

4. យុទ្ធសាស្ត្ររុញពេល

តាមការវិភាគរបស់ សារព័ត៌មាន RFE/RL មន្ត្រីណាតូមួយចំនួន បានសម្តែងការបារម្ភថា ប្រទេសជាសមាជិកភាគច្រើន កំពុងប្រើប្រាស់ល្បិចពន្យារពេល ដោយរង់ចាំរហូតដល់ជិតផុតកំណត់ (ជិតដល់ឆ្នាំ២០៣៥) ទើបចាប់ផ្តើមបង្កើនការវិនិយោគខ្លាំង។ ការធ្វើបែបនេះនាំឱ្យមានការសង្ស័យថា តើផែនការនេះអាចសម្រេចបានពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែជាការសន្យានៅលើក្រដាស ដើម្បីដោះស្រាយសម្ពាធនយោបាយបណ្តោះអាសន្ន?

៥. សម្ពាធនយោបាយពីសហរដ្ឋអាមេរិក

បើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ សារព័ត៌មាន PBS រដ្ឋបាលរបស់ប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ បានដាក់សម្ពាធយ៉ាងខ្លាំង ដោយទាមទារឱ្យសម្ព័ន្ធមិត្តអឺរ៉ុបទាំងអស់បង្ហាញ «ផែនការដែលអាចជឿទុកចិត្តបាន» ជាបន្ទាន់។ ការគំរាមកំហែងដកការគាំទ្រពីអាមេរិក ប្រសិនបើសមាជិកមិនព្រមចំណាយលុយ បានធ្វើឱ្យផ្ទៃក្នុងណាតូមានការរកាំរកូស ដោយសារប្រទេសខ្លះមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេកំពុងត្រូវបានបង្ខំឱ្យទិញអាវុធពីអាមេរិកច្រើនជាងការការពារខ្លួនពិតប្រាកដ។

សរុបមក ទោះបីជាមហិច្ឆតានៃការដំឡើងថវិកាការពារជាតិដល់ ៥% របស់ណាតូមានគោលដៅពង្រឹងកម្លាំងសមូហភាពប្រឆាំងនឹងការគំរាមកំហែងពីខាងក្រៅក៏ដោយ ក៏តថភាពសេដ្ឋកិច្ចក្នុងស្រុក និងសមត្ថភាពផលិតកម្មរបស់ប្រទេសនីមួយៗ នៅតែជាចំណងដ៏តឹងតែងដែលធ្វើឱ្យសមាជិកជាច្រើនពិបាកនឹងដោះស្រាយបានក្នុងពេលឆាប់ៗនេះណាស់៕

អត្ថបទ៖ ឈាង