​ក្រោយ​​ជាប់ឃុំ​ក្នុងសួន​៤០​ឆ្នាំ​​ ​ដំរី​​​មួយ​ក្បាល​​ត្រូវ​ដោះលែង​ចូល​ព្រៃ​​វិញ​​​​

សត្វដំរីចុងក្រោយនៅក្នុងសួនសត្វជាតិរបស់ប្រទេសអាហ្រ្វិកខាងត្បូងត្រូវបានដោះលែងចូលទៅក្នុងព្រៃវិញ បន្ទាប់ពីជាប់ឃុំអស់រយៈពេល៤០ឆ្នាំ។ យោង​សារព័ត៌មាន BBCនៅថ្ងៃទី២២ខែសីហានេះ។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

សត្វដំរីដែលមានឈ្មោះថា Charlie ត្រូវគេចាប់បាននៅឆ្នាំ១៩៨៤ពីឧទ្យានជាតិ Hwange នៃប្រទេសហ្ស៊ីមបាវ៉េ នៅពេលដែលវាមានអាយុ​២ឆ្នាំ។ បន្ទាប់មកវាត្រូវបានគេនាំទៅលេងសៀក Boswell Wilkie Circus នៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ហើយត្រូវបានបណ្តុះបណ្តាលដើម្បីសម្ដែងសៀក។ នៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ២០០០ វាត្រូវបានផ្ទេរទៅសួនសត្វ​ជាតិរបស់ប្រទេស ប៉ុន្តែក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ក្រុមសុខុមាលភាពសត្វបានជំរុញដោះលែង​​សត្វដំរីនេះឱ្យ​មានសេរីភាព ដោយសារការព្រួយបារម្ភចំពោះសុខភាពរបស់វា។

កាលពីថ្ងៃអង្គារ មូលនិធិ EMS ដែលជាអ្នកតស៊ូមតិសម្រាប់សិទ្ធិសត្វព្រៃបានប្រកាសថា បន្ទាប់ពី «ការធ្វើដំណើររយៈពេលបួនម៉ោងដើម្បីសេរីភាព» ដំរី Charlie បានមកដល់ផ្ទះថ្មីរបស់វានៅឯតំបន់បម្រុងឯកជន Shambala ក្នុងខេត្ត Limpopo ខណៈដែលវាគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ បន្ទាប់ពីការចរចាជាច្រើនឆ្នាំជាមួយរដ្ឋាភិបាលអាហ្រ្វិកខាងត្បូង បន្ទាប់ពីមូលនិធិ EMS និងដៃគូរបស់ខ្លួនបានផ្តល់ភស្តុតាងវិទ្យាសាស្រ្តដើម្បីបង្ហាញថាដំរីទទួលរងការឈឺចាប់នៅក្នុងសួនសត្វ។

នៅឯសួនសត្វ សត្វដំរី Charlie ត្រូវបានគេរាយការណ៍ថា វាបានឃើញសត្វដំរីចំនួន៤ក្បាលផ្សេងទៀតស្លាប់ រួមទាំងកូនរបស់វាដែលទើបតែមានអាយុតិចជាងមួយខែផងដែរ។ ហើយតាំងពីឆ្នាំ ២០១៩មក ការព្រួយបារម្ភត្រូវបានលើកឡើងថា ដំរីនេះកំពុងបង្ហាញសញ្ញានៃទុក្ខព្រួយដែលកើតមានជាទូទៅជាមួយសត្វដែលកំពុងជាប់ឃុំ។

អង្គការសុខុមាលភាពសត្វ Four Paws ដែលសហការជាមួយមូលនិធិ EMS ក៏បាននិយាយដែរថា «ការចូលនិវត្តន៍របស់ដំរីគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់ដំរី Charlie ប៉ុន្តែក៏សម្រាប់សុខុមាលភាពសត្វកាន់តែប្រសើរឡើងនៅអាហ្វ្រិកខាងត្បូងផងដែរ»។ផ្ទះថ្មីរបស់ដំរីនេះគឺជាដីព្រៃទំហំ ១០០០០ ហិចតា ជាមួយនឹងចំនួនសត្វដំរីដ៏សំបូរបែប ខណៈពេលដែលនៅទីនោះ Charlie នឹងត្រូវបានត្រួតពិនិត្យយ៉ាងដិតដល់ដោយអ្នកជំនាញខាងពេទ្យសត្វ។

យោងតាមអាជ្ញាធរឧទ្យានអាហ្វ្រិកខាងត្បូង SANparks អាហ្រ្វិកខាងត្បូងមានដំរីព្រៃច្រើនជាង ២៥០០០ ក្បាល។ ដំរីនៅអាហ្រ្វិកខាងត្បូងប្រឈមមុខនឹងការគំរាមកំហែងពីអ្នកប្រមាញ់ ដោយពួកវារាប់ពាន់ក្បាលត្រូវបានសម្លាប់ដោយខុសច្បាប់ជារៀងរាល់ឆ្នាំដើម្បី​យកភ្លុក។ ពួកវាក៏ប្រឈមនឹងការបាត់បង់ទីជម្រកដោយសារតែការពង្រីកការតាំងទីលំនៅរបស់មនុស្សផងដែរ៕

អត្ថបទ៖ ប៊ុន សុភាព