ម្ទេសដៃនាងធ្លាក់ថ្លៃពាក់កណ្តាល ខណៈកសិករថា មិនមែនជាតម្លៃទីផ្សារ ដោយសារឈ្មួញចង់ចំណេញ​ច្រើន

ប្រជាកសិករដែលប្រកបរបរដាំម្ទេស ដៃនាង កំពុងប្រឈមការខាតថ្លៃថែទាំលើផលដំណាំមួយនេះ ខណៈទីផ្សារ​ប្រែប្រួលយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមរយៈក្រុមឈ្មួញទម្លាក់តាមតែចិត្ត មិនគឹតអំពីផលលំបាករបស់កសិករមុនប្រមូលផលក្នុងរដូវកាលនីមួយៗ។

ប្រជាកសិកររស់នៅភូមិប៉ៃឡាំ ឃុំចែកមានជ័យ ស្រុកបាណន់ បានប្រាប់ឲ្យដឹងថា ផ្លែម្ទេសដៃនាងរបស់ពួកគាត់បានប្រមូល​ផលទី១កាលមុនភ្ជុំបិណ្ឌ លក់បាន៤០០០រៀលក្នុង១គីឡូក្រាម តែមកដល់ពេលនេះស្រាប់តែឈ្មួញបានទម្លាក់មកត្រឹម២០០០រៀលប៉ុណ្ណោះក្នុង១គីឡូក្រាម ដែលតម្លៃនេះធ្វើឲ្យពួកគាត់អស់ទឹកចិត្តទាំងស្រុង ដែលមិនអាចទទួលយកបាន ហើយពួកគាត់ខ្លះក៏បង្ខំលក់អ្នកខ្លះក៏មិនទាន់បេះលក់ ព្រោះតម្លៃនេះធ្វើឲ្យពួកគាត់ខាតថវិកាជួលដល់អ្នកជួយប្រមូលផល។

អ្នកស្រី សួន សុីថាវ បានរៀបរាប់ថា តម្លៃនេះក្រុមឈ្មួញហាក់មានចេតនាធ្វើបាបដល់កសិករ ដែលចំណាយទាំងកម្លាំងកាយ និងថវិកាជាដើមទុនទម្រាំបានទទួលផល ហើយក្រុមឈ្មួញមានការលោភលន់ចង់ចំណេញច្រើន ដោយមិនបានគឹតដល់ផលលំបាករបស់អ្នកដាំថែទាល់តែសោះ។ អ្នកស្រីបន្តថា “ខ្ញុំគឹតថា មកពីក្រុមឈ្មួញចង់ចំណេញច្រើនពេក បើតាមខ្ញុំដឹងតម្លៃលក់នៅលើទីផ្សារក្នុងខេត្តឮ១គីឡូក្រាមមិនក្រោម៤០០០រៀលនោះទេ ហើយកាលពីមុនភ្ជុំបិណ្ឌ ក៏មិនក្រោម៥០០០នោះដែរ អ៊ីចឹង ក្រុមឈ្មួញគួចែកគ្នាចំណេញឲ្យបានសមរម្យបន្តិចទៅ”។

ចំណែកសិករមួយរូបទៀត អ្នកស្រី សុខ ឃឿន បានឲ្យដឹងដែរថា “បើតាមខ្ញុំគឹត រាល់តម្លៃឡើងចុះមិនមែនក្នុងស្រុកយើងគ្មានទីផ្សារ ឬមានការនាំចូលនោះទេ គឺបុគ្គលឈ្មួញជាអ្នកកំណត់ហើយចំពោះផ្លែម្ទេសដៃនាង គឺជាផ្នែកមួយនៃបន្លែសម្រាប់តម្រូវការរបស់មនុស្សទូទៅ ជាពិសេសអ្នកធ្វើណែម និងចំណីអាហារផ្សេងៗ ដែលចាំបាច់ត្រូវតែប្រើម្ទេស មិនគួរក្រុមឈ្មួញទម្លាក់តម្លៃដល់អ្នកដាំច្រើនពេកទេ”។ អ្នកស្រីបន្តថា “បញ្ហាប្រឈមរបស់កសិករកន្លងមក គឺផ្តើមចេញតែពីក្រុមឈ្មួញដើរកំណត់តម្លៃតាមតែចិត្តប៉ុណ្ណោះ មិនមែនក្នុងស្រុកយើងគ្មានទីផ្សារ ឬមានការនាំចូលពីណានោះទេ គឺគ្មានឈ្មួញដែលមានការយោគយល់ និងចែករំលែកផលចំណេញគ្នាឲ្យបានសមរម្យទើបធ្វើឲ្យអ្នកដាំដូចជាក្រុមគ្រួសារខ្ញុំ និងបងប្អូនជាកសិករជាច្រើនទៀតតែងតែប្រឈម និងបញ្ហាខាតដើមខាតចុងស្ទើររាល់រដូវកាលព្រោះតែតម្លៃវាឋិតនៅនឹងមាត់ក្រុមឈ្មួញដែលចង់បានការចំណេញច្រើនប៉ុណ្ណោះ”។ ក្រៅពីនេះ កសិករទាំង២រូបខាងលើក៏បានសំណូមពរដល់មន្ត្រីនៃមន្ទីរពាណិជ្ជកម្មខេត្ត និងមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធគួរជួយពង្រឹងការពិនិត្យទំនិញកសិកម្មនៅលើទីផ្សារ ចៀសវាងក្រុមឈ្មួញដាក់តាំងលក់លើទីផ្សារថ្លៃកប់ពពក តែឲ្យតម្លៃដល់អ្នកដាំធ្លាក់ដល់បាតដី ព្រោះតែភាពលោភលន់ ខ្វះការចែករំលែកសេដ្ឋកិច្ចគ្នាទៅវិញទៅមកឲ្យបានសមហេតុសមផល៕

អត្ថបទ៖ សៅ សារិទ្ធ