អ្នកបុរាណវត្ថុវិទូចិន បង្ហាញហេតុផលមិនហ៊ានជីកចូលជ្រៅទៅផ្នូរអធិរាជ ឈិនស៊ី ទោះមានឧបករណ៍ទំនើបៗ

ផ្នូររបស់អធិរាជ ឈិនស៊ី (Qin Shi Huang ជាកន្លែងសម្រាករបស់ព្រះចៅអធិរាជទីមួយរបស់ប្រទេសចិន បានធ្វើឲ្យមានការចង់ដឹងចង់ឃើញពីបុរាណវត្ថុវិទូ និងភ្ញៀវទេសចរជាយូរមកហើយ។ ចាប់តាំងពីការរកឃើញក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៤ ចេតិយដែលមានកងទ័ពដីឥដ្ឋដ៏អស្ចារ្យ​ បានទាក់ទាញអ្នកទស្សនារាប់លាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំៗ។

សូមចុច Subscribe Channel Telegram កម្ពុជាថ្មី ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានថ្មីៗទាន់ចិត្ត

សម្រាប់អ្នកបុរាណវត្ថុវិទូ ផ្នូរអធិរាជឈិនស៊ីលាក់អាថ៌កំបាំងជាច្រើន និងមានសារៈសំខាន់ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាអ្នកបុរាណវត្ថុវិទូមិនជីកជ្រៅទៅក្នុងផ្នែកខាងក្នុងនៃផ្នូរ ទាំងដែលចិននាពេលនេះមានឧបករណ៍ទំនើបៗទៅហើយ ?​ មានហេតុផលជាច្រើន ដែលអ្នកបុរាណវត្ថុវិទូមិនទាន់បានជីកជ្រៅ ទោះបីជាតំបន់ជុំវិញជាច្រើនត្រូវបានរុករកក៏ដោយ។

ផ្នូរអធិរាជឈិនស៊ី ស្ថិតនៅលើជួរភ្នំ Lishan ក្នុងខេត្ត Shaanxi ប្រទេសចិន តំបន់​ចេតិយ​ដ៏​ធំ​រួម​មាន​ចេតិយ​រង​ជាច្រើន រូប​ចម្លាក់​ថ្ម ហើយ​ចំណុច​ល្បី​បំផុត​គឺ​កងទ័ព​ដីឥដ្ឋ។ យោងតាមរឿងព្រេង ចេតិយឈិនស៊ីត្រូវបានសាងសង់ដោយមានអន្ទាក់គ្រោះថ្នាក់ជាច្រើន ដើម្បីការពារព្រះចៅអធិរាជ។ កំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រមួយចំនួនអះអាងថា ផ្នូរនេះពោរពេញទៅដោយបារតរាវ ដែលអាចបំពុលអ្នកឈ្លានពាន។ ពាក្យចចាមអារ៉ាមទាំងនេះធ្វើឲ្យអ្នកបុរាណវត្ថុវិទូកាន់តែមានការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការជីកកកាយថែមទៀត។

បច្ចុប្បន្ននេះ បច្ចេកវិទ្យាស្រាវជ្រាវផ្កាយរណបរបស់ចិនមានភាពជឿនលឿនខ្លាំង ដូច្នេះអ្នកជំនាញខ្លះយល់ឃើញថា ទីតាំងដីរបស់ Hoa Cong ទៅ Giao Son គឺស្រដៀងនឹងរូបនាគខ្លាំងណាស់ វិមានរបស់អធិរាជស្ថិតក្នុងក្រសែភ្នែកនាគ ផ្អែកលើផ្កាយរណប។ មានពាក្យមួយហៅថា គូររូបនាគដោយភ្នែក ដែលមានន័យថា គូររូបនាគជាមុនសិន បន្ទាប់មកគូរភ្នែកទាំងពីរ។ សព្វវចនាធិប្បាយ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ជា​ញឹក​ញាប់​ជា​ពាក្យ​ប្រៀបធៀប​ក្នុង​ការ​គូរ​គំនូរ អក្សរសិល្ប៍ ឬ​ការ​និយាយ ដោយ​គ្រាន់​តែ​បន្ថែម​ចំណុច​សំខាន់​មួយ​ចំនួន​ នឹង​ធ្វើ​ឲ្យវា​កាន់​តែ​រស់​រវើក និង​ខាង​វិញ្ញាណនៃគំនូ។ ហេតុដូច្នេះហើយ អ្នកស្រាវជ្រាវប្រវត្តិសាស្ត្រជាច្រើនជឿថា ប្រសិនបើចេតិយរបស់ឈិនស៊ី​ត្រូវបានជីកកកាយពេញលេញនោះ វាពិតជាប៉ះពាល់ដល់ប្លង់ទាំងមូលជាក់ជាមិនខាន។

ការជីកផ្នូររបស់អធិរាជចិន គឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំមួយទាក់ទងនឹងបច្ចេកវិទ្យា និងការអភិរក្ស។ ទំហំដ៏ធំសម្បើមរបស់ចេតិយ រួមជាមួយនឹងរចនាសម្ព័ន្ធដ៏ស្មុគស្មាញ និងវត្ថុបុរាណដ៏មានតម្លៃនៅខាងក្នុង វាទាមទារបច្ចេកទេសទំនើប និងធនធានដ៏ធំសម្បើមដើម្បីជីកកកាយដោយមិនបង្កការខូចខាត។ ការ​រក្សា​វត្ថុ​បុរាណ​បន្ទាប់​ពី​ការ​ជីក​កកាយ​ក៏​ជា​បញ្ហា​ធំ​ដែរ។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របារម្ភថា ការប៉ះពាល់នឹងខ្យល់ និងសំណើមបន្ទាប់ពីការជីកកកាយអាចបំផ្លាញវត្ថុបុរាណយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។

