ព័ត៌មានជាតិ

ទោះផ្កាឈូកមួយទងតម្លៃមិនដល់ ១០០ រៀល ក៏គ្រួសារមួយព្យាយាមចែវទូក រកបេះឲ្យម៉ូយ ដើម្បីទប់ទល់ថ្លៃសម្ភារៈសិក្សាកូន ៣ នាក់

បានផុស

៥ ខែ មុន

នៅ

ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ២០ វិច្ឆិកា ២០២៥

ដោយ

ប្រជាពលរដ្ឋមួយគ្រួសាររស់នៅចំណុច អាងភាស ស្ថិតក្នុងភូមិគោកដូង ឃុំពាមឯក ស្រុកឯកភ្នំ ខេត្តបាត់ដំបង បានព្យាយាមក្រោកពីយប់ជាមួយប្ដីប្រពន្ធ និងកូនតូចម្នាក់ ដើម្បីចែវទូកនៅលើផ្ទៃទឹកល្វឹងល្វើយក្នុងតំបន់អាងភាស ស្វែងរកផ្កាឈូកលក់គ្រាន់ចិញ្ចឹមជីវិត និងទប់ទល់ថ្លៃសម្ភារៈសិក្សាកូន ៣ នាក់ ឲ្យចូលសាលារៀន។

អ្នកស្រី ថោង ម៉ាលី ជាប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងអាងភាស បានរៀបរាប់ថា សព្វថ្ងៃ អ្នកស្រីមានកូន ៣ នាក់ ក្នុងបន្ទុក កំពុងសិក្សាក្នុងសាលារៀន នាតំបន់ខាងលើ។ សព្វថ្ងៃ គ្រួសាររបស់អ្នកស្រី គ្មានមុខរបរអ្វីក្រៅពីចល័តទូកនៅលើផ្ទៃទឹក ដើម្បីរកនេះរកនោះ និងលក់បានកម្រៃបន្តិចបន្តួចគ្រាន់ចិញ្ចឹមជីវិត ទប់ទល់កូនទៅសាលារៀន។

អ្នកស្រីបន្ថែមថា កាលពីមុននៅក្នុងអាងភាសនេះ សំបូរខ្យង អ្នកស្រីអាចរកចំណូលបានពីខ្យង ព្រោះមានម៉ូយគេចាំទិញ ដោយគ្រាន់តែជិះទូកដួសខ្យងនៅខាងក្រោមត្រឹប ឬពើក ហើយយកស្ងោរបេះយកតែក្បាលខ្យងដើម្បីលក់ឲ្យឈ្មួញ។ ប៉ុន្តែមួយរយៈក្រោយមកនេះ ខ្យងក៏លែងសូវមាន រីឯតម្លៃក្នុងមួយគីឡូក្រាម (ក្បាលខ្យងសុទ្ធ) បានត្រឹមតែ ២ ០០០ រៀលប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះហើយគ្រួសារអ្នកស្រីក៏បានចែវទូករកដកព្រលឹតចងបាច់លក់ឲ្យគេក្នុងតម្លៃថោកៗ ដើម្បីបានប្រាក់ចិញ្ចឹមគ្រួសារ។ មួយរយៈក្រោយមកនេះនៅក្នុងអាងភាស មានប្រជាពលរដ្ឋដាំឈូកចំនួន ៣ គ្រួសារ ក្នុងនោះមានប្រមាណ ៣ ហិតា ដែលសុទ្ធសឹងជាឈូកគេដាំសម្រាប់ប្រមូលផលយកទៅលក់នៅលើទីផ្សារ។

ដោយឡែក អ្នកស្រី ក៏ត្រូវងើបតាំងពីម៉ោង ៣ ទៀបភ្លឺ ជាមួយនឹងស្វាមី ព្រមទាំងកូនស្រីម្នាក់ ដើម្បីចេញកាណូតស្មាច់កាត់វាលទឹកល្ហល្ហេវរកបេះផ្កាឈូកលក់ឲ្យម៉ូយ ហើយការដើរប្រមូលបេះផ្កាឈូកដែលដុះពីធម្មជាតិ គឺបានត្រឹមតែមុនថ្ងៃសីលមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ក្រៅពីថ្ងៃសីលគឺមិនមាននរណាទិញផ្កាឈូកឡើយ។ ម្យ៉ាងទៀតការដើរស្វែងរកផ្កាឈូកនេះ មិនហ៊ានប៉ះពាល់ចំណុចមានម្ចាស់នោះឡើយ គឺដើររកត្រង់ណាដែលផ្កាឈូកដុះតាមលក្ខណៈធម្មជាតិតែប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកស្រី បានថ្ងួចថ្ងូរថា ថ្វីត្បិតតែតម្លៃផ្កាឈូកលក់ឲ្យឈ្មួញ គឺ ១ ទង បានតែតម្លៃ ៨០ រៀល ក៏ដោយ ក៏គ្រួសារអ្នកស្រី ត្រូវតែព្យាយាមរកបេះឲ្យគេ ដើម្បីរកប្រាក់កម្រៃផងដែរ។

ជាក់ស្ដែងនៅម្សិលមិញនេះ អ្នកស្រី ជាមួយគ្រួសារ បានស្វែងរកបេះផ្កាឈូកក្នុងអាងភាស បានប្រហែល ៥០០ ទង។ ដូច្នេះ ក្នុងមួយសីលនេះ អ្នកស្រី អាចរកបានចំណូល ៤ ម៉ឺនរៀល ពីការលក់ផ្កាឈូក ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ឲ្យកូនទាំង ៣ នាក់ ទៅសាលា និងសល់ខ្លះសម្រាប់ទប់ទល់ក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ ព្រោះក្នុងតំបន់អាងភាសគ្មានមុខរបរណាផ្សេងក្រៅពីមុខរបរលើផ្ទៃទឹកនោះឡើយ៕

អត្ថបទ ៖ សោ និយមរ័ត្ន