ភេសជ្ជៈ ៣ ជួយកាត់បន្ថយជាតិខ្លាញ់ក្នុងឈាម បានយ៉ាងប្រសើរបំផុត

ការផឹកតែបៃតង ទឹកដោះគោសណ្តែកសៀង និងទឹកផ្លែទទឹម អាចកាត់បន្ថយកូឡេស្តេរ៉ុលអាក្រក់ ដែលជាផ្នែកសំខាន់នៃជាតិខ្លាញ់ក្នុងឈាម។

ការសិក្សាជាច្រើនបានបង្ហាញថាភេសជ្ជៈមួយចំនួនដែលមានជាតិសរសៃរលាយ ប្រូតេអ៊ីនបន្លែ និងសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មអាចជួយកាត់បន្ថយកូលេស្តេរ៉ុល LDL អាក្រក់ និងបង្កើនកូលេស្តេរ៉ុល HDL ល្អ។ LDL រួមចំណែកដល់ការបង្កើតបន្ទះដែលស្ទះសរសៃឈាមបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺបេះដូង និងជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល ខណៈពេលដែល HDL ជួយដឹកជញ្ជូនកូលេស្តេរ៉ុលលើសត្រឡប់ទៅថ្លើមវិញសម្រាប់ការយកចេញ។

១ តែបៃតង

ការសិក្សាមួយចំនួនបានបង្ហាញថា តែបៃតងមានសមត្ថភាពកាត់បន្ថយកូឡេស្តេរ៉ុលសរុប និង LDL ដោយហេតុនេះកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺបេះដូង គាំងបេះដូង និងដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល។ ការវិភាគមេតានៃការសាកល្បងព្យាបាលចំនួន ៣១ ដែលមានអ្នកចូលរួមច្រើនជាង ៣,៣០០ បានបង្ហាញថាការផឹកតែបៃតងជាប្រចាំមានផលប៉ះពាល់យ៉ាងសំខាន់។

អត្ថប្រយោជន៍នៃតែបៃតងបានមកពីសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មរបស់វា ជាពិសេស epigallocatechin gallate និង catechins – សមាសធាតុដែលជួយការពារការស្រូបយកកូឡេស្តេរ៉ុលក្នុងពោះវៀន និងការពារ LDL ពីការកត់សុី ដែលបង្កើនល្បឿនការបង្កើតបន្ទះនៅក្នុងសរសៃឈាម។

អ្នកជំនាញណែនាំឲ្យផឹកតែបៃតងក្តៅ ឬត្រជាក់ ២-៣ ពែងក្នុងមួយថ្ងៃ។ ប្រសិនបើអ្នកងាយនឹងជាតិកាហ្វេអ៊ីន អ្នកអាចជ្រើសរើសតែបៃតងដែលគ្មានជាតិកាហ្វេអ៊ីន ព្រោះវានៅតែរក្សាបាននូវសារធាតុ catechins ភាគច្រើន។ ចៀសវាងការបន្ថែមស្ករ ឬក្រែម ដើម្បីចៀសវាងការកាត់បន្ថយអត្ថប្រយោជន៍។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទម្រង់ប្រមូលផ្តុំនៃតែដូចជា matcha អាចធ្វើអន្តរកម្មជាមួយនឹងថ្នាំបញ្ចុះកូឡេស្តេរ៉ុល ដូច្នេះអ្នកដែលកំពុងទទួលការព្យាបាលគួរតែពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យមុនពេលប្រើវាជាប្រចាំ។

២ ទឹកសណ្តែក

នេះគឺជាជម្រើសដែលមានមូលដ្ឋានលើរុក្ខជាតិដែលជួយកែលម្អកូឡេស្តេរ៉ុលដោយសារប្រូតេអ៊ីនសណ្តែកសៀងដូចជា glycinin និង beta-conglycinin ។ ប្រូតេអ៊ីនទាំងនេះកាត់បន្ថយការស្រូបយកកូលេស្តេរ៉ុលក្នុងពោះវៀន និងជំរុញថ្លើមដើម្បីយកកូលេស្តេរ៉ុលចេញពីឈាម។

ការវិភាគដែលត្រូវបានចេញផ្សាយនៅក្នុង BMC Medicine អាចគ្រប់គ្រងជាតិខ្លាញ់ក្នុងឈាម សម្ពាធឈាម និងការរលាកនៅក្នុងក្រុមជាច្រើននៃមុខវិជ្ជា។ ទោះបីជាការស្រាវជ្រាវកំពុងបន្តក៏ដោយ និន្នាការទូទៅគឺថាទឹកសណ្តែកមានអត្ថប្រយោជន៍ ឬយ៉ាងហោចណាស់គ្មានគ្រោះថ្នាក់។

មនុស្សភាគច្រើនអាចទទួលទានសណ្តែកសៀងក្នុងកម្រិតមធ្យមជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ជ្រើសរើស​ទឹក​សណ្តែក​ដែល​មាន​ជាតិ​កាល់ស្យូម និង​វីតាមីន D ហើយ​ចៀសវាង​ប្រភេទ​ដែល​មាន​ជាតិ​ស្ករ​បន្ថែម។ អ្នកដែលមានជំងឺក្រពេញទីរ៉ូអ៊ីត ឬបញ្ហាសុខភាពផ្សេងទៀតគួរតែពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យអំពីការទទួលទានសមស្រប។

៣ ទឹកផ្លែទទឹម

ទឹកផ្លែទទឹមសម្បូរទៅដោយសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម polyphenols រួមទាំង punicalagin និង anthocyanins – សមាសធាតុដែលជួយការពារបេះដូង។ ការសិក្សាមួយដែលត្រូវបានចេញផ្សាយនៅក្នុង Nutrients បានរកឃើញថាការទទួលទានផ្លែទទឹមជាទៀងទាត់អាចកាត់បន្ថយ LDL, triglycerides និងបង្កើន HDL ចំពោះអ្នកដែលមានជំងឺមេតាប៉ូលីស។ ប៉ុន្តែ ភស្តុតាងនៅតែជាបឋម ហើយការសិក្សាទ្រង់ទ្រាយធំបន្ថែមទៀតគឺត្រូវការដើម្បីបញ្ជាក់។

អ្នកត្រូវផឹកទឹកផ្លែទទឹមសុទ្ធប្រហែល ៦០ ទៅ ១២០ មីលីលីត្រក្នុងមួយថ្ងៃ។ អ្នកអាចលាយវាជាមួយនឹងទឹកចម្រោះ ប្រសិនបើអ្នកឃើញថាវាមានរសជាតិខ្លាំងពេក។ ជ្រើសរើសទឹកផ្លែទទឹម១០០% ដោយមិនបន្ថែមជាតិស្ករ។ សូមចំណាំថា ទឹកផ្លែទទឹមអាចធ្វើអន្តរកម្មជាមួយនឹងថ្នាំមួយចំនួន រួមទាំងថ្នាំបញ្ចុះឈាម និងថ្នាំ ACE inhibitors ដូច្នេះអ្នកដែលប្រើថ្នាំគួរតែពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យមុនពេលបន្ថែមវាទៅក្នុងរបបអាហាររបស់ពួកគេ៕

អត្ថបទ៖ សាង ស្រីល័ក្ខ

ចុចអាន៖ត្រូវដឹង! អាហារទូទៅមួយចំនួន អាចបណ្តាលឲ្យឈឺក្បាលប្រកាំង