ជាក់ស្តែង កាលពីមុន ក្រុមបុរាណវត្ថុវិទ្យាជាច្រើនបានដាក់ពាក្យសុំអនុញ្ញាតិជីកកកាយផ្នូរ​ ប៉ុន្តែមិនបានសម្រេច។ នៅពេលនោះកត្តាជាច្រើនត្រូវបានពិចារណា។ ដំបូងឡើយ ផ្នូររបស់ស្តេចត្រូវបានកប់នៅក្រោមដីអស់រយៈពេលជាយូរ ដោយមានត្រាបិទពីលើ។ ប្រសិនបើផ្នូរត្រូវបានបើក កំណប់ទ្រព្យ និងវត្ថុបុរាណវប្បធម៌ដ៏មានតម្លៃជាច្រើនអាចនឹងរងបែកបាក់ ដោយសារតែបញ្ហាបរិស្ថានខាងក្នុង និងខាងក្រៅ ដែលអាចបណ្តាលឲ្យខូចខាតដល់ផ្នូរ។

ការជីកកកាយផ្នូរឈិនស៊ី ក៏បង្កឲ្យមានការជជែកវែកញែកអំពីតម្លៃប្រវត្តិសាស្ត្រ និងសីលធម៌ផងដែរ។ មនុស្សមួយចំនួនជឿថាការជីកកកាយនេះនឹងជួយឲ្យយល់កាន់តែច្បាស់អំពីប្រវត្តិសាស្ត្រចិន និងរាជវង្សឈិន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកផ្សេងទៀតព្រួយបារម្ភថាការជីកកកាយនេះនឹងបំផ្លាញបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ដ៏មានតម្លៃ និងបង្ហាញពីការមិនគោរពចំពោះព្រះចៅអធិរាជ។ ទី​២ ការ​ជីក​យក​ចេតិយមិន​មែន​ជា​ការ​ងាយ​ស្រួល​នោះ​ទេ។ យោងតាមព័ត៌មានពី Sohu បច្ចេកវិទ្យាពិសេសមួយចំនួនធំត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងការសាងសង់ចេតិយរបស់ឈិនស៊ី។ ប្រសិនបើពឹងផ្អែកតែលើបច្ចេកវិទ្យាបុរាណវត្ថុនៅពេលនោះ វាមិនអាចធ្វើកំណាយដោយរលូនទេ ហើយប្រសិនបើផ្នូររលំ នោះវានឹងក្លាយជាការបាត់បង់ដ៏ធំសម្រាប់សហគមន៍បុរាណវិទ្យាពិភពលោក។

លើសពីនេះ ការជីកកកាយផ្នូរអធិរាជគឺជាគម្រោងដ៏ថ្លៃមួយ ដែលត្រូវការថវិកាយ៉ាងច្រើនសម្រាប់សកម្មភាពស្រាវជ្រាវ ធនធានមនុស្ស ឧបករណ៍ និងការអភិរក្សវត្ថុបុរាណ។ ការគៀងគរថវិកាឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គម្រោងនេះគឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំមួយសម្រាប់អ្នកបុរាណវិទ្យា និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន។ រហូតមកដល់ពេលនេះ អ្នកជំនាញខាងបុរាណវត្ថុដោយប្រើឧបករណ៍ទំនើបបានរកឃើញថាសាកសពឈិនស៊ី មានផ្ទុកសារធាតុបារតយ៉ាងច្រើន ដែលទាមទារលក្ខខណ្ឌបច្ចេកទេសខ្ពស់នៅពេលជីកកកាយ។ ថ្វីត្បិតតែបច្ចេកវិទ្យាបុរាណវិទ្យានាពេលបច្ចុប្បន្នត្រូវបានកែលម្អយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែមិនហ៊ានជីកយកផ្នូរនេះទេ ព្រោះគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងថា តើការជីកកកាយដោយផ្ទាល់នឹងធ្វើឲ្យខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរដល់ផ្នូររបស់ព្រះរាជាដែរឬទេ។

យ៉ាងណាមិញ មកទល់សព្វថ្ងៃនេះក្រុមបុរាណវិទូកំពុងបន្តស្រាវជ្រាវ និងស្វែងរកដំណោះស្រាយក្នុងការជីកកកាយផ្នូរប្រកបដោយសុវត្ថិភាព និងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយរក្សានូវបេតិកភណ្ឌដ៏មានតម្លៃនេះសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ការជីកកកាយផ្នូរនេះផងដែរ នឹងសន្យាថានឹងនាំមកនូវរបកគំហើញប្រវត្តិសាស្ត្រសំខាន់ៗ ប៉ុន្តែវាទាមទារឲ្យមានការពិចារណាយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការជិតស្និទ្ធរវាងអ្នកបុរាណវត្ថុវិទូ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងអ្នកនយោបាយ ដើម្បីធានាថាការជីកកកាយត្រូវបានធ្វើឡើងប្រកបដោយវិទ្យាសាស្រ្ត ការទទួលខុសត្រូវ និងការគោរពចំពោះបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌៕

អត្ថបទ៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ចុចអាន៖ប្រវត្តិព្រឺក្បាល នៃផ្នូរអធិរាជ ឈិនស៊ី កប់ស្នំទាំងរស់ ១ ម៉ឺននាក់ និងអាមាត្យ ឲ្យនៅហែហមសពទ្រង់